Gênesis 42
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs VC
1 Te nuu ni jini Jacob ja oo triu Egipto, te jiñaꞌa de nuu seyii de:
1 Jacó, sabendo que havia trigo no Egito, disse aos seus filhos: "Por que estais olhando uns para os outros?
2 Te jini soꞌo rin ja oo ja kotekuo Egipto. Kuaꞌankuei te vi kuaan ron joo ja na vi kokao nagua ja ma vi kuo ―jiñaꞌa de.
2 Eu soube que há trigo no Egito. Descei lá e comprai-o para nós; poderemos assim viver e escaparemos à morte."
3 Te ni jaꞌankuei uxi ñani José Egipto ja vi kuaan de triu.
3 E os dez irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Su tu ni tetniuu ña Jacob jin Benjamín ñani José ja kiꞌinkuei jin sava ka ñani, chi ni ndakani ini de ja kana saa nagua kokuu ichi kiꞌinkuei.
4 Jacó não deixou partir com seus irmãos Benjamim, irmão de José, "com medo, pensava ele, de que lhe acontecesse alguma desgraça."
5 Yun te ni jaꞌankuei seyii Israel neꞌu sava ka ñayiu ja vi kuaan de triu, chi ni oo soko nii ñuu Canaán.
5 Os filhos de Israel chegaram, pois, no meio de uma multidão de outros para comprar víveres, porque a fome reinava na terra de Canaã.
6 Te José ni okuu jitoꞌo ndiꞌi ñayiu ñuu yun, te suu de kuu tee oxiko triu nuu ndiꞌi ñayiu ñuu yun. Te nuu ni jinokuei ñani José, te ni ka jinkindei de ndee nuu ñuꞌu.
6 José era o governador de toda a região, e era ele quem vendia o trigo a todo o mundo. Desde sua chegada, os irmãos de José prostraram-se diante dele com o rosto por terra.
7 Te nuu ni jini ña José jin ñani de, te vini ni ndakuni ña de, su ni saꞌa ni ka de ja tu jini ña de, te ni kaꞌan niꞌi ndevaꞌa de, te jiñaꞌa de:
7 José reconheceu-os imediatamente, mas, comportando-se com eles como um estrangeiro, disse-lhes com rudeza: "Donde vindes?" "Da terra de Canaã, responderam eles, para comprar víveres."
8 José, chi ni ndakuni de ñani de, su maa tee yun, chi tu ni ka ndakuni ña de.
8 Foi assim que José reconheceu a seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Yun te ni ndakankaꞌan José jani ni jani de ndee ama ka siki ñani de, te jiñaꞌa de:
9 E lembrava-se dos sonhos que tivera outrora a respeito deles; disse-lhes: "Vós sois espiões: viestes explorar os pontos fracos do país."
10 Te ka jiñaꞌa tee yun:
10 "Não, meu senhor, responderam, teus servos vieram comprar víveres.
11 Te in ni yua ndiꞌi san, ñayiu ndaa ka kuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te tu na ama ka kuu san ñayiu vi kosaꞌa vijin ―ka jiñaꞌa de.
11 Somos todos filhos dum mesmo pai, somos gente honesta; teus servos não são espiões."
12 Su jiñaꞌa José:
12 "Não é verdade -, disse-lhes ele, viestes explorar os pontos fracos do país."
13 Te ka jiñaꞌa tee yun:
13 Eles responderam: "Somos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, na terra de Canaã. O mais novo está agora em casa de nosso pai, o outro já não existe."
14 Te jiñaꞌa José:
14 José disse-lhes: "É bem como eu disse: sois espiões.
15 Te yun guaa koto tnuni ña san. Te kee yuꞌu san jin sivi Faraón ja ma kuu ndekuei ni ñuu yaꞌa, chi vi guaa ndee na kii inka ñani xetnu ni.
