Mateus 22
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Ijan dada n‑kakuneꞌe Jesús ɨnka ntuku xa n‑kakuneꞌe‑ia. Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 —Kuenda kɨu ɨɨn se kunxaꞌnu kida viko xa tnundaꞌa daꞌya‑s kuu Ianyuux xa taxnuni‑ia nde andɨu. N‑xio ɨɨn se n‑kunxaꞌnu n‑kida viko xa n‑tnundaꞌa daꞌya‑s.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 N‑tundaꞌa se ijan se ka xinokuechi nuu‑s xa na jɨn juña tnuꞌu‑s ñayiu n‑jaꞌan‑s xa xá io hora jɨꞌɨn koio‑i viko jan, ko ñayo‑i n‑ka juini xa jɨꞌɨn koio‑i viko‑s.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ijan dada n‑tundaꞌa ntuku‑s dava ka se ka xinokuechi nuu‑s xa na juñaꞌa koio ntuku‑s ñayiu ijan xa na jɨꞌɨn naꞌi koio‑i viko tnundaꞌa jan. Dɨuni xiaꞌan‑s xa na juñaꞌa‑s xa xá io tuꞌa ntdandituꞌu xa kaxdeꞌñu koio‑i. Dɨuni juñaꞌa‑s xa xá n‑xaꞌni‑s nkutu naꞌnu xiꞌin ncerru xndandee.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Te duꞌa n‑ka xe juña tnuꞌu se ka xinokuechi nuu‑s ñayiu ijan, ko ñayo‑i n‑ka chinuu ntuku. Nudɨɨn n‑ka kee‑i, ka xeꞌen‑i. Ɨɨn‑s juaꞌan nuu ñuꞌu‑s. Ɨnka‑s juan jueen xa nadiko‑s.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Dava ñayiu n‑jaꞌan se n‑kunxaꞌnu jan, n‑ka tnɨɨ se ka xinokuechi nuu‑s xa n‑ka kida uꞌu ñaꞌa‑i te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑i.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Yo n‑kiti ini se n‑kunxaꞌnu jan, te n‑tundaꞌa‑s soldado‑s xa na nkaꞌni‑s ñayiu n‑ka xaꞌni se n‑ka xinokuechi nuu‑s. Dɨuni n‑ka teñuꞌu‑s ñuu‑i.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ijan dada xiaꞌan‑s nuu dava ka se ka xinokuechi nuu‑s: “Xá io tuꞌa ndeyu viko tnundaꞌa, ko xaxeꞌe xa ñatuka natau xa kixi ñayiu n‑jaꞌan‑r viko‑r ma yoo‑i kixi.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Juaꞌan koio nuu nujuntnaꞌa ichi yuꞌu ñuu, te jaꞌan koio‑n davaꞌa nga ñayiu juntnaꞌa xiꞌin‑n xa na kixi koio‑i viko tnundaꞌa kida‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Te n‑ka kee se ka xinokuechi nuu‑s; ka xeꞌen‑s. Xndeka‑s ntdaa ñayiu n‑ka niꞌi‑s n‑ka xee, nuu ñayiu vaꞌa, nuu ñayiu loko, te n‑chitu veꞌe nuu kuu viko tnundaꞌa. N‑ka nukoo ñayiu nuu mexa xa kaxi‑i ndeyu.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 N‑xo ndeꞌa se kunxaꞌnu jan ñayiu xtuu nuu mexa‑s, te n‑chinuu‑s xa ɨɨn se nukoo yumexa‑s, ñatu niꞌno‑s daꞌma ka xkuiꞌno ñayiu hora ka xeꞌen‑i viko tnundaꞌa.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 N‑jaꞌan‑s nuu‑s: “¿Janda n‑kɨkɨu‑n yaꞌa xa ña tuu na daꞌma viko tnundaꞌa niꞌno‑n?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s. Te ña tuu nax n‑jaꞌan se ijan.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Ijan dada n‑jaꞌan se kunxaꞌnu jan nuu se ka xinokuechi nuu‑s: “Duku koio nduu ndaꞌa nduu xeꞌe‑s, te jɨn dajane koio‑n‑sɨ nuu nee xa nee. Ijan ndeꞌe ndaꞌi‑s te ndeꞌe kiti ini‑s nuu Ianyuux”, kuu se kunxaꞌnu jan, n‑jaꞌan‑s.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Daa ka kuu ñayiu ka teku tnuꞌu Ianyuux. Kueꞌe‑i ka teku tnuꞌu‑ia, ko xaku ni‑i kaxí niꞌno‑ia xa kutuu‑i nuu tuu‑ia —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu‑s.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Ijan dada n‑ka ndee se fariseu xiꞌin dutu ka taxnuni xa ka nuꞌu koio‑s, te n‑ka kida ɨnuu‑s janda kada koio‑s xa daka niꞌno‑s Jesús.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Ijan dada n‑ka tundaꞌa‑s se ka dakuaꞌa‑s xiꞌin se partido Herodes nuu Jesús. Ka xiaꞌan se ijan:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 ¿Nax xani ini‑n? ¿Io vaꞌa xa najuñaꞌa‑ro tvini nandajan César a ñaꞌa u? —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu‑ia.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 N‑kutnuni ini Jesús xa xaloko ka juini‑s. Xijan kuu xa xiaꞌan‑ia nuu‑s:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Dandeꞌa ñaꞌa ɨɨn tvini roma.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Nu n‑xini Jesús tvini jan te n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ka xiaꞌan‑s:
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Nu n‑ka teku‑s xaꞌa n‑ka yuꞌu‑s chi ñatu n‑ka xani ini‑s xa daa jaꞌan‑ia. Te n‑ka dandoo‑s‑ia.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Kɨu ijan ni n‑ka xee se saduceu nuu Jesús. Ka jaꞌan se yaꞌa nuu ñayiu xa ñayo ndɨyɨ nandoto. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —Maestru, n‑chidotnuni Moisés: “Nux na kuú ɨɨn seyɨɨ te ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, io xa natnundaꞌa ñani‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xa na koo daꞌya‑ña xiꞌin ñani‑s te kuenda kɨu daꞌya se n‑xiꞌí jan ku kuu daꞌya ijan.”
