Marcos 5

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te n‑ka xee‑s nde ɨnka lado yundute kaꞌnu, nuu katuu ñuu ñayiu Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Na n‑kane Jesús barcu, n‑nanitnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Se yaꞌa n‑kee‑s kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ, chi ijan tuu‑s. Ni cadena ña kuaꞌa ka xa tetnɨɨ ñaꞌa ni ɨɨn ñayiu.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ yoꞌo, ko xaꞌnde‑s yoꞌo, te kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ cadena, ko xaꞌnde‑s cadena. Ni ɨɨn‑s ñayo ka ndaku nuu‑s.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Kɨu xiꞌin kɨu, nduu, xakuaa, n‑xikonuu‑s nua yuku. N‑xo kana xiin‑s, te xiꞌin yuú n‑xo datnukueꞌe‑s mee‑s.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Nde ijan n‑xini xika‑s Jesús, te n‑kendava‑s juaꞌan‑s nuu tuu‑ia, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ndeꞌe n‑kana xee‑s:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Duꞌa n‑jaꞌan tachi uꞌu, xaxeꞌe xa n‑taꞌu tniu Jesús xa kee‑i anu‑s.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 N‑xijan tnuꞌu‑ia‑i:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kueꞌe n‑xijan taꞌu tachi uꞌu xa maxku tundaꞌa‑ia‑i jɨꞌɨn‑i.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Te yatni yuku ijan ka xaxi kueꞌe xa kueꞌe kuchi.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 N‑ka xijan taꞌu tachi uꞌu:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 N‑xejoon Jesús. N‑ka kee tachi uꞌu anu se ijan, te n‑ka kɨu‑i anu kuchi. N‑ka kendava‑tɨ. N‑ka nuu‑tɨ nuu ndichi. N‑ka keé‑tɨ nuu ndute kaꞌnu. Ijan n‑ka nduxi‑tɨ. Vaa naxa uu mil kuchi n‑ka xiꞌí nuu ndute.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Se xñunuu kuchi, n‑ka kendava‑s juan nuꞌu‑s ñuu‑s, ranchu‑s, xa juña tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kuu, te n‑ka kee kueꞌe ñayiu ka xe koto‑i.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 N‑ka xee‑i nuu tuu Jesús. N‑ka xini‑i se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s. Nukoo‑s, niꞌno‑s daꞌma‑s, te vaꞌa xani ini‑s. Se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, se nani Ejército, mee‑s kuu‑s. Te loko n‑ka yuꞌu ñayiu jan.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Se n‑ka xini nax n‑kuu se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, n‑ka najani‑s nuu ñayiu jan ntdaa xa n‑ka xini‑s. Te dɨuni n‑ka najani‑s xa n‑ka yaꞌa kuchi.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 N‑kixeꞌe ñayiu ijan xa kajan koio‑i nuu Jesús xa na kee‑ia ñuu‑i.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Na n‑ndeé Jesús barcu, te n‑xijan se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s xa jɨꞌɨn‑s xiꞌin‑ia.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ko ña n‑xejoon‑ia. N‑xiaꞌan‑ia:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Juan nuꞌu‑s, te n‑xian tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kida Jesús xaxeꞌe‑s. N‑daxandodo tnuꞌu‑s nituꞌu distrito Decápolis, te n‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu ijan.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 N‑naxee Jesús xiti barcu ɨnka lado yundute kaꞌnu nuu n‑kee‑ia. Ijan n‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu nde nuu tuu‑ia. Nujuiin‑ia yundute jan.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ijan n‑xee ɨɨn se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, se nani Jairo. Na n‑xini‑s Jesús, n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Kueꞌe n‑xijan‑s:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Juaꞌan Jesús xiꞌin‑s. Kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa, xa diko ka dataꞌi‑i‑ia.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nuu ñayiu ijan tnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ. Xá n‑kuu uxi uu kuia xatu nɨñɨ‑ña.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 N‑ka xito ñaꞌa kueꞌe doctor, te kueꞌe vida n‑yaꞌa‑ña. N‑chiyaꞌu‑ña‑s ntdaa xaxii‑ña, ko dani ña n‑ndvaꞌa‑ña. Duꞌa n‑kukaꞌu ka‑ña.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Xá n‑tekutnuꞌu‑ña ntdaa xa n‑kida Jesús. Ndijun‑ña‑ia, naꞌi ni n‑tnɨɨ‑ña daꞌma‑ia.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Chi n‑jaꞌan‑ña: “Nux na xee‑ro xa tnɨɨ‑ro daꞌma ni‑ia, te ndvaꞌa‑ro.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Hora ijan ni n‑nujuiin xa xatu nɨñɨ‑ña, te n‑kutnuni ini‑ña xa n‑ndvaꞌa‑ña.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Te hora ijan ni n‑kutnuni ini Jesús xa xiꞌin xa taxnuni‑ia n‑ndvaꞌa ɨɨn ñayiu. Meꞌñu kueꞌe ñayiu ijan n‑konenuu‑ia, te n‑xijan tnuꞌu‑ia:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 N‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ko dani n‑xo ndeꞌa Jesús nituꞌu lado xa jini‑ia jundu n‑tnɨɨ ñaꞌa.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 N‑yuꞌu ñadɨꞌɨ jan, te n‑nɨꞌɨ‑ña, chi n‑kutnuni ini‑ña nax n‑kuu. N‑xee‑ña n‑nduandee‑ña nuu‑ia, te n‑naꞌma‑ña ntdaa xa n‑yaꞌa‑ña.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 N‑xiaꞌan Jesús:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Nɨni jaꞌan ka Jesús nuu ñadɨꞌɨ jan, te n‑ka xee se xinokuechi nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi. N‑jaꞌan‑s:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 N‑teku Jesús nax n‑jaꞌan‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ña n‑xejoon‑ia xa kandijun ñaꞌa ntdaa ñayiu jan. Diko ni Spedru xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua ñani Jacobo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 N‑ka xee‑s veꞌe se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, te n‑teku Jesús xa kuvaa xa kuvaa ñayiu n‑ka taka ijan. Ka ndaꞌi‑i xa ka ndaꞌi‑i, te ka kana xee‑i.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 N‑kɨu Jesús veꞌe, te n‑xiaꞌan‑ia:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ñayiu xyuku ijan n‑ka xakundee‑i, chi xnaꞌa mee‑i xa n‑xiꞌí dichi luchi. N‑kineꞌe Jesús ntdaa ñayiu xyuku xiti veꞌe, te ndeka‑ia tadɨꞌɨ‑i xiꞌin uni se dakuaꞌa‑ia, n‑kɨu‑ia nde nuu kaa dichi luchi.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 N‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Hora ijan ni n‑ndokoo‑i, n‑ndojuiin‑i, te n‑nakaka‑i. Uxi uu kuia io‑i. Te se n‑ka xo ndeꞌa nax n‑kuu, n‑ka yuꞌu‑s te n‑ka kuvete‑s.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ko n‑taꞌu tniu Jesús nuu‑s xa maxku juña tnuꞌu‑s nuu ñayiu nax n‑kuu. Te n‑jaꞌan‑ia xa na juñaꞌa koio‑s xa kaxi dichi luchi n‑nandoto.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.