Lucas 8
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 Nu n‑yaꞌa xijan, n‑yaꞌa‑ia xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan ñuu xiꞌin ñuu xa n‑xian tnuꞌu‑ia ñayiu nax kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Nani n‑xeꞌen‑ia ñuu kuechi, dani n‑xeꞌen‑ia ñuu naꞌnu.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin ñá n‑ndadavaꞌa‑ia. Dava‑ña n‑ka tnaꞌa kueꞌe, te dava‑ña n‑ka ñuꞌu ñaꞌa xaloko. Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin kueꞌe ka ñadɨꞌɨ. Ɨɨn‑ña nani María Magdalena. Ñá yaꞌa n‑ñuꞌu ñaꞌa uxa xaloko.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ɨnka‑ña nani Juana. Ñadɨꞌɨ Chuza, se n‑xo netniu xa n‑yɨndaꞌa‑s xaxii Herodes kuu‑ña. Ɨnka‑ña nani Susana. N‑ka xo xiaꞌan‑ña Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xa n‑ka ndoñuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Kueꞌe ñuu n‑ka taka nuu Jesús. Te n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu kandee. Xiaꞌan‑ia:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 —N‑xio ɨɨn se n‑xo xitu trɨu. Juan dadaꞌu‑s trɨu‑s. Dava trɨu n‑dadaꞌu‑s jan n‑ndava ichi, te n‑xeñi niꞌno ñayiu. N‑ka xee chilidaa, te n‑ka xaxi‑tɨ.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Dava trɨu jan n‑ndava nuu kaa yuú. N‑ka xite, te n‑yichi chi ña tuu na koꞌyo io nuu ñuꞌu.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Dava trɨu jan n‑ndava nuu yuku iñu, te ntdaa n‑ka xite, ko ña n‑xejoon yuku iñu jan xa kueꞌnu ka trɨu jan, te n‑ka kudichi kuiñi‑i.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Te dava trɨu n‑xe kava nuu ñuꞌu kojon. N‑xaꞌnu, te n‑kuaꞌa. Ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn yoko trɨu ñuꞌu ɨɨn ɨɨn cientu nuni.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ijan dada juaꞌan dɨɨn Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu ñaꞌa‑s nax kuu xa dijan n‑najani‑ia.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Te xiaꞌan‑ia:
10 Jesus respondeu:
11 Xaꞌa kuu xa n‑najani‑r. Trɨu kuu ná kuu tnuꞌu Ianyuux.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ichi nuu n‑ndava trɨu jan kuu dava ñayiu ka teku tnuꞌu‑ia. Xee Kuiꞌna nuu‑i, te dadaꞌu ini‑i‑yɨ xa maxku kukanu ini ñaꞌa koio‑i, te ma nanitaꞌu‑i.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Nuu kaa yuú nuu ndava dava trɨu jan kuu ná kuu dava ñayiu xnini tnuꞌu Ianyuux. Ka kudɨ ini‑i, te ka jandixa‑i tnuꞌu jan. Ña tuu na yoꞌo trɨu jan n‑xika. Xaku ni kɨu ka jandixa‑i xijan, te hora kuiꞌa ka kida ñaꞌa dava ñayiu, ka dandoo‑i xa n‑ka jandixa‑i.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Nuu ñuꞌu nuu ndava trɨu meꞌñu yuku iñu te n‑kida yuku iñu xa n‑kuchachi trɨu jan, kuu ñayiu xnini tnuꞌu jan, te ka chi ini‑i nuu nax yaꞌa koio‑i. Dɨuni yo ka kukajan ini‑i xa nkotuu kuika‑i. Yo ka jun ini‑i xa kada koio‑i xa ka kukajan ini anu‑i.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Nuu ñuꞌu vaꞌa nuu n‑ndava trɨu, xijan kuu ná kuu ñayiu kida xa vaꞌa chi vaꞌa anu‑i. Ka teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te idii ni vuelta ka xajan‑i anu‑i xa ka jandixa‑i tnuꞌu‑ia, te ka teyɨka‑i mee‑i xa ka kida‑i xavaꞌa.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ʼÑayo ñayiu natnuu candil, te chindeyu‑i candil jan kɨdɨ a ku jantuu‑i kaꞌa xito. Ñayo daa kida chi jandodo‑ro ɨɨn nuu dujun xa na koo kanda nuu ñayiu kɨu xiti veꞌe‑ro.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Xa naꞌi kida ñayiu vitna, xijan kundeꞌa koio ñayiu na xee kɨu. Xa naꞌi ka jaꞌan ñayiu vitna, teku koio ñayiu na xee kɨu.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Chinuu koio xa na kutnuni ini‑n nax ka teku‑n chi ñayiu ka kutnuni ini, kutnuni koio ka ini‑i. Te ñayiu itaꞌu ni ka kutnuni ini, ka tu ini‑i xa yo vaꞌa ka kutnuni ini‑i, ñayiu ijan ndunaa koio xa n‑ka kutnuni ini‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ɨɨn vuelta n‑xee dɨꞌɨ Jesús xiꞌin ñani‑ia veꞌe nuu tuu‑ia, te ña n‑kuaꞌa xa kɨu koio‑ña veꞌe jan chi kueꞌe ñayiu xyuku.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Te n‑xian tnuꞌu ɨɨn se n‑xian tnuꞌu Jesús:
