Marcos 5
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ
1 Te n‑ka xee‑s nde ɨnka lado yundute kaꞌnu, nuu katuu ñuu ñayiu Gadara.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Na n‑kane Jesús barcu, n‑nanitnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Se yaꞌa n‑kee‑s kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ, chi ijan tuu‑s. Ni cadena ña kuaꞌa ka xa tetnɨɨ ñaꞌa ni ɨɨn ñayiu.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ yoꞌo, ko xaꞌnde‑s yoꞌo, te kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ cadena, ko xaꞌnde‑s cadena. Ni ɨɨn‑s ñayo ka ndaku nuu‑s.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Kɨu xiꞌin kɨu, nduu, xakuaa, n‑xikonuu‑s nua yuku. N‑xo kana xiin‑s, te xiꞌin yuú n‑xo datnukueꞌe‑s mee‑s.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Nde ijan n‑xini xika‑s Jesús, te n‑kendava‑s juaꞌan‑s nuu tuu‑ia, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ndeꞌe n‑kana xee‑s:
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Duꞌa n‑jaꞌan tachi uꞌu, xaxeꞌe xa n‑taꞌu tniu Jesús xa kee‑i anu‑s.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 N‑xijan tnuꞌu‑ia‑i:
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Kueꞌe n‑xijan taꞌu tachi uꞌu xa maxku tundaꞌa‑ia‑i jɨꞌɨn‑i.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Te yatni yuku ijan ka xaxi kueꞌe xa kueꞌe kuchi.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 N‑ka xijan taꞌu tachi uꞌu:
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 N‑xejoon Jesús. N‑ka kee tachi uꞌu anu se ijan, te n‑ka kɨu‑i anu kuchi. N‑ka kendava‑tɨ. N‑ka nuu‑tɨ nuu ndichi. N‑ka keé‑tɨ nuu ndute kaꞌnu. Ijan n‑ka nduxi‑tɨ. Vaa naxa uu mil kuchi n‑ka xiꞌí nuu ndute.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Se xñunuu kuchi, n‑ka kendava‑s juan nuꞌu‑s ñuu‑s, ranchu‑s, xa juña tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kuu, te n‑ka kee kueꞌe ñayiu ka xe koto‑i.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 N‑ka xee‑i nuu tuu Jesús. N‑ka xini‑i se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s. Nukoo‑s, niꞌno‑s daꞌma‑s, te vaꞌa xani ini‑s. Se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, se nani Ejército, mee‑s kuu‑s. Te loko n‑ka yuꞌu ñayiu jan.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Se n‑ka xini nax n‑kuu se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, n‑ka najani‑s nuu ñayiu jan ntdaa xa n‑ka xini‑s. Te dɨuni n‑ka najani‑s xa n‑ka yaꞌa kuchi.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 N‑kixeꞌe ñayiu ijan xa kajan koio‑i nuu Jesús xa na kee‑ia ñuu‑i.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Na n‑ndeé Jesús barcu, te n‑xijan se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s xa jɨꞌɨn‑s xiꞌin‑ia.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ko ña n‑xejoon‑ia. N‑xiaꞌan‑ia:
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Juan nuꞌu‑s, te n‑xian tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kida Jesús xaxeꞌe‑s. N‑daxandodo tnuꞌu‑s nituꞌu distrito Decápolis, te n‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu ijan.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 N‑naxee Jesús xiti barcu ɨnka lado yundute kaꞌnu nuu n‑kee‑ia. Ijan n‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu nde nuu tuu‑ia. Nujuiin‑ia yundute jan.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ijan n‑xee ɨɨn se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, se nani Jairo. Na n‑xini‑s Jesús, n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Kueꞌe n‑xijan‑s:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Juaꞌan Jesús xiꞌin‑s. Kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa, xa diko ka dataꞌi‑i‑ia.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nuu ñayiu ijan tnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ. Xá n‑kuu uxi uu kuia xatu nɨñɨ‑ña.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 N‑ka xito ñaꞌa kueꞌe doctor, te kueꞌe vida n‑yaꞌa‑ña. N‑chiyaꞌu‑ña‑s ntdaa xaxii‑ña, ko dani ña n‑ndvaꞌa‑ña. Duꞌa n‑kukaꞌu ka‑ña.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Xá n‑tekutnuꞌu‑ña ntdaa xa n‑kida Jesús. Ndijun‑ña‑ia, naꞌi ni n‑tnɨɨ‑ña daꞌma‑ia.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Chi n‑jaꞌan‑ña: “Nux na xee‑ro xa tnɨɨ‑ro daꞌma ni‑ia, te ndvaꞌa‑ro.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Hora ijan ni n‑nujuiin xa xatu nɨñɨ‑ña, te n‑kutnuni ini‑ña xa n‑ndvaꞌa‑ña.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Te hora ijan ni n‑kutnuni ini Jesús xa xiꞌin xa taxnuni‑ia n‑ndvaꞌa ɨɨn ñayiu. Meꞌñu kueꞌe ñayiu ijan n‑konenuu‑ia, te n‑xijan tnuꞌu‑ia:
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 N‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ko dani n‑xo ndeꞌa Jesús nituꞌu lado xa jini‑ia jundu n‑tnɨɨ ñaꞌa.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 N‑yuꞌu ñadɨꞌɨ jan, te n‑nɨꞌɨ‑ña, chi n‑kutnuni ini‑ña nax n‑kuu. N‑xee‑ña n‑nduandee‑ña nuu‑ia, te n‑naꞌma‑ña ntdaa xa n‑yaꞌa‑ña.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 N‑xiaꞌan Jesús:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Nɨni jaꞌan ka Jesús nuu ñadɨꞌɨ jan, te n‑ka xee se xinokuechi nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi. N‑jaꞌan‑s:
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 N‑teku Jesús nax n‑jaꞌan‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi:
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ña n‑xejoon‑ia xa kandijun ñaꞌa ntdaa ñayiu jan. Diko ni Spedru xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua ñani Jacobo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 N‑ka xee‑s veꞌe se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, te n‑teku Jesús xa kuvaa xa kuvaa ñayiu n‑ka taka ijan. Ka ndaꞌi‑i xa ka ndaꞌi‑i, te ka kana xee‑i.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 N‑kɨu Jesús veꞌe, te n‑xiaꞌan‑ia:
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ñayiu xyuku ijan n‑ka xakundee‑i, chi xnaꞌa mee‑i xa n‑xiꞌí dichi luchi. N‑kineꞌe Jesús ntdaa ñayiu xyuku xiti veꞌe, te ndeka‑ia tadɨꞌɨ‑i xiꞌin uni se dakuaꞌa‑ia, n‑kɨu‑ia nde nuu kaa dichi luchi.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 N‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Hora ijan ni n‑ndokoo‑i, n‑ndojuiin‑i, te n‑nakaka‑i. Uxi uu kuia io‑i. Te se n‑ka xo ndeꞌa nax n‑kuu, n‑ka yuꞌu‑s te n‑ka kuvete‑s.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ko n‑taꞌu tniu Jesús nuu‑s xa maxku juña tnuꞌu‑s nuu ñayiu nax n‑kuu. Te n‑jaꞌan‑ia xa na juñaꞌa koio‑s xa kaxi dichi luchi n‑nandoto.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.