Lucas 8
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB
1 Nu n‑yaꞌa xijan, n‑yaꞌa‑ia xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan ñuu xiꞌin ñuu xa n‑xian tnuꞌu‑ia ñayiu nax kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Nani n‑xeꞌen‑ia ñuu kuechi, dani n‑xeꞌen‑ia ñuu naꞌnu.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin ñá n‑ndadavaꞌa‑ia. Dava‑ña n‑ka tnaꞌa kueꞌe, te dava‑ña n‑ka ñuꞌu ñaꞌa xaloko. Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin kueꞌe ka ñadɨꞌɨ. Ɨɨn‑ña nani María Magdalena. Ñá yaꞌa n‑ñuꞌu ñaꞌa uxa xaloko.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Ɨnka‑ña nani Juana. Ñadɨꞌɨ Chuza, se n‑xo netniu xa n‑yɨndaꞌa‑s xaxii Herodes kuu‑ña. Ɨnka‑ña nani Susana. N‑ka xo xiaꞌan‑ña Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xa n‑ka ndoñuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Kueꞌe ñuu n‑ka taka nuu Jesús. Te n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu kandee. Xiaꞌan‑ia:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 —N‑xio ɨɨn se n‑xo xitu trɨu. Juan dadaꞌu‑s trɨu‑s. Dava trɨu n‑dadaꞌu‑s jan n‑ndava ichi, te n‑xeñi niꞌno ñayiu. N‑ka xee chilidaa, te n‑ka xaxi‑tɨ.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Dava trɨu jan n‑ndava nuu kaa yuú. N‑ka xite, te n‑yichi chi ña tuu na koꞌyo io nuu ñuꞌu.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Dava trɨu jan n‑ndava nuu yuku iñu, te ntdaa n‑ka xite, ko ña n‑xejoon yuku iñu jan xa kueꞌnu ka trɨu jan, te n‑ka kudichi kuiñi‑i.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Te dava trɨu n‑xe kava nuu ñuꞌu kojon. N‑xaꞌnu, te n‑kuaꞌa. Ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn yoko trɨu ñuꞌu ɨɨn ɨɨn cientu nuni.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ijan dada juaꞌan dɨɨn Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu ñaꞌa‑s nax kuu xa dijan n‑najani‑ia.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Te xiaꞌan‑ia:
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Xaꞌa kuu xa n‑najani‑r. Trɨu kuu ná kuu tnuꞌu Ianyuux.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ichi nuu n‑ndava trɨu jan kuu dava ñayiu ka teku tnuꞌu‑ia. Xee Kuiꞌna nuu‑i, te dadaꞌu ini‑i‑yɨ xa maxku kukanu ini ñaꞌa koio‑i, te ma nanitaꞌu‑i.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Nuu kaa yuú nuu ndava dava trɨu jan kuu ná kuu dava ñayiu xnini tnuꞌu Ianyuux. Ka kudɨ ini‑i, te ka jandixa‑i tnuꞌu jan. Ña tuu na yoꞌo trɨu jan n‑xika. Xaku ni kɨu ka jandixa‑i xijan, te hora kuiꞌa ka kida ñaꞌa dava ñayiu, ka dandoo‑i xa n‑ka jandixa‑i.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Nuu ñuꞌu nuu ndava trɨu meꞌñu yuku iñu te n‑kida yuku iñu xa n‑kuchachi trɨu jan, kuu ñayiu xnini tnuꞌu jan, te ka chi ini‑i nuu nax yaꞌa koio‑i. Dɨuni yo ka kukajan ini‑i xa nkotuu kuika‑i. Yo ka jun ini‑i xa kada koio‑i xa ka kukajan ini anu‑i.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Nuu ñuꞌu vaꞌa nuu n‑ndava trɨu, xijan kuu ná kuu ñayiu kida xa vaꞌa chi vaꞌa anu‑i. Ka teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te idii ni vuelta ka xajan‑i anu‑i xa ka jandixa‑i tnuꞌu‑ia, te ka teyɨka‑i mee‑i xa ka kida‑i xavaꞌa.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 ʼÑayo ñayiu natnuu candil, te chindeyu‑i candil jan kɨdɨ a ku jantuu‑i kaꞌa xito. Ñayo daa kida chi jandodo‑ro ɨɨn nuu dujun xa na koo kanda nuu ñayiu kɨu xiti veꞌe‑ro.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Xa naꞌi kida ñayiu vitna, xijan kundeꞌa koio ñayiu na xee kɨu. Xa naꞌi ka jaꞌan ñayiu vitna, teku koio ñayiu na xee kɨu.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Chinuu koio xa na kutnuni ini‑n nax ka teku‑n chi ñayiu ka kutnuni ini, kutnuni koio ka ini‑i. Te ñayiu itaꞌu ni ka kutnuni ini, ka tu ini‑i xa yo vaꞌa ka kutnuni ini‑i, ñayiu ijan ndunaa koio xa n‑ka kutnuni ini‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ɨɨn vuelta n‑xee dɨꞌɨ Jesús xiꞌin ñani‑ia veꞌe nuu tuu‑ia, te ña n‑kuaꞌa xa kɨu koio‑ña veꞌe jan chi kueꞌe ñayiu xyuku.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Te n‑xian tnuꞌu ɨɨn se n‑xian tnuꞌu Jesús:
