Lucas 8

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu n‑yaꞌa xijan, n‑yaꞌa‑ia xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan ñuu xiꞌin ñuu xa n‑xian tnuꞌu‑ia ñayiu nax kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Nani n‑xeꞌen‑ia ñuu kuechi, dani n‑xeꞌen‑ia ñuu naꞌnu.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin ñá n‑ndadavaꞌa‑ia. Dava‑ña n‑ka tnaꞌa kueꞌe, te dava‑ña n‑ka ñuꞌu ñaꞌa xaloko. Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin kueꞌe ka ñadɨꞌɨ. Ɨɨn‑ña nani María Magdalena. Ñá yaꞌa n‑ñuꞌu ñaꞌa uxa xaloko.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Ɨnka‑ña nani Juana. Ñadɨꞌɨ Chuza, se n‑xo netniu xa n‑yɨndaꞌa‑s xaxii Herodes kuu‑ña. Ɨnka‑ña nani Susana. N‑ka xo xiaꞌan‑ña Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xa n‑ka ndoñuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Kueꞌe ñuu n‑ka taka nuu Jesús. Te n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu kandee. Xiaꞌan‑ia:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 —N‑xio ɨɨn se n‑xo xitu trɨu. Juan dadaꞌu‑s trɨu‑s. Dava trɨu n‑dadaꞌu‑s jan n‑ndava ichi, te n‑xeñi niꞌno ñayiu. N‑ka xee chilidaa, te n‑ka xaxi‑tɨ.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Dava trɨu jan n‑ndava nuu kaa yuú. N‑ka xite, te n‑yichi chi ña tuu na koꞌyo io nuu ñuꞌu.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Dava trɨu jan n‑ndava nuu yuku iñu, te ntdaa n‑ka xite, ko ña n‑xejoon yuku iñu jan xa kueꞌnu ka trɨu jan, te n‑ka kudichi kuiñi‑i.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Te dava trɨu n‑xe kava nuu ñuꞌu kojon. N‑xaꞌnu, te n‑kuaꞌa. Ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn yoko trɨu ñuꞌu ɨɨn ɨɨn cientu nuni.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Ijan dada juaꞌan dɨɨn Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu ñaꞌa‑s nax kuu xa dijan n‑najani‑ia.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Te xiaꞌan‑ia:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Xaꞌa kuu xa n‑najani‑r. Trɨu kuu ná kuu tnuꞌu Ianyuux.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ichi nuu n‑ndava trɨu jan kuu dava ñayiu ka teku tnuꞌu‑ia. Xee Kuiꞌna nuu‑i, te dadaꞌu ini‑i‑yɨ xa maxku kukanu ini ñaꞌa koio‑i, te ma nanitaꞌu‑i.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Nuu kaa yuú nuu ndava dava trɨu jan kuu ná kuu dava ñayiu xnini tnuꞌu Ianyuux. Ka kudɨ ini‑i, te ka jandixa‑i tnuꞌu jan. Ña tuu na yoꞌo trɨu jan n‑xika. Xaku ni kɨu ka jandixa‑i xijan, te hora kuiꞌa ka kida ñaꞌa dava ñayiu, ka dandoo‑i xa n‑ka jandixa‑i.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Nuu ñuꞌu nuu ndava trɨu meꞌñu yuku iñu te n‑kida yuku iñu xa n‑kuchachi trɨu jan, kuu ñayiu xnini tnuꞌu jan, te ka chi ini‑i nuu nax yaꞌa koio‑i. Dɨuni yo ka kukajan ini‑i xa nkotuu kuika‑i. Yo ka jun ini‑i xa kada koio‑i xa ka kukajan ini anu‑i.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Nuu ñuꞌu vaꞌa nuu n‑ndava trɨu, xijan kuu ná kuu ñayiu kida xa vaꞌa chi vaꞌa anu‑i. Ka teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te idii ni vuelta ka xajan‑i anu‑i xa ka jandixa‑i tnuꞌu‑ia, te ka teyɨka‑i mee‑i xa ka kida‑i xavaꞌa.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 ʼÑayo ñayiu natnuu candil, te chindeyu‑i candil jan kɨdɨ a ku jantuu‑i kaꞌa xito. Ñayo daa kida chi jandodo‑ro ɨɨn nuu dujun xa na koo kanda nuu ñayiu kɨu xiti veꞌe‑ro.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Xa naꞌi kida ñayiu vitna, xijan kundeꞌa koio ñayiu na xee kɨu. Xa naꞌi ka jaꞌan ñayiu vitna, teku koio ñayiu na xee kɨu.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Chinuu koio xa na kutnuni ini‑n nax ka teku‑n chi ñayiu ka kutnuni ini, kutnuni koio ka ini‑i. Te ñayiu itaꞌu ni ka kutnuni ini, ka tu ini‑i xa yo vaꞌa ka kutnuni ini‑i, ñayiu ijan ndunaa koio xa n‑ka kutnuni ini‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ɨɨn vuelta n‑xee dɨꞌɨ Jesús xiꞌin ñani‑ia veꞌe nuu tuu‑ia, te ña n‑kuaꞌa xa kɨu koio‑ña veꞌe jan chi kueꞌe ñayiu xyuku.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Te n‑xian tnuꞌu ɨɨn se n‑xian tnuꞌu Jesús:
