Gênesis 42

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te nuu ni jini Jacob ja oo triu Egipto, te jiñaꞌa de nuu seyii de:
1 Vendo então Jacó que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Te jini soꞌo rin ja oo ja kotekuo Egipto. Kuaꞌankuei te vi kuaan ron joo ja na vi kokao nagua ja ma vi kuo ―jiñaꞌa de.
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimentos no Egito; descei para lá, e comprai-nos dali, para que vivamos e não morramos.
3 Te ni jaꞌankuei uxi ñani José Egipto ja vi kuaan de triu.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Su tu ni tetniuu ña Jacob jin Benjamín ñani José ja kiꞌinkuei jin sava ka ñani, chi ni ndakani ini de ja kana saa nagua kokuu ichi kiꞌinkuei.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Yun te ni jaꞌankuei seyii Israel neꞌu sava ka ñayiu ja vi kuaan de triu, chi ni oo soko nii ñuu Canaán.
5 Assim, entre os que iam lá foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Te José ni okuu jitoꞌo ndiꞌi ñayiu ñuu yun, te suu de kuu tee oxiko triu nuu ndiꞌi ñayiu ñuu yun. Te nuu ni jinokuei ñani José, te ni ka jinkindei de ndee nuu ñuꞌu.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José chegaram e inclinaram-se a ele, com o rosto em terra.
7 Te nuu ni jini ña José jin ñani de, te vini ni ndakuni ña de, su ni saꞌa ni ka de ja tu jini ña de, te ni kaꞌan niꞌi ndevaꞌa de, te jiñaꞌa de:
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou-lhes asperamente, e disse-lhes: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 José, chi ni ndakuni de ñani de, su maa tee yun, chi tu ni ka ndakuni ña de.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Yun te ni ndakankaꞌan José jani ni jani de ndee ama ka siki ñani de, te jiñaꞌa de:
9 Então José lembrou-se dos sonhos que havia tido deles e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Te ka jiñaꞌa tee yun:
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Te in ni yua ndiꞌi san, ñayiu ndaa ka kuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te tu na ama ka kuu san ñayiu vi kosaꞌa vijin ―ka jiñaꞌa de.
11 Todos nós somos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Su jiñaꞌa José:
12 E ele lhes disse: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Te ka jiñaꞌa tee yun:
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai hoje; mas um já não existe.
14 Te jiñaꞌa José:
14 Então lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, sois espias;
15 Te yun guaa koto tnuni ña san. Te kee yuꞌu san jin sivi Faraón ja ma kuu ndekuei ni ñuu yaꞌa, chi vi guaa ndee na kii inka ñani xetnu ni.
15 Nisto sereis provados; pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Te vi ndatetniuu tnaꞌa ni ndee in ni noꞌo nukuaka ñani xetnu ni, te sava ka ni vi kendoo vekaa, chi jin tnoꞌo ka kaꞌan maa ni kuu ja koto tnuni ña san a ka kaꞌan ndaa ni. Te nuu ja masu inu ndija ni, te kee yuꞌu san jin sivi Faraón ja nani ka saꞌa vijin ni ―jiñaꞌa de.
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, e vossas palavras sejam provadas, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Yun te ni jasi ña de jin ndiꞌi tee yun uni kiuu.
17 E pô-los juntos, em prisão, três dias.
18 Te nuu ni jino uni kiuu, te jiñaꞌa José:
18 E ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Nuu ja ñayiu ndaa ka kuu ni, te kendoo invaa ni ñani ni vekaa nuu ni ka oo ni yun, te sava ka ni vi nusiaꞌa triu ja vi kokaa ñayiu veꞌe ni ja ma vi kui soko.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e vós ide, levai mantimento para a fome de vossa casa,
20 Su kikuei ni jin ñani xetnu ni nagua ja kuni san ja ka kaꞌan ndaa ni, te ma vi kuu ni ―jiñaꞌa de.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Te ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
21 Então disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava; nós porém não ouvimos, por isso vem sobre nós esta angústia.
