Gênesis 43

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te nii ñuu oo ndevaꞌa tnundoꞌo soko,
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 te nuu ni ndiꞌi triu ja ni ka jaa de ja ni ka jinkiꞌin de Egipto, te jiñaꞌa tata de:
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Te ni kaꞌan Judá, jiñaꞌa de:
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Su nuu ja tetniuu ni ñani san Benjamín ja kiꞌinkuei san jin, saa te kuu ja kiꞌinkuei san, te vi kuaan san joo ja vi kokao.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Su nuu ja ma tetniuu ni jin, te ma kuu ja kiꞌinkuei san, chi vi ni kaꞌan kaji tee yun ja vi ma kuni nuu ka ña de ja kiꞌinkuei san nuu ja tu na ñani san kuaꞌankuei jin san.
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Yun te jiñaꞌa Israel:
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Te ka jiñaꞌa de:
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 Yun te jiñaꞌa Judá nuu tata de Israel:
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Te maa san guaa kuiso siki san jin, te nuu maa san guaa ndakantnoꞌo ni jin, te nuu ja ma ndajaa san jin ja ndakani san jin nuu ni, te kotavi kuechi san nuu ni nikuii nikani ni.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Chi nuu ja suaꞌa te tu ni ka junkuiin san, vaa vatu ni ja ni kuu uu jichi ka ndajiokuiin san ―jiñaꞌa de.
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Yun te jiñaꞌa tata de Israel:
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Te vi kiꞌin xuꞌun ja ndajiokuiin nuꞌni yuꞌu itni jian axi saa vatu ni ni ka naa ini de, te mandii xuꞌun jian vi suni vi kindaꞌa siin ka ron xuꞌun jian.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Te vi ndajiokuiin nuu tee yun kuaꞌankuei jin ñani xetnu ron.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Te maa Dios kaꞌnu, ja ndiꞌi ni ja kuu saꞌa ya, na kundaꞌu ini ña ya jin nuu tee yun, te na siaa de ñani ron vi Benjamín yaꞌa, te nuu ja skiꞌin rin seyii rin, te saa na kokuu ―jiñaꞌa de.
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Yun te ni ka kiꞌin de ja vi skutaꞌu de vi xuꞌun ja vi tniuyaꞌu de uu jichi, te ni ka jaka de Benjamín, te kuaꞌankuei de jin Egipto, te ni jinokuei de nuu José.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Te nuu ni jini ña José jin Benjamín ja kuaꞌankuei jin de, te jiñaꞌa de nuu tee jito veꞌe de:
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Te saa ni saꞌa tee yun nagua ni tatnuni José, te ni jaka ña de veꞌe José.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Yun te ni ka yuꞌu tee yun nuu kuaꞌankuei de veꞌe José, te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Te ni ka jintnaꞌa ña de jin tee jito veꞌe José, te ni ka kaꞌan de yeꞌe nuu ndiukuei veꞌe yun.
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 Te ka jiñaꞌa de:
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 Te nuu kuanoꞌokuei san, te ni jinokuei san in veꞌe nuu ka nuꞌni kiti ja vi ndoo san. Te yun ni ka ndajin san itni san, te ka nuꞌni mamaa xuꞌun san yuꞌu itni ja ka ñuꞌu triu san ka oo ndiꞌi xuꞌun ja ka nee san, te ni ka ndajiokuiin jin san inka jichi ka nee san vitna.
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 Te suni ka nee siin san xuꞌun ja vi kuaan san joo ja vi kokaa san, te tu ka jini san na ni ndatnaa xuꞌun san yuꞌu nuu itni ja ka nee san ―ka jiñaꞌa de.
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Te jiñaꞌa tee jito veꞌe yun:
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 Te ni jaka ña de jin tee yun veꞌe José, te ni jiñaꞌa de ndute ja ni ka ndakate tee yun siꞌin de, vi ni jiñaꞌa de ja ni ka jaa mentu tee yun.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Te ni ka savaꞌa tee yun ja vi skutaꞌu de José nini ja ndajino de nuu sau nduu, chi ni ka onini de ja yun vi kaxeꞌin de.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Te nuu ni ndajino José veꞌe de, te ni ka jiñaꞌa tee yun nagua ka nee de ja vi skutaꞌu ña de, te ni ka jinkindei de nuu José vi guaa ndee nuu ñuꞌu.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Yun te ni jikan tnoꞌo José:
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Te ka jiñaꞌa tee yun:
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Te ni ndanenuu José, te ni jini de ñani de Benjamín seyii nana siꞌi maa de, te jiñaꞌa de:
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Yun te ñama kuiti ni kee José ja ni nduku de ndenu ndaꞌi de, chi vi ndee yiki kaji de ni tnaꞌu ini de ja jaꞌa ñani de, te ni ndiuu de veꞌe nuu ndatatu de, te yun ni ndaꞌi de.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Yun te ni kitinuu de, te ni ndee de, te ni saꞌa ndendee ni de anu de, te jiñaꞌa de:
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Te ni ka jiñaꞌa siin ja kaa maa de, te suni ni ka jiñaꞌa siin ja vi kaa ñani de, te suni siin ni ka junkuiin ja vi kaa maa ñayiu Egipto ja ka jaa jin de, chi ma kuu ja vi kaa in ni ñayiu Egipto xtaa jin ñayiu hebreo, chi in jakueꞌe ndevaꞌa kuu nuu ñayiu Egipto.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Te ni ka jinkoo ñani José nuu de tee kaꞌnu ka xtnañuꞌu, te vi saa vi saa ndee sandiꞌi ni ka suchi xetnu. Te vi ni ka saꞌu kuii kuiti ini de ka ndiaꞌa de nuu in in de, ja siun ni jintaa yukun ña José.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Te ni jaꞌnde José ndei ja kaa maa de vi ja vi kaa ñani de, su ja kaa Benjamín, chi vi uꞌun jichi kuaꞌa ka ni jiñaꞌa de saa nuu ndiꞌi ñani de. Te ni ka jaa ni ka jiꞌi de vi ni ka osii ini de jin ñani de.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.