Lucas 8
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVI
1 Nu n‑yaꞌa xijan, n‑yaꞌa‑ia xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan ñuu xiꞌin ñuu xa n‑xian tnuꞌu‑ia ñayiu nax kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Nani n‑xeꞌen‑ia ñuu kuechi, dani n‑xeꞌen‑ia ñuu naꞌnu.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin ñá n‑ndadavaꞌa‑ia. Dava‑ña n‑ka tnaꞌa kueꞌe, te dava‑ña n‑ka ñuꞌu ñaꞌa xaloko. Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin kueꞌe ka ñadɨꞌɨ. Ɨɨn‑ña nani María Magdalena. Ñá yaꞌa n‑ñuꞌu ñaꞌa uxa xaloko.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ɨnka‑ña nani Juana. Ñadɨꞌɨ Chuza, se n‑xo netniu xa n‑yɨndaꞌa‑s xaxii Herodes kuu‑ña. Ɨnka‑ña nani Susana. N‑ka xo xiaꞌan‑ña Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xa n‑ka ndoñuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Kueꞌe ñuu n‑ka taka nuu Jesús. Te n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu kandee. Xiaꞌan‑ia:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 —N‑xio ɨɨn se n‑xo xitu trɨu. Juan dadaꞌu‑s trɨu‑s. Dava trɨu n‑dadaꞌu‑s jan n‑ndava ichi, te n‑xeñi niꞌno ñayiu. N‑ka xee chilidaa, te n‑ka xaxi‑tɨ.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Dava trɨu jan n‑ndava nuu kaa yuú. N‑ka xite, te n‑yichi chi ña tuu na koꞌyo io nuu ñuꞌu.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Dava trɨu jan n‑ndava nuu yuku iñu, te ntdaa n‑ka xite, ko ña n‑xejoon yuku iñu jan xa kueꞌnu ka trɨu jan, te n‑ka kudichi kuiñi‑i.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Te dava trɨu n‑xe kava nuu ñuꞌu kojon. N‑xaꞌnu, te n‑kuaꞌa. Ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn yoko trɨu ñuꞌu ɨɨn ɨɨn cientu nuni.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Ijan dada juaꞌan dɨɨn Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu ñaꞌa‑s nax kuu xa dijan n‑najani‑ia.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Te xiaꞌan‑ia:
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Xaꞌa kuu xa n‑najani‑r. Trɨu kuu ná kuu tnuꞌu Ianyuux.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ichi nuu n‑ndava trɨu jan kuu dava ñayiu ka teku tnuꞌu‑ia. Xee Kuiꞌna nuu‑i, te dadaꞌu ini‑i‑yɨ xa maxku kukanu ini ñaꞌa koio‑i, te ma nanitaꞌu‑i.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Nuu kaa yuú nuu ndava dava trɨu jan kuu ná kuu dava ñayiu xnini tnuꞌu Ianyuux. Ka kudɨ ini‑i, te ka jandixa‑i tnuꞌu jan. Ña tuu na yoꞌo trɨu jan n‑xika. Xaku ni kɨu ka jandixa‑i xijan, te hora kuiꞌa ka kida ñaꞌa dava ñayiu, ka dandoo‑i xa n‑ka jandixa‑i.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Nuu ñuꞌu nuu ndava trɨu meꞌñu yuku iñu te n‑kida yuku iñu xa n‑kuchachi trɨu jan, kuu ñayiu xnini tnuꞌu jan, te ka chi ini‑i nuu nax yaꞌa koio‑i. Dɨuni yo ka kukajan ini‑i xa nkotuu kuika‑i. Yo ka jun ini‑i xa kada koio‑i xa ka kukajan ini anu‑i.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Nuu ñuꞌu vaꞌa nuu n‑ndava trɨu, xijan kuu ná kuu ñayiu kida xa vaꞌa chi vaꞌa anu‑i. Ka teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te idii ni vuelta ka xajan‑i anu‑i xa ka jandixa‑i tnuꞌu‑ia, te ka teyɨka‑i mee‑i xa ka kida‑i xavaꞌa.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 ʼÑayo ñayiu natnuu candil, te chindeyu‑i candil jan kɨdɨ a ku jantuu‑i kaꞌa xito. Ñayo daa kida chi jandodo‑ro ɨɨn nuu dujun xa na koo kanda nuu ñayiu kɨu xiti veꞌe‑ro.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Xa naꞌi kida ñayiu vitna, xijan kundeꞌa koio ñayiu na xee kɨu. Xa naꞌi ka jaꞌan ñayiu vitna, teku koio ñayiu na xee kɨu.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Chinuu koio xa na kutnuni ini‑n nax ka teku‑n chi ñayiu ka kutnuni ini, kutnuni koio ka ini‑i. Te ñayiu itaꞌu ni ka kutnuni ini, ka tu ini‑i xa yo vaꞌa ka kutnuni ini‑i, ñayiu ijan ndunaa koio xa n‑ka kutnuni ini‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Ɨɨn vuelta n‑xee dɨꞌɨ Jesús xiꞌin ñani‑ia veꞌe nuu tuu‑ia, te ña n‑kuaꞌa xa kɨu koio‑ña veꞌe jan chi kueꞌe ñayiu xyuku.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Te n‑xian tnuꞌu ɨɨn se n‑xian tnuꞌu Jesús:
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Te xiaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Ɨnka kɨu n‑keé Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xiti ɨɨn barcu, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Nu n‑ka kudava‑s nuu mar, te n‑kidi‑ia. N‑kane ɨɨn tachi ndeꞌe. Vax chitu ndute xiti barcu. Io n‑kuu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 N‑ka xe dandoto ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Te xiaꞌan Jesús:
