Romanos 4

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Vaa ka xijan tnuꞌu tnaꞌa ndixi xa ka kuu‑n ñayiu Israel: “¿Janda nanitaꞌu Taa‑ro Abraham n‑xani ini‑s?”
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ñadu xaxeꞌe xa n‑jandixa Abraham ley Ianyuux ñatuka n‑xo ndido tau‑s kuechi n‑kida‑s. Nuu n‑jandixa‑s ley‑ia, vatuka najuen tnuꞌu‑s mee‑s n‑kuu, ko ñadu nuu Ianyuux.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Duꞌa yodotnuni tnuꞌu Ianyuux: “Ñatuka ndido tau Abraham kuechi n‑kida‑s xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ñadu kutaꞌu ɨɨn ñayiu kidatniu nuu xtoꞌo‑i tvini chiyaꞌu ñaꞌa‑s chi yaꞌu‑i kuu.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ñayiu ñatu ka kida xa juini Ianyuux, ni ñatu ka jandixa‑i ley‑ia, te ka jandixa‑i xa kada‑ia xa ma kundido kutau ka ñayiu ka kukanu ini‑ia kuechi n‑ka kida‑i, kuenda kɨu ka jandixa‑i ley‑ia.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Nakaxtnaꞌa xaꞌa xiꞌin xa n‑chidotnuni David. N‑chidotnuni‑s xa ka kudɨ ini dava ñayiu n‑ka kida kueꞌe kuechi xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Ianyuux xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i. N‑jaꞌan‑ia xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i, ko ñadu xaxeꞌe xa n‑ka kida‑i xavaꞌa. Duꞌa n‑chidotnuni‑s:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Naka taꞌu ñayiu n‑taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida‑i.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Naka taꞌu‑i chi kuenda kɨu ña tuu na kuechi n‑kida‑i chi ñatuka jaꞌan‑ia xa io kuechi‑i.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Ñadu mee ni se jandixa xa io xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s kuu se taꞌu kuu chi dɨuni taꞌu kuu se ñatu ka xini xa daa kada‑s. Xa n‑jaꞌan‑da xa yodotnuni xa: “Ñatuka n‑xo ndido tau Abraham kuechi‑s xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Ñatu xnaꞌa‑n xa na ta taꞌnde ndodo ka ñɨɨ nuu ii‑s n‑jaꞌan Ianyuux xa ñatuka ndido tau‑s kuechi‑s a?
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Xa na kunaꞌa‑s xa xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux ñatuka n‑xo ndido tau‑s kuechi‑s, n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Xaꞌa n‑kida‑ia xa na kuaꞌa ku kuu‑s taa nuu ntdaa se ka kukanu ini Ianyuux te ñatu n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Kuu‑s taa‑s ntdaa‑s xiꞌin daꞌya dana‑s chi dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑kukanu ini Ianyuux xa na kukanu ini ntdaa ñayiu‑ia tuku, te ma kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Kuu‑s taa nuu ntdaa se ka taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s xaxeꞌe xa dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Dɨuni kuu‑s taa nuu koio se yaꞌa xaxeꞌe xa dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑kukanu ini Ianyuux xa na kukanu ini koio‑s xiꞌin daꞌya‑s‑ia.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 N‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia Abraham xa kendoo‑s xiꞌin dava daꞌya dana‑s xiꞌin ñuñayiu. Ñadu xaxeꞌe xa n‑jandixa‑s ley‑ia kendoo koio‑i xiꞌin ñuñayiu. Kendoo koio‑i xiꞌin ñuñayiu, ko xaxeꞌe xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi n‑ka kida‑i. Ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑i‑ia.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Nuu n‑xio xa jandixa‑ro ley Ianyuux niꞌi‑ro taꞌu‑ro, ñatu n‑xio xa kukanu ini‑ro‑ia te ma taxi‑ia tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia n‑kuu.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Xaxeꞌe xa io ley te ña tuu jandixa‑ro, kiti ini Ianyuux nuu‑ro, ko nu ña tuu na ley n‑xio n‑kuu, ma jaꞌan Ianyuux xa ñatu n‑jandixa‑ro ley.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑ro‑ia, xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia. Ña tuu nax jenyaꞌu‑ia kɨu na taxi‑ia xa n‑jaꞌan‑ia xa taxi‑ia xaxeꞌe xa kundaꞌu ini ñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe xijan ntdaa ñayiu kukanu ini‑ia xa juñaꞌa‑ia‑i xa n‑jaꞌan‑ia xa juñaꞌa‑ia‑i ná n‑kukanu ini Abraham‑ia xa juñaꞌa‑ia xa n‑jaꞌan‑ia; ñadu mee ni ñayiu ka kaꞌu ley‑ia kuu ñayiu niꞌi xa n‑xiaꞌan‑ia xa juñaꞌa‑ia. Taa‑ro ntdaa‑ro xiꞌin ñayiu ijan kuu‑s.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Duꞌa yodotnuni xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada‑r xa kueꞌe daꞌya dana‑n koo, te kueꞌe nación koo xaxeꞌe xa koo‑i.” N‑jandixa Abraham xa daa kada Ianyuux. Kuu‑ia Ia kida xa nandoto ndɨyɨ, te kani ini‑ia ɨɨn xa ta koo ka.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Juini ñatuka n‑xio xa koo daꞌya Abraham xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, ko n‑kukanu ini‑s Ianyuux xa kada‑ia xa ku kuu‑s xixitna kueꞌe daꞌya dana‑s ná n‑jaꞌan‑ia nuu‑s. Dɨuni n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “N‑jaꞌan‑r xa koo daꞌya dana‑n, te koo‑i.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, n‑ñu ini‑s xa koo daꞌya‑s juini n‑yɨɨ‑s, te juini xaku nga xa chitu‑s ɨɨn cientu kuia te juini n‑yɨɨ Sara tuku.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ñatu n‑xe tnɨɨ anu‑s chi n‑xani ini‑s xa ndaa jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux. N‑kukanu ini‑s xa jɨn tnaꞌa tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s chi n‑jandixa‑s‑ia. N‑kuvete‑ia xa daa n‑xani ini‑s.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 N‑jandixa‑s xa koo daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s ná n‑jaꞌan Ianyuux chi n‑xo naꞌa‑s xa kuaꞌa‑ia xa kada‑ia davaꞌa nga xa juini‑ia.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s‑ia, n‑jaꞌan‑ia xa ñatuka ndido tau‑s kuechi‑s.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ñadu ni Abraham n‑jaꞌan‑ia xa ma kundido kutau ka kuechi‑s
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 chi dani roo xa ka kuu‑ro ñayiu ka jandixa xa n‑nadandoto‑ia Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ma kundido kutau‑ro kuechi‑ro.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Mee‑ia kuu Ia n‑xiꞌí xaxeꞌe kuechi‑ro te n‑nandoto‑ia xa ma kundido kutau ka‑ro kuechi‑ro.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.