Marcos 14
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB
1 Te ijan, juini ka‑i uu kɨu xa koo viko Paxcua xiꞌin viko ka xaxi ñayiu tila ña yɨꞌɨ levadura. Dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, ka juini‑s xa tnɨɨ presu‑s Jesús, xa kaꞌni koio‑s‑ia. Ko ña n‑ka juini‑s xa jini koio ñayiu nax kada‑s.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 N‑ka jaꞌan‑s:
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Te n‑xo tuu Jesús ñuu Betania, veꞌe Simón. Se ijan ka danani ñayiu se ñɨɨ teꞌyu. Nukoo Jesús yumexa veꞌe Simón, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ. Neꞌe‑ña ɨɨn frascu luchi, frascu yuú, ñuꞌu ndute yo yaꞌu, ndute vili xeꞌen nani nardo. N‑taꞌu‑ña frascu yuú, te n‑xodo‑ña ndute yo yaꞌu dɨkɨ Jesús. Duꞌa n‑xio‑ña xañuꞌu nuu‑ia.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Te dava se xnii ijan n‑ka kiti ini. N‑ka jaꞌan‑s ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Nux n‑diko‑ro ndute yaꞌa n‑kuu, niꞌi‑ro uni cientu denario xa chindee‑ro ñayiu kundaꞌu.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ko n‑jaꞌan Jesús:
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ntdaa kɨu xtuu ñayiu kundaꞌu xiꞌin‑n. Davaꞌa nga kɨu juini‑n, kuaꞌa‑n xa kada‑n xavaꞌa nuu mee‑i. Ko mee‑r, ma kutuu ka‑r xiꞌin‑n ntdaa kɨu.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 N‑kida‑ña xa n‑kuaꞌa‑ña. Antecas xa kuú‑r, te n‑kida tuꞌa‑ña ñɨɨ‑r xa nkonduxi‑r.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Davaꞌa nga ñuu ñuñayiu juña tnuꞌu koio ñayiu tnuꞌu vaꞌa Ianyuux, dɨuni jaꞌan koio‑i nax n‑kida ñadɨꞌɨ yaꞌa tuku. Te najaꞌan koio ñayiu nax n‑kida‑ña.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Te Judas Iscariote, ɨɨn se kuu uxi uu tnaꞌa se dakuaꞌa Jesús, juaꞌan‑s nuu dutu ka taxnuni, juan diko‑s Jesús nuu‑s.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Na n‑ka teku dutu ka taxnuni nax n‑jaꞌan Judas, n‑ka kudɨ ini‑s, te n‑ka xiaꞌan‑s tnuꞌu‑s xa juñaꞌa‑s tvini. Te n‑nduku Judas mudu kada‑s xa juñaꞌa‑s‑ia.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Kɨu kiꞌna nuu viko ka xaxi ñayiu tila ñatu yɨꞌɨ levadura, hora io xa kaꞌni koio‑s tkolelu ka xaxi‑s viko Paxcua, n‑ka xijan tnuꞌu se dakuaꞌa Jesús nuu‑ia:
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 N‑tundaꞌa‑ia uu se dakuaꞌa‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia:
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Davaꞌa nga veꞌe ndɨu‑s, jaꞌan‑n nuu xtoꞌo veꞌe jan: “Jaꞌan Maestru: ¿Nde io cuartu nuu kutuu‑r, cuartu nuu kaxdini‑r xiꞌin se dakuaꞌa‑r ndeyu viko Paxcua?”
