Lucas 19
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 N‑kɨu Jesús Jericó. N‑yaꞌa ndaa‑ia ñuu jan.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ijan tuu ɨɨn se kuika nani Zaqueo xijan tvini nandajan gobierno. Taxnuni‑s nuu dava ka se ka xijan tvini nandajan gobierno.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Nu n‑xini‑s xa n‑kɨu Jesús Jericó, n‑kuu anu‑s xa jini‑s‑ia, ko ña n‑kuu xa jini‑s‑ia chi yo kueꞌe ñayiu xyuku, daxa yo ndiꞌi‑s.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 N‑kendava‑s. N‑xe juindodo nuu‑s nuu juaꞌan‑ia, te n‑xe kaa‑s ɨɨn yutnu nani sicómoro xa kundeꞌa‑s‑ia chi ijan yaꞌa‑ia.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Nu n‑xee Jesús ijan, n‑ndonenuu‑ia. N‑xini‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ñama n‑nuu‑s. N‑kudɨ ini‑s, te ndeka‑s‑ia juaꞌan veꞌe‑s te n‑nukoo‑s xiꞌin‑ia.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 N‑ka nukuita ntdaa ñayiu n‑xini xa n‑yaꞌa xa n‑ka jan tnuꞌu‑i Jesús. N‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑i:
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 N‑ndojuiin Zaqueo te n‑jaꞌan‑s nuu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro:
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Te xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku xiti veꞌe jan:
9 Então Jesus disse:
10 N‑kixee ruꞌu, Ia kuu ñayiu, xa dananitaꞌu‑r ñayiu ñatu ka xini jundu kuu Ianyuux.
10 Porque o
11 Nu n‑yaꞌa xa n‑xo nini ñayiu ijan xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu nuu‑i. Xaꞌa n‑jaꞌan‑ia xaxeꞌe xa n‑kuyatni‑ia xiꞌin‑i Jerusalén, te n‑ka xani ini‑i xa hora ijan kixeꞌe‑ia xa taxnuni‑ia nuu ñayiu Israel.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 — ausente —
12 Então Jesus disse:
13 — ausente —
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 — ausente —
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 — ausente —
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 N‑xee se kiꞌna nuu nuu‑s, te n‑jaꞌan‑s: “Dito, na tvini n‑taxi‑n xa dakaka‑da yaꞌa, te na yo daꞌya‑i yaꞌa. Diko uxi vuelta nayaꞌa nduu‑i dɨꞌɨ‑i xa n‑dakaka‑da”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Te n‑jaꞌan se taxnuni jan: “Naka vaꞌa n‑kida‑n. Vaꞌa xinokuechi‑n nuu‑r. Xaxeꞌe xa vaꞌa n‑yɨndaꞌa‑n xaku ni tvini n‑taxi‑r, xijan kuu xa nkonetniu‑n xa taxnuni‑n nuu uxi ñuu”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ijan n‑xee se kuu uu. N‑jaꞌan‑s: “Dito, na tvini n‑taxi‑n xa dakaka‑da yaꞌa, te na yo daꞌya‑i yaꞌa. Diko oꞌon vuelta nayaꞌa nduu‑i dɨꞌɨ‑i xa n‑dakaka‑da.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Te n‑jaꞌan se taxnuni nuu se kuu uu jan: “Ndoꞌo, taxnuni‑n nuu oꞌon ñuu.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 N‑xee se kuu uni. N‑jaꞌan‑s: “Na tvini n‑taxi‑n yaꞌa. N‑chiduku‑da ɨɨn pañitu, te n‑xo nevaꞌa‑da.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 N‑yuꞌu ñaꞌa‑da chi ma kachi ini‑n. Kineꞌe‑n tvini ñatu chiꞌi‑n bancu. Nakueka‑n xa ñatu dadaꞌu‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Te n‑jaꞌan se taxnuni jan: “Xaxeꞌe xa n‑najandixa‑n xa daa n‑kida‑n, io kuechi‑n. Xini‑n xa se ma kachi ini kuu‑r. Kineꞌe‑r tvini ñatu n‑chiꞌi‑r bancu. Nakueka‑r xa ñatu n‑dadaꞌu‑r.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ¿Nakuenda ña n‑xe chiꞌi‑n tvini‑r bancu xa kɨu na nxee‑r te nakueka‑r daꞌya tvini‑r xiꞌin tvini n‑taxi‑r?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu se xinokuechi jan.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Te xiaꞌan‑s nuu se xnii yatni: “Tnɨɨ koio tvini‑s, te juñaꞌa se kueꞌe ka tvini n‑niꞌi xa n‑dakaka‑s tvini‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Te ka xiaꞌan se xnii ijan: “Ase, kueꞌe tvini n‑xiaꞌan‑n neꞌe‑s.”
