Lucas 24

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kɨu kixeꞌe semana, ntanene ka xneꞌe‑ña perfume xiꞌin yuchi xeꞌen vidi n‑ka kida tuꞌa‑ña juaꞌan ntuku yau kava nuu n‑kaa niꞌni Jesús.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Nu n‑ka xee‑ña ijan, te n‑ka xini‑ña xa xá n‑xikojuiin yuú tkute kaꞌnu ndiꞌu yau kava.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 N‑ka kɨu‑ña xiti kava jan, te ña n‑ka naniꞌi‑ña Jesús. Ijan dada n‑ka ndee‑ña.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ñayo‑ña n‑ka kutnuni ini nax n‑kuu. Mee ni xa n‑ka xani ini‑ña nax n‑yaꞌa. Danaa xnii uu ángel nuu xnii‑ña. Xniꞌno‑ia daꞌma diñu.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑ña, n‑ka xe juiin xiti‑ña nuu‑ia. Te ka xiaꞌan‑ia:
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ña yoo‑ia. N‑nandoto‑ia. Najaꞌan koio nax n‑jaꞌan‑ia na ta kee ka‑ia distrito Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 N‑jaꞌan‑ia xa mee‑ia, Ia kuu ñayiu, io xa kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa se loko. N‑xio xa nkuitakaa dika‑ia. N‑xio xa nandoto‑ia kɨu kuu uni.
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Te n‑ka najaꞌan‑ña tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 N‑ka xiko‑ña te n‑ka xian tnuꞌu‑ña uxi ɨɨn se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin dava ñayiu nax n‑yaꞌa yau kava.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ɨɨn ñá jan nani María Magdalena. Ɨnka‑ña nani Juana. Ɨnka‑ña nani María. Dɨꞌɨ Jacobo kuu ñá yaꞌa. N‑ka xian tnuꞌu ñá ijan xiꞌin dava ka ñadɨꞌɨ n‑ka xeꞌen ijan uxi ɨɨn‑s xijan.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ñayo‑s n‑jandixa. N‑ka xani ini‑s xa ña n‑ka jaꞌan ndaa‑ña. N‑ka xani ini‑s xa n‑ka jaꞌan lilu‑ña.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Nu n‑teku Spedru, te n‑kee‑s. N‑kendava‑s. Juan kotoniꞌni‑s yau kava jan. N‑xajan nenuu‑s, te n‑xini‑s xa mee nga daꞌma linu n‑ñuduku Jesús yuku. N‑yuꞌu‑s. N‑xiko‑s, te juan nuꞌu‑s Jerusalén.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Kɨu ni ijan ka ndixi se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús ñuu luchi nani Emaús xa n‑ka xeꞌen‑s Jerusalén. Naxa uxi kilómetro neꞌe Jerusalén xiꞌin Emaús.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ka ndatnuꞌu‑s ntdaa xa n‑yaꞌa.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Nɨni ka ndatnuꞌu‑s xijan, n‑kendita Jesús, te n‑xika‑ia xiꞌin‑s.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 N‑kida Ianyuux xa ñayo‑s n‑najini Jesús.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Cleofas nani ɨɨn‑s. Xiaꞌan‑s:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Te xiaꞌan‑ia:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ka ndatnuꞌu‑da janda n‑ka kida dutu ka taxnuni nuu‑da xiꞌin dava se Israel ka taxnuni nuu‑da xa n‑tnɨɨ ñaꞌa juxtixia romano, te janda n‑ka tekuechi ñaꞌa‑s xa n‑xe kodo uꞌu‑s te n‑xatakaa dika ñaꞌa‑s.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Ntdaa daña, ñayiu Israel n‑ka ñu ini xa dayaa ñaꞌa‑s nuu se Roma n‑kuu. Kuiti ndaa xa daa kada‑s na n‑jaꞌan‑s chi vitna n‑chitu uni kɨu n‑xiꞌí‑s.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Dɨuni kueꞌe xa n‑ka xani ini‑da xa n‑ka jaꞌan dava ñá xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da xa n‑nandoto‑s. Neꞌe datne vitna n‑ka xeꞌen‑ña yau kava nuu n‑xe konduxi‑s,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ko ñayo‑ña n‑naniꞌi‑s. N‑ka xiko‑ña te n‑ka najani‑ña xa n‑kida Ianyuux xa n‑ka xini‑ña ángel, ia ka xinokuechi nuu‑ia. N‑ka jaꞌan‑ia xa n‑nandoto‑s.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Te n‑ka xeꞌen dava se ka kunduu xiꞌin‑da yau kava te n‑xetnaꞌa tnuꞌu n‑ka jaꞌan‑ña. Dani mee‑s, ñatu n‑naniꞌi ñaꞌa‑s.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Nax kuu xa ña ka kutnuni ini‑n xa n‑xio xa ndaꞌu yaꞌa Cristu, te ndadakaꞌnu ñaꞌa Ianyuux?
