Lucas 7

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Jesús ntdaa xaꞌa, te juan nuꞌu‑ia Capernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ijan tuu ɨɨn centurión. Yo kaꞌu kuꞌu se kidatniu nuu‑s, diko nga xa kuú‑s. Yo mani n‑juini‑s‑sɨ.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 N‑teku‑s xa ka ndatnuꞌu ñayiu xa kida Jesús, te n‑tundaꞌa‑s sexaꞌnu taxnuni nuu ñayiu Israel xa na kajan taꞌu koio‑s nuu‑ia xa na jɨꞌɨn‑ia veꞌe‑s xa na ndadavaꞌa‑ia se kuꞌu jan.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Nu n‑ka xee‑s nuu Jesús, yo n‑ka xijan taꞌu‑s nuu‑ia xa na jɨn ndadavaꞌa‑ia se xinokuechi nuu se kuu centurión jan
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 xaxeꞌe xa mani juini‑s ñayiu Israel xiꞌin xaxeꞌe xa tvini mee‑s n‑dakaa‑s veñuꞌu ñuu‑i.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Ijan dada juaꞌan Jesús xiꞌin‑s veꞌe centurión jan. Nu n‑kuyatni Jesús veꞌe‑s, te n‑tundaꞌa‑s se ka xinitnaꞌa xiꞌin‑s xa jɨn tnaꞌa‑s Jesús. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Dɨuni kachi‑s: “Ni ñatu natau xa jɨꞌɨn‑r nuu‑ia. Diko ni na jaꞌan‑ia xa na ndvaꞌa se xinokuechi nuu‑r, te ndvaꞌa‑s ne.”
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Te n‑jaꞌan ka‑s xa io ɨnka se taxnuni nuu‑s, te dɨuni taxnuni‑s tuku. Taxnuni‑s nuu se ka kuu soldado. Nux na jaꞌan‑s nuu ɨɨn‑s xa na jɨꞌɨn‑s ɨɨn nuu jɨꞌɨn‑s te xeꞌen‑s. Nux na jaꞌan‑s nuu ɨnka‑s xa xee‑s veꞌe‑s te xee‑s. Nux taꞌu tniu‑s nuu se xinokuechi nuu‑s xa na kada‑s davaꞌa nga xa juini‑s, te kida‑s —ka kuu‑s, n‑ka xiaꞌan‑s nuu Jesús.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Nu n‑teku Jesús tnuꞌu se ijan n‑yuꞌu anu‑ia. N‑ngokoo‑ia xa kundeꞌa‑ia ñayiu xndijun ñaꞌa. Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 N‑ka naxee se n‑tundaꞌa centurión jan veꞌe‑s, te n‑ka xini‑s xa n‑ndvaꞌa se xinokuechi jan.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Kɨu kuu uu juaꞌan Jesús xiꞌin ñayiu dakuaꞌa‑ia Naín. Dɨuni xndijun ñaꞌa kueꞌe ka ñayiu juaꞌan.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Nu n‑kuyatni Jesús xiꞌin ñayiu jan yeꞌe ñuu jan, n‑xe juntnaꞌa‑ia xiꞌin ñayiu juan kuxi koio ndɨyɨ. N‑ndoo mee n‑ndoo ɨɨn dɨꞌɨ ndɨyɨ jan chi dɨuni n‑xiꞌí yɨɨ‑ña. Idii ni daꞌya‑ña daa n‑xio, te n‑xiꞌí‑s. Yo kueꞌe ñayiu xndeka tnaꞌa xiꞌin‑ña juaꞌan koio.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 N‑kundaꞌu ini Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ña ijan, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑ña:
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 N‑xe ndeꞌe‑ia xatnu ndɨyɨ jan, te n‑xajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia xatnu jan. N‑ka nujuiin se xndido ndɨyɨ jan. Te n‑jaꞌan‑ia nuu ndɨyɨ jan:
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 N‑ndokoo se n‑kuu ndɨyɨ jan, te n‑najaꞌan‑s. N‑xani Jesús‑sɨ nuu dɨꞌɨ‑s, te n‑nakueka ñaꞌa‑ña.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Nu n‑xini ñayiu xyuku ijan xa duꞌa n‑kida‑ia n‑ka yuꞌu‑i, te n‑ka nakuetu‑i nuu Ianyuux. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑i:
