1 Tessalonicenses 2
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC
1 Yṵ ɓururi, ì kɔ ɓáy sùo-rì nda̰w, seɗ ɓuru ká luo-rì na, ɓuru se gɔr hɔy ya.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Ì kɔ nda̰w, pola rɔɔ ɓay haŋa ɓuru se luo-rì na, nzoɓri ká Filiɓ raɗ ɓuru, í ɗaa nun ɓuru tuɔ síe ɓamba. Ze nzoɓri ŋgḭi ɓamba tuŋ ɓuru ŋgereŋ ɓáy seɗ ɓuru ká luo-rì na kara, Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ɓuru hṵrusuo, a ɗaa wa̰ra ɓo ɓil law ɓuru ɓay haŋa ɓuru káake káa Ɓay Kere ká uru saa luo-ɛ ká se tul *Krisi na ha rì.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Ɓay Kere ká ɓuru ka-káake ɓúru ɗíke rì na, ɓayke to faa ya nda̰w, kér ɓay ndaya kara ɗo ɓil law ɓuru ya nda̰w, ɓúru nzaa faa úla nzoɓri ká ɗi ya nda̰w;
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 roo lɛ, ɓuru ɓaa ɓaŋguɔ munu ká Ŋgɛrɛwṵru hii, ɓay ḭi lɛ, ɓa ɓe kḭ ze ka kɔ ɓuru maa, a pɔŋ peɗke zuɔ nduo ɓuru. Ɓuru nzaa faa ɓay ndáɗ ká nun nzoɓ ya, roo lɛ, ɓay ndáɗke ká nun Ŋgɛrɛwṵru, ɓe káʼa ɓa nzoɓ bɛ́klɛ fe ká ɗo ɓil law nzoɓ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Ì kɔ ta-taŋ nda̰w, ɓáy nam ká ɓuru ɗǒke sakra ɓaarì ɓáy na, ɓuru ɓaa ɓay ba mbḭw ɓáy nzaa ráa ɓay ya nda̰w, a ɓúru ker ɓay ká ɓay ɓáa ɓay zíŋke fe ká luo-rì ba mbḭw ya nda̰w. Ŋgɛrɛwṵru ɓa nzoɓ ɓay nasike.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Ɓuru na, ɓuru nzaa faa ɓay haŋa nzoɓri pisi ɓuru ya: ká luo-rì ya nda̰w, luo nzoɓ kḭri ya nda̰w pi.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Ɓuru ɓa nzoɓ ndáy nzaapeɗ Krisi. Sa̰wke mini ze, ɓuru ɗo ɓáy faa ká ɓay réke mbay ká tul-rì, roo lɛ, ɓuru ɗaa munu ya. Ɓuru se ɓúru kaw sakra ɓaarì ɗɛkɛkɛ munu ká máa leɗ kɔ-kɔ́m ɓa tul vi-eri a kɔrɔ ri ɓáy kere.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Munu ká ɓuru kɔ rì ɓa nzoɓ nun ɓuru na, ɓuru ɗo ɗi ya ɓay ka-káa Ɓay Kere Ŋgɛrɛwṵru ká se tul Krisi hɔy ha rì ya, roo lɛ, ɓuru mbi sùo ɓuru ha̰ huɗ ɓay tul-rì, ɓay ḭi lɛ, ɓuru hii rì ɓamba!