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Te n‑dakuaꞌa‑ia‑s. N‑kakuneꞌe‑ia ntdaa tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni kakuneꞌe ñaꞌa. N‑kixeꞌe‑ia xa kakuneꞌe‑ia tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Ijan dada n‑kakuneꞌe‑ia dava ka tnuꞌu Ianyuux kakuneꞌe ñaꞌa.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Te n‑ka kuyatni‑ia xiꞌin‑s ñuu juan ndixi‑s, te n‑kida nga‑ia xa jɨꞌɨn ka‑ia.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Te juexa n‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia xa ndoo‑ia xiꞌin‑s. Ka xiaꞌan‑s:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 N‑nukoo‑ia xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s. N‑tnɨɨ‑ia ɨɨn tila, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu‑ia tila jan, te n‑dakexio‑ia.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Te n‑kida Ianyuux xa n‑ka najini‑s‑ia. Danaa n‑ndoñuꞌu‑ia.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Te hora ijan ni n‑ka ndojuiin‑s. N‑ka xiko ntuku‑s. Juaꞌan koio‑s Jerusalén. N‑ka kɨu‑s veꞌe nuu xyuku uxi ɨɨn se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin dava ñayiu n‑ka xo kandijun ñaꞌa.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 N‑xian tnuꞌu ñayiu xyuku ijan se Emaús jan xa n‑nandoto Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, te n‑xini ñaꞌa Simón.
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Te n‑ka najani mee‑s naxa n‑yaꞌa ichi ka nuꞌu‑s. Dɨuni n‑ka najani‑s xa n‑taꞌu‑ia tila, te dana ini n‑ka najini‑s‑ia.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Nɨni ka najani‑s xijan nuu ñayiu xyuku ijan, danaa nujuiin Jesús meꞌñu‑i ntdaa‑i. N‑jaꞌan‑ia:
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Yo vichi n‑ka yuꞌu‑i, te n‑ka xani ini‑i nuu nax xndeꞌa‑i.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Xiaꞌan‑ia nuu‑i:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Kundeꞌa koio ndaꞌa‑r. Kundeꞌa koio xeꞌe‑r, te tnɨɨ ñaꞌa koio xa na kutnuni ini‑n xa mee‑r kuu Jesús chi nu anu n‑kuu‑r ma koo yɨkɨ‑r, ma koo kuñu‑r; ko io kuñu‑r, io yɨkɨ‑r —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ijan dada n‑dandeꞌa‑ia‑i ndaꞌa‑ia, xeꞌe‑ia,
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ko ñatu n‑ka jandixa‑i xa mee Jesús nujuiin chi xaxeꞌe xa ka yuꞌu anu‑i xiꞌin xaxeꞌe xa yo vichi ka kudɨ ini‑i. Xiaꞌan‑ia:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Te n‑ka xiaꞌan‑i‑ia dava chaka n‑tau.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 N‑tnɨɨ‑ia‑tɨ, te n‑ka xo ndeꞌa‑i xa n‑xaxi‑ia‑tɨ.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Te xiaꞌan‑ia:
44 E disse-lhes:
45 Ijan dada n‑kida‑ia xa n‑ka kutnuni ini‑i tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Te xiaꞌan‑ia:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Xyodotnuni xa io xa tundaꞌa ñaꞌa‑r jɨꞌɨn ntdantuꞌu ñuu ñuñayiu xa jaꞌan koio‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa na natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi, te taxkanu ini ñaꞌa Ianyuux. Io xa duꞌa kada koio‑n kiꞌna ka Jerusalén.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 N‑ka xo ndeꞌa‑n xa n‑xetnaꞌa tnuꞌu xyodotnuni. Juña tnuꞌu koio xaꞌa dava ka ñayiu.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 N‑taxi Taa‑ro Ianyuux tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa taxi‑ia ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n. Tundaꞌa‑r xijan, ko kundetu koio‑n ñuu yaꞌa, te dani kundetu koio‑n hora na kada Ianyuux xa kuaꞌa koio‑n xa kada‑n tniu‑ia —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu‑i.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nu n‑xika kɨu, te ndeka‑ia ñayiu juaꞌan yuꞌu ñuu Betania, te n‑dandaa ndaꞌa‑ia andɨu, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux xa na chindee chituu ñaꞌa‑ia.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Nɨni duꞌa jaꞌan‑ia nuu Ianyuux, juan ndaa‑ia andɨu.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Te n‑ka nakuetu‑i nuu‑ia nɨni juan nuꞌu koio‑i Jerusalén. Yo n‑ka kudɨ ini‑i.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Te n‑ka xo xeꞌen‑i veñuꞌu Jerusalén xa n‑ka xo nakuetu‑i nuu‑ia.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.