Lucas 24

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɨu kixeꞌe semana, ntanene ka xneꞌe‑ña perfume xiꞌin yuchi xeꞌen vidi n‑ka kida tuꞌa‑ña juaꞌan ntuku yau kava nuu n‑kaa niꞌni Jesús.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Nu n‑ka xee‑ña ijan, te n‑ka xini‑ña xa xá n‑xikojuiin yuú tkute kaꞌnu ndiꞌu yau kava.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 N‑ka kɨu‑ña xiti kava jan, te ña n‑ka naniꞌi‑ña Jesús. Ijan dada n‑ka ndee‑ña.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ñayo‑ña n‑ka kutnuni ini nax n‑kuu. Mee ni xa n‑ka xani ini‑ña nax n‑yaꞌa. Danaa xnii uu ángel nuu xnii‑ña. Xniꞌno‑ia daꞌma diñu.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑ña, n‑ka xe juiin xiti‑ña nuu‑ia. Te ka xiaꞌan‑ia:
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Ña yoo‑ia. N‑nandoto‑ia. Najaꞌan koio nax n‑jaꞌan‑ia na ta kee ka‑ia distrito Galilea.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 N‑jaꞌan‑ia xa mee‑ia, Ia kuu ñayiu, io xa kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa se loko. N‑xio xa nkuitakaa dika‑ia. N‑xio xa nandoto‑ia kɨu kuu uni.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Te n‑ka najaꞌan‑ña tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 N‑ka xiko‑ña te n‑ka xian tnuꞌu‑ña uxi ɨɨn se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin dava ñayiu nax n‑yaꞌa yau kava.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Ɨɨn ñá jan nani María Magdalena. Ɨnka‑ña nani Juana. Ɨnka‑ña nani María. Dɨꞌɨ Jacobo kuu ñá yaꞌa. N‑ka xian tnuꞌu ñá ijan xiꞌin dava ka ñadɨꞌɨ n‑ka xeꞌen ijan uxi ɨɨn‑s xijan.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ñayo‑s n‑jandixa. N‑ka xani ini‑s xa ña n‑ka jaꞌan ndaa‑ña. N‑ka xani ini‑s xa n‑ka jaꞌan lilu‑ña.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Nu n‑teku Spedru, te n‑kee‑s. N‑kendava‑s. Juan kotoniꞌni‑s yau kava jan. N‑xajan nenuu‑s, te n‑xini‑s xa mee nga daꞌma linu n‑ñuduku Jesús yuku. N‑yuꞌu‑s. N‑xiko‑s, te juan nuꞌu‑s Jerusalén.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Kɨu ni ijan ka ndixi se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús ñuu luchi nani Emaús xa n‑ka xeꞌen‑s Jerusalén. Naxa uxi kilómetro neꞌe Jerusalén xiꞌin Emaús.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ka ndatnuꞌu‑s ntdaa xa n‑yaꞌa.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Nɨni ka ndatnuꞌu‑s xijan, n‑kendita Jesús, te n‑xika‑ia xiꞌin‑s.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 N‑kida Ianyuux xa ñayo‑s n‑najini Jesús.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Cleofas nani ɨɨn‑s. Xiaꞌan‑s:
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Te xiaꞌan‑ia:
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ka ndatnuꞌu‑da janda n‑ka kida dutu ka taxnuni nuu‑da xiꞌin dava se Israel ka taxnuni nuu‑da xa n‑tnɨɨ ñaꞌa juxtixia romano, te janda n‑ka tekuechi ñaꞌa‑s xa n‑xe kodo uꞌu‑s te n‑xatakaa dika ñaꞌa‑s.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ntdaa daña, ñayiu Israel n‑ka ñu ini xa dayaa ñaꞌa‑s nuu se Roma n‑kuu. Kuiti ndaa xa daa kada‑s na n‑jaꞌan‑s chi vitna n‑chitu uni kɨu n‑xiꞌí‑s.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Dɨuni kueꞌe xa n‑ka xani ini‑da xa n‑ka jaꞌan dava ñá xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da xa n‑nandoto‑s. Neꞌe datne vitna n‑ka xeꞌen‑ña yau kava nuu n‑xe konduxi‑s,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 ko ñayo‑ña n‑naniꞌi‑s. N‑ka xiko‑ña te n‑ka najani‑ña xa n‑kida Ianyuux xa n‑ka xini‑ña ángel, ia ka xinokuechi nuu‑ia. N‑ka jaꞌan‑ia xa n‑nandoto‑s.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Te n‑ka xeꞌen dava se ka kunduu xiꞌin‑da yau kava te n‑xetnaꞌa tnuꞌu n‑ka jaꞌan‑ña. Dani mee‑s, ñatu n‑naniꞌi ñaꞌa‑s.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Nax kuu xa ña ka kutnuni ini‑n xa n‑xio xa ndaꞌu yaꞌa Cristu, te ndadakaꞌnu ñaꞌa Ianyuux?