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Mee‑s dandeꞌa ñaꞌa ɨɨn cuartu dujun, cuartu kaꞌnu, io tuꞌa. Ijan kada tuꞌa‑n xa kaxdini‑ro.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 N‑ka kee uu se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka kɨu‑s Jerusalén. Ijan n‑ka xini‑s xa io tuꞌa ntdaa, nani n‑jaꞌan‑ia, te n‑ka kidavaꞌa‑s ndeyu viko Paxcua.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ijan na n‑kunee, n‑xee mee Jesús xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Nɨni nukoo‑ia xiꞌin‑s, te ka xaxi‑s xiꞌin‑ia, n‑jaꞌan Jesús:
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 N‑ka kixeꞌe‑s xa ka tnau ini‑s. Ɨɨn ɨɨn‑s n‑ka xijan tnuꞌu‑ia:
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 N‑xiaꞌan‑ia:
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Chi Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, nani n‑ka chidotnuni‑s xa yaꞌa‑s, dani yaꞌa‑s. ¡Ko naka ndaꞌu se diko Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu! Vaꞌa ka nux ña n‑kaku seyɨɨ jan n‑kuu.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Hora ka xaxi‑s xiꞌin‑ia, n‑tnɨɨ‑ia tila te n‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila, te n‑dakee xio‑ia nuu‑s ntdaa‑s. N‑jaꞌan‑ia:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Te ijan, n‑tnɨɨ‑ia ɨɨn vasu ñuꞌu ndudi uva. N‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux, te n‑xiaꞌan‑ia vasu ñuꞌu ndudi uva, xa koꞌo koio‑s itaꞌu itaꞌu, ntdaa‑s.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 N‑jaꞌan‑ia:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Nuncas ma koꞌo ka‑r ndudi uva yaꞌa, nde kɨu ijan, na koꞌo xee‑r nuu taxnuni Ianyuux.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Na n‑ka xita‑s ɨɨn alabanza Ianyuux, n‑ka kee‑s veꞌe ijan. Juaꞌan‑s Yuku Yutnu Olivo.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 N‑xiaꞌan Jesús:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ko na yaꞌa xa nandoto‑r, te juindodo nuu‑r nuu‑n nde Galilea.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 N‑jaꞌan Spedru nuu‑ia:
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 N‑xiaꞌan Jesús:
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ko kueꞌe ka n‑jaꞌan Spedru:
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Te n‑xee‑ia xiꞌin‑s nuu nani Getsemaní. Ijan n‑xiaꞌan‑ia nuu‑s:
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ndeka‑ia Spedru xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua juaꞌan, te n‑kixeꞌe‑ia xa yo yuꞌu‑ia te kukoꞌyo ini‑ia.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 N‑xiaꞌan‑ia:
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Juaꞌan ka‑ia itaꞌu, te n‑xe kava ndeyu‑ia nuu ñuꞌu. N‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux, nux kuaꞌa xa ma yaꞌa‑ia ntdaa xa koo.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 N‑xijan taꞌu‑ia:
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Na n‑naxee‑ia nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia, n‑xini‑ia xa ka kidi‑s. N‑jaꞌan‑ia nuu Spedru:
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Kundito koio, te kajan taꞌu koio, xa maxku kada kuiꞌna xa kada koio‑n kuechi. Io anu‑n xa ma kada‑n kuechi, ko ma kundee ini yɨkɨ kuñu‑n.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Juaꞌan‑ia ɨnka vuelta, te n‑xijan taꞌu‑ia, ná n‑xijan taꞌu‑ia vuelta kiꞌna nuu.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Na n‑naxee‑ia nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia, vuelta kuu uu, n‑xini‑ia xa dani ka kidi‑s. Chi yo n‑kuu nuu‑s xa kidi. Te ña n‑ka xini‑s nax jaꞌan‑s nuu‑ia.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Na n‑naxee‑ia vuelta kuu uni, n‑jaꞌan‑ia:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndokoo koio. Na jɨꞌɨn‑ro. Vax kuyatni ñaꞌa se n‑diko ñaꞌa.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Danaa, nɨni jaꞌan‑ia, te n‑xee Judas, ɨɨn se kuu uxi uu. N‑ka xee kueꞌe ñayiu xiꞌin‑s. Xneꞌe‑i machiti, carruti. Dutu ka taxnuni, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel, n‑ka tundaꞌa‑s‑yɨ.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 N‑xiaꞌan se n‑diko Jesús ɨɨn seña nuu ñayiu jan. N‑xiaꞌan‑s:
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Hora n‑xee‑s, n‑kuyatni‑s Jesús, te n‑xiaꞌan‑s:
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Se ijan n‑ka tnɨɨ Jesús, te xndeka ñaꞌa presu‑s juaꞌan.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ko ɨɨn se nujuiin ijan, n‑tava‑s machiti‑s, te n‑xaꞌnde‑s doꞌo ɨɨn se xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús nuu se n‑ka xee:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Kɨu xiꞌin kɨu n‑xo tuu‑r xiꞌin‑n. N‑xo dakuaꞌa‑r ñayiu veñuꞌu, ko ña n‑ka tnɨɨ ñaꞌa‑n. Duꞌa kuu xa jɨn tnaꞌa xa jaꞌan tnuꞌu Ianyuux.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ijan se dakuaꞌa‑ia, ntdaa‑s n‑ka dandoo‑ia, te n‑ka xino‑s.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Te ɨɨn se kuu solteru ndijun‑s Jesús. Ndixi‑s daꞌma kidi‑s. Te n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se ijan.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Te n‑dandoo‑s daꞌma‑s, te n‑xino‑s. Juaꞌan vichi‑s.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Te se ijan, xndeka‑s Jesús juaꞌan nuu dutu taxnuni ka. Ijan n‑ka nataka ntdaa dutu ka taxnuni, xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Xika ndijun Spedru Jesús, nde nukeꞌe dutu taxnuni ka. Ijan nukoo‑s, xiꞌin se ka kuu policía ka ndvidi‑s yunuꞌu koko.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 N‑ka nduku dutu ka taxnuni xiꞌin ntdaa juxtixia, seyɨɨ tekuechi koio Jesús, xa kaꞌni koio‑s‑ia. Ko ña n‑ka niꞌi‑s ni ɨɨn kuechi‑ia.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Chi kueꞌe‑s n‑ka tekuechi ñaꞌa, ko meni tnuꞌu vete n‑ka jaꞌan‑s. Ni ɨɨn tnuꞌu, ña n‑ka jaꞌan ɨɨn nuu‑s.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Dava‑s n‑ka ndojuiin, te n‑ka tekuechi‑s‑ia. Ko ña ndaa xa n‑ka jaꞌan‑s. N‑ka jaꞌan‑s:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 —N‑ka teku‑da xa n‑jaꞌan‑s: “Kanu‑r veñuꞌu yaꞌa, veñuꞌu n‑ka kidavaꞌa seyɨɨ, te nuu uni kɨu ndadavaꞌa mee‑r ɨnka xa ña kidavaꞌa ndaꞌa seyɨɨ.”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ko ni xaꞌa ña n‑ka jaꞌan ɨɨn nuu‑s.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 N‑ndojuiin dutu taxnuni ka meꞌñu‑s ntdaa‑s, te n‑xijan tnuꞌu‑s Jesús:
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Ña n‑jaꞌan‑ia. Ni ɨɨn tnuꞌu ña n‑jaꞌan‑ia. Ɨnka vuelta n‑xijan tnuꞌu dutu taxnuni ka nuu‑ia:
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 N‑jaꞌan Jesús:
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Te n‑ndata dutu taxnuni ka daꞌma‑s, xa dandeꞌa‑s ñayiu xa jandixa mee‑s xa kuiꞌa n‑jaꞌan Jesús Ianyuux. N‑jaꞌan‑s nuu juxtixia:
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Xá n‑ka teku mee‑n xa n‑jaꞌan‑s xa ɨɨn nuu kuu mee‑s xiꞌin Ianyuux. ¿Nax ka kachi koio‑n?
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Dava‑s n‑ka kixeꞌe xa tudɨɨ‑s‑ia. Te n‑ka duku‑s nuu‑ia. N‑ka jani‑s‑ia. Yo uꞌu n‑ka kida‑s‑ia. Te n‑ka jaꞌan‑s:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Te nukoo Spedru nukeꞌe ndiꞌi. Ijan n‑xee ɨɨn dichi xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 N‑xini‑i Spedru ndvidi‑s yunuꞌu koko. N‑xo ndeꞌa‑i‑sɨ. N‑jaꞌan‑i nuu‑s:
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 N‑jaꞌan‑s:
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ɨnka vuelta n‑xo ndeꞌa‑i‑sɨ. Te n‑kixeꞌe‑i jaꞌan‑i nuu se xnii ijan:
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Ɨnka vuelta n‑jaꞌan Spedru xa ña xini‑s Jesús. Naꞌa ka n‑kuu, te se xnii ijan n‑ka jaꞌan nuu Spedru:
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 N‑kixeꞌe Spedru xa chinaa‑s:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Hora ijan ni, n‑kana liꞌi vuelta kuu uu. Te n‑najaꞌan Spedru tnuꞌu n‑jaꞌan Jesús nuu‑s: “Antecas xa kana liꞌi uu vuelta, te uni vuelta jaꞌan mee‑n xa ña xini ñaꞌa‑n.” Te xaxeꞌe xa n‑najaꞌan‑s xaꞌa, n‑kixeꞌe‑s xa ndaꞌi‑s.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.