Gênesis 42
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARIB
1 Te nuu ni jini Jacob ja oo triu Egipto, te jiñaꞌa de nuu seyii de:
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Te jini soꞌo rin ja oo ja kotekuo Egipto. Kuaꞌankuei te vi kuaan ron joo ja na vi kokao nagua ja ma vi kuo ―jiñaꞌa de.
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Te ni jaꞌankuei uxi ñani José Egipto ja vi kuaan de triu.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Su tu ni tetniuu ña Jacob jin Benjamín ñani José ja kiꞌinkuei jin sava ka ñani, chi ni ndakani ini de ja kana saa nagua kokuu ichi kiꞌinkuei.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Yun te ni jaꞌankuei seyii Israel neꞌu sava ka ñayiu ja vi kuaan de triu, chi ni oo soko nii ñuu Canaán.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Te José ni okuu jitoꞌo ndiꞌi ñayiu ñuu yun, te suu de kuu tee oxiko triu nuu ndiꞌi ñayiu ñuu yun. Te nuu ni jinokuei ñani José, te ni ka jinkindei de ndee nuu ñuꞌu.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Te nuu ni jini ña José jin ñani de, te vini ni ndakuni ña de, su ni saꞌa ni ka de ja tu jini ña de, te ni kaꞌan niꞌi ndevaꞌa de, te jiñaꞌa de:
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 José, chi ni ndakuni de ñani de, su maa tee yun, chi tu ni ka ndakuni ña de.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Yun te ni ndakankaꞌan José jani ni jani de ndee ama ka siki ñani de, te jiñaꞌa de:
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Te ka jiñaꞌa tee yun:
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Te in ni yua ndiꞌi san, ñayiu ndaa ka kuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te tu na ama ka kuu san ñayiu vi kosaꞌa vijin ―ka jiñaꞌa de.
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Su jiñaꞌa José:
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Te ka jiñaꞌa tee yun:
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Te jiñaꞌa José:
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Te yun guaa koto tnuni ña san. Te kee yuꞌu san jin sivi Faraón ja ma kuu ndekuei ni ñuu yaꞌa, chi vi guaa ndee na kii inka ñani xetnu ni.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Te vi ndatetniuu tnaꞌa ni ndee in ni noꞌo nukuaka ñani xetnu ni, te sava ka ni vi kendoo vekaa, chi jin tnoꞌo ka kaꞌan maa ni kuu ja koto tnuni ña san a ka kaꞌan ndaa ni. Te nuu ja masu inu ndija ni, te kee yuꞌu san jin sivi Faraón ja nani ka saꞌa vijin ni ―jiñaꞌa de.
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Yun te ni jasi ña de jin ndiꞌi tee yun uni kiuu.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 Te nuu ni jino uni kiuu, te jiñaꞌa José:
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Nuu ja ñayiu ndaa ka kuu ni, te kendoo invaa ni ñani ni vekaa nuu ni ka oo ni yun, te sava ka ni vi nusiaꞌa triu ja vi kokaa ñayiu veꞌe ni ja ma vi kui soko.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Su kikuei ni jin ñani xetnu ni nagua ja kuni san ja ka kaꞌan ndaa ni, te ma vi kuu ni ―jiñaꞌa de.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Te ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Yun te jiñaꞌa Rubén:
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Su tu ni ka jini de ja junkuiꞌnu ini José tnoꞌo ka ndatnoꞌo de, chi ni oo tee kaꞌan uu saꞌan ja ndakaxtnoꞌo de nuu José vi nuu ñani de naxa ka kaꞌan de.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Te ni kusiin José nuu ka oo de, te ni ndaꞌi de. Yun te saa ni ndajino de nuu ka oo tee yun, te ni kaꞌan de, te vi jin nuu sava ka tee yun, te ni kakuiko de Simeón, te ni juꞌni ña de.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Yun te ni tatnuni José nuu tee ka jinokuechi nuu de ja na vi chitu de triu itni ka nee ñani de yun, te na vi ndakuꞌni de xuꞌun ñani de yuꞌu in in itni ja ka nee de yun, te na vi kuñaꞌa de ja vi kokaa ñani de yun ichi noꞌokuei de, te saa ni ka saꞌa de jin ñani de yun.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Te ni ka skuiso ñani de yun mentu de triu, te kuanoꞌokuei de.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Su nuu ni ka ndoo de in veꞌe nuu ka nuꞌni kiti, te ni june in de yuꞌu itni ja kuñaꞌa de ja vi kaa mentu de, te ni jini de xuꞌun de ja nuꞌni yuꞌu itni yun.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Te jiñaꞌa de nuu sava ka ñani de:
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Te nuu ni ndajinokuei de ñuu Canaán, te ni ka ndakani ndiꞌi de nuu tata de Jacob naxa ni ka ndoꞌo de, te ka jiñaꞌa de:
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 ―Tee kuu jitoꞌo ñayiu ñuu yun, ni kaꞌan niꞌi ndevaꞌa de jin ndiꞌi san, te ni kachi de ja nani kuaꞌankuei san ja ka saꞌa vijin san ñuu yun.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Te ka jiñaꞌa san nuu de ja tee ndaa ka kuu san, te tu na ama ka ka kuu san tee ka saꞌa vijin.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Te uxi uu ñani san ka kuu nuu tata yua san, su in ñani san, chi tu ka jini san a teku kai, te inka suchi xetnu, chi ni kendoi vitna jin tata san ñuu Canaán, ka jiñaꞌa san.
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Yun te kachi tee kuu jitoꞌo ñayiu ñuu yun: “Nuu saa te suaꞌa guaa kuni san ja teyii ndaa ka kuu ni, guaa vi xndoo ni ndee in ñani ni, te vi kiꞌin ni triu ja vi kokaa ñayiu veꞌe ni ja ma vi kui soko, te kuaꞌankuei ni mavinusiaꞌa ni.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Su kikuei ni jin ñani xetnu ni, nagua ja kukanu ini san ja tee ndaa ka kuu ni, te masu vajikuei ni ja ka saꞌa vijin ni, saa te ndataa san ñani ni. Saa te kuu kikuei maa ni ja vi kuaan ni vi vi xiko ni nuu ñuu yaꞌa”, kachi de ―ka jiñaꞌa de nuu tata de.
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Su nuu ni kakuei de itni triu de, te ni ka jini de xuꞌun mamaa de ja ka nuꞌni yuꞌu itni triu de, te ja siun ni ka jini de jin tata de xuꞌun yun ja ka ndikin, guaa ni ka yuꞌu ndevaꞌa de.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Yun te jiñaꞌa tata de Jacob:
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Te ni kaꞌan Rubén jin tata de, te jiñaꞌa de:
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Te jiñaꞌa Jacob:
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.