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 N‑xio ɨɨn se n‑xio uxa tnaꞌa ñani‑s. Sexaꞌnu n‑tnundaꞌa xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, te ñayo na daꞌya‑s n‑xio xiꞌin‑ña te n‑xiꞌí‑s. N‑natnundaꞌa ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin ñani‑s.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Daa ni n‑yaꞌa ñani‑s. Daa ni n‑yaꞌa ɨnka ñani‑s. Ntdaa‑s n‑ka tnundaꞌa xiꞌin ñá ijan, te n‑ka xiꞌí‑s.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ijan dada ndijun nga mee‑ña n‑xiꞌí.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 ¿Ndeda ɨɨn‑s ñadɨꞌɨ ku kuu‑ña na nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí?, chi ntdaa‑s n‑kuu yɨɨ‑ña —ka kuu‑s, n‑ka xijan tnuꞌu‑s Jesús.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Na xee kɨu nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí io xa kutuu andɨu ma datnundaꞌa tnaꞌa‑i, ni ma kuú‑i ɨnka vuelta chi kutuu koio‑i ná xtuu ángel, ia ka xinokuechi nuu Taa‑ro Ianyuux andɨu.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Tnuꞌu Ianyuux yodotnuni kakuneꞌe xa ndaa xa nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí. ¿Ñatu n‑ka kaꞌu‑n xijan u? Duꞌa yodotnuni:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Kuu‑r Ianyuux Abraham, kuu‑r Ianyuux Isaac, kuu‑r Ianyuux Jacob.” Ñatu ndeka‑ia ndɨyɨ chi ndeka‑ia ñayiu xndito —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 N‑ka teku ñayiu xyuku ijan tnuꞌu‑ia te n‑ka yuꞌu anu‑i xa daa n‑jaꞌan‑ia.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 N‑xaꞌnu Jesús tnuꞌu se saduceu te ña n‑ka jaꞌan ka‑s. Nu n‑ka teku se fariseu xijan, te n‑ka nataka‑s nuu Jesús.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Abogado kuu ɨɨn‑s. Se kuu abogado jan n‑xijan tnuꞌu‑ia ɨɨn xa n‑xijan tnuꞌu‑s‑ia xa kototnuni‑s‑ia.
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 Xiaꞌan‑s:
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ley yaꞌa ndandɨꞌɨ ka.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Ɨnka ley ndandɨꞌɨ kuu xaꞌa: “Io xa juemani koio‑n ñanitnaꞌa‑n ná ka xemani‑n mee‑n.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Nux na jandixa koio‑n nduu ley Ianyuux yaꞌa, ndaku‑n xa jandixa koio‑n ntdantuꞌu ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin ntdantuꞌu xa n‑chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu —kuu Jesús.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia dava ka se fariseu n‑ka nataka nuu‑ia:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 —¿Jundu kuu Cristu ka xani ini‑n? ¿Jundu daꞌya dana kuu‑ia?
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 N‑jaꞌan Taa‑ro Ianyuux nuu Ia kuu xtoꞌo‑ro:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Xaxeꞌe xa na n‑xo tuu David n‑jaꞌan‑s xa xtoꞌo‑s kuu Cristu, ¿Janda kuu Cristu daꞌya dana‑s? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Ni ɨɨn tnuꞌu ñayo ka‑s n‑ka jaꞌan nuu‑ia. Ñayo ka‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu‑s‑ia.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.