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Yṵ ɓururi, peɗ ká ŋgɔŋ ɓamba ká ɓuru ɗaa sùo ɓuru taa tom ɓúru ta̰a ká ɗi pɔɗɔ pɔɗɔ na, ì yḭiŋra ya ɓa tusuɛ! Ɓuru ɗaa peɗ na ɓisie ɓáy suŋ ɓay ɓá soɓa nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì ya. Ɓe ze ɓuru káake káa Ɓay Kere Ŋgɛrɛwṵru ká se tul Krisi na ha rì.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Fe ká ɓuru ɗaa na, ì ɓa nzoɓ ɓay nasike, Ŋgɛrɛwṵru kara nda̰w. Simseɗ ɓuru ká sakra ɓaarì nzoɓ mbika lawri na, ɓa simseɗ ká *taŋ kaɗ kaɗ, a ɗo ɓáy zaɗɛ. Nzoɓ mbḭw mini kara maa ɓay ɗáa ɓay ɓo tul ɓuru ya.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Ì kɔ nda̰w, ɓuru ɗaa ziŋ rì mbḭw mbḭw riw bele munu ká bǎa leɗ ɗaa ziŋ vi-eri.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Ɓuru ɓo rì, ɓúru gɔ́l rì, rɔɔ ɓúru suru tigba̰a-rì ɓaŋguɔ ɓay haŋa rì se simseɗ munu ká Ŋgɛrɛwṵru hii, ɓe káʼa ɗí rì na, ɓay haŋa rì vi ɓa nzoɓri káʼa re mbay ká tul-rì a í ɗo ɓil riŋ ɗika ziŋ ni mbḭw hɔy.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ɓuru ɗaa taambɔl ɓaŋguɔ ha̰ Ŋgɛrɛwṵru na rɔɓay, ɓay ḭi lɛ, zaɗka ɓuru ka-káa Ɓay Kere Ŋgɛrɛwṵru ká se tul Krisi ha rì na, ì laa ɓayke í ya̰a ɓo ɓil law-rì ɓáy kere, a í kɔ ɓa ɓay ɓáa nzoɓri hɔy ya, roo lɛ, ɓa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru. Ɓayke na ɗo ɓa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru ɓa tusuɛ kḭ. Ɓe ze a ɗaa peɗ ɓáy hṵrusuo ká ɓil law ɓaarì ká ì ɗaa law-rì ɓo tul Zezu Krisi.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Yṵ ɓururi, ɓaarì na ì mboro fe ɗáa nzoɓ Ŋgɛrɛwṵruri ká i ɗaa law-ri ɓo tul Zezu Krisi ká i mbṵ tul kḭ ká zaɗri ɓoɗ ɓoɗ riw bele ká kuɗu zaɗ ká Zude, ɓay ḭi lɛ, ɓaarì kara nzoɓ puo ɓaarì ɗaa nun-rì tuɔ síe munu ká Ziɓri ɗaa ziŋ nzoɓ mbika lawri ká kuɗu zaɗ ká Zude na.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Ɓa ɓari Ziɓri na ze, i i nzoɓ ha̰nɛri ká i ɓa *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru, í i Ŋgɛrɛmbay Zezu, a í niiri ɓuru kaɗ kaɗ í ɗaa nun ɓuru tuɔ síe. I ɓa nzoɓri ká i rii nun Ŋgɛrɛwṵru ya a í ɓa nzoɓ tul ŋga̰ni nzoɓri riw bele.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 I haa ɓuru faa ɓay haŋa ɓuru ka-káa Ɓay Kere Krisi ha̰ nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na ha ri zǐŋke pam ya. I ɗaa munu ɓaŋguɔ, ɓe ze í ɗáake feya̰a nde tul kḭ a ŋgḭi ɓa pola pola kpṵru mini nda̰w rɔɔ hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru tɔɗɔ ɓo tul-ri ɓáy.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Yṵ ɓururi, ɓáy nam ká náa walkeri kḭ ká bole ɗi ndḭi na (náa kɔ́ri kḭ ya hɔy kara, law naari ɓo tul kḭ ɓaŋguɔ kpaɗara) kɔn kɔ́kɔ rì ɗaa ɓuru lok lok ha̰ ɓuru ɗaa hṵrusuo ɓuru tuŋ kḭ, a ɓúru nzaa faa ɓay vǎa kɔ́kɔ rì ɓa kḭ.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Ɓe ze, ɓuru hii ɓay yḭ́i se luo-rì, a ɓi Pol na, mì nzaa faa ba mbḭw mase ba siɗiri munu ɓay séke, roo lɛ, *Satan haa faake ɓáy.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Wa̰a, nzoɓ veri ɓáy rɔɔ i ɗo ɓa fe ɗáa law ɓuru nzokɗo te tul-ri, mase ɓa fe suoriya ɓuru, mase ɓa taguɓa riŋ ɗika ká ha̰ ɓuru kǎwke rìka na lɛ? Wa̰a ɓa ɓaarì ká ì ɗoko pol Ŋgɛrɛmbay naari Zezu ɓáy nam káʼa yḭ́i a vi na ya lɛ woo?
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Ɓa tusuɛ kḭ, ɓa ɓaarì na kḭ ze ì ɓa fe ndáka giri sùo ɓuru nda̰w, fe suoriya ɓuru nda̰w pi.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.