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Te ntdandituꞌu Judea xiꞌin ñuu xndatuu nɨkanduu Judea jan n‑ka teku ñayiu xa n‑kida Jesús.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ntdaa xaꞌa n‑ka najani se dakuaꞌa ñaꞌa Sua nuu‑s. Xaxeꞌe xijan n‑kana‑s uu‑s.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Te n‑tundaꞌa‑s‑sɨ nuu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, xa kajan tnuꞌu koio‑s‑ia. Duꞌa xiaꞌan Sua xa na juñaꞌa koio‑s‑ia: “¿Dɨu ndixi kuu se n‑jaꞌan Ianyuux xa kixi‑n te kundetu koio‑da‑s a ɨnka‑s a?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Nu n‑ka xee se ijan nuu Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Hora ijan ni n‑ndadavaꞌa ka‑ia kueꞌe ñayiu ka kuꞌu. Nudɨɨn kueꞌe n‑ka tnaꞌa‑i. N‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu xñuꞌu ñaꞌa xaloko. N‑ndadavaꞌa‑ia kueꞌe ñayiu kuaa.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Te n‑jaꞌan‑ia nuu se n‑tundaꞌa Sua:
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Naka taꞌu kuu ñayiu ña ka dangondita ñaꞌa juini ñatu kida‑r xa xñu ini‑i xa kada‑r, te xndijun ñaꞌa naꞌi‑i —kuu Jesús, n‑xiaꞌan‑ia nuu se n‑tundaꞌa ñaꞌa Sua.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Nu n‑ka ndee se n‑tundaꞌa ñaꞌa Sua, te n‑kixeꞌe Jesús xa kakuneꞌe‑ia Sua. Xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku ijan:
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ñadu se niꞌno daꞌma vaꞌa te vita n‑ka xe ndeꞌa‑n chi se ndixndaꞌu ndixkee n‑ka xe ndeꞌa‑n. Se xniꞌno daꞌma vaꞌa te yaꞌu, xndaxio‑s veꞌe se taxnuni te xnevaꞌa‑s ndatniu yo yaꞌu.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu n‑ka xe ndeꞌa‑n. Xa ndaa xa ndandɨꞌɨ ka Sua dada dava ka se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Sua kuu se n‑kakuneꞌe ñaꞌa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux yodotnuni. N‑chidotnuni‑s xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑r:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ruꞌu jaꞌan xa ndandɨꞌɨ ka Sua dada ɨnka ñayiu ñuñayiu, ko ñayiu kutuu nuu taxnuni Ianyuux andɨu, ndandɨꞌɨ ka‑i dada Sua vitna.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 N‑ka xiaꞌan tnaꞌa se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu n‑ka teku xa daa n‑jaꞌan Jesús xa ɨɨn xavaꞌa kuu xa taꞌu tniu Ianyuux. Ka kuu‑i ñayiu n‑dajuendute ñaꞌa Sua.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ko se fariseu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, ña n‑ka kida‑s xa n‑ñu ini Ianyuux xa kada‑s, ni ña n‑ka xeꞌen‑s xa dajuendute ñaꞌa Sua.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Te xiaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 ka kuu‑n ná ka kuu dichi kuechi xiꞌin sekuechi xtuu nuu yaꞌu. Xee n‑ka jaꞌan dava‑s nuu dava ka‑s: “N‑ka tɨu‑r tnuyoo, ko ñayo‑n n‑ka xataxeꞌe. N‑ka xita‑r yaa koꞌyo ini, ko ñayo‑n n‑ka ndaꞌi.”
