Êxodo 16
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT
1 Yun te ni ndekuei ndiꞌi ñayiu Israel Elim yun, te kuaꞌankuei ja ni jinokuei nuu ñuꞌu teꞌa nani Sin ja oo maꞌñu Elim jin Sinaí, kiuu xaꞌun yoo kuu uu, nuu kuee ka ja ni ndekuei ñuu Egipto.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 Te ndiꞌi ñayiu Israel ni ka kaꞌan kuechi siki Moisés vi siki Aarón nuu ñuꞌu teꞌa yun.
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 Te ka jiñaꞌa ñayiu Israel:
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 Yun te jiñaꞌa Jitoꞌo nuu Moisés:
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 Su kiuu kuu iñu, te vi ndaxtutui na kuaꞌa uu kiuu, te ndiꞌi vi saꞌa tuaꞌi ja vi kai inka kiuu ―jiñaꞌa ya.
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 Yun te ka jiñaꞌa Moisés jin Aarón nuu ndiꞌi ñayiu Israel:
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 Te neꞌe ka xtnee te vi kuni ni jakaꞌnu ndevaꞌa kuu maa Jitoꞌo, chi ni onini ya ja ka kaꞌan kuechi ni siki ya. Te sein, chi masu na in ka kuu saꞌun san ja vi kokaꞌan kuechi ni siki san ―ka jiñaꞌa de.
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Te suni jiñaꞌa ka Moisés:
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 Te jiñaꞌa Moisés nuu Aarón:
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Te vi nini kaꞌan Aarón nuu ndiꞌi ñayiu Israel, te ni ka ndakondiaꞌa ndiꞌi de ichi nuu ñuꞌu teꞌa, te ni ka jini de jakaꞌnu maa Jitoꞌo ja ni kenta nuu viko.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 Te ni kaꞌan Jitoꞌo nuu Moisés, te jiñaꞌa ya:
11 O S enhor disse a Moisés:
12 ―Ni onini rin ja ka kaꞌan kuechi ñayiu Israel. Kaꞌan nui te kuñaꞌa ron suaꞌa: “Nuu mañini te vi kaa ron kuñu, te tnoꞌo neꞌe vi kaa ron xtaa ndee vi ndutu chii ron. Saa te vi kuni ron ja maa rin kuu Jitoꞌo Dios ron”, jiñaꞌa ya.
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 Te nuu mañini kiuu yun, te ni jinokuei kañuꞌu ja vi ni ka chitu ti nii nuu ka ndaa veꞌe saꞌun. Te nuu ni tuu inka kiuu, te ni nuu yuyu nii nuu ka ndaa veꞌe saꞌun yun.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Te nuu ni ndute yuyu nuu ñuꞌu teꞌa yun, te ni ka kendoo in ja yaxin kueli, te tikute yaxin na kuinio yuaꞌa ndute ja junkonduei nuu ñuꞌu.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Te nuu ni ka jini ñayiu Israel, te ka jikan tnoꞌo tnaꞌa in in:
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Te tnoꞌo yaꞌa kuu ja ni tatnuni Jitoꞌo: Vi ndaxtutu in in maa ni na kuaꞌa vi kaa ni, nasaa maa ni ka oo nuu veꞌe ni, te saa vi ndaxtutu ni. Vi tau ni kuaꞌa ja uu uu litro vi kaa in in ni ―jiñaꞌa de.
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 Te saa ni ka saꞌa ñayiu Israel. Savai ni ka ndaxtutu kuaꞌa, te savai joo ni.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Su nuu ni ka chikuaꞌi, te tu ni ndoo ka nuu ñayiu ni ndaxtutu kuaꞌa ka, ni tu ni jaꞌni ña jin ñayiu ni ndaxtutu joo ni. In in maa ñayiu ni ka ndaxtutui na kuaꞌa jaꞌni ña nuu veꞌi ja vi kai.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Te jiñaꞌa Moisés:
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Su tu ni ka jantnoꞌo savai tnoꞌo ni kaꞌan Moisés, te ni ka xndoi joo ka ja vi kai inka kiuu. Su ja ni ka tavaꞌi yun ni tnaa tindaku vi ni jiaa, te ni kiti ini Moisés nuu ñayiu yun.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Te ndiꞌi neꞌe ni ka ondaxtutu in in maa ñayiu na kuaꞌa vi kai, chi nuu kuu iꞌni ndaꞌa nikandii, te ndiꞌi ndute.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 Su kiuu kuu iñu, te ni ka ndaxtutui na kuaꞌa vi kai uu kiuu, kuun litro in in. Yun te ni jaꞌankuei ndiꞌi tee ka tatnuni nuu ñayiu Israel, te ni ka ndakani de nuu Moisés ja siun ni ka saꞌa ñayiu yun.
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 Te jiñaꞌa Moisés:
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 Te ni ka tavaꞌa ñayiu Israel ja kokuu inka kiuu, nagua ni tatnuni Moisés, te tu ni tnaa tindaku, ni tu ni jiaa.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Te jiñaꞌa Moisés:
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Chi iñu kiuu guaa vi ndaxtutu ni, su kiuu kuu uja kuu kiuu ndatatu, te ma vi niꞌi saꞌun ni ―jiñaꞌa de.
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 Su sava ñayiu Israel ni kekuei kiuu kuu uja ja vi ndaxtutui, su tu nagua ni ka niꞌi saꞌuin.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 Te jiñaꞌa Jitoꞌo nuu Moisés:
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Vi kondiaꞌa ja maa rin kuu Jitoꞌo ja ni taa rin kiuu ndatatu, te yun guaa kiuu kuu iñu, te taa rin xtaa ja vi kaa ron uu kiuu. Te vi koo in in maa ron veꞌe ron, te ni in ron ma kekuei kiuu kuu uja ―jiñaꞌa ya.
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 Saa te ni ka ndatatu ñayiu ñuu kiuu kuu uja.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Te ñayiu Israel ni ka xnani xtaa yun maná, te ja kuijin kuu, te na kaa ndikin kulantru kaa, te na jaa xtaa tikute kueli ja yiꞌi nduxi ñuñu jaa.
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Te jiñaꞌa Moisés:
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 Yun te jiñaꞌa Moisés nuu Aarón:
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 Te ni saꞌa Aarón nagua ni tatnuni Jitoꞌo nuu Moisés. Ni jani de kisi yun nuu oo jatnu nuu ñuꞌu ley ia Dios, nagua ja na koo vaꞌa.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 Te ni ka ojaa ñayiu Israel maná nuu uu xiko kuia, guaa ndee nuu ni kentakuei nuu oo in ñuu kaꞌnu yuꞌu ñuꞌu nuu tnii ñuu Canaán.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 Te uu litro kuu in gomer, te uxi jichi ja in gomer kuu in efa.
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.