Apocalipse 10
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARA
1 Falɛ lɛ, mì kɔ leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ mbḭw ká ɓa nzoɓ hṵrusuo uru saa nulue a ɗo ɗí ɓa tusiri. Síi mbam puɗ ni riɗiɗi; birimisi kiri tul-e gbuk, nzaa pol-e ndṵy mbeɗera mbeɗera munu ká síe so, a ɓal-ɛri kara ɗo munu bawda ŋguɔ ká ɗo haɗak a mbi huu wuo tḭi siya.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça; o rosto era como o sol, e as pernas, como colunas de fogo;
2 Ka mgba vu mbeɗe káake ká mgbuɗa ɗo hɔy na ɗo nduo-ɛ. Ka ɗaa ɓal-ɛ hoɗo tɔ tul bawda maambii, a ɗaa ɓal-ɛ gel tɔ tusiri,
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra,
3 a ɗaa fe ɓáy bawda kusol-e ɓeleŋ rìi fe ɗáa mbaki. Falɛ káʼa ɗaa fe na báyḭi lɛ, mbamri ká tɔnɔ say na, i hii nzi-ɛ gbaw.
3 e bradou em grande voz, como ruge um leão, e, quando bradou, desferiram os sete trovões as suas próprias vozes.
4 Zaɗka i ɓaa ɓay ɓáy zaɗ ɓari gbaw na báyḭi lɛ, mì ɗo ɗi ya ɓay vbíe ɓay ɓari na ɗo mbeɗe. Roo lɛ, mì laa kusol mbḭw mgba ká nulue a ɓaa ha̰ mì mii: «Ɓayri ká mbamri ká tɔnɔ say ɓaa na, mu kɔ́rɔ ɓa muni; mu vbie ɗo mbeɗe ya.»
4 Logo que falaram os sete trovões, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: Guarda em segredo as coisas que os sete trovões falaram e não as escrevas.
5 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ká mì kɔ ni pola ká ɗo siya ká tul bawda maambii ɓáy tusiri na ura nduo hoɗo ɓe ɓa siya,
5 Então, o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 a haa huɗ ɓáy riŋ ɓe ká kaw ɓáy kumnun mbiimbam ɓáy mbiimbam ɓaŋguɔ, ɓe káʼa ɗaa tumbam ɓáy feri riw bele ká ɗo ɗi nda̰w, a ɗaa tusiri ɓáy feri riw bele ká ɗo ɗi nda̰w, rɔɔ a ɗaa bawda maambii ɓáy feri riw bele ká ɗo ɓil-e nda̰w na, ka ɓaa ta-taŋ mii: «Gíyaŋke ti mbǎa!
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles existe: Já não haverá demora,
7 Zaɗka leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi tɔnɔ sayke a úl tḭw ɓe na báyḭi lɛ, fe ká Ŋgɛrɛwṵru leke ká ɗo zaɗ muni na, a ɗáa ɔ ɓáy zaɗɛ munu káʼa ɓaa ɓayke ha̰ nzoɓ peɗ ɓeri ká i ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzi-ɛ na.»
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, cumprir-se-á, então, o mistério de Deus, segundo ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Falɛ lɛ, kusol ká mgba ká nulue ká mì laa pola na, ɓaa ɓay ha̰ mì ɓa kḭ na rɔɓay mii: «Mu se mú ya̰a mbeɗe káake ká nzi-ɛ mgbuɗa ɗo hɔy ká ɗo nduo leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗaa ɓal-ɛ mbḭw tɔ bawda maambii, a mbḭwke tɔ tusiri na.»
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: Vai e toma o livro que se acha aberto na mão do anjo em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Báyḭi lɛ, mì se luo-ɛ na a mí vbi ni ɓay haŋa ni ka ha̰ mì vu mbeɗeke na. Lɛɛ, ka ɓaa ha̰ mì mii: «Ya̰a mú sṵ; a zoŋ bak bak ká ɓil-a, roo lɛ, ká ɓil law nzaa-a na, a mbel riki riki munu ká num zoro.»
9 Fui, pois, ao anjo, dizendo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: Toma-o e devora-o; certamente, ele será amargo ao teu estômago, mas, na tua boca, doce como mel.
10 Lɛɛ, mì ya̰a vu mbeɗeke na saa nduo-ɛ a mí sṵ. Ká ɓil law nzaa-i na mbel riki riki munu ká num zoro, roo lɛ, zaɗka mì tṵu na, yḭ̀i a zoŋ bak bak ká ɓil-i.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo e o devorei, e, na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Báyḭi lɛ, i ɓaa ha̰ mì mii: «Ndaɗ ɓay haŋa mù ɓaa ɓay ká tḭi saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru na ɓa kḭ; ɓa ɓay ká se tul fe ká Ŋgɛrɛwṵru leke se tul sa̰w nzoɓri ŋgḭi ɓamba nda̰w, sa̰w puo nzoɓri ŋgḭi ɓamba nda̰w, nzáa ɓayri ŋgḭi ɓamba nda̰w, rɔɔ mbayri kara ŋgḭi ɓamba nda̰w pi.»
11 Então, me disseram: É necessário que ainda profetizes a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.