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Ijan dada juaꞌan naꞌi‑ia xiꞌin‑s, te n‑xee‑ia xiꞌin‑s ɨnka lado yuꞌu mar jan nuu nani Gadara, nuu ndeꞌa tnaꞌa xiꞌin Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 N‑ka nane‑s xiꞌin Jesús barcu, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn se Gadara xñuꞌu ñaꞌa xaloko. N‑kunaꞌa ña niꞌno‑s daꞌma. Io vichi‑s. Ña ndoo‑s veꞌe‑s chi n‑xo ndoo‑s yau kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Te n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Jesús:
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Te n‑ka xijan taꞌu xaloko xñuꞌu anu‑s nuu Jesús xa maxku taꞌu tniu‑ia nuu‑i xa keé koio‑i nua ña xe ndɨꞌɨ.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Kueꞌe kuchi xñuꞌu xeꞌe yuku io ijan. N‑ka jaꞌan xaloko jan xa na juejoon‑ia xa keé koio‑i kuchi jan. Te n‑xejoon‑ia.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 N‑ka kee xaloko jan anu se ijan, te n‑ka keé‑i kuchi jan, te ñama n‑ka kendava‑t ɨɨn nuu ndichi. N‑ka kekava‑t nuu mar, te n‑ka xiꞌí‑t.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Nu n‑ka xini se xñunuu kuchi jan xa duꞌa n‑yaꞌa, te n‑ka kendava‑s. Ka nuꞌu‑s ñuu‑s jan xa najani koio‑s nax n‑kuu nuu ñayiu ñuu‑s xiꞌin nuu ñayiu io yuku.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Juan ndeꞌa koio ñayiu ñuu jan xa n‑kuu, te n‑ka xee‑i nuu Jesús. N‑ka xini‑i xa n‑ndvaꞌa se n‑xo kuꞌu jan. Dɨuni n‑ka xini‑i xa nukoo‑s nuu nukoo Jesús. Niꞌno‑s daꞌma, te n‑naniꞌi‑s xaxtnuni‑s. N‑ka yuꞌu anu ñayiu n‑ka xini‑sɨ.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Ñayiu n‑ka xini xa n‑ka kee xaloko n‑ñuꞌu anu se ijan n‑ka najani xa n‑yaꞌa nuu ñayiu n‑ka xee nuu Jesús.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 — ausente —
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 — ausente —
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 — ausente —
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Nu n‑nxee Jesús yuꞌu ndute nuu n‑kee‑ia, te n‑ka kuvete ñayiu xyuku ijan chi n‑ka xo ñu ini‑i xa kuiko‑ia.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 — ausente —
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 — ausente —
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Nuu ñayiu xndijun ñaꞌa jan yɨtnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ kuꞌu. N‑kuu uxi uu kuia ndita ñaꞌa nɨñɨ. Ntdaa tvini n‑xo nevaꞌa‑ña n‑xetniu‑ña xa n‑xo xeꞌen‑ña nuu setatna xa kada tatna ñaꞌa koio‑s, ko ñayo setatna jan n‑kuaꞌa n‑ndadavaꞌa ñaꞌa‑s.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 N‑xe ndeꞌe‑ña yata Jesús, te n‑xe juꞌun‑ña ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. Hora ijan ni n‑yichi ñaꞌa nɨñɨ.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús ñayiu xndijun ñaꞌa jan:
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Xiaꞌan ntuku Jesús ɨnka vuelta:
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Nu n‑tu ini ñá ijan xa ma kuu xa chidaꞌu‑ña xa n‑kida‑ña, te n‑nɨꞌɨ‑ña. N‑xe juiin xiti‑ña nuu Jesús chi mee‑ña n‑xe juꞌun ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. N‑najani‑ña nuu ntdaa ñayiu ijan nakuenda n‑xe juꞌun‑ña daꞌma‑ia, te janda n‑kuu xa danaa n‑ndvaꞌa‑ña.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Te xiaꞌan Jesús nuu‑ña:
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Nɨni duꞌa jaꞌan Jesús, n‑xee ɨɨn se xinokuechi nuu se kida veñuꞌu jan. N‑jaꞌan‑s nuu‑s:
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Nu n‑teku Jesús, te xiaꞌan‑ia nuu se kida veñuꞌu jan:
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 — ausente —
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 — ausente —
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 — ausente —
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 te n‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 N‑nandoto‑i. Danaa n‑ndokoo‑i, te n‑taꞌu tniu Jesús xa na juñaꞌa dɨꞌɨ‑i xa kaxi‑i.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 N‑ka yuꞌu tadɨꞌɨ‑i, te n‑jaꞌan‑ia xa maxku nde ku jaꞌan ñayiu xyuku ijan xa n‑yaꞌa; mee ni‑i na kunaꞌa.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.