Lucas 24

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kɨu kixeꞌe semana, ntanene ka xneꞌe‑ña perfume xiꞌin yuchi xeꞌen vidi n‑ka kida tuꞌa‑ña juaꞌan ntuku yau kava nuu n‑kaa niꞌni Jesús.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Nu n‑ka xee‑ña ijan, te n‑ka xini‑ña xa xá n‑xikojuiin yuú tkute kaꞌnu ndiꞌu yau kava.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 N‑ka kɨu‑ña xiti kava jan, te ña n‑ka naniꞌi‑ña Jesús. Ijan dada n‑ka ndee‑ña.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ñayo‑ña n‑ka kutnuni ini nax n‑kuu. Mee ni xa n‑ka xani ini‑ña nax n‑yaꞌa. Danaa xnii uu ángel nuu xnii‑ña. Xniꞌno‑ia daꞌma diñu.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑ña, n‑ka xe juiin xiti‑ña nuu‑ia. Te ka xiaꞌan‑ia:
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ña yoo‑ia. N‑nandoto‑ia. Najaꞌan koio nax n‑jaꞌan‑ia na ta kee ka‑ia distrito Galilea.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 N‑jaꞌan‑ia xa mee‑ia, Ia kuu ñayiu, io xa kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa se loko. N‑xio xa nkuitakaa dika‑ia. N‑xio xa nandoto‑ia kɨu kuu uni.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Te n‑ka najaꞌan‑ña tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 N‑ka xiko‑ña te n‑ka xian tnuꞌu‑ña uxi ɨɨn se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin dava ñayiu nax n‑yaꞌa yau kava.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Ɨɨn ñá jan nani María Magdalena. Ɨnka‑ña nani Juana. Ɨnka‑ña nani María. Dɨꞌɨ Jacobo kuu ñá yaꞌa. N‑ka xian tnuꞌu ñá ijan xiꞌin dava ka ñadɨꞌɨ n‑ka xeꞌen ijan uxi ɨɨn‑s xijan.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ñayo‑s n‑jandixa. N‑ka xani ini‑s xa ña n‑ka jaꞌan ndaa‑ña. N‑ka xani ini‑s xa n‑ka jaꞌan lilu‑ña.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Nu n‑teku Spedru, te n‑kee‑s. N‑kendava‑s. Juan kotoniꞌni‑s yau kava jan. N‑xajan nenuu‑s, te n‑xini‑s xa mee nga daꞌma linu n‑ñuduku Jesús yuku. N‑yuꞌu‑s. N‑xiko‑s, te juan nuꞌu‑s Jerusalén.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Kɨu ni ijan ka ndixi se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús ñuu luchi nani Emaús xa n‑ka xeꞌen‑s Jerusalén. Naxa uxi kilómetro neꞌe Jerusalén xiꞌin Emaús.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ka ndatnuꞌu‑s ntdaa xa n‑yaꞌa.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Nɨni ka ndatnuꞌu‑s xijan, n‑kendita Jesús, te n‑xika‑ia xiꞌin‑s.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 N‑kida Ianyuux xa ñayo‑s n‑najini Jesús.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Cleofas nani ɨɨn‑s. Xiaꞌan‑s:
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Te xiaꞌan‑ia:
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ka ndatnuꞌu‑da janda n‑ka kida dutu ka taxnuni nuu‑da xiꞌin dava se Israel ka taxnuni nuu‑da xa n‑tnɨɨ ñaꞌa juxtixia romano, te janda n‑ka tekuechi ñaꞌa‑s xa n‑xe kodo uꞌu‑s te n‑xatakaa dika ñaꞌa‑s.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ntdaa daña, ñayiu Israel n‑ka ñu ini xa dayaa ñaꞌa‑s nuu se Roma n‑kuu. Kuiti ndaa xa daa kada‑s na n‑jaꞌan‑s chi vitna n‑chitu uni kɨu n‑xiꞌí‑s.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Dɨuni kueꞌe xa n‑ka xani ini‑da xa n‑ka jaꞌan dava ñá xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da xa n‑nandoto‑s. Neꞌe datne vitna n‑ka xeꞌen‑ña yau kava nuu n‑xe konduxi‑s,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ko ñayo‑ña n‑naniꞌi‑s. N‑ka xiko‑ña te n‑ka najani‑ña xa n‑kida Ianyuux xa n‑ka xini‑ña ángel, ia ka xinokuechi nuu‑ia. N‑ka jaꞌan‑ia xa n‑nandoto‑s.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Te n‑ka xeꞌen dava se ka kunduu xiꞌin‑da yau kava te n‑xetnaꞌa tnuꞌu n‑ka jaꞌan‑ña. Dani mee‑s, ñatu n‑naniꞌi ñaꞌa‑s.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 ¿Nax kuu xa ña ka kutnuni ini‑n xa n‑xio xa ndaꞌu yaꞌa Cristu, te ndadakaꞌnu ñaꞌa Ianyuux?
