Apocalipse 14
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Falɛ ku lɛ, mì kɔ-kɔ́m, lɛ, mì kɔ Vu Baɗu ká ɗo siya ká tul kuo *Sio̰n. Nzoɓri ká i ɗo ziŋ ni na i ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ isɔɗ ɓáy síŋ niŋ pa̰rɛ niŋ (144.000) ká i vbie riŋ-ɛ ɓáy riŋ bi-ɛ ɗo nzáa pol-ri.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Lɛɛ, mì laa kusol mgba saa nulue rìi maambii ká so gbuu gbuu, mase rìi mbam ká yḭw kpǎ̰y. Kusol ká mì laa na, mgba rìi nzaŋa koloŋ ká nzoɓ haŋakeri haŋ.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Bawda ruɔ nzoɓkeri ku na, i ɗo siya ká pol kariŋgaw mbay ɓáy fe ɗoko ɓáy kumnunri ká niŋ, rɔɔ ɓáy *ŋgɛrɛ tul peɗri nda̰w na, i ɗi sim fie. Simke ku na, nzoɓ mbḭw maa ɓay fére ya, ɓa ɓari huo-ri kḭ hɔy ká i ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ isɔɗ ɓáy síŋ niŋ pa̰rɛ niŋ (144.000) ká Ŋgɛrɛwṵru puo mbɔl ká tul-ri ɓáy faa sím Vi-e ká tusiri key na ze, i maa ɓay fére.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ɓa ɓari ká i kɔrɔ sùo-ri *taŋ kaɗ kaɗ í zaa má̰yri ya, í se fal Vu Baɗu na ɓáy zaɗri riw bele káʼa se ɗi. I ɓa nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru puo mbɔl ká tul-ri ká sakra nzoɓri ɓáy faa sím Vi-e ha ri vi ɓa taa ɓe ɓáy Vu Baɗu. Nzoɓkeri ku na, i ɗo munu ɓa titire tul fe pay ká i mbi ha̰ Ŋgɛrɛwṵru.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Kúɗ ɓay mbḭw kara tḭi saa nzaa-ri ya; i ɓa nzoɓri ká ɓay ti tul-ri ya.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Falɛ ku lɛ, mì kɔ leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ mbḭw zo a ha̰ari tumbam siya. Ka ɗo ɓáy Ɓay Kere ká ɗo ɓaŋguɔ ɓay ka-káake ha̰ nzoɓri ká tusiri key, ɓáy sa̰w puo ɓari ɓoɗ ɓoɗ riw bele nda̰w, sa̰w ka̰niri riw bele nda̰w, nzaa ɓayri riw bele nda̰w, rɔɔ ɓáy sa̰w nzoɓri riw bele nda̰w pi.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ka ɓaa ɓay mgba ɓeleŋ mii: «Ì hḭ́ɛ Ŋgɛrɛwṵru a í ɗaa riŋ ɗika ɓo tul-e, ɓay ḭi lɛ, nam káʼa kúŋ sal ɓay zuɔ tul nzoɓri na vi ro. Munu zu lɛ, ì ruo ni, ɓe ká ɗaa tumbam nda̰w, tusiri nda̰w, bawda maambii nda̰w, rɔɔ ɓáy faa luo mbiiri nda̰w pi.»
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi siɗike tɔŋ fal leɗ nzaapeɗ titire na a ɓaa mii: «Ì kɔ, ŋgɛrɛpuo *Babilo̰n lie ro! Bawda ŋgɛrɛpuo key ká ɗaa ha̰ nzoɓri ká sa̰w puo ɓari ɓoɗ ɓoɗ riw bele nzɔ him ɓe, í pɔŋ sùo-ri yaklak ɓo ɓil fe ɗáa lɔrɔri na, lie kpukɗu kpukɗu ro!»
