Romanos 4

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Vaa ka xijan tnuꞌu tnaꞌa ndixi xa ka kuu‑n ñayiu Israel: “¿Janda nanitaꞌu Taa‑ro Abraham n‑xani ini‑s?”
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Ñadu xaxeꞌe xa n‑jandixa Abraham ley Ianyuux ñatuka n‑xo ndido tau‑s kuechi n‑kida‑s. Nuu n‑jandixa‑s ley‑ia, vatuka najuen tnuꞌu‑s mee‑s n‑kuu, ko ñadu nuu Ianyuux.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Duꞌa yodotnuni tnuꞌu Ianyuux: “Ñatuka ndido tau Abraham kuechi n‑kida‑s xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ñadu kutaꞌu ɨɨn ñayiu kidatniu nuu xtoꞌo‑i tvini chiyaꞌu ñaꞌa‑s chi yaꞌu‑i kuu.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ñayiu ñatu ka kida xa juini Ianyuux, ni ñatu ka jandixa‑i ley‑ia, te ka jandixa‑i xa kada‑ia xa ma kundido kutau ka ñayiu ka kukanu ini‑ia kuechi n‑ka kida‑i, kuenda kɨu ka jandixa‑i ley‑ia.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Nakaxtnaꞌa xaꞌa xiꞌin xa n‑chidotnuni David. N‑chidotnuni‑s xa ka kudɨ ini dava ñayiu n‑ka kida kueꞌe kuechi xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Ianyuux xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i. N‑jaꞌan‑ia xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i, ko ñadu xaxeꞌe xa n‑ka kida‑i xavaꞌa. Duꞌa n‑chidotnuni‑s:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Naka taꞌu ñayiu n‑taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida‑i.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Naka taꞌu‑i chi kuenda kɨu ña tuu na kuechi n‑kida‑i chi ñatuka jaꞌan‑ia xa io kuechi‑i.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ñadu mee ni se jandixa xa io xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s kuu se taꞌu kuu chi dɨuni taꞌu kuu se ñatu ka xini xa daa kada‑s. Xa n‑jaꞌan‑da xa yodotnuni xa: “Ñatuka n‑xo ndido tau Abraham kuechi‑s xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux.”
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 ¿Ñatu xnaꞌa‑n xa na ta taꞌnde ndodo ka ñɨɨ nuu ii‑s n‑jaꞌan Ianyuux xa ñatuka ndido tau‑s kuechi‑s a?
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Xa na kunaꞌa‑s xa xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s Ianyuux ñatuka n‑xo ndido tau‑s kuechi‑s, n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Xaꞌa n‑kida‑ia xa na kuaꞌa ku kuu‑s taa nuu ntdaa se ka kukanu ini Ianyuux te ñatu n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Kuu‑s taa‑s ntdaa‑s xiꞌin daꞌya dana‑s chi dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑kukanu ini Ianyuux xa na kukanu ini ntdaa ñayiu‑ia tuku, te ma kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Kuu‑s taa nuu ntdaa se ka taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s xaxeꞌe xa dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s. Dɨuni kuu‑s taa nuu koio se yaꞌa xaxeꞌe xa dɨu‑s kuu se kiꞌna nuu n‑kukanu ini Ianyuux xa na kukanu ini koio‑s xiꞌin daꞌya‑s‑ia.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 N‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia Abraham xa kendoo‑s xiꞌin dava daꞌya dana‑s xiꞌin ñuñayiu. Ñadu xaxeꞌe xa n‑jandixa‑s ley‑ia kendoo koio‑i xiꞌin ñuñayiu. Kendoo koio‑i xiꞌin ñuñayiu, ko xaxeꞌe xa ñatuka xndido xtau‑i kuechi n‑ka kida‑i. Ñatuka xndido xtau‑i kuechi‑i xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑i‑ia.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Nuu n‑xio xa jandixa‑ro ley Ianyuux niꞌi‑ro taꞌu‑ro, ñatu n‑xio xa kukanu ini‑ro‑ia te ma taxi‑ia tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia n‑kuu.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Xaxeꞌe xa io ley te ña tuu jandixa‑ro, kiti ini Ianyuux nuu‑ro, ko nu ña tuu na ley n‑xio n‑kuu, ma jaꞌan Ianyuux xa ñatu n‑jandixa‑ro ley.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑ro‑ia, xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia. Ña tuu nax jenyaꞌu‑ia kɨu na taxi‑ia xa n‑jaꞌan‑ia xa taxi‑ia xaxeꞌe xa kundaꞌu ini ñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe xijan ntdaa ñayiu kukanu ini‑ia xa juñaꞌa‑ia‑i xa n‑jaꞌan‑ia xa juñaꞌa‑ia‑i ná n‑kukanu ini Abraham‑ia xa juñaꞌa‑ia xa n‑jaꞌan‑ia; ñadu mee ni ñayiu ka kaꞌu ley‑ia kuu ñayiu niꞌi xa n‑xiaꞌan‑ia xa juñaꞌa‑ia. Taa‑ro ntdaa‑ro xiꞌin ñayiu ijan kuu‑s.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Duꞌa yodotnuni xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada‑r xa kueꞌe daꞌya dana‑n koo, te kueꞌe nación koo xaxeꞌe xa koo‑i.” N‑jandixa Abraham xa daa kada Ianyuux. Kuu‑ia Ia kida xa nandoto ndɨyɨ, te kani ini‑ia ɨɨn xa ta koo ka.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Juini ñatuka n‑xio xa koo daꞌya Abraham xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, ko n‑kukanu ini‑s Ianyuux xa kada‑ia xa ku kuu‑s xixitna kueꞌe daꞌya dana‑s ná n‑jaꞌan‑ia nuu‑s. Dɨuni n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “N‑jaꞌan‑r xa koo daꞌya dana‑n, te koo‑i.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, n‑ñu ini‑s xa koo daꞌya‑s juini n‑yɨɨ‑s, te juini xaku nga xa chitu‑s ɨɨn cientu kuia te juini n‑yɨɨ Sara tuku.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Ñatu n‑xe tnɨɨ anu‑s chi n‑xani ini‑s xa ndaa jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux. N‑kukanu ini‑s xa jɨn tnaꞌa tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s chi n‑jandixa‑s‑ia. N‑kuvete‑ia xa daa n‑xani ini‑s.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 N‑jandixa‑s xa koo daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s ná n‑jaꞌan Ianyuux chi n‑xo naꞌa‑s xa kuaꞌa‑ia xa kada‑ia davaꞌa nga xa juini‑ia.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Xaxeꞌe xa n‑kukanu ini‑s‑ia, n‑jaꞌan‑ia xa ñatuka ndido tau‑s kuechi‑s.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ñadu ni Abraham n‑jaꞌan‑ia xa ma kundido kutau ka kuechi‑s
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 chi dani roo xa ka kuu‑ro ñayiu ka jandixa xa n‑nadandoto‑ia Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ma kundido kutau‑ro kuechi‑ro.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Mee‑ia kuu Ia n‑xiꞌí xaxeꞌe kuechi‑ro te n‑nandoto‑ia xa ma kundido kutau ka‑ro kuechi‑ro.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.