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Te n‑dakuaꞌa‑ia‑s. N‑kakuneꞌe‑ia ntdaa tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni kakuneꞌe ñaꞌa. N‑kixeꞌe‑ia xa kakuneꞌe‑ia tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Ijan dada n‑kakuneꞌe‑ia dava ka tnuꞌu Ianyuux kakuneꞌe ñaꞌa.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Te n‑ka kuyatni‑ia xiꞌin‑s ñuu juan ndixi‑s, te n‑kida nga‑ia xa jɨꞌɨn ka‑ia.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Te juexa n‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia xa ndoo‑ia xiꞌin‑s. Ka xiaꞌan‑s:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 N‑nukoo‑ia xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s. N‑tnɨɨ‑ia ɨɨn tila, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu‑ia tila jan, te n‑dakexio‑ia.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Te n‑kida Ianyuux xa n‑ka najini‑s‑ia. Danaa n‑ndoñuꞌu‑ia.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Te hora ijan ni n‑ka ndojuiin‑s. N‑ka xiko ntuku‑s. Juaꞌan koio‑s Jerusalén. N‑ka kɨu‑s veꞌe nuu xyuku uxi ɨɨn se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin dava ñayiu n‑ka xo kandijun ñaꞌa.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 N‑xian tnuꞌu ñayiu xyuku ijan se Emaús jan xa n‑nandoto Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, te n‑xini ñaꞌa Simón.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Te n‑ka najani mee‑s naxa n‑yaꞌa ichi ka nuꞌu‑s. Dɨuni n‑ka najani‑s xa n‑taꞌu‑ia tila, te dana ini n‑ka najini‑s‑ia.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Nɨni ka najani‑s xijan nuu ñayiu xyuku ijan, danaa nujuiin Jesús meꞌñu‑i ntdaa‑i. N‑jaꞌan‑ia:
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Yo vichi n‑ka yuꞌu‑i, te n‑ka xani ini‑i nuu nax xndeꞌa‑i.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Xiaꞌan‑ia nuu‑i:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Kundeꞌa koio ndaꞌa‑r. Kundeꞌa koio xeꞌe‑r, te tnɨɨ ñaꞌa koio xa na kutnuni ini‑n xa mee‑r kuu Jesús chi nu anu n‑kuu‑r ma koo yɨkɨ‑r, ma koo kuñu‑r; ko io kuñu‑r, io yɨkɨ‑r —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ijan dada n‑dandeꞌa‑ia‑i ndaꞌa‑ia, xeꞌe‑ia,
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 ko ñatu n‑ka jandixa‑i xa mee Jesús nujuiin chi xaxeꞌe xa ka yuꞌu anu‑i xiꞌin xaxeꞌe xa yo vichi ka kudɨ ini‑i. Xiaꞌan‑ia:
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Te n‑ka xiaꞌan‑i‑ia dava chaka n‑tau.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 N‑tnɨɨ‑ia‑tɨ, te n‑ka xo ndeꞌa‑i xa n‑xaxi‑ia‑tɨ.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Te xiaꞌan‑ia:
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Ijan dada n‑kida‑ia xa n‑ka kutnuni ini‑i tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Te xiaꞌan‑ia:
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Xyodotnuni xa io xa tundaꞌa ñaꞌa‑r jɨꞌɨn ntdantuꞌu ñuu ñuñayiu xa jaꞌan koio‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa na natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi, te taxkanu ini ñaꞌa Ianyuux. Io xa duꞌa kada koio‑n kiꞌna ka Jerusalén.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 N‑ka xo ndeꞌa‑n xa n‑xetnaꞌa tnuꞌu xyodotnuni. Juña tnuꞌu koio xaꞌa dava ka ñayiu.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 N‑taxi Taa‑ro Ianyuux tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n. Tundaꞌa‑r xijan, ko kundetu koio‑n ñuu yaꞌa, te dani kundetu koio‑n hora na kada Ianyuux xa kuaꞌa koio‑n xa kada‑n tniu‑ia —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu‑i.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nu n‑xika kɨu, te ndeka‑ia ñayiu juaꞌan yuꞌu ñuu Betania, te n‑dandaa ndaꞌa‑ia andɨu, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux xa na chindee chituu ñaꞌa‑ia.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Nɨni duꞌa jaꞌan‑ia nuu Ianyuux, juan ndaa‑ia andɨu.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Te n‑ka nakuetu‑i nuu‑ia nɨni juan nuꞌu koio‑i Jerusalén. Yo n‑ka kudɨ ini‑i.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Te n‑ka xo xeꞌen‑i veñuꞌu Jerusalén xa n‑ka xo nakuetu‑i nuu‑ia.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.