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Te xiaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ɨnka kɨu n‑keé Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xiti ɨɨn barcu, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Nu n‑ka kudava‑s nuu mar, te n‑kidi‑ia. N‑kane ɨɨn tachi ndeꞌe. Vax chitu ndute xiti barcu. Io n‑kuu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 N‑ka xe dandoto ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s:
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Te xiaꞌan Jesús:
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ijan dada juaꞌan naꞌi‑ia xiꞌin‑s, te n‑xee‑ia xiꞌin‑s ɨnka lado yuꞌu mar jan nuu nani Gadara, nuu ndeꞌa tnaꞌa xiꞌin Galilea.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 N‑ka nane‑s xiꞌin Jesús barcu, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn se Gadara xñuꞌu ñaꞌa xaloko. N‑kunaꞌa ña niꞌno‑s daꞌma. Io vichi‑s. Ña ndoo‑s veꞌe‑s chi n‑xo ndoo‑s yau kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Te n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Jesús:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Te n‑ka xijan taꞌu xaloko xñuꞌu anu‑s nuu Jesús xa maxku taꞌu tniu‑ia nuu‑i xa keé koio‑i nua ña xe ndɨꞌɨ.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Kueꞌe kuchi xñuꞌu xeꞌe yuku io ijan. N‑ka jaꞌan xaloko jan xa na juejoon‑ia xa keé koio‑i kuchi jan. Te n‑xejoon‑ia.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 N‑ka kee xaloko jan anu se ijan, te n‑ka keé‑i kuchi jan, te ñama n‑ka kendava‑t ɨɨn nuu ndichi. N‑ka kekava‑t nuu mar, te n‑ka xiꞌí‑t.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nu n‑ka xini se xñunuu kuchi jan xa duꞌa n‑yaꞌa, te n‑ka kendava‑s. Ka nuꞌu‑s ñuu‑s jan xa najani koio‑s nax n‑kuu nuu ñayiu ñuu‑s xiꞌin nuu ñayiu io yuku.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Juan ndeꞌa koio ñayiu ñuu jan xa n‑kuu, te n‑ka xee‑i nuu Jesús. N‑ka xini‑i xa n‑ndvaꞌa se n‑xo kuꞌu jan. Dɨuni n‑ka xini‑i xa nukoo‑s nuu nukoo Jesús. Niꞌno‑s daꞌma, te n‑naniꞌi‑s xaxtnuni‑s. N‑ka yuꞌu anu ñayiu n‑ka xini‑sɨ.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Ñayiu n‑ka xini xa n‑ka kee xaloko n‑ñuꞌu anu se ijan n‑ka najani xa n‑yaꞌa nuu ñayiu n‑ka xee nuu Jesús.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 — ausente —
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 — ausente —
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nu n‑nxee Jesús yuꞌu ndute nuu n‑kee‑ia, te n‑ka kuvete ñayiu xyuku ijan chi n‑ka xo ñu ini‑i xa kuiko‑ia.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Nuu ñayiu xndijun ñaꞌa jan yɨtnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ kuꞌu. N‑kuu uxi uu kuia ndita ñaꞌa nɨñɨ. Ntdaa tvini n‑xo nevaꞌa‑ña n‑xetniu‑ña xa n‑xo xeꞌen‑ña nuu setatna xa kada tatna ñaꞌa koio‑s, ko ñayo setatna jan n‑kuaꞌa n‑ndadavaꞌa ñaꞌa‑s.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 N‑xe ndeꞌe‑ña yata Jesús, te n‑xe juꞌun‑ña ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. Hora ijan ni n‑yichi ñaꞌa nɨñɨ.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús ñayiu xndijun ñaꞌa jan:
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Xiaꞌan ntuku Jesús ɨnka vuelta:
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Nu n‑tu ini ñá ijan xa ma kuu xa chidaꞌu‑ña xa n‑kida‑ña, te n‑nɨꞌɨ‑ña. N‑xe juiin xiti‑ña nuu Jesús chi mee‑ña n‑xe juꞌun ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. N‑najani‑ña nuu ntdaa ñayiu ijan nakuenda n‑xe juꞌun‑ña daꞌma‑ia, te janda n‑kuu xa danaa n‑ndvaꞌa‑ña.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Te xiaꞌan Jesús nuu‑ña:
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nɨni duꞌa jaꞌan Jesús, n‑xee ɨɨn se xinokuechi nuu se kida veñuꞌu jan. N‑jaꞌan‑s nuu‑s:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Nu n‑teku Jesús, te xiaꞌan‑ia nuu se kida veñuꞌu jan:
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 te n‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 N‑nandoto‑i. Danaa n‑ndokoo‑i, te n‑taꞌu tniu Jesús xa na juñaꞌa dɨꞌɨ‑i xa kaxi‑i.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 N‑ka yuꞌu tadɨꞌɨ‑i, te n‑jaꞌan‑ia xa maxku nde ku jaꞌan ñayiu xyuku ijan xa n‑yaꞌa; mee ni‑i na kunaꞌa.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.