Mateus 22
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 Ijan dada n‑kakuneꞌe Jesús ɨnka ntuku xa n‑kakuneꞌe‑ia. Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 —Kuenda kɨu ɨɨn se kunxaꞌnu kida viko xa tnundaꞌa daꞌya‑s kuu Ianyuux xa taxnuni‑ia nde andɨu. N‑xio ɨɨn se n‑kunxaꞌnu n‑kida viko xa n‑tnundaꞌa daꞌya‑s.
2 — O
3 N‑tundaꞌa se ijan se ka xinokuechi nuu‑s xa na jɨn juña tnuꞌu‑s ñayiu n‑jaꞌan‑s xa xá io hora jɨꞌɨn koio‑i viko jan, ko ñayo‑i n‑ka juini xa jɨꞌɨn koio‑i viko‑s.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ijan dada n‑tundaꞌa ntuku‑s dava ka se ka xinokuechi nuu‑s xa na juñaꞌa koio ntuku‑s ñayiu ijan xa na jɨꞌɨn naꞌi koio‑i viko tnundaꞌa jan. Dɨuni xiaꞌan‑s xa na juñaꞌa‑s xa xá io tuꞌa ntdandituꞌu xa kaxdeꞌñu koio‑i. Dɨuni juñaꞌa‑s xa xá n‑xaꞌni‑s nkutu naꞌnu xiꞌin ncerru xndandee.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Te duꞌa n‑ka xe juña tnuꞌu se ka xinokuechi nuu‑s ñayiu ijan, ko ñayo‑i n‑ka chinuu ntuku. Nudɨɨn n‑ka kee‑i, ka xeꞌen‑i. Ɨɨn‑s juaꞌan nuu ñuꞌu‑s. Ɨnka‑s juan jueen xa nadiko‑s.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Dava ñayiu n‑jaꞌan se n‑kunxaꞌnu jan, n‑ka tnɨɨ se ka xinokuechi nuu‑s xa n‑ka kida uꞌu ñaꞌa‑i te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑i.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Yo n‑kiti ini se n‑kunxaꞌnu jan, te n‑tundaꞌa‑s soldado‑s xa na nkaꞌni‑s ñayiu n‑ka xaꞌni se n‑ka xinokuechi nuu‑s. Dɨuni n‑ka teñuꞌu‑s ñuu‑i.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ijan dada xiaꞌan‑s nuu dava ka se ka xinokuechi nuu‑s: “Xá io tuꞌa ndeyu viko tnundaꞌa, ko xaxeꞌe xa ñatuka natau xa kixi ñayiu n‑jaꞌan‑r viko‑r ma yoo‑i kixi.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Juaꞌan koio nuu nujuntnaꞌa ichi yuꞌu ñuu, te jaꞌan koio‑n davaꞌa nga ñayiu juntnaꞌa xiꞌin‑n xa na kixi koio‑i viko tnundaꞌa kida‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Te n‑ka kee se ka xinokuechi nuu‑s; ka xeꞌen‑s. Xndeka‑s ntdaa ñayiu n‑ka niꞌi‑s n‑ka xee, nuu ñayiu vaꞌa, nuu ñayiu loko, te n‑chitu veꞌe nuu kuu viko tnundaꞌa. N‑ka nukoo ñayiu nuu mexa xa kaxi‑i ndeyu.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 N‑xo ndeꞌa se kunxaꞌnu jan ñayiu xtuu nuu mexa‑s, te n‑chinuu‑s xa ɨɨn se nukoo yumexa‑s, ñatu niꞌno‑s daꞌma ka xkuiꞌno ñayiu hora ka xeꞌen‑i viko tnundaꞌa.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 N‑jaꞌan‑s nuu‑s: “¿Janda n‑kɨkɨu‑n yaꞌa xa ña tuu na daꞌma viko tnundaꞌa niꞌno‑n?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s. Te ña tuu nax n‑jaꞌan se ijan.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Ijan dada n‑jaꞌan se kunxaꞌnu jan nuu se ka xinokuechi nuu‑s: “Duku koio nduu ndaꞌa nduu xeꞌe‑s, te jɨn dajane koio‑n‑sɨ nuu nee xa nee. Ijan ndeꞌe ndaꞌi‑s te ndeꞌe kiti ini‑s nuu Ianyuux”, kuu se kunxaꞌnu jan, n‑jaꞌan‑s.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Daa ka kuu ñayiu ka teku tnuꞌu Ianyuux. Kueꞌe‑i ka teku tnuꞌu‑ia, ko xaku ni‑i kaxí niꞌno‑ia xa kutuu‑i nuu tuu‑ia —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu‑s.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ijan dada n‑ka ndee se fariseu xiꞌin dutu ka taxnuni xa ka nuꞌu koio‑s, te n‑ka kida ɨnuu‑s janda kada koio‑s xa daka niꞌno‑s Jesús.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ijan dada n‑ka tundaꞌa‑s se ka dakuaꞌa‑s xiꞌin se partido Herodes nuu Jesús. Ka xiaꞌan se ijan:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 ¿Nax xani ini‑n? ¿Io vaꞌa xa najuñaꞌa‑ro tvini nandajan César a ñaꞌa u? —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu‑ia.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 N‑kutnuni ini Jesús xa xaloko ka juini‑s. Xijan kuu xa xiaꞌan‑ia nuu‑s:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Dandeꞌa ñaꞌa ɨɨn tvini roma.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Nu n‑xini Jesús tvini jan te n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
20 e ele perguntou:
21 Ka xiaꞌan‑s:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Nu n‑ka teku‑s xaꞌa n‑ka yuꞌu‑s chi ñatu n‑ka xani ini‑s xa daa jaꞌan‑ia. Te n‑ka dandoo‑s‑ia.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Kɨu ijan ni n‑ka xee se saduceu nuu Jesús. Ka jaꞌan se yaꞌa nuu ñayiu xa ñayo ndɨyɨ nandoto. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 —Maestru, n‑chidotnuni Moisés: “Nux na kuú ɨɨn seyɨɨ te ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, io xa natnundaꞌa ñani‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xa na koo daꞌya‑ña xiꞌin ñani‑s te kuenda kɨu daꞌya se n‑xiꞌí jan ku kuu daꞌya ijan.”
