Marcos 7

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nuu tuu Jesús, n‑ka xee se fariseu xiꞌin se tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. N‑ka kee‑s Jerusalén xa jɨꞌɨn‑s nuu tuu Jesús.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 N‑ka xini‑s xa dava se dakuaꞌa Jesús ka xaxi tila hora ñatu io ndoo ndaꞌa‑s. Ña n‑ka nandaꞌa‑s xa kuneꞌe ii‑s. Te xijan n‑ka tekuechi ñaꞌa se fariseu.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Chi se fariseu xiꞌin ntdaa ñayiu Israel, ña xaxi‑s nux ña nandaꞌa‑s xa kuneꞌe ii‑s. Ka kida‑s ná io ná juaꞌan ntdaa xa n‑xetniu taxaꞌnu tnetnu‑s.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Hora xeꞌen‑s nuyaꞌu, te io xa kuchi ñɨɨ‑s antecas xa kaxi‑s. Te kueꞌe ka io ɨnka xa xetniu‑s. Najini‑s vasu‑s, tndoꞌo‑s, kɨdɨ kaa‑s, yuu‑s, xa neꞌe ii‑s.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 N‑ka xijan tnuꞌu se fariseu xiꞌin se tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 N‑jaꞌan Jesús:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ñatu xiniñuꞌu xa ndadakaꞌnu ñaꞌa‑i.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 N‑ka dandoo‑n tnuꞌu taꞌu tniu Ianyuux, te kida‑n xa xetniu seyɨɨ. Ka najini‑n tndoꞌo‑n, vasu‑n, te ntdaa ɨnka xa ɨɨn nuu kuu, ko ñatu ka kida‑n xa juini Ianyuux.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 ʼÑatu ka chinuu‑n xa taꞌu tniu Ianyuux, xa kada naꞌi ka‑n xa xetniu mee‑n.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Chi n‑jaꞌan Moisés: “Koo xañuꞌu nuu taa‑n, nuu dɨꞌɨ‑n.” N‑jaꞌan‑s: “Ɨɨn ñayiu, nux kuiꞌa jaꞌan‑i taa‑i, dɨꞌɨ‑i, io xa kaꞌni‑n‑yɨ.”
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Ko jaꞌan mee‑n xa ɨɨn seyɨɨ kuaꞌa xa ndundeꞌe‑s nuu taa‑s, dɨꞌɨ‑s, te jaꞌan‑s: “Ma kuaꞌa‑da xa chindee ñaꞌa‑da, chi ntdaa xa nevaꞌa‑da Corbán kuu.” (Corbán juini kachi: “Xaꞌa kuu ɨɨn xa n‑doko‑da nuu Ianyuux.”)
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Te ñatu ka xejoon‑n xa kada‑s ni ɨɨn xaxeꞌe taa‑s, dɨꞌɨ‑s.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Te ka taꞌu tniu‑n nuu ñayiu xa kada mee‑i ná kida mee‑n. Xá n‑ka dandoo‑n tnuꞌu taꞌu tniu Ianyuux. Te kueꞌe ɨnka xa ɨɨn nuu xiꞌin xijan ka kida‑n.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Ɨnka vuelta n‑jaꞌan Jesús nuu ntdaa ñayiu ijan. N‑xiaꞌan‑ia:
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Ni ɨɨn xa keé xiti ñayiu ma kada xa ñatu neꞌe ii ñayiu jan. Xa kee anu ñayiu, kida xa ñatu neꞌe ii‑i.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Xandaa kuu xa io doꞌo‑n. Io xa kunini‑n.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 N‑dandoo‑ia ñayiu, te n‑kɨu‑ia veꞌe, te n‑ka xijan tnuꞌu se dakuaꞌa‑ia nax juini kachi tnuꞌu jan.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 N‑xiaꞌan‑ia:
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Ña kɨu xa xaxi‑i nde anu‑i. Diko ni xiti‑i keé‑i. Te dada ndexio ñaꞌa‑i.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Te n‑jaꞌan‑ia:
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Nde anu‑i vaxi xa xani ini‑i xa uꞌu. Kidi‑i xiꞌin ñayiu ña n‑tnundaꞌa xiꞌin‑i, o dandoo tnaꞌa‑i, o kaꞌni‑i ndɨyɨ.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Duꞌu‑i, o kukajan ini‑i xaxii ɨnka ñayiu, o xa uꞌu kida‑i nuu ɨnka ñayiu. Dandaꞌu‑i ñayiu, o kida‑i davaꞌa nga xa juini mee‑i, o xini uꞌu‑i ɨnka ñayiu. Jantnuꞌu‑i ñayiu, o najuen tnuꞌu‑i mee‑i, o kuxee ini‑i.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Ntdaa xa uꞌu kee nde anu ñayiu, te kida xa ña io ndoo ka anu‑i.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ijan n‑kee Jesús juaꞌan‑ia distrito Tiro, distrito Sidón. Ijan n‑kɨu‑ia ɨɨn veꞌe. Ña n‑juini‑ia xa tekutnuꞌu ñayiu xa tuu‑ia ijan, ko ña n‑kuaꞌa xa kɨvaꞌa‑ia.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Chi yachi n‑tekutnuꞌu ɨɨn ñadɨꞌɨ xa tuu‑ia ijan. Ñuꞌu tachi uꞌu anu daꞌya dɨꞌɨ‑ña. N‑xee‑ña nuu tuu Jesús, n‑xe juiin xiti‑ña nuu‑ia.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Te ñadɨꞌɨ jaꞌan tnuꞌu griegu kuu‑ña. Ñatu kuu‑ña ñadɨꞌɨ ñuu Israel, ñadɨꞌɨ Sirofenicia kuu‑ña. Te n‑xijan‑ña nuu Jesús xa kineꞌe‑ia tachi uꞌu anu daꞌya dɨꞌɨ‑ña.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 N‑xiaꞌan‑ia:
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 N‑xiaꞌan‑ña:
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 N‑xiaꞌan‑ia:
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Te juan nuꞌu‑ña veꞌe‑ña. Na n‑naxee‑ña, n‑naniꞌi‑ña daꞌya‑ña. Kaa‑i nuu xito‑i ndetatu‑i, chi xá n‑kee tachi uꞌu n‑ñuꞌu anu‑i.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 N‑kee Jesús distrito Tiro, te n‑yaꞌa‑ia ñuu nani Sidón. Ijan n‑xikonuu‑ia distrito Decápolis, xa xee‑ia nde ndute kaꞌnu nani Mar Galilea.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ijan xndeka ñayiu ɨɨn se kuꞌu nuu tuu‑ia. Se doꞌo kuu‑s, te dɨuni ñatu jaꞌan vaꞌa‑s. N‑ka xijan‑i‑ia xa kajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia se kuꞌu, xa ndadavaꞌa‑ia‑s.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 N‑dandoo‑ia ñayiu jan, te ndeka dɨɨn‑ia se kuꞌu juaꞌan. Dɨkɨ ndaꞌa‑ia n‑tnɨɨ‑ia yau doꞌo‑s, te xiꞌin dɨkɨ ndaꞌa‑ia n‑xajan‑ia dɨɨ‑ia yaa‑s.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Nukondeꞌa‑ia andɨu, n‑xenu ini‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia:
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Hora ijan ni n‑ndvaꞌa‑s. N‑teku‑s te n‑ndvaꞌa yaa‑s, te kaxi n‑najaꞌan‑s.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Te n‑taꞌu tniu Jesús xa maxku najani koio ñayiu jan nax n‑kuu. N‑taꞌu tniu‑ia xa maxku jaꞌan koio‑i, ko kueꞌe ka n‑ka jaꞌan‑i.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 N‑ka yuꞌu‑i te n‑ka kuvete‑i. N‑ka xiaꞌan nuu tnaꞌa‑i:
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.