Marcos 5

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te n‑ka xee‑s nde ɨnka lado yundute kaꞌnu, nuu katuu ñuu ñayiu Gadara.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Na n‑kane Jesús barcu, n‑nanitnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Se yaꞌa n‑kee‑s kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ, chi ijan tuu‑s. Ni cadena ña kuaꞌa ka xa tetnɨɨ ñaꞌa ni ɨɨn ñayiu.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ yoꞌo, ko xaꞌnde‑s yoꞌo, te kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ cadena, ko xaꞌnde‑s cadena. Ni ɨɨn‑s ñayo ka ndaku nuu‑s.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Kɨu xiꞌin kɨu, nduu, xakuaa, n‑xikonuu‑s nua yuku. N‑xo kana xiin‑s, te xiꞌin yuú n‑xo datnukueꞌe‑s mee‑s.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Nde ijan n‑xini xika‑s Jesús, te n‑kendava‑s juaꞌan‑s nuu tuu‑ia, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ndeꞌe n‑kana xee‑s:
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Duꞌa n‑jaꞌan tachi uꞌu, xaxeꞌe xa n‑taꞌu tniu Jesús xa kee‑i anu‑s.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 N‑xijan tnuꞌu‑ia‑i:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Kueꞌe n‑xijan taꞌu tachi uꞌu xa maxku tundaꞌa‑ia‑i jɨꞌɨn‑i.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Te yatni yuku ijan ka xaxi kueꞌe xa kueꞌe kuchi.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 N‑ka xijan taꞌu tachi uꞌu:
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 N‑xejoon Jesús. N‑ka kee tachi uꞌu anu se ijan, te n‑ka kɨu‑i anu kuchi. N‑ka kendava‑tɨ. N‑ka nuu‑tɨ nuu ndichi. N‑ka keé‑tɨ nuu ndute kaꞌnu. Ijan n‑ka nduxi‑tɨ. Vaa naxa uu mil kuchi n‑ka xiꞌí nuu ndute.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Se xñunuu kuchi, n‑ka kendava‑s juan nuꞌu‑s ñuu‑s, ranchu‑s, xa juña tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kuu, te n‑ka kee kueꞌe ñayiu ka xe koto‑i.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 N‑ka xee‑i nuu tuu Jesús. N‑ka xini‑i se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s. Nukoo‑s, niꞌno‑s daꞌma‑s, te vaꞌa xani ini‑s. Se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, se nani Ejército, mee‑s kuu‑s. Te loko n‑ka yuꞌu ñayiu jan.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Se n‑ka xini nax n‑kuu se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, n‑ka najani‑s nuu ñayiu jan ntdaa xa n‑ka xini‑s. Te dɨuni n‑ka najani‑s xa n‑ka yaꞌa kuchi.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 N‑kixeꞌe ñayiu ijan xa kajan koio‑i nuu Jesús xa na kee‑ia ñuu‑i.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Na n‑ndeé Jesús barcu, te n‑xijan se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s xa jɨꞌɨn‑s xiꞌin‑ia.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Ko ña n‑xejoon‑ia. N‑xiaꞌan‑ia:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Juan nuꞌu‑s, te n‑xian tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kida Jesús xaxeꞌe‑s. N‑daxandodo tnuꞌu‑s nituꞌu distrito Decápolis, te n‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu ijan.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 N‑naxee Jesús xiti barcu ɨnka lado yundute kaꞌnu nuu n‑kee‑ia. Ijan n‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu nde nuu tuu‑ia. Nujuiin‑ia yundute jan.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ijan n‑xee ɨɨn se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, se nani Jairo. Na n‑xini‑s Jesús, n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Kueꞌe n‑xijan‑s:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Juaꞌan Jesús xiꞌin‑s. Kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa, xa diko ka dataꞌi‑i‑ia.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Nuu ñayiu ijan tnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ. Xá n‑kuu uxi uu kuia xatu nɨñɨ‑ña.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 N‑ka xito ñaꞌa kueꞌe doctor, te kueꞌe vida n‑yaꞌa‑ña. N‑chiyaꞌu‑ña‑s ntdaa xaxii‑ña, ko dani ña n‑ndvaꞌa‑ña. Duꞌa n‑kukaꞌu ka‑ña.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Xá n‑tekutnuꞌu‑ña ntdaa xa n‑kida Jesús. Ndijun‑ña‑ia, naꞌi ni n‑tnɨɨ‑ña daꞌma‑ia.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Chi n‑jaꞌan‑ña: “Nux na xee‑ro xa tnɨɨ‑ro daꞌma ni‑ia, te ndvaꞌa‑ro.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Hora ijan ni n‑nujuiin xa xatu nɨñɨ‑ña, te n‑kutnuni ini‑ña xa n‑ndvaꞌa‑ña.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Te hora ijan ni n‑kutnuni ini Jesús xa xiꞌin xa taxnuni‑ia n‑ndvaꞌa ɨɨn ñayiu. Meꞌñu kueꞌe ñayiu ijan n‑konenuu‑ia, te n‑xijan tnuꞌu‑ia:
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 N‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Ko dani n‑xo ndeꞌa Jesús nituꞌu lado xa jini‑ia jundu n‑tnɨɨ ñaꞌa.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 N‑yuꞌu ñadɨꞌɨ jan, te n‑nɨꞌɨ‑ña, chi n‑kutnuni ini‑ña nax n‑kuu. N‑xee‑ña n‑nduandee‑ña nuu‑ia, te n‑naꞌma‑ña ntdaa xa n‑yaꞌa‑ña.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 N‑xiaꞌan Jesús:
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Nɨni jaꞌan ka Jesús nuu ñadɨꞌɨ jan, te n‑ka xee se xinokuechi nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi. N‑jaꞌan‑s:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 N‑teku Jesús nax n‑jaꞌan‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ña n‑xejoon‑ia xa kandijun ñaꞌa ntdaa ñayiu jan. Diko ni Spedru xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua ñani Jacobo.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 N‑ka xee‑s veꞌe se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, te n‑teku Jesús xa kuvaa xa kuvaa ñayiu n‑ka taka ijan. Ka ndaꞌi‑i xa ka ndaꞌi‑i, te ka kana xee‑i.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 N‑kɨu Jesús veꞌe, te n‑xiaꞌan‑ia:
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ñayiu xyuku ijan n‑ka xakundee‑i, chi xnaꞌa mee‑i xa n‑xiꞌí dichi luchi. N‑kineꞌe Jesús ntdaa ñayiu xyuku xiti veꞌe, te ndeka‑ia tadɨꞌɨ‑i xiꞌin uni se dakuaꞌa‑ia, n‑kɨu‑ia nde nuu kaa dichi luchi.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 N‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Hora ijan ni n‑ndokoo‑i, n‑ndojuiin‑i, te n‑nakaka‑i. Uxi uu kuia io‑i. Te se n‑ka xo ndeꞌa nax n‑kuu, n‑ka yuꞌu‑s te n‑ka kuvete‑s.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ko n‑taꞌu tniu Jesús nuu‑s xa maxku juña tnuꞌu‑s nuu ñayiu nax n‑kuu. Te n‑jaꞌan‑ia xa na juñaꞌa koio‑s xa kaxi dichi luchi n‑nandoto.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.