Gênesis 42
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARA
1 Te nuu ni jini Jacob ja oo triu Egipto, te jiñaꞌa de nuu seyii de:
1 Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?
2 Te jini soꞌo rin ja oo ja kotekuo Egipto. Kuaꞌankuei te vi kuaan ron joo ja na vi kokao nagua ja ma vi kuo ―jiñaꞌa de.
2 E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.
3 Te ni jaꞌankuei uxi ñani José Egipto ja vi kuaan de triu.
3 Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.
4 Su tu ni tetniuu ña Jacob jin Benjamín ñani José ja kiꞌinkuei jin sava ka ñani, chi ni ndakani ini de ja kana saa nagua kokuu ichi kiꞌinkuei.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.
5 Yun te ni jaꞌankuei seyii Israel neꞌu sava ka ñayiu ja vi kuaan de triu, chi ni oo soko nii ñuu Canaán.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Te José ni okuu jitoꞌo ndiꞌi ñayiu ñuu yun, te suu de kuu tee oxiko triu nuu ndiꞌi ñayiu ñuu yun. Te nuu ni jinokuei ñani José, te ni ka jinkindei de ndee nuu ñuꞌu.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.
7 Te nuu ni jini ña José jin ñani de, te vini ni ndakuni ña de, su ni saꞌa ni ka de ja tu jini ña de, te ni kaꞌan niꞌi ndevaꞌa de, te jiñaꞌa de:
7 Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 José, chi ni ndakuni de ñani de, su maa tee yun, chi tu ni ka ndakuni ña de.
8 José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.
9 Yun te ni ndakankaꞌan José jani ni jani de ndee ama ka siki ñani de, te jiñaꞌa de:
9 Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.
10 Te ka jiñaꞌa tee yun:
10 Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.
11 Te in ni yua ndiꞌi san, ñayiu ndaa ka kuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te tu na ama ka kuu san ñayiu vi kosaꞌa vijin ―ka jiñaꞌa de.
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.
12 Su jiñaꞌa José:
12 Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.
13 Te ka jiñaꞌa tee yun:
13 Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.
14 Te jiñaꞌa José:
14 Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.
15 Te yun guaa koto tnuni ña san. Te kee yuꞌu san jin sivi Faraón ja ma kuu ndekuei ni ñuu yaꞌa, chi vi guaa ndee na kii inka ñani xetnu ni.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.
16 Te vi ndatetniuu tnaꞌa ni ndee in ni noꞌo nukuaka ñani xetnu ni, te sava ka ni vi kendoo vekaa, chi jin tnoꞌo ka kaꞌan maa ni kuu ja koto tnuni ña san a ka kaꞌan ndaa ni. Te nuu ja masu inu ndija ni, te kee yuꞌu san jin sivi Faraón ja nani ka saꞌa vijin ni ―jiñaꞌa de.
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.
17 Yun te ni jasi ña de jin ndiꞌi tee yun uni kiuu.
17 E os meteu juntos em prisão três dias.
18 Te nuu ni jino uni kiuu, te jiñaꞌa José:
18 Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.
19 Nuu ja ñayiu ndaa ka kuu ni, te kendoo invaa ni ñani ni vekaa nuu ni ka oo ni yun, te sava ka ni vi nusiaꞌa triu ja vi kokaa ñayiu veꞌe ni ja ma vi kui soko.
19 Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.
20 Su kikuei ni jin ñani xetnu ni nagua ja kuni san ja ka kaꞌan ndaa ni, te ma vi kuu ni ―jiñaꞌa de.
20 E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Te ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.
22 Yun te jiñaꞌa Rubén:
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.
23 Su tu ni ka jini de ja junkuiꞌnu ini José tnoꞌo ka ndatnoꞌo de, chi ni oo tee kaꞌan uu saꞌan ja ndakaxtnoꞌo de nuu José vi nuu ñani de naxa ka kaꞌan de.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.
24 Te ni kusiin José nuu ka oo de, te ni ndaꞌi de. Yun te saa ni ndajino de nuu ka oo tee yun, te ni kaꞌan de, te vi jin nuu sava ka tee yun, te ni kakuiko de Simeón, te ni juꞌni ña de.
24 E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.
25 Yun te ni tatnuni José nuu tee ka jinokuechi nuu de ja na vi chitu de triu itni ka nee ñani de yun, te na vi ndakuꞌni de xuꞌun ñani de yuꞌu in in itni ja ka nee de yun, te na vi kuñaꞌa de ja vi kokaa ñani de yun ichi noꞌokuei de, te saa ni ka saꞌa de jin ñani de yun.
25 Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.
26 Te ni ka skuiso ñani de yun mentu de triu, te kuanoꞌokuei de.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Su nuu ni ka ndoo de in veꞌe nuu ka nuꞌni kiti, te ni june in de yuꞌu itni ja kuñaꞌa de ja vi kaa mentu de, te ni jini de xuꞌun de ja nuꞌni yuꞌu itni yun.
27 Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Te jiñaꞌa de nuu sava ka ñani de:
28 Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?
29 Te nuu ni ndajinokuei de ñuu Canaán, te ni ka ndakani ndiꞌi de nuu tata de Jacob naxa ni ka ndoꞌo de, te ka jiñaꞌa de:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 ―Tee kuu jitoꞌo ñayiu ñuu yun, ni kaꞌan niꞌi ndevaꞌa de jin ndiꞌi san, te ni kachi de ja nani kuaꞌankuei san ja ka saꞌa vijin san ñuu yun.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.
31 Te ka jiñaꞌa san nuu de ja tee ndaa ka kuu san, te tu na ama ka ka kuu san tee ka saꞌa vijin.
31 Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;
32 Te uxi uu ñani san ka kuu nuu tata yua san, su in ñani san, chi tu ka jini san a teku kai, te inka suchi xetnu, chi ni kendoi vitna jin tata san ñuu Canaán, ka jiñaꞌa san.
32 somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Yun te kachi tee kuu jitoꞌo ñayiu ñuu yun: “Nuu saa te suaꞌa guaa kuni san ja teyii ndaa ka kuu ni, guaa vi xndoo ni ndee in ñani ni, te vi kiꞌin ni triu ja vi kokaa ñayiu veꞌe ni ja ma vi kui soko, te kuaꞌankuei ni mavinusiaꞌa ni.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;
34 Su kikuei ni jin ñani xetnu ni, nagua ja kukanu ini san ja tee ndaa ka kuu ni, te masu vajikuei ni ja ka saꞌa vijin ni, saa te ndataa san ñani ni. Saa te kuu kikuei maa ni ja vi kuaan ni vi vi xiko ni nuu ñuu yaꞌa”, kachi de ―ka jiñaꞌa de nuu tata de.
34 trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Su nuu ni kakuei de itni triu de, te ni ka jini de xuꞌun mamaa de ja ka nuꞌni yuꞌu itni triu de, te ja siun ni ka jini de jin tata de xuꞌun yun ja ka ndikin, guaa ni ka yuꞌu ndevaꞌa de.
35 Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Yun te jiñaꞌa tata de Jacob:
36 Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.
37 Te ni kaꞌan Rubén jin tata de, te jiñaꞌa de:
37 Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.
38 Te jiñaꞌa Jacob:
38 Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.