22 Yun te jiñaꞌa Rubén:
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu: Não pequeis contra o menino; mas não ouvistes; e vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Su tu ni ka jini de ja junkuiꞌnu ini José tnoꞌo ka ndatnoꞌo de, chi ni oo tee kaꞌan uu saꞌan ja ndakaxtnoꞌo de nuu José vi nuu ñani de naxa ka kaꞌan de.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Te ni kusiin José nuu ka oo de, te ni ndaꞌi de. Yun te saa ni ndajino de nuu ka oo tee yun, te ni kaꞌan de, te vi jin nuu sava ka tee yun, te ni kakuiko de Simeón, te ni juꞌni ña de.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois tornou a eles, e falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Yun te ni tatnuni José nuu tee ka jinokuechi nuu de ja na vi chitu de triu itni ka nee ñani de yun, te na vi ndakuꞌni de xuꞌun ñani de yuꞌu in in itni ja ka nee de yun, te na vi kuñaꞌa de ja vi kokaa ñani de yun ichi noꞌokuei de, te saa ni ka saꞌa de jin ñani de yun.
25 E ordenou José, que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Te ni ka skuiso ñani de yun mentu de triu, te kuanoꞌokuei de.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Su nuu ni ka ndoo de in veꞌe nuu ka nuꞌni kiti, te ni june in de yuꞌu itni ja kuñaꞌa de ja vi kaa mentu de, te ni jini de xuꞌun de ja nuꞌni yuꞌu itni yun.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Te jiñaꞌa de nuu sava ka ñani de:
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo também aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Te nuu ni ndajinokuei de ñuu Canaán, te ni ka ndakani ndiꞌi de nuu tata de Jacob naxa ni ka ndoꞌo de, te ka jiñaꞌa de:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 ―Tee kuu jitoꞌo ñayiu ñuu yun, ni kaꞌan niꞌi ndevaꞌa de jin ndiꞌi san, te ni kachi de ja nani kuaꞌankuei san ja ka saꞌa vijin san ñuu yun.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Te ka jiñaꞌa san nuu de ja tee ndaa ka kuu san, te tu na ama ka ka kuu san tee ka saꞌa vijin.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Te uxi uu ñani san ka kuu nuu tata yua san, su in ñani san, chi tu ka jini san a teku kai, te inka suchi xetnu, chi ni kendoi vitna jin tata san ñuu Canaán, ka jiñaꞌa san.
32 Somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não mais existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Yun te kachi tee kuu jitoꞌo ñayiu ñuu yun: “Nuu saa te suaꞌa guaa kuni san ja teyii ndaa ka kuu ni, guaa vi xndoo ni ndee in ñani ni, te vi kiꞌin ni triu ja vi kokaa ñayiu veꞌe ni ja ma vi kui soko, te kuaꞌankuei ni mavinusiaꞌa ni.
33 E aquele homem, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão; deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti,
34 Su kikuei ni jin ñani xetnu ni, nagua ja kukanu ini san ja tee ndaa ka kuu ni, te masu vajikuei ni ja ka saꞌa vijin ni, saa te ndataa san ñani ni. Saa te kuu kikuei maa ni ja vi kuaan ni vi vi xiko ni nuu ñuu yaꞌa”, kachi de ―ka jiñaꞌa de nuu tata de.
34 E trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos darei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Su nuu ni kakuei de itni triu de, te ni ka jini de xuꞌun mamaa de ja ka nuꞌni yuꞌu itni triu de, te ja siun ni ka jini de jin tata de xuꞌun yun ja ka ndikin, guaa ni ka yuꞌu ndevaꞌa de.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha o pacote com seu dinheiro no seu saco; e viram os pacotes com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Yun te jiñaꞌa tata de Jacob:
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe e Simeão não está aqui; agora levareis a Benjamim. Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Te ni kaꞌan Rubén jin tata de, te jiñaꞌa de:
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu não tornar a trazê-lo para ti; entrega-o em minha mão, e tornarei a trazê-lo.
38 Te jiñaꞌa Jacob:
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.