Gênesis 43

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te nii ñuu oo ndevaꞌa tnundoꞌo soko,
1 E a fome era grave na terra.
2 te nuu ni ndiꞌi triu ja ni ka jaa de ja ni ka jinkiꞌin de Egipto, te jiñaꞌa tata de:
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Te ni kaꞌan Judá, jiñaꞌa de:
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Su nuu ja tetniuu ni ñani san Benjamín ja kiꞌinkuei san jin, saa te kuu ja kiꞌinkuei san, te vi kuaan san joo ja vi kokao.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Su nuu ja ma tetniuu ni jin, te ma kuu ja kiꞌinkuei san, chi vi ni kaꞌan kaji tee yun ja vi ma kuni nuu ka ña de ja kiꞌinkuei san nuu ja tu na ñani san kuaꞌankuei jin san.
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Yun te jiñaꞌa Israel:
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Te ka jiñaꞌa de:
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Yun te jiñaꞌa Judá nuu tata de Israel:
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Te maa san guaa kuiso siki san jin, te nuu maa san guaa ndakantnoꞌo ni jin, te nuu ja ma ndajaa san jin ja ndakani san jin nuu ni, te kotavi kuechi san nuu ni nikuii nikani ni.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Chi nuu ja suaꞌa te tu ni ka junkuiin san, vaa vatu ni ja ni kuu uu jichi ka ndajiokuiin san ―jiñaꞌa de.
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Yun te jiñaꞌa tata de Israel:
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Te vi kiꞌin xuꞌun ja ndajiokuiin nuꞌni yuꞌu itni jian axi saa vatu ni ni ka naa ini de, te mandii xuꞌun jian vi suni vi kindaꞌa siin ka ron xuꞌun jian.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Te vi ndajiokuiin nuu tee yun kuaꞌankuei jin ñani xetnu ron.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Te maa Dios kaꞌnu, ja ndiꞌi ni ja kuu saꞌa ya, na kundaꞌu ini ña ya jin nuu tee yun, te na siaa de ñani ron vi Benjamín yaꞌa, te nuu ja skiꞌin rin seyii rin, te saa na kokuu ―jiñaꞌa de.
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Yun te ni ka kiꞌin de ja vi skutaꞌu de vi xuꞌun ja vi tniuyaꞌu de uu jichi, te ni ka jaka de Benjamín, te kuaꞌankuei de jin Egipto, te ni jinokuei de nuu José.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Te nuu ni jini ña José jin Benjamín ja kuaꞌankuei jin de, te jiñaꞌa de nuu tee jito veꞌe de:
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Te saa ni saꞌa tee yun nagua ni tatnuni José, te ni jaka ña de veꞌe José.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Yun te ni ka yuꞌu tee yun nuu kuaꞌankuei de veꞌe José, te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Te ni ka jintnaꞌa ña de jin tee jito veꞌe José, te ni ka kaꞌan de yeꞌe nuu ndiukuei veꞌe yun.
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 Te ka jiñaꞌa de:
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Te nuu kuanoꞌokuei san, te ni jinokuei san in veꞌe nuu ka nuꞌni kiti ja vi ndoo san. Te yun ni ka ndajin san itni san, te ka nuꞌni mamaa xuꞌun san yuꞌu itni ja ka ñuꞌu triu san ka oo ndiꞌi xuꞌun ja ka nee san, te ni ka ndajiokuiin jin san inka jichi ka nee san vitna.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Te suni ka nee siin san xuꞌun ja vi kuaan san joo ja vi kokaa san, te tu ka jini san na ni ndatnaa xuꞌun san yuꞌu nuu itni ja ka nee san ―ka jiñaꞌa de.
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Te jiñaꞌa tee jito veꞌe yun:
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Te ni jaka ña de jin tee yun veꞌe José, te ni jiñaꞌa de ndute ja ni ka ndakate tee yun siꞌin de, vi ni jiñaꞌa de ja ni ka jaa mentu tee yun.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Te ni ka savaꞌa tee yun ja vi skutaꞌu de José nini ja ndajino de nuu sau nduu, chi ni ka onini de ja yun vi kaxeꞌin de.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Te nuu ni ndajino José veꞌe de, te ni ka jiñaꞌa tee yun nagua ka nee de ja vi skutaꞌu ña de, te ni ka jinkindei de nuu José vi guaa ndee nuu ñuꞌu.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Yun te ni jikan tnoꞌo José:
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Te ka jiñaꞌa tee yun:
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Te ni ndanenuu José, te ni jini de ñani de Benjamín seyii nana siꞌi maa de, te jiñaꞌa de:
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Yun te ñama kuiti ni kee José ja ni nduku de ndenu ndaꞌi de, chi vi ndee yiki kaji de ni tnaꞌu ini de ja jaꞌa ñani de, te ni ndiuu de veꞌe nuu ndatatu de, te yun ni ndaꞌi de.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Yun te ni kitinuu de, te ni ndee de, te ni saꞌa ndendee ni de anu de, te jiñaꞌa de:
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Te ni ka jiñaꞌa siin ja kaa maa de, te suni ni ka jiñaꞌa siin ja vi kaa ñani de, te suni siin ni ka junkuiin ja vi kaa maa ñayiu Egipto ja ka jaa jin de, chi ma kuu ja vi kaa in ni ñayiu Egipto xtaa jin ñayiu hebreo, chi in jakueꞌe ndevaꞌa kuu nuu ñayiu Egipto.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Te ni ka jinkoo ñani José nuu de tee kaꞌnu ka xtnañuꞌu, te vi saa vi saa ndee sandiꞌi ni ka suchi xetnu. Te vi ni ka saꞌu kuii kuiti ini de ka ndiaꞌa de nuu in in de, ja siun ni jintaa yukun ña José.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Te ni jaꞌnde José ndei ja kaa maa de vi ja vi kaa ñani de, su ja kaa Benjamín, chi vi uꞌun jichi kuaꞌa ka ni jiñaꞌa de saa nuu ndiꞌi ñani de. Te ni ka jaa ni ka jiꞌi de vi ni ka osii ini de jin ñani de.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.