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 N‑xio ɨɨn se n‑xio uxa tnaꞌa ñani‑s. Sexaꞌnu n‑tnundaꞌa xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, te ñayo na daꞌya‑s n‑xio xiꞌin‑ña te n‑xiꞌí‑s. N‑natnundaꞌa ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin ñani‑s.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Daa ni n‑yaꞌa ñani‑s. Daa ni n‑yaꞌa ɨnka ñani‑s. Ntdaa‑s n‑ka tnundaꞌa xiꞌin ñá ijan, te n‑ka xiꞌí‑s.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ijan dada ndijun nga mee‑ña n‑xiꞌí.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 ¿Ndeda ɨɨn‑s ñadɨꞌɨ ku kuu‑ña na nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí?, chi ntdaa‑s n‑kuu yɨɨ‑ña —ka kuu‑s, n‑ka xijan tnuꞌu‑s Jesús.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
29 Jesus respondeu:
30 Na xee kɨu nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí io xa kutuu andɨu ma datnundaꞌa tnaꞌa‑i, ni ma kuú‑i ɨnka vuelta chi kutuu koio‑i ná xtuu ángel, ia ka xinokuechi nuu Taa‑ro Ianyuux andɨu.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Tnuꞌu Ianyuux yodotnuni kakuneꞌe xa ndaa xa nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí. ¿Ñatu n‑ka kaꞌu‑n xijan u? Duꞌa yodotnuni:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Kuu‑r Ianyuux Abraham, kuu‑r Ianyuux Isaac, kuu‑r Ianyuux Jacob.” Ñatu ndeka‑ia ndɨyɨ chi ndeka‑ia ñayiu xndito —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 N‑ka teku ñayiu xyuku ijan tnuꞌu‑ia te n‑ka yuꞌu anu‑i xa daa n‑jaꞌan‑ia.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 N‑xaꞌnu Jesús tnuꞌu se saduceu te ña n‑ka jaꞌan ka‑s. Nu n‑ka teku se fariseu xijan, te n‑ka nataka‑s nuu Jesús.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Abogado kuu ɨɨn‑s. Se kuu abogado jan n‑xijan tnuꞌu‑ia ɨɨn xa n‑xijan tnuꞌu‑s‑ia xa kototnuni‑s‑ia.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Xiaꞌan‑s:
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
37 Jesus respondeu:
38 Ley yaꞌa ndandɨꞌɨ ka.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Ɨnka ley ndandɨꞌɨ kuu xaꞌa: “Io xa juemani koio‑n ñanitnaꞌa‑n ná ka xemani‑n mee‑n.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Nux na jandixa koio‑n nduu ley Ianyuux yaꞌa, ndaku‑n xa jandixa koio‑n ntdantuꞌu ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin ntdantuꞌu xa n‑chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu —kuu Jesús.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia dava ka se fariseu n‑ka nataka nuu‑ia:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 —¿Jundu kuu Cristu ka xani ini‑n? ¿Jundu daꞌya dana kuu‑ia?
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 N‑jaꞌan Taa‑ro Ianyuux nuu Ia kuu xtoꞌo‑ro:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Xaxeꞌe xa na n‑xo tuu David n‑jaꞌan‑s xa xtoꞌo‑s kuu Cristu, ¿Janda kuu Cristu daꞌya dana‑s? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ni ɨɨn tnuꞌu ñayo ka‑s n‑ka jaꞌan nuu‑ia. Ñayo ka‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu‑s‑ia.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.