Lucas 19
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 N‑kɨu Jesús Jericó. N‑yaꞌa ndaa‑ia ñuu jan.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ijan tuu ɨɨn se kuika nani Zaqueo xijan tvini nandajan gobierno. Taxnuni‑s nuu dava ka se ka xijan tvini nandajan gobierno.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Nu n‑xini‑s xa n‑kɨu Jesús Jericó, n‑kuu anu‑s xa jini‑s‑ia, ko ña n‑kuu xa jini‑s‑ia chi yo kueꞌe ñayiu xyuku, daxa yo ndiꞌi‑s.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 N‑kendava‑s. N‑xe juindodo nuu‑s nuu juaꞌan‑ia, te n‑xe kaa‑s ɨɨn yutnu nani sicómoro xa kundeꞌa‑s‑ia chi ijan yaꞌa‑ia.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Nu n‑xee Jesús ijan, n‑ndonenuu‑ia. N‑xini‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Ñama n‑nuu‑s. N‑kudɨ ini‑s, te ndeka‑s‑ia juaꞌan veꞌe‑s te n‑nukoo‑s xiꞌin‑ia.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 N‑ka nukuita ntdaa ñayiu n‑xini xa n‑yaꞌa xa n‑ka jan tnuꞌu‑i Jesús. N‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑i:
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 N‑ndojuiin Zaqueo te n‑jaꞌan‑s nuu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Te xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku xiti veꞌe jan:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 N‑kixee ruꞌu, Ia kuu ñayiu, xa dananitaꞌu‑r ñayiu ñatu ka xini jundu kuu Ianyuux.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Nu n‑yaꞌa xa n‑xo nini ñayiu ijan xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu nuu‑i. Xaꞌa n‑jaꞌan‑ia xaxeꞌe xa n‑kuyatni‑ia xiꞌin‑i Jerusalén, te n‑ka xani ini‑i xa hora ijan kixeꞌe‑ia xa taxnuni‑ia nuu ñayiu Israel.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 — ausente —
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 — ausente —
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 — ausente —
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 — ausente —
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 N‑xee se kiꞌna nuu nuu‑s, te n‑jaꞌan‑s: “Dito, na tvini n‑taxi‑n xa dakaka‑da yaꞌa, te na yo daꞌya‑i yaꞌa. Diko uxi vuelta nayaꞌa nduu‑i dɨꞌɨ‑i xa n‑dakaka‑da”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Te n‑jaꞌan se taxnuni jan: “Naka vaꞌa n‑kida‑n. Vaꞌa xinokuechi‑n nuu‑r. Xaxeꞌe xa vaꞌa n‑yɨndaꞌa‑n xaku ni tvini n‑taxi‑r, xijan kuu xa nkonetniu‑n xa taxnuni‑n nuu uxi ñuu”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Ijan n‑xee se kuu uu. N‑jaꞌan‑s: “Dito, na tvini n‑taxi‑n xa dakaka‑da yaꞌa, te na yo daꞌya‑i yaꞌa. Diko oꞌon vuelta nayaꞌa nduu‑i dɨꞌɨ‑i xa n‑dakaka‑da.”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Te n‑jaꞌan se taxnuni nuu se kuu uu jan: “Ndoꞌo, taxnuni‑n nuu oꞌon ñuu.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 N‑xee se kuu uni. N‑jaꞌan‑s: “Na tvini n‑taxi‑n yaꞌa. N‑chiduku‑da ɨɨn pañitu, te n‑xo nevaꞌa‑da.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 N‑yuꞌu ñaꞌa‑da chi ma kachi ini‑n. Kineꞌe‑n tvini ñatu chiꞌi‑n bancu. Nakueka‑n xa ñatu dadaꞌu‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Te n‑jaꞌan se taxnuni jan: “Xaxeꞌe xa n‑najandixa‑n xa daa n‑kida‑n, io kuechi‑n. Xini‑n xa se ma kachi ini kuu‑r. Kineꞌe‑r tvini ñatu n‑chiꞌi‑r bancu. Nakueka‑r xa ñatu n‑dadaꞌu‑r.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿Nakuenda ña n‑xe chiꞌi‑n tvini‑r bancu xa kɨu na nxee‑r te nakueka‑r daꞌya tvini‑r xiꞌin tvini n‑taxi‑r?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu se xinokuechi jan.