Marcos 5
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 Te n‑ka xee‑s nde ɨnka lado yundute kaꞌnu, nuu katuu ñuu ñayiu Gadara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Na n‑kane Jesús barcu, n‑nanitnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Se yaꞌa n‑kee‑s kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ, chi ijan tuu‑s. Ni cadena ña kuaꞌa ka xa tetnɨɨ ñaꞌa ni ɨɨn ñayiu.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ yoꞌo, ko xaꞌnde‑s yoꞌo, te kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ cadena, ko xaꞌnde‑s cadena. Ni ɨɨn‑s ñayo ka ndaku nuu‑s.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Kɨu xiꞌin kɨu, nduu, xakuaa, n‑xikonuu‑s nua yuku. N‑xo kana xiin‑s, te xiꞌin yuú n‑xo datnukueꞌe‑s mee‑s.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Nde ijan n‑xini xika‑s Jesús, te n‑kendava‑s juaꞌan‑s nuu tuu‑ia, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ndeꞌe n‑kana xee‑s:
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Duꞌa n‑jaꞌan tachi uꞌu, xaxeꞌe xa n‑taꞌu tniu Jesús xa kee‑i anu‑s.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 N‑xijan tnuꞌu‑ia‑i:
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kueꞌe n‑xijan taꞌu tachi uꞌu xa maxku tundaꞌa‑ia‑i jɨꞌɨn‑i.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Te yatni yuku ijan ka xaxi kueꞌe xa kueꞌe kuchi.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 N‑ka xijan taꞌu tachi uꞌu:
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 N‑xejoon Jesús. N‑ka kee tachi uꞌu anu se ijan, te n‑ka kɨu‑i anu kuchi. N‑ka kendava‑tɨ. N‑ka nuu‑tɨ nuu ndichi. N‑ka keé‑tɨ nuu ndute kaꞌnu. Ijan n‑ka nduxi‑tɨ. Vaa naxa uu mil kuchi n‑ka xiꞌí nuu ndute.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Se xñunuu kuchi, n‑ka kendava‑s juan nuꞌu‑s ñuu‑s, ranchu‑s, xa juña tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kuu, te n‑ka kee kueꞌe ñayiu ka xe koto‑i.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 N‑ka xee‑i nuu tuu Jesús. N‑ka xini‑i se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s. Nukoo‑s, niꞌno‑s daꞌma‑s, te vaꞌa xani ini‑s. Se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, se nani Ejército, mee‑s kuu‑s. Te loko n‑ka yuꞌu ñayiu jan.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Se n‑ka xini nax n‑kuu se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, n‑ka najani‑s nuu ñayiu jan ntdaa xa n‑ka xini‑s. Te dɨuni n‑ka najani‑s xa n‑ka yaꞌa kuchi.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 N‑kixeꞌe ñayiu ijan xa kajan koio‑i nuu Jesús xa na kee‑ia ñuu‑i.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Na n‑ndeé Jesús barcu, te n‑xijan se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s xa jɨꞌɨn‑s xiꞌin‑ia.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ko ña n‑xejoon‑ia. N‑xiaꞌan‑ia:
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Juan nuꞌu‑s, te n‑xian tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kida Jesús xaxeꞌe‑s. N‑daxandodo tnuꞌu‑s nituꞌu distrito Decápolis, te n‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu ijan.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 N‑naxee Jesús xiti barcu ɨnka lado yundute kaꞌnu nuu n‑kee‑ia. Ijan n‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu nde nuu tuu‑ia. Nujuiin‑ia yundute jan.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ijan n‑xee ɨɨn se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, se nani Jairo. Na n‑xini‑s Jesús, n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Kueꞌe n‑xijan‑s:
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Juaꞌan Jesús xiꞌin‑s. Kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa, xa diko ka dataꞌi‑i‑ia.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Nuu ñayiu ijan tnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ. Xá n‑kuu uxi uu kuia xatu nɨñɨ‑ña.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 N‑ka xito ñaꞌa kueꞌe doctor, te kueꞌe vida n‑yaꞌa‑ña. N‑chiyaꞌu‑ña‑s ntdaa xaxii‑ña, ko dani ña n‑ndvaꞌa‑ña. Duꞌa n‑kukaꞌu ka‑ña.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Xá n‑tekutnuꞌu‑ña ntdaa xa n‑kida Jesús. Ndijun‑ña‑ia, naꞌi ni n‑tnɨɨ‑ña daꞌma‑ia.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Chi n‑jaꞌan‑ña: “Nux na xee‑ro xa tnɨɨ‑ro daꞌma ni‑ia, te ndvaꞌa‑ro.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Hora ijan ni n‑nujuiin xa xatu nɨñɨ‑ña, te n‑kutnuni ini‑ña xa n‑ndvaꞌa‑ña.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Te hora ijan ni n‑kutnuni ini Jesús xa xiꞌin xa taxnuni‑ia n‑ndvaꞌa ɨɨn ñayiu. Meꞌñu kueꞌe ñayiu ijan n‑konenuu‑ia, te n‑xijan tnuꞌu‑ia:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 N‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ko dani n‑xo ndeꞌa Jesús nituꞌu lado xa jini‑ia jundu n‑tnɨɨ ñaꞌa.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 N‑yuꞌu ñadɨꞌɨ jan, te n‑nɨꞌɨ‑ña, chi n‑kutnuni ini‑ña nax n‑kuu. N‑xee‑ña n‑nduandee‑ña nuu‑ia, te n‑naꞌma‑ña ntdaa xa n‑yaꞌa‑ña.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 N‑xiaꞌan Jesús:
34 Então Jesus lhe disse:
35 Nɨni jaꞌan ka Jesús nuu ñadɨꞌɨ jan, te n‑ka xee se xinokuechi nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi. N‑jaꞌan‑s:
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 N‑teku Jesús nax n‑jaꞌan‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi:
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ña n‑xejoon‑ia xa kandijun ñaꞌa ntdaa ñayiu jan. Diko ni Spedru xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua ñani Jacobo.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 N‑ka xee‑s veꞌe se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, te n‑teku Jesús xa kuvaa xa kuvaa ñayiu n‑ka taka ijan. Ka ndaꞌi‑i xa ka ndaꞌi‑i, te ka kana xee‑i.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 N‑kɨu Jesús veꞌe, te n‑xiaꞌan‑ia:
39 Ao entrar, disse:
40 Ñayiu xyuku ijan n‑ka xakundee‑i, chi xnaꞌa mee‑i xa n‑xiꞌí dichi luchi. N‑kineꞌe Jesús ntdaa ñayiu xyuku xiti veꞌe, te ndeka‑ia tadɨꞌɨ‑i xiꞌin uni se dakuaꞌa‑ia, n‑kɨu‑ia nde nuu kaa dichi luchi.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 N‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Hora ijan ni n‑ndokoo‑i, n‑ndojuiin‑i, te n‑nakaka‑i. Uxi uu kuia io‑i. Te se n‑ka xo ndeꞌa nax n‑kuu, n‑ka yuꞌu‑s te n‑ka kuvete‑s.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ko n‑taꞌu tniu Jesús nuu‑s xa maxku juña tnuꞌu‑s nuu ñayiu nax n‑kuu. Te n‑jaꞌan‑ia xa na juñaꞌa koio‑s xa kaxi dichi luchi n‑nandoto.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.