1 Tessalonicenses 2

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yṵ ɓururi, ì kɔ ɓáy sùo-rì nda̰w, seɗ ɓuru ká luo-rì na, ɓuru se gɔr hɔy ya.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Ì kɔ nda̰w, pola rɔɔ ɓay haŋa ɓuru se luo-rì na, nzoɓri ká Filiɓ raɗ ɓuru, í ɗaa nun ɓuru tuɔ síe ɓamba. Ze nzoɓri ŋgḭi ɓamba tuŋ ɓuru ŋgereŋ ɓáy seɗ ɓuru ká luo-rì na kara, Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ɓuru hṵrusuo, a ɗaa wa̰ra ɓo ɓil law ɓuru ɓay haŋa ɓuru káake káa Ɓay Kere ká uru saa luo-ɛ ká se tul *Krisi na ha rì.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Ɓay Kere ká ɓuru ka-káake ɓúru ɗíke rì na, ɓayke to faa ya nda̰w, kér ɓay ndaya kara ɗo ɓil law ɓuru ya nda̰w, ɓúru nzaa faa úla nzoɓri ká ɗi ya nda̰w;
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 roo lɛ, ɓuru ɓaa ɓaŋguɔ munu ká Ŋgɛrɛwṵru hii, ɓay ḭi lɛ, ɓa ɓe kḭ ze ka kɔ ɓuru maa, a pɔŋ peɗke zuɔ nduo ɓuru. Ɓuru nzaa faa ɓay ndáɗ ká nun nzoɓ ya, roo lɛ, ɓay ndáɗke ká nun Ŋgɛrɛwṵru, ɓe káʼa ɓa nzoɓ bɛ́klɛ fe ká ɗo ɓil law nzoɓ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ì kɔ ta-taŋ nda̰w, ɓáy nam ká ɓuru ɗǒke sakra ɓaarì ɓáy na, ɓuru ɓaa ɓay ba mbḭw ɓáy nzaa ráa ɓay ya nda̰w, a ɓúru ker ɓay ká ɓay ɓáa ɓay zíŋke fe ká luo-rì ba mbḭw ya nda̰w. Ŋgɛrɛwṵru ɓa nzoɓ ɓay nasike.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Ɓuru na, ɓuru nzaa faa ɓay haŋa nzoɓri pisi ɓuru ya: ká luo-rì ya nda̰w, luo nzoɓ kḭri ya nda̰w pi.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Ɓuru ɓa nzoɓ ndáy nzaapeɗ Krisi. Sa̰wke mini ze, ɓuru ɗo ɓáy faa ká ɓay réke mbay ká tul-rì, roo lɛ, ɓuru ɗaa munu ya. Ɓuru se ɓúru kaw sakra ɓaarì ɗɛkɛkɛ munu ká máa leɗ kɔ-kɔ́m ɓa tul vi-eri a kɔrɔ ri ɓáy kere.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Munu ká ɓuru kɔ rì ɓa nzoɓ nun ɓuru na, ɓuru ɗo ɗi ya ɓay ka-káa Ɓay Kere Ŋgɛrɛwṵru ká se tul Krisi hɔy ha rì ya, roo lɛ, ɓuru mbi sùo ɓuru ha̰ huɗ ɓay tul-rì, ɓay ḭi lɛ, ɓuru hii rì ɓamba!
