Lucas 19
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ
1 N‑kɨu Jesús Jericó. N‑yaꞌa ndaa‑ia ñuu jan.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ijan tuu ɨɨn se kuika nani Zaqueo xijan tvini nandajan gobierno. Taxnuni‑s nuu dava ka se ka xijan tvini nandajan gobierno.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Nu n‑xini‑s xa n‑kɨu Jesús Jericó, n‑kuu anu‑s xa jini‑s‑ia, ko ña n‑kuu xa jini‑s‑ia chi yo kueꞌe ñayiu xyuku, daxa yo ndiꞌi‑s.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 N‑kendava‑s. N‑xe juindodo nuu‑s nuu juaꞌan‑ia, te n‑xe kaa‑s ɨɨn yutnu nani sicómoro xa kundeꞌa‑s‑ia chi ijan yaꞌa‑ia.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Nu n‑xee Jesús ijan, n‑ndonenuu‑ia. N‑xini‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ñama n‑nuu‑s. N‑kudɨ ini‑s, te ndeka‑s‑ia juaꞌan veꞌe‑s te n‑nukoo‑s xiꞌin‑ia.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 N‑ka nukuita ntdaa ñayiu n‑xini xa n‑yaꞌa xa n‑ka jan tnuꞌu‑i Jesús. N‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑i:
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 N‑ndojuiin Zaqueo te n‑jaꞌan‑s nuu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro:
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Te xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku xiti veꞌe jan:
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 N‑kixee ruꞌu, Ia kuu ñayiu, xa dananitaꞌu‑r ñayiu ñatu ka xini jundu kuu Ianyuux.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Nu n‑yaꞌa xa n‑xo nini ñayiu ijan xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu nuu‑i. Xaꞌa n‑jaꞌan‑ia xaxeꞌe xa n‑kuyatni‑ia xiꞌin‑i Jerusalén, te n‑ka xani ini‑i xa hora ijan kixeꞌe‑ia xa taxnuni‑ia nuu ñayiu Israel.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 — ausente —
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 — ausente —
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 — ausente —
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 N‑xee se kiꞌna nuu nuu‑s, te n‑jaꞌan‑s: “Dito, na tvini n‑taxi‑n xa dakaka‑da yaꞌa, te na yo daꞌya‑i yaꞌa. Diko uxi vuelta nayaꞌa nduu‑i dɨꞌɨ‑i xa n‑dakaka‑da”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Te n‑jaꞌan se taxnuni jan: “Naka vaꞌa n‑kida‑n. Vaꞌa xinokuechi‑n nuu‑r. Xaxeꞌe xa vaꞌa n‑yɨndaꞌa‑n xaku ni tvini n‑taxi‑r, xijan kuu xa nkonetniu‑n xa taxnuni‑n nuu uxi ñuu”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ijan n‑xee se kuu uu. N‑jaꞌan‑s: “Dito, na tvini n‑taxi‑n xa dakaka‑da yaꞌa, te na yo daꞌya‑i yaꞌa. Diko oꞌon vuelta nayaꞌa nduu‑i dɨꞌɨ‑i xa n‑dakaka‑da.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Te n‑jaꞌan se taxnuni nuu se kuu uu jan: “Ndoꞌo, taxnuni‑n nuu oꞌon ñuu.”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 N‑xee se kuu uni. N‑jaꞌan‑s: “Na tvini n‑taxi‑n yaꞌa. N‑chiduku‑da ɨɨn pañitu, te n‑xo nevaꞌa‑da.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 N‑yuꞌu ñaꞌa‑da chi ma kachi ini‑n. Kineꞌe‑n tvini ñatu chiꞌi‑n bancu. Nakueka‑n xa ñatu dadaꞌu‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Te n‑jaꞌan se taxnuni jan: “Xaxeꞌe xa n‑najandixa‑n xa daa n‑kida‑n, io kuechi‑n. Xini‑n xa se ma kachi ini kuu‑r. Kineꞌe‑r tvini ñatu n‑chiꞌi‑r bancu. Nakueka‑r xa ñatu n‑dadaꞌu‑r.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ¿Nakuenda ña n‑xe chiꞌi‑n tvini‑r bancu xa kɨu na nxee‑r te nakueka‑r daꞌya tvini‑r xiꞌin tvini n‑taxi‑r?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu se xinokuechi jan.