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Te n‑dakuaꞌa‑ia‑s. N‑kakuneꞌe‑ia ntdaa tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni kakuneꞌe ñaꞌa. N‑kixeꞌe‑ia xa kakuneꞌe‑ia tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Ijan dada n‑kakuneꞌe‑ia dava ka tnuꞌu Ianyuux kakuneꞌe ñaꞌa.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Te n‑ka kuyatni‑ia xiꞌin‑s ñuu juan ndixi‑s, te n‑kida nga‑ia xa jɨꞌɨn ka‑ia.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Te juexa n‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia xa ndoo‑ia xiꞌin‑s. Ka xiaꞌan‑s:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 N‑nukoo‑ia xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s. N‑tnɨɨ‑ia ɨɨn tila, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu‑ia tila jan, te n‑dakexio‑ia.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Te n‑kida Ianyuux xa n‑ka najini‑s‑ia. Danaa n‑ndoñuꞌu‑ia.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Te hora ijan ni n‑ka ndojuiin‑s. N‑ka xiko ntuku‑s. Juaꞌan koio‑s Jerusalén. N‑ka kɨu‑s veꞌe nuu xyuku uxi ɨɨn se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin dava ñayiu n‑ka xo kandijun ñaꞌa.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 N‑xian tnuꞌu ñayiu xyuku ijan se Emaús jan xa n‑nandoto Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, te n‑xini ñaꞌa Simón.
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Te n‑ka najani mee‑s naxa n‑yaꞌa ichi ka nuꞌu‑s. Dɨuni n‑ka najani‑s xa n‑taꞌu‑ia tila, te dana ini n‑ka najini‑s‑ia.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Nɨni ka najani‑s xijan nuu ñayiu xyuku ijan, danaa nujuiin Jesús meꞌñu‑i ntdaa‑i. N‑jaꞌan‑ia:
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Yo vichi n‑ka yuꞌu‑i, te n‑ka xani ini‑i nuu nax xndeꞌa‑i.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Xiaꞌan‑ia nuu‑i:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Kundeꞌa koio ndaꞌa‑r. Kundeꞌa koio xeꞌe‑r, te tnɨɨ ñaꞌa koio xa na kutnuni ini‑n xa mee‑r kuu Jesús chi nu anu n‑kuu‑r ma koo yɨkɨ‑r, ma koo kuñu‑r; ko io kuñu‑r, io yɨkɨ‑r —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ijan dada n‑dandeꞌa‑ia‑i ndaꞌa‑ia, xeꞌe‑ia,
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ko ñatu n‑ka jandixa‑i xa mee Jesús nujuiin chi xaxeꞌe xa ka yuꞌu anu‑i xiꞌin xaxeꞌe xa yo vichi ka kudɨ ini‑i. Xiaꞌan‑ia:
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Te n‑ka xiaꞌan‑i‑ia dava chaka n‑tau.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 N‑tnɨɨ‑ia‑tɨ, te n‑ka xo ndeꞌa‑i xa n‑xaxi‑ia‑tɨ.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Te xiaꞌan‑ia:
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Ijan dada n‑kida‑ia xa n‑ka kutnuni ini‑i tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Te xiaꞌan‑ia:
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Xyodotnuni xa io xa tundaꞌa ñaꞌa‑r jɨꞌɨn ntdantuꞌu ñuu ñuñayiu xa jaꞌan koio‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa na natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi, te taxkanu ini ñaꞌa Ianyuux. Io xa duꞌa kada koio‑n kiꞌna ka Jerusalén.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 N‑ka xo ndeꞌa‑n xa n‑xetnaꞌa tnuꞌu xyodotnuni. Juña tnuꞌu koio xaꞌa dava ka ñayiu.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 N‑taxi Taa‑ro Ianyuux tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n. Tundaꞌa‑r xijan, ko kundetu koio‑n ñuu yaꞌa, te dani kundetu koio‑n hora na kada Ianyuux xa kuaꞌa koio‑n xa kada‑n tniu‑ia —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu‑i.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nu n‑xika kɨu, te ndeka‑ia ñayiu juaꞌan yuꞌu ñuu Betania, te n‑dandaa ndaꞌa‑ia andɨu, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux xa na chindee chituu ñaꞌa‑ia.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Nɨni duꞌa jaꞌan‑ia nuu Ianyuux, juan ndaa‑ia andɨu.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Te n‑ka nakuetu‑i nuu‑ia nɨni juan nuꞌu koio‑i Jerusalén. Yo n‑ka kudɨ ini‑i.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Te n‑ka xo xeꞌen‑i veñuꞌu Jerusalén xa n‑ka xo nakuetu‑i nuu‑ia.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.