Marcos 14
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA
1 Te ijan, juini ka‑i uu kɨu xa koo viko Paxcua xiꞌin viko ka xaxi ñayiu tila ña yɨꞌɨ levadura. Dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, ka juini‑s xa tnɨɨ presu‑s Jesús, xa kaꞌni koio‑s‑ia. Ko ña n‑ka juini‑s xa jini koio ñayiu nax kada‑s.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 N‑ka jaꞌan‑s:
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Te n‑xo tuu Jesús ñuu Betania, veꞌe Simón. Se ijan ka danani ñayiu se ñɨɨ teꞌyu. Nukoo Jesús yumexa veꞌe Simón, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ. Neꞌe‑ña ɨɨn frascu luchi, frascu yuú, ñuꞌu ndute yo yaꞌu, ndute vili xeꞌen nani nardo. N‑taꞌu‑ña frascu yuú, te n‑xodo‑ña ndute yo yaꞌu dɨkɨ Jesús. Duꞌa n‑xio‑ña xañuꞌu nuu‑ia.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Te dava se xnii ijan n‑ka kiti ini. N‑ka jaꞌan‑s ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Nux n‑diko‑ro ndute yaꞌa n‑kuu, niꞌi‑ro uni cientu denario xa chindee‑ro ñayiu kundaꞌu.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ko n‑jaꞌan Jesús:
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Ntdaa kɨu xtuu ñayiu kundaꞌu xiꞌin‑n. Davaꞌa nga kɨu juini‑n, kuaꞌa‑n xa kada‑n xavaꞌa nuu mee‑i. Ko mee‑r, ma kutuu ka‑r xiꞌin‑n ntdaa kɨu.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 N‑kida‑ña xa n‑kuaꞌa‑ña. Antecas xa kuú‑r, te n‑kida tuꞌa‑ña ñɨɨ‑r xa nkonduxi‑r.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Davaꞌa nga ñuu ñuñayiu juña tnuꞌu koio ñayiu tnuꞌu vaꞌa Ianyuux, dɨuni jaꞌan koio‑i nax n‑kida ñadɨꞌɨ yaꞌa tuku. Te najaꞌan koio ñayiu nax n‑kida‑ña.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Te Judas Iscariote, ɨɨn se kuu uxi uu tnaꞌa se dakuaꞌa Jesús, juaꞌan‑s nuu dutu ka taxnuni, juan diko‑s Jesús nuu‑s.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Na n‑ka teku dutu ka taxnuni nax n‑jaꞌan Judas, n‑ka kudɨ ini‑s, te n‑ka xiaꞌan‑s tnuꞌu‑s xa juñaꞌa‑s tvini. Te n‑nduku Judas mudu kada‑s xa juñaꞌa‑s‑ia.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Kɨu kiꞌna nuu viko ka xaxi ñayiu tila ñatu yɨꞌɨ levadura, hora io xa kaꞌni koio‑s tkolelu ka xaxi‑s viko Paxcua, n‑ka xijan tnuꞌu se dakuaꞌa Jesús nuu‑ia:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 N‑tundaꞌa‑ia uu se dakuaꞌa‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia:
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Davaꞌa nga veꞌe ndɨu‑s, jaꞌan‑n nuu xtoꞌo veꞌe jan: “Jaꞌan Maestru: ¿Nde io cuartu nuu kutuu‑r, cuartu nuu kaxdini‑r xiꞌin se dakuaꞌa‑r ndeyu viko Paxcua?”