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Te xiaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ɨnka kɨu n‑keé Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xiti ɨɨn barcu, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Nu n‑ka kudava‑s nuu mar, te n‑kidi‑ia. N‑kane ɨɨn tachi ndeꞌe. Vax chitu ndute xiti barcu. Io n‑kuu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 N‑ka xe dandoto ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s:
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Te xiaꞌan Jesús:
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ijan dada juaꞌan naꞌi‑ia xiꞌin‑s, te n‑xee‑ia xiꞌin‑s ɨnka lado yuꞌu mar jan nuu nani Gadara, nuu ndeꞌa tnaꞌa xiꞌin Galilea.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 N‑ka nane‑s xiꞌin Jesús barcu, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn se Gadara xñuꞌu ñaꞌa xaloko. N‑kunaꞌa ña niꞌno‑s daꞌma. Io vichi‑s. Ña ndoo‑s veꞌe‑s chi n‑xo ndoo‑s yau kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Te n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Jesús:
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Te n‑ka xijan taꞌu xaloko xñuꞌu anu‑s nuu Jesús xa maxku taꞌu tniu‑ia nuu‑i xa keé koio‑i nua ña xe ndɨꞌɨ.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Kueꞌe kuchi xñuꞌu xeꞌe yuku io ijan. N‑ka jaꞌan xaloko jan xa na juejoon‑ia xa keé koio‑i kuchi jan. Te n‑xejoon‑ia.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 N‑ka kee xaloko jan anu se ijan, te n‑ka keé‑i kuchi jan, te ñama n‑ka kendava‑t ɨɨn nuu ndichi. N‑ka kekava‑t nuu mar, te n‑ka xiꞌí‑t.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Nu n‑ka xini se xñunuu kuchi jan xa duꞌa n‑yaꞌa, te n‑ka kendava‑s. Ka nuꞌu‑s ñuu‑s jan xa najani koio‑s nax n‑kuu nuu ñayiu ñuu‑s xiꞌin nuu ñayiu io yuku.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Juan ndeꞌa koio ñayiu ñuu jan xa n‑kuu, te n‑ka xee‑i nuu Jesús. N‑ka xini‑i xa n‑ndvaꞌa se n‑xo kuꞌu jan. Dɨuni n‑ka xini‑i xa nukoo‑s nuu nukoo Jesús. Niꞌno‑s daꞌma, te n‑naniꞌi‑s xaxtnuni‑s. N‑ka yuꞌu anu ñayiu n‑ka xini‑sɨ.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ñayiu n‑ka xini xa n‑ka kee xaloko n‑ñuꞌu anu se ijan n‑ka najani xa n‑yaꞌa nuu ñayiu n‑ka xee nuu Jesús.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 — ausente —
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 — ausente —
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Nu n‑nxee Jesús yuꞌu ndute nuu n‑kee‑ia, te n‑ka kuvete ñayiu xyuku ijan chi n‑ka xo ñu ini‑i xa kuiko‑ia.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Nuu ñayiu xndijun ñaꞌa jan yɨtnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ kuꞌu. N‑kuu uxi uu kuia ndita ñaꞌa nɨñɨ. Ntdaa tvini n‑xo nevaꞌa‑ña n‑xetniu‑ña xa n‑xo xeꞌen‑ña nuu setatna xa kada tatna ñaꞌa koio‑s, ko ñayo setatna jan n‑kuaꞌa n‑ndadavaꞌa ñaꞌa‑s.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 N‑xe ndeꞌe‑ña yata Jesús, te n‑xe juꞌun‑ña ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. Hora ijan ni n‑yichi ñaꞌa nɨñɨ.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús ñayiu xndijun ñaꞌa jan:
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Xiaꞌan ntuku Jesús ɨnka vuelta:
46 Mas Jesus insistiu:
47 Nu n‑tu ini ñá ijan xa ma kuu xa chidaꞌu‑ña xa n‑kida‑ña, te n‑nɨꞌɨ‑ña. N‑xe juiin xiti‑ña nuu Jesús chi mee‑ña n‑xe juꞌun ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. N‑najani‑ña nuu ntdaa ñayiu ijan nakuenda n‑xe juꞌun‑ña daꞌma‑ia, te janda n‑kuu xa danaa n‑ndvaꞌa‑ña.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Te xiaꞌan Jesús nuu‑ña:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Nɨni duꞌa jaꞌan Jesús, n‑xee ɨɨn se xinokuechi nuu se kida veñuꞌu jan. N‑jaꞌan‑s nuu‑s:
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Nu n‑teku Jesús, te xiaꞌan‑ia nuu se kida veñuꞌu jan:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 — ausente —
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 te n‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 N‑nandoto‑i. Danaa n‑ndokoo‑i, te n‑taꞌu tniu Jesús xa na juñaꞌa dɨꞌɨ‑i xa kaxi‑i.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 N‑ka yuꞌu tadɨꞌɨ‑i, te n‑jaꞌan‑ia xa maxku nde ku jaꞌan ñayiu xyuku ijan xa n‑yaꞌa; mee ni‑i na kunaꞌa.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.