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi sayke tɔŋ fal nzoɓ siɗikeri na, a ɓaa ɓay mgba ɓeleŋ mii: «Nzoɓ ká ruo fe mgbam ká ɗo yer ɓáy fe ká i mbuo rìi ni, a ha ri te surum riŋ-ɛ ɗo nzaa pol-e, mase fal nduo-ɛ lɛ,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 ɓe kḭ sùo-ɛ kara a nzɔkɔ him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru káʼa kuna zuɔ ɓil tuŋguo hɛrɛ ɓe taŋ zukrike. Nzoɓke ku na, a kɔ́kɔ síe ká ɓil huu ká tisaw vuo huu ká ɗi a fṵ kpiri kpiri ká pol leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ɓáy pol Vu Baɗu.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Zuu huu ká ha ri kɔ síe na a tḭ́i ndururu mbiimbam ɓáy mbiimbam ɓaŋguɔ. Nzoɓ ká ruo fe mgbam na ɓáy fe ká i mbuo rìi ni, ɓáy nzoɓ ha̰a ha̰a ká ha ri te surum riŋ-ɛ ɗo sùo-ɛ na, ka ti mgbaka ta̰ram ya mgbaŋ, ɓil suŋ ya nda̰w, ɓisie ya nda̰w pi.»
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Ɓe ze ɓa sa̰w síe haŋa nzoɓ Ŋgɛrɛwṵruri ká i ɗaa vu mbom ɓo tul bol kusol-eri, a í ɗo tul ɓay Zezu na, i sṵu law-ri.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Falɛ ku lɛ, mì laa kusol ká mgba ká nulue mii: «Mu vbie ɓayri key ka ɗo mbeɗe: Tii sa̰wke saa vuri key na, nzoɓri ká i hu ká ɓil Ŋgɛrɛmbay na, suoriya ɓa taa ɓari.» Lɛɛ, Tem Ŋgɛrɛwṵru yḭiŋra ɓáy ɓayke mii: «Zaɗɛ zu, ɓa tusuɛ kḭ. I máa ɓay mgbaka ta̰ram sùo-ri ká tul peɗ ɓari ká i ɗaa, ɓay ḭi lɛ, fe kere ɓari ka i ɗaa na, Ŋgɛrɛwṵru ti yḭiŋra ya, a haŋa ri fe tunduoke ɓáy.»
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Falɛ ku lɛ, mì kɔ-kɔ́m na rɔɓay, lɛ, mì kɔ síi mbam pie. Ká tul síi mbamke ku na, nzoɓ rìi vu nzoɓ kaw ɗi; taguɓa mbay ká i ɗaa ɓáy lari ká ndṵy zḭriri zḭriri guɓa tul-e, a mgba ŋgahol ká nzi-ɛ uo pɛlɛm pɛlɛm ɗo nduo-ɛ.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ tḭi saa *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká nulue a ɗaa fe ɓáy bawda kusol-e ɓeleŋ a ɓǎake ɓay ziŋ nzoɓ ká kaw tul síi mbam na mii: «Mu mbi ŋgahol ɓo na, a mú tii sa̰w vbieke fe pay na, ɓay ḭi lɛ, sa̰w síe vbíe fe pay na vi ro; fe pay ká tusiri na ŋgɔŋ ro.»
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Báyḭi lɛ, nzoɓ ká kaw tul síi mbam na, mbi ŋgahol ɓe na a vbieke fe payri ká tusiri na.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ tḭi saa hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká nulue; ɓe kara ka mgba ŋgahol ká nzi-ɛ uo pɛlɛm pɛlɛm na ɗo nduo-ɛ nda̰w.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ na rɔɓay ká ɗo ɓáy hṵrusuo ká tul huu na tḭi saa zaɗ *tutakra fe poy, a ɗaa fe ɓáy bawda kusol-e ɓeleŋ ziŋ nzoɓ ká mgba ŋgahol ká nzi-ɛ uo pɛlɛm pɛlɛm na mii: «Mu mbi ŋgahol ɓo ká nzi-ɛ uo pɛlɛm pɛlɛm na, a mú kúɗke lere puuri ká ɗo zúɓa zuɓa ká tusiri, ɓay ḭi lɛ, lerekeri na ŋgɔŋ ro.»
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru na mbi ŋgahol ɓe a kǔɗke lere puuri ká ɗo zúɓa zuɓa ká tusiri, a vbuku zuɔ zaɗ ɗuɔ mbii lere puu ká kiɛ hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 I tɔɗ lere puuri ká zuɔ zaɗɛ na ká fal ŋgɛrɛpuo; lɛ, sím ká tḭi saa zaɗ ɗuɔ mbii lere puu na, hil kpṵru se kɛ̌ŋrɛŋ ká ɗo nzaa piriri. Símke ká uo na ya̰a zaɗ a maa sal faa isɔɗ sɔɗ sayri munu (300).
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.