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Mee‑s dandeꞌa ñaꞌa ɨɨn cuartu dujun, cuartu kaꞌnu, io tuꞌa. Ijan kada tuꞌa‑n xa kaxdini‑ro.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 N‑ka kee uu se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka kɨu‑s Jerusalén. Ijan n‑ka xini‑s xa io tuꞌa ntdaa, nani n‑jaꞌan‑ia, te n‑ka kidavaꞌa‑s ndeyu viko Paxcua.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ijan na n‑kunee, n‑xee mee Jesús xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Nɨni nukoo‑ia xiꞌin‑s, te ka xaxi‑s xiꞌin‑ia, n‑jaꞌan Jesús:
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 N‑ka kixeꞌe‑s xa ka tnau ini‑s. Ɨɨn ɨɨn‑s n‑ka xijan tnuꞌu‑ia:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 N‑xiaꞌan‑ia:
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Chi Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, nani n‑ka chidotnuni‑s xa yaꞌa‑s, dani yaꞌa‑s. ¡Ko naka ndaꞌu se diko Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu! Vaꞌa ka nux ña n‑kaku seyɨɨ jan n‑kuu.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Hora ka xaxi‑s xiꞌin‑ia, n‑tnɨɨ‑ia tila te n‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila, te n‑dakee xio‑ia nuu‑s ntdaa‑s. N‑jaꞌan‑ia:
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Te ijan, n‑tnɨɨ‑ia ɨɨn vasu ñuꞌu ndudi uva. N‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux, te n‑xiaꞌan‑ia vasu ñuꞌu ndudi uva, xa koꞌo koio‑s itaꞌu itaꞌu, ntdaa‑s.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 N‑jaꞌan‑ia:
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Nuncas ma koꞌo ka‑r ndudi uva yaꞌa, nde kɨu ijan, na koꞌo xee‑r nuu taxnuni Ianyuux.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Na n‑ka xita‑s ɨɨn alabanza Ianyuux, n‑ka kee‑s veꞌe ijan. Juaꞌan‑s Yuku Yutnu Olivo.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 N‑xiaꞌan Jesús:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Ko na yaꞌa xa nandoto‑r, te juindodo nuu‑r nuu‑n nde Galilea.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 N‑jaꞌan Spedru nuu‑ia:
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 N‑xiaꞌan Jesús:
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ko kueꞌe ka n‑jaꞌan Spedru:
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Te n‑xee‑ia xiꞌin‑s nuu nani Getsemaní. Ijan n‑xiaꞌan‑ia nuu‑s:
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Ndeka‑ia Spedru xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua juaꞌan, te n‑kixeꞌe‑ia xa yo yuꞌu‑ia te kukoꞌyo ini‑ia.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 N‑xiaꞌan‑ia:
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Juaꞌan ka‑ia itaꞌu, te n‑xe kava ndeyu‑ia nuu ñuꞌu. N‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux, nux kuaꞌa xa ma yaꞌa‑ia ntdaa xa koo.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 N‑xijan taꞌu‑ia:
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Na n‑naxee‑ia nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia, n‑xini‑ia xa ka kidi‑s. N‑jaꞌan‑ia nuu Spedru:
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Kundito koio, te kajan taꞌu koio, xa maxku kada kuiꞌna xa kada koio‑n kuechi. Io anu‑n xa ma kada‑n kuechi, ko ma kundee ini yɨkɨ kuñu‑n.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Juaꞌan‑ia ɨnka vuelta, te n‑xijan taꞌu‑ia, ná n‑xijan taꞌu‑ia vuelta kiꞌna nuu.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Na n‑naxee‑ia nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia, vuelta kuu uu, n‑xini‑ia xa dani ka kidi‑s. Chi yo n‑kuu nuu‑s xa kidi. Te ña n‑ka xini‑s nax jaꞌan‑s nuu‑ia.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Na n‑naxee‑ia vuelta kuu uni, n‑jaꞌan‑ia:
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndokoo koio. Na jɨꞌɨn‑ro. Vax kuyatni ñaꞌa se n‑diko ñaꞌa.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Danaa, nɨni jaꞌan‑ia, te n‑xee Judas, ɨɨn se kuu uxi uu. N‑ka xee kueꞌe ñayiu xiꞌin‑s. Xneꞌe‑i machiti, carruti. Dutu ka taxnuni, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel, n‑ka tundaꞌa‑s‑yɨ.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 N‑xiaꞌan se n‑diko Jesús ɨɨn seña nuu ñayiu jan. N‑xiaꞌan‑s:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Hora n‑xee‑s, n‑kuyatni‑s Jesús, te n‑xiaꞌan‑s:
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Se ijan n‑ka tnɨɨ Jesús, te xndeka ñaꞌa presu‑s juaꞌan.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Ko ɨɨn se nujuiin ijan, n‑tava‑s machiti‑s, te n‑xaꞌnde‑s doꞌo ɨɨn se xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús nuu se n‑ka xee:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Kɨu xiꞌin kɨu n‑xo tuu‑r xiꞌin‑n. N‑xo dakuaꞌa‑r ñayiu veñuꞌu, ko ña n‑ka tnɨɨ ñaꞌa‑n. Duꞌa kuu xa jɨn tnaꞌa xa jaꞌan tnuꞌu Ianyuux.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ijan se dakuaꞌa‑ia, ntdaa‑s n‑ka dandoo‑ia, te n‑ka xino‑s.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Te ɨɨn se kuu solteru ndijun‑s Jesús. Ndixi‑s daꞌma kidi‑s. Te n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se ijan.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Te n‑dandoo‑s daꞌma‑s, te n‑xino‑s. Juaꞌan vichi‑s.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Te se ijan, xndeka‑s Jesús juaꞌan nuu dutu taxnuni ka. Ijan n‑ka nataka ntdaa dutu ka taxnuni, xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Xika ndijun Spedru Jesús, nde nukeꞌe dutu taxnuni ka. Ijan nukoo‑s, xiꞌin se ka kuu policía ka ndvidi‑s yunuꞌu koko.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 N‑ka nduku dutu ka taxnuni xiꞌin ntdaa juxtixia, seyɨɨ tekuechi koio Jesús, xa kaꞌni koio‑s‑ia. Ko ña n‑ka niꞌi‑s ni ɨɨn kuechi‑ia.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Chi kueꞌe‑s n‑ka tekuechi ñaꞌa, ko meni tnuꞌu vete n‑ka jaꞌan‑s. Ni ɨɨn tnuꞌu, ña n‑ka jaꞌan ɨɨn nuu‑s.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Dava‑s n‑ka ndojuiin, te n‑ka tekuechi‑s‑ia. Ko ña ndaa xa n‑ka jaꞌan‑s. N‑ka jaꞌan‑s:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 —N‑ka teku‑da xa n‑jaꞌan‑s: “Kanu‑r veñuꞌu yaꞌa, veñuꞌu n‑ka kidavaꞌa seyɨɨ, te nuu uni kɨu ndadavaꞌa mee‑r ɨnka xa ña kidavaꞌa ndaꞌa seyɨɨ.”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Ko ni xaꞌa ña n‑ka jaꞌan ɨɨn nuu‑s.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 N‑ndojuiin dutu taxnuni ka meꞌñu‑s ntdaa‑s, te n‑xijan tnuꞌu‑s Jesús:
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Ña n‑jaꞌan‑ia. Ni ɨɨn tnuꞌu ña n‑jaꞌan‑ia. Ɨnka vuelta n‑xijan tnuꞌu dutu taxnuni ka nuu‑ia:
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 N‑jaꞌan Jesús:
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Te n‑ndata dutu taxnuni ka daꞌma‑s, xa dandeꞌa‑s ñayiu xa jandixa mee‑s xa kuiꞌa n‑jaꞌan Jesús Ianyuux. N‑jaꞌan‑s nuu juxtixia:
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Xá n‑ka teku mee‑n xa n‑jaꞌan‑s xa ɨɨn nuu kuu mee‑s xiꞌin Ianyuux. ¿Nax ka kachi koio‑n?
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Dava‑s n‑ka kixeꞌe xa tudɨɨ‑s‑ia. Te n‑ka duku‑s nuu‑ia. N‑ka jani‑s‑ia. Yo uꞌu n‑ka kida‑s‑ia. Te n‑ka jaꞌan‑s:
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Te nukoo Spedru nukeꞌe ndiꞌi. Ijan n‑xee ɨɨn dichi xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 N‑xini‑i Spedru ndvidi‑s yunuꞌu koko. N‑xo ndeꞌa‑i‑sɨ. N‑jaꞌan‑i nuu‑s:
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 N‑jaꞌan‑s:
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Ɨnka vuelta n‑xo ndeꞌa‑i‑sɨ. Te n‑kixeꞌe‑i jaꞌan‑i nuu se xnii ijan:
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Ɨnka vuelta n‑jaꞌan Spedru xa ña xini‑s Jesús. Naꞌa ka n‑kuu, te se xnii ijan n‑ka jaꞌan nuu Spedru:
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 N‑kixeꞌe Spedru xa chinaa‑s:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Hora ijan ni, n‑kana liꞌi vuelta kuu uu. Te n‑najaꞌan Spedru tnuꞌu n‑jaꞌan Jesús nuu‑s: “Antecas xa kana liꞌi uu vuelta, te uni vuelta jaꞌan mee‑n xa ña xini ñaꞌa‑n.” Te xaxeꞌe xa n‑najaꞌan‑s xaꞌa, n‑kixeꞌe‑s xa ndaꞌi‑s.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.