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Te xiaꞌan‑s nuu se xnii yatni: “Tnɨɨ koio tvini‑s, te juñaꞌa se kueꞌe ka tvini n‑niꞌi xa n‑dakaka‑s tvini‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Te ka xiaꞌan se xnii ijan: “Ase, kueꞌe tvini n‑xiaꞌan‑n neꞌe‑s.”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Te xiaꞌan se taxnuni: “Ñayiu nevaꞌa kueꞌe, kueꞌe ka niꞌi‑i. Ñayiu itaꞌu ni nevaꞌa, dita ñayiu ntdaa xa nevaꞌa‑i.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Se ña n‑ka juini xa taxnuni‑r ñuu‑s te ka xini uꞌu ñaꞌa‑s, juan kueka koio‑s, te kaꞌni‑n‑sɨ na kundeꞌa‑r”, kuu se taxnuni jan, xiaꞌan‑s.
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu yaꞌa, te n‑nujunu ichi‑ia. N‑xe juindodo nuu‑ia nuu ñayiu juaꞌan xiꞌin‑ia Jerusalén.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nu n‑kuyatni‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Betfagé xiꞌin ñuu nani Betania yatni Yuku Tnu Olivo, te n‑tundaꞌa‑ia uu‑s juaꞌan ijan.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Nux jundu jaꞌan: “¿Nakuenda nandaxi‑n‑tɨ?”, juñaꞌa koio‑n: “Ia kuu Xtoꞌo‑ro ndoñuꞌu kɨt yaꞌa.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nu n‑ka xee‑s nduu‑s ijan, te n‑ka xini‑s xa n‑xetnaꞌa ntdaa xa n‑jaꞌan Jesús.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Nɨni ka nandaxi‑s burru luchi jan, n‑jaꞌan xtoꞌo‑tɨ:
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 N‑ka jaꞌan‑s:
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ijan dada xndeka‑s‑tɨ n‑ka naxee nuu Jesús. N‑ka xajan‑s daꞌma‑s yata‑tɨ, te n‑ka dakaa‑s Jesús‑tɨ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 N‑ka xe juindodo nuu ñayiu nuu Jesús, te n‑ka xajan‑i daꞌma‑i ichi xa jɨn ndodo burru yodo‑ia jan.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 N‑kuyatni‑ia nuu vax nuu ichi Yuku Tnu Olivo, te vichi n‑ka kudɨ ini ntdaa ñayiu xndijun ñaꞌa. N‑ka kixeꞌe‑i ka najuen tnuꞌu‑i Ianyuux. Xee n‑ka kana‑i. N‑ka kakuneꞌe‑i xa n‑kida Jesús kueꞌe milagru.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ka xiaꞌan‑i:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ka xiaꞌan se fariseu xyɨtnaꞌa nuu ñayiu ka xeꞌen ijan nuu Jesús:
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Te xiaꞌan Jesús:
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Nu n‑kuyatni‑ia Jerusalén, n‑xo ndeꞌa‑ia ñuu ijan, te n‑ndaꞌi‑ia.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 N‑jaꞌan‑ia:
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Xee kɨu kixi se ka xini uꞌu ñaꞌa. Dandaa koio‑s ñuꞌu nɨkanduu xeꞌe nama ñuu‑n, te chicurrali ñaꞌa koio‑s xa maxku kee koio‑n ñuu‑n.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Danaa ñaꞌa‑s ntdaa‑n xiꞌin daꞌya‑n. Dani ñuu‑n. Kanu‑s ntdandituꞌu nama ñuu‑n. Ma juejoon‑s xa kava ndodo tnaꞌa ka ni ɨɨn yuú nama ñuu‑n xaxeꞌe xa ña n‑ka xini‑n xa n‑kixee Ianyuux —kuu Jesús.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ijan dada n‑kɨu Jesús veñuꞌu Jerusalén. N‑nukuita‑ia xijun‑ia se ka nadiko ijan.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 N‑dakuaꞌa‑ia ñayiu xiti veñuꞌu jan ntdaa kɨu n‑xo tuu‑ia ijan. N‑ka nduku ini dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin se ka taxnuni nuu ñayiu Israel xa kaꞌni koio‑s‑ia,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 ko ñayo‑s niꞌi mudu tnɨɨ ñaꞌa‑s xa kaꞌni ñaꞌa‑s chi n‑ka xo xeꞌen ñayiu nuu‑ia xa n‑ka xo nini‑i xa n‑jaꞌan‑ia chi n‑ka tna ini‑i.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.