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Yṵ ɓururi, peɗ ká ŋgɔŋ ɓamba ká ɓuru ɗaa sùo ɓuru taa tom ɓúru ta̰a ká ɗi pɔɗɔ pɔɗɔ na, ì yḭiŋra ya ɓa tusuɛ! Ɓuru ɗaa peɗ na ɓisie ɓáy suŋ ɓay ɓá soɓa nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì ya. Ɓe ze ɓuru káake káa Ɓay Kere Ŋgɛrɛwṵru ká se tul Krisi na ha rì.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Fe ká ɓuru ɗaa na, ì ɓa nzoɓ ɓay nasike, Ŋgɛrɛwṵru kara nda̰w. Simseɗ ɓuru ká sakra ɓaarì nzoɓ mbika lawri na, ɓa simseɗ ká *taŋ kaɗ kaɗ, a ɗo ɓáy zaɗɛ. Nzoɓ mbḭw mini kara maa ɓay ɗáa ɓay ɓo tul ɓuru ya.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Ì kɔ nda̰w, ɓuru ɗaa ziŋ rì mbḭw mbḭw riw bele munu ká bǎa leɗ ɗaa ziŋ vi-eri.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Ɓuru ɓo rì, ɓúru gɔ́l rì, rɔɔ ɓúru suru tigba̰a-rì ɓaŋguɔ ɓay haŋa rì se simseɗ munu ká Ŋgɛrɛwṵru hii, ɓe káʼa ɗí rì na, ɓay haŋa rì vi ɓa nzoɓri káʼa re mbay ká tul-rì a í ɗo ɓil riŋ ɗika ziŋ ni mbḭw hɔy.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Ɓuru ɗaa taambɔl ɓaŋguɔ ha̰ Ŋgɛrɛwṵru na rɔɓay, ɓay ḭi lɛ, zaɗka ɓuru ka-káa Ɓay Kere Ŋgɛrɛwṵru ká se tul Krisi ha rì na, ì laa ɓayke í ya̰a ɓo ɓil law-rì ɓáy kere, a í kɔ ɓa ɓay ɓáa nzoɓri hɔy ya, roo lɛ, ɓa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru. Ɓayke na ɗo ɓa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru ɓa tusuɛ kḭ. Ɓe ze a ɗaa peɗ ɓáy hṵrusuo ká ɓil law ɓaarì ká ì ɗaa law-rì ɓo tul Zezu Krisi.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Yṵ ɓururi, ɓaarì na ì mboro fe ɗáa nzoɓ Ŋgɛrɛwṵruri ká i ɗaa law-ri ɓo tul Zezu Krisi ká i mbṵ tul kḭ ká zaɗri ɓoɗ ɓoɗ riw bele ká kuɗu zaɗ ká Zude, ɓay ḭi lɛ, ɓaarì kara nzoɓ puo ɓaarì ɗaa nun-rì tuɔ síe munu ká Ziɓri ɗaa ziŋ nzoɓ mbika lawri ká kuɗu zaɗ ká Zude na.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Ɓa ɓari Ziɓri na ze, i i nzoɓ ha̰nɛri ká i ɓa *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru, í i Ŋgɛrɛmbay Zezu, a í niiri ɓuru kaɗ kaɗ í ɗaa nun ɓuru tuɔ síe. I ɓa nzoɓri ká i rii nun Ŋgɛrɛwṵru ya a í ɓa nzoɓ tul ŋga̰ni nzoɓri riw bele.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 I haa ɓuru faa ɓay haŋa ɓuru ka-káa Ɓay Kere Krisi ha̰ nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na ha ri zǐŋke pam ya. I ɗaa munu ɓaŋguɔ, ɓe ze í ɗáake feya̰a nde tul kḭ a ŋgḭi ɓa pola pola kpṵru mini nda̰w rɔɔ hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru tɔɗɔ ɓo tul-ri ɓáy.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Yṵ ɓururi, ɓáy nam ká náa walkeri kḭ ká bole ɗi ndḭi na (náa kɔ́ri kḭ ya hɔy kara, law naari ɓo tul kḭ ɓaŋguɔ kpaɗara) kɔn kɔ́kɔ rì ɗaa ɓuru lok lok ha̰ ɓuru ɗaa hṵrusuo ɓuru tuŋ kḭ, a ɓúru nzaa faa ɓay vǎa kɔ́kɔ rì ɓa kḭ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Ɓe ze, ɓuru hii ɓay yḭ́i se luo-rì, a ɓi Pol na, mì nzaa faa ba mbḭw mase ba siɗiri munu ɓay séke, roo lɛ, *Satan haa faake ɓáy.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Wa̰a, nzoɓ veri ɓáy rɔɔ i ɗo ɓa fe ɗáa law ɓuru nzokɗo te tul-ri, mase ɓa fe suoriya ɓuru, mase ɓa taguɓa riŋ ɗika ká ha̰ ɓuru kǎwke rìka na lɛ? Wa̰a ɓa ɓaarì ká ì ɗoko pol Ŋgɛrɛmbay naari Zezu ɓáy nam káʼa yḭ́i a vi na ya lɛ woo?
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Ɓa tusuɛ kḭ, ɓa ɓaarì na kḭ ze ì ɓa fe ndáka giri sùo ɓuru nda̰w, fe suoriya ɓuru nda̰w pi.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.