15 Sereis, aliás, postos à prova: pela vida do faraó, não saireis daqui antes que tenha vindo vosso irmão mais novo.
16 Te vi ndatetniuu tnaꞌa ni ndee in ni noꞌo nukuaka ñani xetnu ni, te sava ka ni vi kendoo vekaa, chi jin tnoꞌo ka kaꞌan maa ni kuu ja koto tnuni ña san a ka kaꞌan ndaa ni. Te nuu ja masu inu ndija ni, te kee yuꞌu san jin sivi Faraón ja nani ka saꞌa vijin ni ―jiñaꞌa de.
16 Mandai um de vós buscá-lo; enquanto isso, ficareis prisioneiros. Vossas palavras serão assim provadas, e veremos se dissestes a verdade. Do contrário, pela vida do faraó, sois espiões!"
17 Yun te ni jasi ña de jin ndiꞌi tee yun uni kiuu.
17 E mandou metê-los numa prisão durante três dias.
18 Te nuu ni jino uni kiuu, te jiñaꞌa José:
18 No terceiro dia, José disse-lhes: "Fazei isto, e vivereis, porque sou cheio do temor a Deus.
19 Nuu ja ñayiu ndaa ka kuu ni, te kendoo invaa ni ñani ni vekaa nuu ni ka oo ni yun, te sava ka ni vi nusiaꞌa triu ja vi kokaa ñayiu veꞌe ni ja ma vi kui soko.
19 Se sois gente de bem, que um dentre vós fique detido em prisão; e os outros partam levando o trigo para alimentar vossas famílias.
20 Su kikuei ni jin ñani xetnu ni nagua ja kuni san ja ka kaꞌan ndaa ni, te ma vi kuu ni ―jiñaꞌa de.
20 Trazei-me então vosso irmão mais novo, para que eu possa verificar a verdade de vossas palavras, e não morrereis." Foi o que fizeram.
21 Te ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
21 Disseram uns aos outros: "Em verdade, expiamos o crime cometido contra o nosso irmão, porque víamos a angústia de sua alma quando ele nos suplicava, e não o escutamos! Eis por que veio sobre nós esta desgraça!"
22 Yun te jiñaꞌa Rubén:
22 "Não vos tinha eu dito, disse-lhes Rubem, para não pecardes contra o menino? Não quisestes ouvir-me, e eis agora que nos é reclamado o seu sangue!"
23 Su tu ni ka jini de ja junkuiꞌnu ini José tnoꞌo ka ndatnoꞌo de, chi ni oo tee kaꞌan uu saꞌan ja ndakaxtnoꞌo de nuu José vi nuu ñani de naxa ka kaꞌan de.
23 Ora, não sabiam que José os compreendia, porque lhes tinha falado por meio de um intérprete.
24 Te ni kusiin José nuu ka oo de, te ni ndaꞌi de. Yun te saa ni ndajino de nuu ka oo tee yun, te ni kaꞌan de, te vi jin nuu sava ka tee yun, te ni kakuiko de Simeón, te ni juꞌni ña de.
24 E José afastou-se deles para chorar. Voltou em seguida e falou-lhes; e escolheu Simeão, ao qual mandou prender na presença deles.
25 Yun te ni tatnuni José nuu tee ka jinokuechi nuu de ja na vi chitu de triu itni ka nee ñani de yun, te na vi ndakuꞌni de xuꞌun ñani de yuꞌu in in itni ja ka nee de yun, te na vi kuñaꞌa de ja vi kokaa ñani de yun ichi noꞌokuei de, te saa ni ka saꞌa de jin ñani de yun.
25 José ordenou depois que se enchessem de trigo os seus sacos, e que se pusesse o dinheiro de cada um em seu saco de viagem, e também que se lhes dessem provisões para o caminho: assim foi feito.
26 Te ni ka skuiso ñani de yun mentu de triu, te kuanoꞌokuei de.
26 Eles carregaram o trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Su nuu ni ka ndoo de in veꞌe nuu ka nuꞌni kiti, te ni june in de yuꞌu itni ja kuñaꞌa de ja vi kaa mentu de, te ni jini de xuꞌun de ja nuꞌni yuꞌu itni yun.