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Te xiaꞌan‑s nuu se xnii yatni: “Tnɨɨ koio tvini‑s, te juñaꞌa se kueꞌe ka tvini n‑niꞌi xa n‑dakaka‑s tvini‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Te ka xiaꞌan se xnii ijan: “Ase, kueꞌe tvini n‑xiaꞌan‑n neꞌe‑s.”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Te xiaꞌan se taxnuni: “Ñayiu nevaꞌa kueꞌe, kueꞌe ka niꞌi‑i. Ñayiu itaꞌu ni nevaꞌa, dita ñayiu ntdaa xa nevaꞌa‑i.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Se ña n‑ka juini xa taxnuni‑r ñuu‑s te ka xini uꞌu ñaꞌa‑s, juan kueka koio‑s, te kaꞌni‑n‑sɨ na kundeꞌa‑r”, kuu se taxnuni jan, xiaꞌan‑s.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu yaꞌa, te n‑nujunu ichi‑ia. N‑xe juindodo nuu‑ia nuu ñayiu juaꞌan xiꞌin‑ia Jerusalén.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Nu n‑kuyatni‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Betfagé xiꞌin ñuu nani Betania yatni Yuku Tnu Olivo, te n‑tundaꞌa‑ia uu‑s juaꞌan ijan.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Nux jundu jaꞌan: “¿Nakuenda nandaxi‑n‑tɨ?”, juñaꞌa koio‑n: “Ia kuu Xtoꞌo‑ro ndoñuꞌu kɨt yaꞌa.”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Nu n‑ka xee‑s nduu‑s ijan, te n‑ka xini‑s xa n‑xetnaꞌa ntdaa xa n‑jaꞌan Jesús.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Nɨni ka nandaxi‑s burru luchi jan, n‑jaꞌan xtoꞌo‑tɨ:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 N‑ka jaꞌan‑s:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ijan dada xndeka‑s‑tɨ n‑ka naxee nuu Jesús. N‑ka xajan‑s daꞌma‑s yata‑tɨ, te n‑ka dakaa‑s Jesús‑tɨ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 N‑ka xe juindodo nuu ñayiu nuu Jesús, te n‑ka xajan‑i daꞌma‑i ichi xa jɨn ndodo burru yodo‑ia jan.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 N‑kuyatni‑ia nuu vax nuu ichi Yuku Tnu Olivo, te vichi n‑ka kudɨ ini ntdaa ñayiu xndijun ñaꞌa. N‑ka kixeꞌe‑i ka najuen tnuꞌu‑i Ianyuux. Xee n‑ka kana‑i. N‑ka kakuneꞌe‑i xa n‑kida Jesús kueꞌe milagru.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ka xiaꞌan‑i:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ka xiaꞌan se fariseu xyɨtnaꞌa nuu ñayiu ka xeꞌen ijan nuu Jesús:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Te xiaꞌan Jesús:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Nu n‑kuyatni‑ia Jerusalén, n‑xo ndeꞌa‑ia ñuu ijan, te n‑ndaꞌi‑ia.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 N‑jaꞌan‑ia:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Xee kɨu kixi se ka xini uꞌu ñaꞌa. Dandaa koio‑s ñuꞌu nɨkanduu xeꞌe nama ñuu‑n, te chicurrali ñaꞌa koio‑s xa maxku kee koio‑n ñuu‑n.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Danaa ñaꞌa‑s ntdaa‑n xiꞌin daꞌya‑n. Dani ñuu‑n. Kanu‑s ntdandituꞌu nama ñuu‑n. Ma juejoon‑s xa kava ndodo tnaꞌa ka ni ɨɨn yuú nama ñuu‑n xaxeꞌe xa ña n‑ka xini‑n xa n‑kixee Ianyuux —kuu Jesús.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ijan dada n‑kɨu Jesús veñuꞌu Jerusalén. N‑nukuita‑ia xijun‑ia se ka nadiko ijan.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 N‑dakuaꞌa‑ia ñayiu xiti veñuꞌu jan ntdaa kɨu n‑xo tuu‑ia ijan. N‑ka nduku ini dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin se ka taxnuni nuu ñayiu Israel xa kaꞌni koio‑s‑ia,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 ko ñayo‑s niꞌi mudu tnɨɨ ñaꞌa‑s xa kaꞌni ñaꞌa‑s chi n‑ka xo xeꞌen ñayiu nuu‑ia xa n‑ka xo nini‑i xa n‑jaꞌan‑ia chi n‑ka tna ini‑i.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.