Marcos 14

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ijan, juini ka‑i uu kɨu xa koo viko Paxcua xiꞌin viko ka xaxi ñayiu tila ña yɨꞌɨ levadura. Dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, ka juini‑s xa tnɨɨ presu‑s Jesús, xa kaꞌni koio‑s‑ia. Ko ña n‑ka juini‑s xa jini koio ñayiu nax kada‑s.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 N‑ka jaꞌan‑s:
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Te n‑xo tuu Jesús ñuu Betania, veꞌe Simón. Se ijan ka danani ñayiu se ñɨɨ teꞌyu. Nukoo Jesús yumexa veꞌe Simón, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ. Neꞌe‑ña ɨɨn frascu luchi, frascu yuú, ñuꞌu ndute yo yaꞌu, ndute vili xeꞌen nani nardo. N‑taꞌu‑ña frascu yuú, te n‑xodo‑ña ndute yo yaꞌu dɨkɨ Jesús. Duꞌa n‑xio‑ña xañuꞌu nuu‑ia.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Te dava se xnii ijan n‑ka kiti ini. N‑ka jaꞌan‑s ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Nux n‑diko‑ro ndute yaꞌa n‑kuu, niꞌi‑ro uni cientu denario xa chindee‑ro ñayiu kundaꞌu.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ko n‑jaꞌan Jesús:
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ntdaa kɨu xtuu ñayiu kundaꞌu xiꞌin‑n. Davaꞌa nga kɨu juini‑n, kuaꞌa‑n xa kada‑n xavaꞌa nuu mee‑i. Ko mee‑r, ma kutuu ka‑r xiꞌin‑n ntdaa kɨu.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 N‑kida‑ña xa n‑kuaꞌa‑ña. Antecas xa kuú‑r, te n‑kida tuꞌa‑ña ñɨɨ‑r xa nkonduxi‑r.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Davaꞌa nga ñuu ñuñayiu juña tnuꞌu koio ñayiu tnuꞌu vaꞌa Ianyuux, dɨuni jaꞌan koio‑i nax n‑kida ñadɨꞌɨ yaꞌa tuku. Te najaꞌan koio ñayiu nax n‑kida‑ña.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Te Judas Iscariote, ɨɨn se kuu uxi uu tnaꞌa se dakuaꞌa Jesús, juaꞌan‑s nuu dutu ka taxnuni, juan diko‑s Jesús nuu‑s.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Na n‑ka teku dutu ka taxnuni nax n‑jaꞌan Judas, n‑ka kudɨ ini‑s, te n‑ka xiaꞌan‑s tnuꞌu‑s xa juñaꞌa‑s tvini. Te n‑nduku Judas mudu kada‑s xa juñaꞌa‑s‑ia.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Kɨu kiꞌna nuu viko ka xaxi ñayiu tila ñatu yɨꞌɨ levadura, hora io xa kaꞌni koio‑s tkolelu ka xaxi‑s viko Paxcua, n‑ka xijan tnuꞌu se dakuaꞌa Jesús nuu‑ia:
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 N‑tundaꞌa‑ia uu se dakuaꞌa‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia:
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Davaꞌa nga veꞌe ndɨu‑s, jaꞌan‑n nuu xtoꞌo veꞌe jan: “Jaꞌan Maestru: ¿Nde io cuartu nuu kutuu‑r, cuartu nuu kaxdini‑r xiꞌin se dakuaꞌa‑r ndeyu viko Paxcua?”
