Lucas 17
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 Ijan dada xiaꞌan Jesús nuu ñayiu dakuaꞌa‑ia:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Vaꞌa ka nuu na kudukundee ɨɨn yodo molino dujun ɨɨn ñayiu daa kada te dakekava ñaꞌa ɨnka ñayiu nuu mar te kuú‑i dada xa kada‑i xa kada ɨɨn seluchi yɨtnaꞌa nuu ñayiu xyuku yaꞌa kuechi.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 ʼKani ini vaꞌa koio nax kada‑n. Nux kida ñaꞌa ɨɨn ñayiu jandixa Ianyuux ɨɨn xa kida ñaꞌa‑i kanandee‑n‑yɨ. Nux natu ini ñayiu jan xa n‑kida‑i kuechi, taxkanu ini‑n‑yɨ.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Juini uxa vuelta ɨɨn kɨu na kada ñaꞌa ñayiu jan ɨɨn xa kada ñaꞌa‑i, ko nux na jaꞌan‑i nuu‑n: “Taxkanu ini‑n xa n‑kida ñaꞌa‑da. Natu ini‑da xa daa n‑kida ñaꞌa‑da. Ma duꞌa ka kada‑da”, te taxkanu ini‑n‑yɨ —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Ijan dada ka xiaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Te xiaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, nuu‑s:
6 E ele respondeu:
7 ʼNux n‑kidatniu ɨɨn se xinokuechi nuu‑n xiꞌin nkutu‑n a n‑xeꞌen‑s kuꞌu xiꞌin tkachi‑n te n‑naxee‑s te n‑ndɨu‑s veꞌe‑n, mayo‑n juñaꞌa nuu‑s: “Yachi. Neꞌe. Nkoo nuu mexa xa kaxdini‑n.”
7 Jesus disse:
8 Mayo‑n jaꞌan duꞌa chi juñaꞌa‑n nuu‑s: “Kada tuꞌa mee‑n xa kadavaꞌa‑n xa kax xa koꞌo‑r. Na yaꞌa xa kaxi‑r, te kaxi‑n.”
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Ma jaꞌan‑n xa n‑kutaꞌu‑n nuu se ijan xaxeꞌe xa n‑kida‑s xa n‑taꞌu tniu‑n.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Dani hora na kada‑n tniu Ianyuux, te hora na daxinokava‑n ntdaa xa n‑taꞌu tniu‑ia nuu‑n, te juñaꞌa tnaꞌa koio‑n: “Ñatu n‑ka xinokuechi vaꞌa‑ro chi diko ni xa io xa kada‑ro, xijan ni n‑ka kida‑ro chi io ka tniu‑ia kada‑ro n‑kuu.” Kachi koio‑n —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 N‑tnɨɨ ntuku‑ia ichi juaꞌan Jerusalén. N‑yaꞌa‑ia Galilea xiꞌin Samaria.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 N‑kɨu‑ia ɨɨn ñuu luchi. Ijan n‑xe juntnaꞌa‑ia xiꞌin uxi se ka tnaꞌa kueꞌe teꞌyu ñɨɨ. Xika xnii‑s.
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 Xee n‑ka kana‑s. Ka xiaꞌan‑s nuu Jesús:
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Nu n‑xini‑ia‑s, n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Nu n‑xini ɨɨn‑s xa n‑ndvaꞌa‑s, te n‑xiko‑s, te xee n‑kana‑s. Xee n‑nakuetu‑s nuu Ianyuux.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Te n‑naxee‑s nuu Jesús. N‑xe juiin xiti‑s xeꞌe‑ia te xiaꞌan‑s nuu‑ia xa n‑kutaꞌu‑s. Se Samaria kuu‑s.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Xiaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
17 Jesus disse:
18 Ñayo‑s n‑ka xiko xa jaꞌan‑s nuu Ianyuux xa n‑ka kutaꞌu‑s. Mee ni se toꞌo yaꞌa n‑xiko —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Te xiaꞌan Jesús nuu se n‑nangondita:
19 E Jesus disse a ele:
20 Nu n‑xika kɨu, te n‑ka xijan tnuꞌu se fariseu Jesús nakɨu tundaꞌa Ianyuux se taxnuni nuu‑s. Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Hora na kakuneꞌe ñayiu xa taxnuni Ianyuux, ma jaꞌan‑i: “Kundeꞌa koio xa yaꞌa tuu se taxnuni nuu‑ro.” Dɨuni ma jaꞌan koio‑i: “Ijan tuu se taxnuni nuu‑ro”, chi anu ñayiu kuu nuu taxnuni Ianyuux.
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Te xiaꞌan Jesús nuu ñayiu dakuaꞌa‑ia:
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Te jaꞌan ɨɨn ñayiu: “Ijan taxnuni‑ia.” “Yaꞌa taxnuni‑ia”, kachi ɨnka ñayiu. Maxku nkuitandijun‑n‑yɨ
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 chi ma duꞌa yaꞌa chi na kuu xa xeyeꞌe taxa nde xeꞌe andɨu xiꞌin nde ɨnka xeꞌe andɨu, ku kuu na ndixi ruꞌu, Ia kuu ñayiu,
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 ko ta xee ka kɨu chi kiꞌna nuu io xa ndeꞌe kada uꞌu ñaꞌa ñayiu io vitna, te io xa jaꞌan‑i xa ña ndoñuꞌu ñaꞌa‑i.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Ná n‑yaꞌa na n‑xo tuu Noé ñuñayiu yaꞌa kɨu na ndixi ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 N‑ka xo xaxi ñayiu. N‑ka xo xiꞌi‑i te n‑ka xo datnundaꞌa tnaꞌa‑i tiempo ijan. Ntdaa xijan n‑ka kida‑i nde kɨu n‑kɨu Noé xiti barcu. Daa n‑ndindodo ndute nituꞌu ñuñayiu, te n‑ka naa ntdandituꞌu ñayiu ijan.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Dani n‑yaꞌa Sodoma tiempo n‑xo tuu Lot. N‑ka xo xaxi ñayiu kɨu ijan. N‑ka xo xiꞌi‑i. N‑ka xo xeen‑i. N‑ka xo diko‑i. N‑ka xo xitu‑i ñuꞌu. N‑ka xo kidavaꞌa ñayiu n‑ka xio kɨu ijan veꞌe du.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Kɨu n‑kee Lot Sodoma n‑juun ñuꞌú xiꞌin azufri nde andɨu, te n‑ka naa ntdandituꞌu ñayiu ñuu ijan.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Daa kuu na ndixi ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 Ñayiu iin ndodo dɨkɨ veꞌe‑i kɨu ijan, maxku ndɨu‑i veꞌe‑i xa kineꞌe‑i xaxii‑i. Ñayiu kidatniu nuu ñuꞌu‑i, maxku nuꞌu‑i veꞌe‑i xa kineꞌe‑i xaxii‑i.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Maxku ndunaa koio‑n xa n‑yaꞌa ñadɨꞌɨ Lot.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Dani ndoꞌo, nux diko ni mee ni‑n xemani‑n, dakuita‑n anu‑n. Nux juñaꞌa‑n vida‑n nuu tniu Ianyuux, kutuu‑n nɨkava nɨkuita xiꞌin‑ia.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 Xakuaa ijan kava kaꞌnu uu ñayiu ɨɨn ni xito. Ɨɨn‑i kandeka ñaꞌa Ianyuux jɨꞌɨn. Ɨɨn‑i dandoo‑ia.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Nu n‑ka teku ñayiu xijan, te n‑ka xijan tnuꞌu‑i‑ia:
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.