27 Na estalagem, abrindo um deles o seu saco para dar de comer ao seu jumento, viu que o seu dinheiro estava na boca do saco.
28 Te jiñaꞌa de nuu sava ka ñani de:
28 "Devolveram-me o meu dinheiro, disse ele aos seus irmãos; ei-lo aqui no meu saco!" Desfaleceu-se-lhes o coração, e, tomados de espanto, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus nos fez?"
29 Te nuu ni ndajinokuei de ñuu Canaán, te ni ka ndakani ndiꞌi de nuu tata de Jacob naxa ni ka ndoꞌo de, te ka jiñaꞌa de:
29 Voltaram para junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe nestes termos tudo o que lhes tinha acontecido:
30 ―Tee kuu jitoꞌo ñayiu ñuu yun, ni kaꞌan niꞌi ndevaꞌa de jin ndiꞌi san, te ni kachi de ja nani kuaꞌankuei san ja ka saꞌa vijin san ñuu yun.
30 "O homem que governa o país nos falou asperamente e nos tomou por espiões.
31 Te ka jiñaꞌa san nuu de ja tee ndaa ka kuu san, te tu na ama ka ka kuu san tee ka saꞌa vijin.
31 Dissemos-lhe que éramos gente honesta, e não espiões;
32 Te uxi uu ñani san ka kuu nuu tata yua san, su in ñani san, chi tu ka jini san a teku kai, te inka suchi xetnu, chi ni kendoi vitna jin tata san ñuu Canaán, ka jiñaꞌa san.
32 que éramos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, dos quais um já não existia mais, e o mais novo estava no momento com nosso pai, na terra de Canaã.
33 Yun te kachi tee kuu jitoꞌo ñayiu ñuu yun: “Nuu saa te suaꞌa guaa kuni san ja teyii ndaa ka kuu ni, guaa vi xndoo ni ndee in ñani ni, te vi kiꞌin ni triu ja vi kokaa ñayiu veꞌe ni ja ma vi kui soko, te kuaꞌankuei ni mavinusiaꞌa ni.
33 O governador do país disse-nos: por isso reconhecerei se sois gente de bem: deixai junto de mim um de vossos irmãos, levai o trigo que precisais para alimentar vossas famílias, e parti.
34 Su kikuei ni jin ñani xetnu ni, nagua ja kukanu ini san ja tee ndaa ka kuu ni, te masu vajikuei ni ja ka saꞌa vijin ni, saa te ndataa san ñani ni. Saa te kuu kikuei maa ni ja vi kuaan ni vi vi xiko ni nuu ñuu yaꞌa”, kachi de ―ka jiñaꞌa de nuu tata de.
34 Conduzir-me-eis então vosso irmão mais novo: assim saberei que não sois espiões, mas gente honesta. Eu vos devolverei então vosso irmão, e podereis negociar no país."
35 Su nuu ni kakuei de itni triu de, te ni ka jini de xuꞌun mamaa de ja ka nuꞌni yuꞌu itni triu de, te ja siun ni ka jini de jin tata de xuꞌun yun ja ka ndikin, guaa ni ka yuꞌu ndevaꞌa de.
35 E, esvaziando os seus sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um se encontrava em seu saco. Quando eles e seu pai viram seu dinheiro, tiveram medo.
36 Yun te jiñaꞌa tata de Jacob:
36 Jacó disse-lhes: "Vós me tirais os meus filhos! José já não existe, Simeão tampouco, e quereis me tomar ainda Benjamim! Tudo vem cair sobre mim!"
37 Te ni kaꞌan Rubén jin tata de, te jiñaꞌa de:
37 Rubem disse-lhe: "Tira a vida aos meus dois filhos, se eu não te reconduzir Benjamim! Confia-o a mim: eu to reconduzirei."
38 Te jiñaꞌa Jacob:
38 "Meu filho, tornou Jacó, não descerá convosco, porque seu irmão morreu, e só resta ele. Se lhe acontecesse um acidente nesta viagem que ides fazer, faríeis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.