Romanos 4

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vaa ka xijan tnuꞌu tnaꞌa ndixi xa ka kuu‑n ñayiu Israel: “¿Janda nanitaꞌu Taa‑ro Abraham n‑xani ini‑s?”
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ñadu xaxeꞌe xa n‑jandixa Abraham ley Ianyuux ñatuka n‑xo ndido tau‑s kuechi n‑kida‑s. Nuu n‑jandixa‑s ley‑ia, vatuka najuen tnuꞌu‑s mee‑s n‑kuu, ko ñadu nuu Ianyuux.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Duꞌa yodotnuni tnuꞌu Ianyuux: “Ñatuka ndido tau Abraham kuechi n‑kida‑s xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ñadu kutaꞌu ɨɨn ñayiu kidatniu nuu xtoꞌo‑i tvini chiyaꞌu ñaꞌa‑s chi yaꞌu‑i kuu.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ñayiu ñatu ka kida xa juini Ianyuux, ni ñatu ka jandixa‑i ley‑ia, te ka jandixa‑i xa kada‑ia xa ma kundido kutau ka ñayiu ka kukanu ini‑ia kuechi n‑ka kida‑i, kuenda kɨu ka jandixa‑i ley‑ia.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Nakaxtnaꞌa xaꞌa xiꞌin xa n‑chidotnuni David. N‑chidotnuni‑s xa ka kudɨ ini dava ñayiu n‑ka kida kueꞌe kuechi xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Ianyuux xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i. N‑jaꞌan‑ia xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i, ko ñadu xaxeꞌe xa n‑ka kida‑i xavaꞌa. Duꞌa n‑chidotnuni‑s:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Naka taꞌu ñayiu n‑taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida‑i.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Naka taꞌu‑i chi kuenda kɨu ña tuu na kuechi n‑kida‑i chi ñatuka jaꞌan‑ia xa io kuechi‑i.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ñadu mee ni se jandixa xa io xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s kuu se taꞌu kuu chi dɨuni taꞌu kuu se ñatu ka xini xa daa kada‑s. Xa n‑jaꞌan‑da xa yodotnuni xa: “Ñatuka n‑xo ndido tau Abraham kuechi‑s xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Ñatu xnaꞌa‑n xa na ta taꞌnde ndodo ka ñɨɨ nuu ii‑s n‑jaꞌan Ianyuux xa ñatuka ndido tau‑s kuechi‑s a?
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Xa na kunaꞌa‑s xa xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux ñatuka n‑xo ndido tau‑s kuechi‑s, n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Xaꞌa n‑kida‑ia xa na kuaꞌa ku kuu‑s taa nuu ntdaa se ka kukanu ini Ianyuux te ñatu n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Kuu‑s taa‑s ntdaa‑s xiꞌin daꞌya dana‑s chi dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑kukanu ini Ianyuux xa na kukanu ini ntdaa ñayiu‑ia tuku, te ma kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Kuu‑s taa nuu ntdaa se ka taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s xaxeꞌe xa dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Dɨuni kuu‑s taa nuu koio se yaꞌa xaxeꞌe xa dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑kukanu ini Ianyuux xa na kukanu ini koio‑s xiꞌin daꞌya‑s‑ia.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 N‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia Abraham xa kendoo‑s xiꞌin dava daꞌya dana‑s xiꞌin ñuñayiu. Ñadu xaxeꞌe xa n‑jandixa‑s ley‑ia kendoo koio‑i xiꞌin ñuñayiu. Kendoo koio‑i xiꞌin ñuñayiu, ko xaxeꞌe xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi n‑ka kida‑i. Ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑i‑ia.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Nuu n‑xio xa jandixa‑ro ley Ianyuux niꞌi‑ro taꞌu‑ro, ñatu n‑xio xa kukanu ini‑ro‑ia te ma taxi‑ia tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia n‑kuu.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Xaxeꞌe xa io ley te ña tuu jandixa‑ro, kiti ini Ianyuux nuu‑ro, ko nu ña tuu na ley n‑xio n‑kuu, ma jaꞌan Ianyuux xa ñatu n‑jandixa‑ro ley.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑ro‑ia, xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia. Ña tuu nax jenyaꞌu‑ia kɨu na taxi‑ia xa n‑jaꞌan‑ia xa taxi‑ia xaxeꞌe xa kundaꞌu ini ñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe xijan ntdaa ñayiu kukanu ini‑ia xa juñaꞌa‑ia‑i xa n‑jaꞌan‑ia xa juñaꞌa‑ia‑i ná n‑kukanu ini Abraham‑ia xa juñaꞌa‑ia xa n‑jaꞌan‑ia; ñadu mee ni ñayiu ka kaꞌu ley‑ia kuu ñayiu niꞌi xa n‑xiaꞌan‑ia xa juñaꞌa‑ia. Taa‑ro ntdaa‑ro xiꞌin ñayiu ijan kuu‑s.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Duꞌa yodotnuni xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada‑r xa kueꞌe daꞌya dana‑n koo, te kueꞌe nación koo xaxeꞌe xa koo‑i.” N‑jandixa Abraham xa daa kada Ianyuux. Kuu‑ia Ia kida xa nandoto ndɨyɨ, te kani ini‑ia ɨɨn xa ta koo ka.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Juini ñatuka n‑xio xa koo daꞌya Abraham xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, ko n‑kukanu ini‑s Ianyuux xa kada‑ia xa ku kuu‑s xixitna kueꞌe daꞌya dana‑s ná n‑jaꞌan‑ia nuu‑s. Dɨuni n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “N‑jaꞌan‑r xa koo daꞌya dana‑n, te koo‑i.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, n‑ñu ini‑s xa koo daꞌya‑s juini n‑yɨɨ‑s, te juini xaku nga xa chitu‑s ɨɨn cientu kuia te juini n‑yɨɨ Sara tuku.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ñatu n‑xe tnɨɨ anu‑s chi n‑xani ini‑s xa ndaa jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux. N‑kukanu ini‑s xa jɨn tnaꞌa tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s chi n‑jandixa‑s‑ia. N‑kuvete‑ia xa daa n‑xani ini‑s.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 N‑jandixa‑s xa koo daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s ná n‑jaꞌan Ianyuux chi n‑xo naꞌa‑s xa kuaꞌa‑ia xa kada‑ia davaꞌa nga xa juini‑ia.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s‑ia, n‑jaꞌan‑ia xa ñatuka ndido tau‑s kuechi‑s.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ñadu ni Abraham n‑jaꞌan‑ia xa ma kundido kutau ka kuechi‑s
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 chi dani roo xa ka kuu‑ro ñayiu ka jandixa xa n‑nadandoto‑ia Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ma kundido kutau‑ro kuechi‑ro.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Mee‑ia kuu Ia n‑xiꞌí xaxeꞌe kuechi‑ro te n‑nandoto‑ia xa ma kundido kutau ka‑ro kuechi‑ro.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.