Lucas 5
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 N‑xika kɨu, te juaꞌan‑ia yuꞌu laguna kaꞌnu nani Genesaret. Ka dataꞌi ñaꞌa ñayiu xyuku nuu nujuiin‑ia xaxeꞌe xa ka kuu‑i xa kunini koio‑i tnuꞌu Ianyuux jaꞌan‑ia.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Te n‑xini‑ia uu barcu kuechi xtuu yatni yuꞌu ndute xiꞌin se ka tava chaka ka najini ñunu chaka‑s.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 N‑keé Jesús ɨɨn barcu jan. Barcu kuu barcu Simón. N‑jaꞌan Jesús nuu Simón xa na dakaka‑s barcu nuu kaa kunu ka ndute itaꞌu. Nu n‑dakaka‑s barcu, n‑nukoo Jesús xiti barcu, te n‑dakuaꞌa‑ia ntdaa ñayiu xyuku yuꞌu ndute.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Nu n‑yaꞌa xa n‑dakuaꞌa Jesús ñayiu, te xiaꞌan‑ia nuu Simón:
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Te n‑jaꞌan Simón:
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 N‑ka kida‑s ná n‑jaꞌan‑ia te n‑ka keé kueꞌe chaka ñunu jan. Te n‑kixeꞌe ndata ñunu juaꞌan.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Te n‑ka xaxa ndaꞌa‑s nuu dava ka se xnetnaꞌa xiꞌin‑s xñutuu ɨnka barcu xa na xee koio‑s xa na chindee tnaꞌa‑s. Te n‑ka xee‑s ijan. N‑ka dachitu‑s ntdaa‑s nduu barcu jan chaka. Xaku nga nduxi barcu jan nuu ndute.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 N‑xini Simón Pedru xijan, te n‑xe juiin xiti‑s nuu Jesús. Xiaꞌan‑s:
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 N‑ka yuꞌu Simón xiꞌin se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑s xaxeꞌe xa vichi kueꞌe chaka n‑ka tava‑s.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Se xndeka tnaꞌa xiꞌin Simón xa ka tava‑s chaka kuu Jacobo xiꞌin Sua, se ka kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo. Te xiaꞌan Jesús nuu Simón:
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 N‑ka dakaka‑s barcu‑s, te n‑ka ndinexio‑s yuꞌu ndute. N‑ka dandoo‑s ndatniu‑s, te n‑ka xe kuitandijun‑s Jesús.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Nu n‑xika kɨu, te juaꞌan Jesús ɨnka ñuu distrito Galilea. Ijan tuu ɨɨn se tnaꞌa kueꞌe teꞌyu ñɨɨ. N‑xini‑s‑ia, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia, te n‑xijan taꞌu‑s. Te xiaꞌan‑s:
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 N‑dakaa‑ia ndaꞌa‑ia, te n‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s xa mee ni‑s na kunaꞌa xijan. Te xiaꞌan ntuku‑ia‑s:
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 N‑xitendodo xa n‑kida Jesús juaꞌan, te kueꞌe ñayiu n‑ka xo taka xa kunini koio‑i tnuꞌu‑ia, te n‑xo ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu,
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 ko kueꞌe vuelta ñayo‑ia n‑xo tuu chi n‑xo xeꞌen‑ia xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux nuu ñatu nga juun dau te ñayo io.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Nu n‑xika kɨu, n‑ka xee se fariseu xiꞌin se ka dakuaꞌa ñayiu xa n‑chidotnuni Moisés nuu dakuaꞌa Jesús ñayiu. Se distrito Galilea xiꞌin distrito Judea ka kuu‑s. Dava‑s ka kuu se Jerusalén. Kɨu ijan n‑kida Ianyuux xa n‑kuaꞌa Jesús xa ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu, te n‑ka xeꞌen‑i nuu‑ia.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Daa xndeka‑s ɨɨn se kaa nuu xito n‑xiꞌí nduu xeꞌe n‑ka xee nuu tuu‑ia. N‑ka nduku ini‑s xa kɨu koio‑s xiꞌin se kuꞌu jan veꞌe nuu tuu‑ia xa kajan tuu‑s‑sɨ nuu‑ia,