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Mee‑s dandeꞌa ñaꞌa ɨɨn cuartu dujun, cuartu kaꞌnu, io tuꞌa. Ijan kada tuꞌa‑n xa kaxdini‑ro.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 N‑ka kee uu se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka kɨu‑s Jerusalén. Ijan n‑ka xini‑s xa io tuꞌa ntdaa, nani n‑jaꞌan‑ia, te n‑ka kidavaꞌa‑s ndeyu viko Paxcua.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ijan na n‑kunee, n‑xee mee Jesús xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Nɨni nukoo‑ia xiꞌin‑s, te ka xaxi‑s xiꞌin‑ia, n‑jaꞌan Jesús:
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 N‑ka kixeꞌe‑s xa ka tnau ini‑s. Ɨɨn ɨɨn‑s n‑ka xijan tnuꞌu‑ia:
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 N‑xiaꞌan‑ia:
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Chi Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, nani n‑ka chidotnuni‑s xa yaꞌa‑s, dani yaꞌa‑s. ¡Ko naka ndaꞌu se diko Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu! Vaꞌa ka nux ña n‑kaku seyɨɨ jan n‑kuu.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Hora ka xaxi‑s xiꞌin‑ia, n‑tnɨɨ‑ia tila te n‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila, te n‑dakee xio‑ia nuu‑s ntdaa‑s. N‑jaꞌan‑ia:
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Te ijan, n‑tnɨɨ‑ia ɨɨn vasu ñuꞌu ndudi uva. N‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux, te n‑xiaꞌan‑ia vasu ñuꞌu ndudi uva, xa koꞌo koio‑s itaꞌu itaꞌu, ntdaa‑s.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 N‑jaꞌan‑ia:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Nuncas ma koꞌo ka‑r ndudi uva yaꞌa, nde kɨu ijan, na koꞌo xee‑r nuu taxnuni Ianyuux.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Na n‑ka xita‑s ɨɨn alabanza Ianyuux, n‑ka kee‑s veꞌe ijan. Juaꞌan‑s Yuku Yutnu Olivo.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 N‑xiaꞌan Jesús:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ko na yaꞌa xa nandoto‑r, te juindodo nuu‑r nuu‑n nde Galilea.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 N‑jaꞌan Spedru nuu‑ia:
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 N‑xiaꞌan Jesús:
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ko kueꞌe ka n‑jaꞌan Spedru:
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Te n‑xee‑ia xiꞌin‑s nuu nani Getsemaní. Ijan n‑xiaꞌan‑ia nuu‑s:
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ndeka‑ia Spedru xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua juaꞌan, te n‑kixeꞌe‑ia xa yo yuꞌu‑ia te kukoꞌyo ini‑ia.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 N‑xiaꞌan‑ia:
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Juaꞌan ka‑ia itaꞌu, te n‑xe kava ndeyu‑ia nuu ñuꞌu. N‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux, nux kuaꞌa xa ma yaꞌa‑ia ntdaa xa koo.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 N‑xijan taꞌu‑ia:
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Na n‑naxee‑ia nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia, n‑xini‑ia xa ka kidi‑s. N‑jaꞌan‑ia nuu Spedru:
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Kundito koio, te kajan taꞌu koio, xa maxku kada kuiꞌna xa kada koio‑n kuechi. Io anu‑n xa ma kada‑n kuechi, ko ma kundee ini yɨkɨ kuñu‑n.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Juaꞌan‑ia ɨnka vuelta, te n‑xijan taꞌu‑ia, ná n‑xijan taꞌu‑ia vuelta kiꞌna nuu.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Na n‑naxee‑ia nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia, vuelta kuu uu, n‑xini‑ia xa dani ka kidi‑s. Chi yo n‑kuu nuu‑s xa kidi. Te ña n‑ka xini‑s nax jaꞌan‑s nuu‑ia.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Na n‑naxee‑ia vuelta kuu uni, n‑jaꞌan‑ia:
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndokoo koio. Na jɨꞌɨn‑ro. Vax kuyatni ñaꞌa se n‑diko ñaꞌa.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Danaa, nɨni jaꞌan‑ia, te n‑xee Judas, ɨɨn se kuu uxi uu. N‑ka xee kueꞌe ñayiu xiꞌin‑s. Xneꞌe‑i machiti, carruti. Dutu ka taxnuni, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel, n‑ka tundaꞌa‑s‑yɨ.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 N‑xiaꞌan se n‑diko Jesús ɨɨn seña nuu ñayiu jan. N‑xiaꞌan‑s:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Hora n‑xee‑s, n‑kuyatni‑s Jesús, te n‑xiaꞌan‑s:
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Se ijan n‑ka tnɨɨ Jesús, te xndeka ñaꞌa presu‑s juaꞌan.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ko ɨɨn se nujuiin ijan, n‑tava‑s machiti‑s, te n‑xaꞌnde‑s doꞌo ɨɨn se xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús nuu se n‑ka xee:
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Kɨu xiꞌin kɨu n‑xo tuu‑r xiꞌin‑n. N‑xo dakuaꞌa‑r ñayiu veñuꞌu, ko ña n‑ka tnɨɨ ñaꞌa‑n. Duꞌa kuu xa jɨn tnaꞌa xa jaꞌan tnuꞌu Ianyuux.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ijan se dakuaꞌa‑ia, ntdaa‑s n‑ka dandoo‑ia, te n‑ka xino‑s.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Te ɨɨn se kuu solteru ndijun‑s Jesús. Ndixi‑s daꞌma kidi‑s. Te n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se ijan.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Te n‑dandoo‑s daꞌma‑s, te n‑xino‑s. Juaꞌan vichi‑s.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Te se ijan, xndeka‑s Jesús juaꞌan nuu dutu taxnuni ka. Ijan n‑ka nataka ntdaa dutu ka taxnuni, xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Xika ndijun Spedru Jesús, nde nukeꞌe dutu taxnuni ka. Ijan nukoo‑s, xiꞌin se ka kuu policía ka ndvidi‑s yunuꞌu koko.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 N‑ka nduku dutu ka taxnuni xiꞌin ntdaa juxtixia, seyɨɨ tekuechi koio Jesús, xa kaꞌni koio‑s‑ia. Ko ña n‑ka niꞌi‑s ni ɨɨn kuechi‑ia.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Chi kueꞌe‑s n‑ka tekuechi ñaꞌa, ko meni tnuꞌu vete n‑ka jaꞌan‑s. Ni ɨɨn tnuꞌu, ña n‑ka jaꞌan ɨɨn nuu‑s.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Dava‑s n‑ka ndojuiin, te n‑ka tekuechi‑s‑ia. Ko ña ndaa xa n‑ka jaꞌan‑s. N‑ka jaꞌan‑s:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 —N‑ka teku‑da xa n‑jaꞌan‑s: “Kanu‑r veñuꞌu yaꞌa, veñuꞌu n‑ka kidavaꞌa seyɨɨ, te nuu uni kɨu ndadavaꞌa mee‑r ɨnka xa ña kidavaꞌa ndaꞌa seyɨɨ.”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ko ni xaꞌa ña n‑ka jaꞌan ɨɨn nuu‑s.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 N‑ndojuiin dutu taxnuni ka meꞌñu‑s ntdaa‑s, te n‑xijan tnuꞌu‑s Jesús:
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ña n‑jaꞌan‑ia. Ni ɨɨn tnuꞌu ña n‑jaꞌan‑ia. Ɨnka vuelta n‑xijan tnuꞌu dutu taxnuni ka nuu‑ia:
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 N‑jaꞌan Jesús:
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Te n‑ndata dutu taxnuni ka daꞌma‑s, xa dandeꞌa‑s ñayiu xa jandixa mee‑s xa kuiꞌa n‑jaꞌan Jesús Ianyuux. N‑jaꞌan‑s nuu juxtixia:
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Xá n‑ka teku mee‑n xa n‑jaꞌan‑s xa ɨɨn nuu kuu mee‑s xiꞌin Ianyuux. ¿Nax ka kachi koio‑n?
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Dava‑s n‑ka kixeꞌe xa tudɨɨ‑s‑ia. Te n‑ka duku‑s nuu‑ia. N‑ka jani‑s‑ia. Yo uꞌu n‑ka kida‑s‑ia. Te n‑ka jaꞌan‑s:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Te nukoo Spedru nukeꞌe ndiꞌi. Ijan n‑xee ɨɨn dichi xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 N‑xini‑i Spedru ndvidi‑s yunuꞌu koko. N‑xo ndeꞌa‑i‑sɨ. N‑jaꞌan‑i nuu‑s:
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 N‑jaꞌan‑s:
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ɨnka vuelta n‑xo ndeꞌa‑i‑sɨ. Te n‑kixeꞌe‑i jaꞌan‑i nuu se xnii ijan:
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ɨnka vuelta n‑jaꞌan Spedru xa ña xini‑s Jesús. Naꞌa ka n‑kuu, te se xnii ijan n‑ka jaꞌan nuu Spedru:
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 N‑kixeꞌe Spedru xa chinaa‑s:
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Hora ijan ni, n‑kana liꞌi vuelta kuu uu. Te n‑najaꞌan Spedru tnuꞌu n‑jaꞌan Jesús nuu‑s: “Antecas xa kana liꞌi uu vuelta, te uni vuelta jaꞌan mee‑n xa ña xini ñaꞌa‑n.” Te xaxeꞌe xa n‑najaꞌan‑s xaꞌa, n‑kixeꞌe‑s xa ndaꞌi‑s.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.