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Xijan jaꞌan‑r nuu‑n chi Sua Bautista, ña xaxi‑s tila te ña xiꞌi‑s vinu, te ka jaꞌan‑n: “Xaloko ñuꞌu anu‑s.”
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Mee‑r, Ia kuu ñayiu, davaꞌa nga xa xaxi‑r. Dɨuni xiꞌi‑r vinu, te ka jaꞌan‑n xa kuu‑r se ndeꞌe xiꞌi. Dɨuni ka jaꞌan‑n xa kuu‑r se ndeꞌe xaxi. Ka jaꞌan‑n xa kumani‑r xiꞌin se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu ka kida kueꞌe kuechi.
34 O
35 Ka xini‑ro nuu xavaꞌa a ɨɨn xa uꞌu dakuaꞌa ɨɨn maestru ñayiu hora xndeꞌa‑ro xa ka kida ñayiu ijan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 N‑jaꞌan ɨɨn se kuu fariseu Jesús xa kaxdeꞌñu‑s xiꞌin‑ia, te juaꞌan‑ia. N‑kɨu‑ia veꞌe‑s, te n‑nukoo‑ia xa kaxdeꞌñu‑ia.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ñuu ijan io ɨɨn ñadɨꞌɨ kueꞌe kuechi n‑kida. N‑teku‑ña xa tuu Jesús veꞌe se fariseu, te neꞌe‑ña frascu alabastro ñuꞌu perfume n‑xee veꞌe ijan.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 N‑xee‑ña nuu nukoo Jesús, te n‑xe juiin xiti‑ña yatni xeꞌe‑ia. Ndaꞌi‑ña, te n‑todo ndute nuu‑ña xeꞌe‑ia. N‑nadayichi‑ña xeꞌe‑ia xiꞌin idi dɨkɨ‑ña. Tɨtnɨ vuelta n‑teyuꞌu‑ña xeꞌe‑ia. Dɨuni n‑xajan‑ña perfume xeꞌe‑ia.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Nu n‑xini se n‑jaꞌan Jesús xijan, te n‑xani ini‑s: “Nu se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu se yaꞌa, ¿nakuenda ña xini‑s xa ñá kida kueꞌe kuechi kuu ñá yaꞌa?”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Xijan kuu xa n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 —N‑xio uu se n‑ka xo tau nuu ɨɨn se daxa nuu tvini. Ɨɨn‑s n‑xo tau oꞌon denario. Ɨnka‑s n‑xo tau uu diko uxi denario.
41 Jesus disse:
42 Xaxeꞌe xa ñayo‑s niꞌi tvini xa nachiyaꞌu‑s, xijan kuu xa ña n‑nandajan juexa se daxa nuu tvini jan tvini‑s. ¿Ndeda ɨɨn‑s n‑xemani ka se daxa nuu tvini jan? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Te xiaꞌan‑s nuu‑ia:
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 N‑ngokoo Jesús xa kundeꞌa‑ia‑ña. Ijan dada xiaꞌan‑ia nuu Simón:
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ña n‑teyuꞌu ñaꞌa‑n, ko mee‑ña, nde na n‑kɨkɨu‑ña veꞌe‑n teyuꞌu‑ña xeꞌe‑r.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ña n‑xodo‑n aciti dɨkɨ‑r, ko mee‑ña, chi n‑xodo‑ña perfume xeꞌe‑r.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑kida‑ña na jaꞌan‑r nuu‑n xa n‑taxkanu ini Ianyuux ntdaa xa n‑kida‑ña, juini kueꞌe kuechi n‑kida‑ña chi yo xemani‑ña‑ia. Ñayiu ñatu kaꞌnu kuechi, te n‑taxkanu ini Ianyuux kuechi‑i xaku ni xemani‑i‑ia —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu Simón.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Te xiaꞌan‑ia nuu ñá ijan:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 N‑ka nukuita dava ñayiu xyuku ijan ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i:
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Te xiaꞌan Jesús nuu ñadɨꞌɨ jan:
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.