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 ko ña n‑kuaꞌa xa kɨu koio‑s do yeꞌe jan chi yo chitu ñayiu xiti veꞌe jan, te n‑ka xe kaa‑s dɨkɨ veꞌe jan. N‑ka dita ndee‑s teja te n‑ka dajuun‑s se kuꞌu jan nuu Jesús meꞌñu ñayiu xyuku ijan.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 N‑xini‑ia xa ka kukanu ini‑s Ianyuux, te n‑jaꞌan‑ia nuu se kuꞌu jan:
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan‑ia n‑ka nukuita se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin se ka kuu se fariseu ka ndatnuꞌu‑s. N‑ka xani ini‑s: “¿Ndee se kuu se yaꞌa xa dadavatnaꞌa‑s xiꞌin Ianyuux? Ñayo ñayiu taxkanu ini xa n‑ka kida‑ro kuechi; mee dii Ianyuux.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 N‑kutnuni ini Jesús nax n‑ka ndatnuꞌu‑s, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Ka xini‑n xa ndvaꞌa se yaꞌa nux na jaꞌan‑r: “Ndokoo. Kaka”, ko ñatu ka jandixa‑n xa taxkanu ini‑r kuechi n‑kida‑s.
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Kunaꞌa koio xa mee‑r, Ia kuu ñayiu, taxkanu ini kuechi n‑ka kida ñayiu.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Hora ijan ni n‑ndokoo‑s meꞌñu ñayiu xyuku ijan. N‑ndoneꞌe‑s doo‑s, xito‑s, te juan nuꞌu‑s veꞌe‑s. Nɨni xika‑s ichi juan nuꞌu‑s, n‑nakuetu‑s nuu Ianyuux.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 N‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu xyuku ijan, te dɨuni n‑ka nakuetu koio‑i nuu‑ia. N‑ka yuꞌu‑i te ka xiaꞌan tnaꞌa‑i:
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Nu n‑yaꞌa xijan, juaꞌan Jesús ɨnka lado. N‑yaꞌa‑ia nuu nukoo ɨɨn se xijan tvini nandajan gobierno nani Leví. Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 N‑dandoo Leví ntdaa xa yɨndaꞌa‑s, te n‑xe kuitandijun‑s‑ia.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Juaꞌan‑s xiꞌin‑ia veꞌe‑s, te n‑jaꞌan‑s‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xa kaxdeꞌñu koio‑ia veꞌe‑s, te kueꞌe ndeyu n‑kida tuꞌa‑s. Kueꞌe se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu n‑ka xee xa kaxdeꞌñu koio‑i tuku.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Dɨuni n‑ka xee se fariseu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés te n‑ka jan kuechi‑s.
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ñadu n‑kixee‑r xa jaꞌan‑r nuu ñayiu vaꞌa xa nkuitandijun ñaꞌa‑i chi n‑kixee‑r xa jaꞌan‑r nuu ñayiu ka kida kuechi xa na nkuitandijun ñaꞌa‑i, te na natu ini koio‑i xa n‑ka kida‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ka xiaꞌan ñayiu ka xaxdeꞌñu ijan nuu Jesús:
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Te n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu kandee. Xiaꞌan‑ia:
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 ko na xee kɨu tnɨɨ ñayiu noviu jan, daa kondite koio‑s chi xaxeꞌe xa kukoꞌyo ini‑s.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Te n‑jaꞌan‑ia ɨnka tnuꞌu kandee yaꞌa. Xiaꞌan‑ia:
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Dɨuni ñayo ñayiu dakeé vinu xee bolsa ñɨɨ n‑kutuꞌu chi ndata vinu xee bolsa jan, te katu ntdantuꞌu vinu, te ma jiniñuꞌu ka bolsa ñɨɨ jan.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Ñayo daa kida chi dakeé‑ro vinu xee bolsa ñɨɨ xee.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ñayiu xiꞌi vinu naꞌa n‑kuu io, ñayo‑i xiꞌi vinu xee, chi jaꞌan‑i: “Adɨ ka vinu naꞌa n‑kuu io.” Kuenda kɨu tnuꞌu‑r kuu vinu xee jan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.