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Te xiaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ɨnka kɨu n‑keé Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xiti ɨɨn barcu, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Nu n‑ka kudava‑s nuu mar, te n‑kidi‑ia. N‑kane ɨɨn tachi ndeꞌe. Vax chitu ndute xiti barcu. Io n‑kuu.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 N‑ka xe dandoto ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s:
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Te xiaꞌan Jesús:
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ijan dada juaꞌan naꞌi‑ia xiꞌin‑s, te n‑xee‑ia xiꞌin‑s ɨnka lado yuꞌu mar jan nuu nani Gadara, nuu ndeꞌa tnaꞌa xiꞌin Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 N‑ka nane‑s xiꞌin Jesús barcu, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn se Gadara xñuꞌu ñaꞌa xaloko. N‑kunaꞌa ña niꞌno‑s daꞌma. Io vichi‑s. Ña ndoo‑s veꞌe‑s chi n‑xo ndoo‑s yau kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Te n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Jesús:
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Te n‑ka xijan taꞌu xaloko xñuꞌu anu‑s nuu Jesús xa maxku taꞌu tniu‑ia nuu‑i xa keé koio‑i nua ña xe ndɨꞌɨ.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Kueꞌe kuchi xñuꞌu xeꞌe yuku io ijan. N‑ka jaꞌan xaloko jan xa na juejoon‑ia xa keé koio‑i kuchi jan. Te n‑xejoon‑ia.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 N‑ka kee xaloko jan anu se ijan, te n‑ka keé‑i kuchi jan, te ñama n‑ka kendava‑t ɨɨn nuu ndichi. N‑ka kekava‑t nuu mar, te n‑ka xiꞌí‑t.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Nu n‑ka xini se xñunuu kuchi jan xa duꞌa n‑yaꞌa, te n‑ka kendava‑s. Ka nuꞌu‑s ñuu‑s jan xa najani koio‑s nax n‑kuu nuu ñayiu ñuu‑s xiꞌin nuu ñayiu io yuku.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Juan ndeꞌa koio ñayiu ñuu jan xa n‑kuu, te n‑ka xee‑i nuu Jesús. N‑ka xini‑i xa n‑ndvaꞌa se n‑xo kuꞌu jan. Dɨuni n‑ka xini‑i xa nukoo‑s nuu nukoo Jesús. Niꞌno‑s daꞌma, te n‑naniꞌi‑s xaxtnuni‑s. N‑ka yuꞌu anu ñayiu n‑ka xini‑sɨ.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Ñayiu n‑ka xini xa n‑ka kee xaloko n‑ñuꞌu anu se ijan n‑ka najani xa n‑yaꞌa nuu ñayiu n‑ka xee nuu Jesús.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 — ausente —
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 — ausente —
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Nu n‑nxee Jesús yuꞌu ndute nuu n‑kee‑ia, te n‑ka kuvete ñayiu xyuku ijan chi n‑ka xo ñu ini‑i xa kuiko‑ia.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 — ausente —
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Nuu ñayiu xndijun ñaꞌa jan yɨtnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ kuꞌu. N‑kuu uxi uu kuia ndita ñaꞌa nɨñɨ. Ntdaa tvini n‑xo nevaꞌa‑ña n‑xetniu‑ña xa n‑xo xeꞌen‑ña nuu setatna xa kada tatna ñaꞌa koio‑s, ko ñayo setatna jan n‑kuaꞌa n‑ndadavaꞌa ñaꞌa‑s.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 N‑xe ndeꞌe‑ña yata Jesús, te n‑xe juꞌun‑ña ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. Hora ijan ni n‑yichi ñaꞌa nɨñɨ.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús ñayiu xndijun ñaꞌa jan:
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Xiaꞌan ntuku Jesús ɨnka vuelta:
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Nu n‑tu ini ñá ijan xa ma kuu xa chidaꞌu‑ña xa n‑kida‑ña, te n‑nɨꞌɨ‑ña. N‑xe juiin xiti‑ña nuu Jesús chi mee‑ña n‑xe juꞌun ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. N‑najani‑ña nuu ntdaa ñayiu ijan nakuenda n‑xe juꞌun‑ña daꞌma‑ia, te janda n‑kuu xa danaa n‑ndvaꞌa‑ña.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Te xiaꞌan Jesús nuu‑ña:
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nɨni duꞌa jaꞌan Jesús, n‑xee ɨɨn se xinokuechi nuu se kida veñuꞌu jan. N‑jaꞌan‑s nuu‑s:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Nu n‑teku Jesús, te xiaꞌan‑ia nuu se kida veñuꞌu jan:
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 — ausente —
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 te n‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 N‑nandoto‑i. Danaa n‑ndokoo‑i, te n‑taꞌu tniu Jesús xa na juñaꞌa dɨꞌɨ‑i xa kaxi‑i.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 N‑ka yuꞌu tadɨꞌɨ‑i, te n‑jaꞌan‑ia xa maxku nde ku jaꞌan ñayiu xyuku ijan xa n‑yaꞌa; mee ni‑i na kunaꞌa.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.