Romanos 4

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vaa ka xijan tnuꞌu tnaꞌa ndixi xa ka kuu‑n ñayiu Israel: “¿Janda nanitaꞌu Taa‑ro Abraham n‑xani ini‑s?”
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ñadu xaxeꞌe xa n‑jandixa Abraham ley Ianyuux ñatuka n‑xo ndido tau‑s kuechi n‑kida‑s. Nuu n‑jandixa‑s ley‑ia, vatuka najuen tnuꞌu‑s mee‑s n‑kuu, ko ñadu nuu Ianyuux.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Duꞌa yodotnuni tnuꞌu Ianyuux: “Ñatuka ndido tau Abraham kuechi n‑kida‑s xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ñadu kutaꞌu ɨɨn ñayiu kidatniu nuu xtoꞌo‑i tvini chiyaꞌu ñaꞌa‑s chi yaꞌu‑i kuu.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ñayiu ñatu ka kida xa juini Ianyuux, ni ñatu ka jandixa‑i ley‑ia, te ka jandixa‑i xa kada‑ia xa ma kundido kutau ka ñayiu ka kukanu ini‑ia kuechi n‑ka kida‑i, kuenda kɨu ka jandixa‑i ley‑ia.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Nakaxtnaꞌa xaꞌa xiꞌin xa n‑chidotnuni David. N‑chidotnuni‑s xa ka kudɨ ini dava ñayiu n‑ka kida kueꞌe kuechi xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Ianyuux xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i. N‑jaꞌan‑ia xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i, ko ñadu xaxeꞌe xa n‑ka kida‑i xavaꞌa. Duꞌa n‑chidotnuni‑s:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Naka taꞌu ñayiu n‑taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida‑i.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Naka taꞌu‑i chi kuenda kɨu ña tuu na kuechi n‑kida‑i chi ñatuka jaꞌan‑ia xa io kuechi‑i.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ñadu mee ni se jandixa xa io xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s kuu se taꞌu kuu chi dɨuni taꞌu kuu se ñatu ka xini xa daa kada‑s. Xa n‑jaꞌan‑da xa yodotnuni xa: “Ñatuka n‑xo ndido tau Abraham kuechi‑s xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Ñatu xnaꞌa‑n xa na ta taꞌnde ndodo ka ñɨɨ nuu ii‑s n‑jaꞌan Ianyuux xa ñatuka ndido tau‑s kuechi‑s a?
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Xa na kunaꞌa‑s xa xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux ñatuka n‑xo ndido tau‑s kuechi‑s, n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Xaꞌa n‑kida‑ia xa na kuaꞌa ku kuu‑s taa nuu ntdaa se ka kukanu ini Ianyuux te ñatu n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Kuu‑s taa‑s ntdaa‑s xiꞌin daꞌya dana‑s chi dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑kukanu ini Ianyuux xa na kukanu ini ntdaa ñayiu‑ia tuku, te ma kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Kuu‑s taa nuu ntdaa se ka taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s xaxeꞌe xa dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Dɨuni kuu‑s taa nuu koio se yaꞌa xaxeꞌe xa dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑kukanu ini Ianyuux xa na kukanu ini koio‑s xiꞌin daꞌya‑s‑ia.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 N‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia Abraham xa kendoo‑s xiꞌin dava daꞌya dana‑s xiꞌin ñuñayiu. Ñadu xaxeꞌe xa n‑jandixa‑s ley‑ia kendoo koio‑i xiꞌin ñuñayiu. Kendoo koio‑i xiꞌin ñuñayiu, ko xaxeꞌe xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi n‑ka kida‑i. Ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑i‑ia.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Nuu n‑xio xa jandixa‑ro ley Ianyuux niꞌi‑ro taꞌu‑ro, ñatu n‑xio xa kukanu ini‑ro‑ia te ma taxi‑ia tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia n‑kuu.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Xaxeꞌe xa io ley te ña tuu jandixa‑ro, kiti ini Ianyuux nuu‑ro, ko nu ña tuu na ley n‑xio n‑kuu, ma jaꞌan Ianyuux xa ñatu n‑jandixa‑ro ley.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑ro‑ia, xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia. Ña tuu nax jenyaꞌu‑ia kɨu na taxi‑ia xa n‑jaꞌan‑ia xa taxi‑ia xaxeꞌe xa kundaꞌu ini ñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe xijan ntdaa ñayiu kukanu ini‑ia xa juñaꞌa‑ia‑i xa n‑jaꞌan‑ia xa juñaꞌa‑ia‑i ná n‑kukanu ini Abraham‑ia xa juñaꞌa‑ia xa n‑jaꞌan‑ia; ñadu mee ni ñayiu ka kaꞌu ley‑ia kuu ñayiu niꞌi xa n‑xiaꞌan‑ia xa juñaꞌa‑ia. Taa‑ro ntdaa‑ro xiꞌin ñayiu ijan kuu‑s.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Duꞌa yodotnuni xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada‑r xa kueꞌe daꞌya dana‑n koo, te kueꞌe nación koo xaxeꞌe xa koo‑i.” N‑jandixa Abraham xa daa kada Ianyuux. Kuu‑ia Ia kida xa nandoto ndɨyɨ, te kani ini‑ia ɨɨn xa ta koo ka.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Juini ñatuka n‑xio xa koo daꞌya Abraham xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, ko n‑kukanu ini‑s Ianyuux xa kada‑ia xa ku kuu‑s xixitna kueꞌe daꞌya dana‑s ná n‑jaꞌan‑ia nuu‑s. Dɨuni n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “N‑jaꞌan‑r xa koo daꞌya dana‑n, te koo‑i.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, n‑ñu ini‑s xa koo daꞌya‑s juini n‑yɨɨ‑s, te juini xaku nga xa chitu‑s ɨɨn cientu kuia te juini n‑yɨɨ Sara tuku.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ñatu n‑xe tnɨɨ anu‑s chi n‑xani ini‑s xa ndaa jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux. N‑kukanu ini‑s xa jɨn tnaꞌa tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s chi n‑jandixa‑s‑ia. N‑kuvete‑ia xa daa n‑xani ini‑s.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 N‑jandixa‑s xa koo daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s ná n‑jaꞌan Ianyuux chi n‑xo naꞌa‑s xa kuaꞌa‑ia xa kada‑ia davaꞌa nga xa juini‑ia.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s‑ia, n‑jaꞌan‑ia xa ñatuka ndido tau‑s kuechi‑s.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ñadu ni Abraham n‑jaꞌan‑ia xa ma kundido kutau ka kuechi‑s
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 chi dani roo xa ka kuu‑ro ñayiu ka jandixa xa n‑nadandoto‑ia Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ma kundido kutau‑ro kuechi‑ro.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Mee‑ia kuu Ia n‑xiꞌí xaxeꞌe kuechi‑ro te n‑nandoto‑ia xa ma kundido kutau ka‑ro kuechi‑ro.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.