Gênesis 43

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te nii ñuu oo ndevaꞌa tnundoꞌo soko,
1 A fome pesava sobre o país.
2 te nuu ni ndiꞌi triu ja ni ka jaa de ja ni ka jinkiꞌin de Egipto, te jiñaꞌa tata de:
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Te ni kaꞌan Judá, jiñaꞌa de:
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Su nuu ja tetniuu ni ñani san Benjamín ja kiꞌinkuei san jin, saa te kuu ja kiꞌinkuei san, te vi kuaan san joo ja vi kokao.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Su nuu ja ma tetniuu ni jin, te ma kuu ja kiꞌinkuei san, chi vi ni kaꞌan kaji tee yun ja vi ma kuni nuu ka ña de ja kiꞌinkuei san nuu ja tu na ñani san kuaꞌankuei jin san.
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Yun te jiñaꞌa Israel:
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Te ka jiñaꞌa de:
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Yun te jiñaꞌa Judá nuu tata de Israel:
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Te maa san guaa kuiso siki san jin, te nuu maa san guaa ndakantnoꞌo ni jin, te nuu ja ma ndajaa san jin ja ndakani san jin nuu ni, te kotavi kuechi san nuu ni nikuii nikani ni.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Chi nuu ja suaꞌa te tu ni ka junkuiin san, vaa vatu ni ja ni kuu uu jichi ka ndajiokuiin san ―jiñaꞌa de.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Yun te jiñaꞌa tata de Israel:
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Te vi kiꞌin xuꞌun ja ndajiokuiin nuꞌni yuꞌu itni jian axi saa vatu ni ni ka naa ini de, te mandii xuꞌun jian vi suni vi kindaꞌa siin ka ron xuꞌun jian.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Te vi ndajiokuiin nuu tee yun kuaꞌankuei jin ñani xetnu ron.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Te maa Dios kaꞌnu, ja ndiꞌi ni ja kuu saꞌa ya, na kundaꞌu ini ña ya jin nuu tee yun, te na siaa de ñani ron vi Benjamín yaꞌa, te nuu ja skiꞌin rin seyii rin, te saa na kokuu ―jiñaꞌa de.
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Yun te ni ka kiꞌin de ja vi skutaꞌu de vi xuꞌun ja vi tniuyaꞌu de uu jichi, te ni ka jaka de Benjamín, te kuaꞌankuei de jin Egipto, te ni jinokuei de nuu José.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Te nuu ni jini ña José jin Benjamín ja kuaꞌankuei jin de, te jiñaꞌa de nuu tee jito veꞌe de:
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Te saa ni saꞌa tee yun nagua ni tatnuni José, te ni jaka ña de veꞌe José.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Yun te ni ka yuꞌu tee yun nuu kuaꞌankuei de veꞌe José, te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Te ni ka jintnaꞌa ña de jin tee jito veꞌe José, te ni ka kaꞌan de yeꞌe nuu ndiukuei veꞌe yun.
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 Te ka jiñaꞌa de:
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Te nuu kuanoꞌokuei san, te ni jinokuei san in veꞌe nuu ka nuꞌni kiti ja vi ndoo san. Te yun ni ka ndajin san itni san, te ka nuꞌni mamaa xuꞌun san yuꞌu itni ja ka ñuꞌu triu san ka oo ndiꞌi xuꞌun ja ka nee san, te ni ka ndajiokuiin jin san inka jichi ka nee san vitna.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Te suni ka nee siin san xuꞌun ja vi kuaan san joo ja vi kokaa san, te tu ka jini san na ni ndatnaa xuꞌun san yuꞌu nuu itni ja ka nee san ―ka jiñaꞌa de.
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Te jiñaꞌa tee jito veꞌe yun:
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Te ni jaka ña de jin tee yun veꞌe José, te ni jiñaꞌa de ndute ja ni ka ndakate tee yun siꞌin de, vi ni jiñaꞌa de ja ni ka jaa mentu tee yun.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Te ni ka savaꞌa tee yun ja vi skutaꞌu de José nini ja ndajino de nuu sau nduu, chi ni ka onini de ja yun vi kaxeꞌin de.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Te nuu ni ndajino José veꞌe de, te ni ka jiñaꞌa tee yun nagua ka nee de ja vi skutaꞌu ña de, te ni ka jinkindei de nuu José vi guaa ndee nuu ñuꞌu.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Yun te ni jikan tnoꞌo José:
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Te ka jiñaꞌa tee yun:
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Te ni ndanenuu José, te ni jini de ñani de Benjamín seyii nana siꞌi maa de, te jiñaꞌa de:
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Yun te ñama kuiti ni kee José ja ni nduku de ndenu ndaꞌi de, chi vi ndee yiki kaji de ni tnaꞌu ini de ja jaꞌa ñani de, te ni ndiuu de veꞌe nuu ndatatu de, te yun ni ndaꞌi de.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Yun te ni kitinuu de, te ni ndee de, te ni saꞌa ndendee ni de anu de, te jiñaꞌa de:
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Te ni ka jiñaꞌa siin ja kaa maa de, te suni ni ka jiñaꞌa siin ja vi kaa ñani de, te suni siin ni ka junkuiin ja vi kaa maa ñayiu Egipto ja ka jaa jin de, chi ma kuu ja vi kaa in ni ñayiu Egipto xtaa jin ñayiu hebreo, chi in jakueꞌe ndevaꞌa kuu nuu ñayiu Egipto.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Te ni ka jinkoo ñani José nuu de tee kaꞌnu ka xtnañuꞌu, te vi saa vi saa ndee sandiꞌi ni ka suchi xetnu. Te vi ni ka saꞌu kuii kuiti ini de ka ndiaꞌa de nuu in in de, ja siun ni jintaa yukun ña José.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Te ni jaꞌnde José ndei ja kaa maa de vi ja vi kaa ñani de, su ja kaa Benjamín, chi vi uꞌun jichi kuaꞌa ka ni jiñaꞌa de saa nuu ndiꞌi ñani de. Te ni ka jaa ni ka jiꞌi de vi ni ka osii ini de jin ñani de.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.