25 Eles responderam:
26 Te xiaꞌan se taxnuni: “Ñayiu nevaꞌa kueꞌe, kueꞌe ka niꞌi‑i. Ñayiu itaꞌu ni nevaꞌa, dita ñayiu ntdaa xa nevaꞌa‑i.
26 — E o patrão disse:
27 Se ña n‑ka juini xa taxnuni‑r ñuu‑s te ka xini uꞌu ñaꞌa‑s, juan kueka koio‑s, te kaꞌni‑n‑sɨ na kundeꞌa‑r”, kuu se taxnuni jan, xiaꞌan‑s.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu yaꞌa, te n‑nujunu ichi‑ia. N‑xe juindodo nuu‑ia nuu ñayiu juaꞌan xiꞌin‑ia Jerusalén.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Nu n‑kuyatni‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Betfagé xiꞌin ñuu nani Betania yatni Yuku Tnu Olivo, te n‑tundaꞌa‑ia uu‑s juaꞌan ijan.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
30 com a seguinte ordem:
31 Nux jundu jaꞌan: “¿Nakuenda nandaxi‑n‑tɨ?”, juñaꞌa koio‑n: “Ia kuu Xtoꞌo‑ro ndoñuꞌu kɨt yaꞌa.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Nu n‑ka xee‑s nduu‑s ijan, te n‑ka xini‑s xa n‑xetnaꞌa ntdaa xa n‑jaꞌan Jesús.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Nɨni ka nandaxi‑s burru luchi jan, n‑jaꞌan xtoꞌo‑tɨ:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 N‑ka jaꞌan‑s:
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ijan dada xndeka‑s‑tɨ n‑ka naxee nuu Jesús. N‑ka xajan‑s daꞌma‑s yata‑tɨ, te n‑ka dakaa‑s Jesús‑tɨ.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 N‑ka xe juindodo nuu ñayiu nuu Jesús, te n‑ka xajan‑i daꞌma‑i ichi xa jɨn ndodo burru yodo‑ia jan.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 N‑kuyatni‑ia nuu vax nuu ichi Yuku Tnu Olivo, te vichi n‑ka kudɨ ini ntdaa ñayiu xndijun ñaꞌa. N‑ka kixeꞌe‑i ka najuen tnuꞌu‑i Ianyuux. Xee n‑ka kana‑i. N‑ka kakuneꞌe‑i xa n‑kida Jesús kueꞌe milagru.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ka xiaꞌan‑i:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ka xiaꞌan se fariseu xyɨtnaꞌa nuu ñayiu ka xeꞌen ijan nuu Jesús:
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Te xiaꞌan Jesús:
40 Jesus respondeu:
41 Nu n‑kuyatni‑ia Jerusalén, n‑xo ndeꞌa‑ia ñuu ijan, te n‑ndaꞌi‑ia.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 N‑jaꞌan‑ia:
42 e disse:
43 Xee kɨu kixi se ka xini uꞌu ñaꞌa. Dandaa koio‑s ñuꞌu nɨkanduu xeꞌe nama ñuu‑n, te chicurrali ñaꞌa koio‑s xa maxku kee koio‑n ñuu‑n.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Danaa ñaꞌa‑s ntdaa‑n xiꞌin daꞌya‑n. Dani ñuu‑n. Kanu‑s ntdandituꞌu nama ñuu‑n. Ma juejoon‑s xa kava ndodo tnaꞌa ka ni ɨɨn yuú nama ñuu‑n xaxeꞌe xa ña n‑ka xini‑n xa n‑kixee Ianyuux —kuu Jesús.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ijan dada n‑kɨu Jesús veñuꞌu Jerusalén. N‑nukuita‑ia xijun‑ia se ka nadiko ijan.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
46 Ele lhes disse:
47 N‑dakuaꞌa‑ia ñayiu xiti veñuꞌu jan ntdaa kɨu n‑xo tuu‑ia ijan. N‑ka nduku ini dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin se ka taxnuni nuu ñayiu Israel xa kaꞌni koio‑s‑ia,
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 ko ñayo‑s niꞌi mudu tnɨɨ ñaꞌa‑s xa kaꞌni ñaꞌa‑s chi n‑ka xo xeꞌen ñayiu nuu‑ia xa n‑ka xo nini‑i xa n‑jaꞌan‑ia chi n‑ka tna ini‑i.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.