Lucas 15

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndɨkɨu ndɨñuu n‑ka xo xeꞌen se n‑ka xo xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu yo ka kida kuechi nuu n‑xo tuu Jesús xa kunini koio‑i xa n‑xo jaꞌan‑ia.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Se fariseu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, kuiꞌa n‑ka jaꞌan‑s Jesús. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu yaꞌa nuu‑s. Xiaꞌan‑ia:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Ñayiu io ɨɨn cientu tkachi te na kuita ɨɨn‑tɨ yuku, dandoo‑i koon diko xaun koon kɨtɨ ndeka‑i, te jɨn nunduku‑i kɨtɨ n‑xita jan. Xaxeꞌe xa n‑xita‑tɨ ma kande ini‑i‑tɨ.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Na naniꞌi‑i‑tɨ, te kadoko‑i‑tɨ nuꞌu veꞌe‑i, te yo kuvete‑i.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Na naxee‑i veꞌe‑i, te nadataka‑i ñayiu ka kumani xiꞌin‑i xiꞌin ñayiu io yatni xiꞌin‑i. Jaꞌan‑i nuu‑i: “Kuvete‑da chi n‑naniꞌi‑da tkachi‑da n‑xita”, xa na kuvete koio‑i tuku.
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Daa ka kudɨ ini ia xtuu andɨu. Yo kudɨ ini ka‑ia hora natu ini ɨɨn ñayiu xa n‑ka kida‑i kuechi dada xaxeꞌe koon diko xaun koon ñayiu kida xavaꞌa chi ña tuu nax n‑ka kida‑i xa ku natu ini‑i.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 ʼNux io uxi tvini kaa ɨɨn ñadɨꞌɨ te dakuita‑ña ɨɨn, natnuu‑ña candil te tɨꞌu‑ña veꞌe‑ña. Vii nene nanduku‑ña,
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 te hora na naniꞌi‑ña, nadataka‑ña ñayiu kumani xiꞌin‑ña xiꞌin ñayiu io yatni xiꞌin‑ña veꞌe‑ña, te jaꞌan‑ña nuu‑i: “Kuvete‑da chi n‑naniꞌi‑da tvini kaa n‑xita.” Duꞌa jaꞌan‑ña nuu‑i xa na kuvete koio‑i tuku.
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Daa ka kudɨ ini ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux, hora natu ini ɨɨn ñayiu xa n‑kida‑i kuechi.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 ʼN‑xio ɨɨn se n‑xio uu daꞌya yɨɨ.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 N‑jaꞌan seluchi ka nuu taa‑s: “Taa‑ro, kaꞌnde dava‑n xaxii‑n xa taxi‑n taꞌu‑da.” Te n‑xiaꞌan taa‑s dava xaxii‑s, dava ñuꞌu‑s.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Nu n‑kuu jeen kɨu, te n‑diko seluchi ka jan ñuꞌu‑s xiꞌin xaxii‑s, te niꞌi‑s tvini xa n‑diko‑s ñuꞌu jan xiꞌin xaxii‑s, te juaꞌan‑s ñuu xika. Ijan n‑xetniu‑s ntdaa tvini‑s. N‑datɨu‑s tvini‑s xa n‑xeen‑s davaꞌa nga xa n‑kukajan ini‑s.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Nu n‑dandɨꞌɨ‑s tvini‑s, te n‑kuu tnama ñuu ijan, te n‑ndoñuꞌu xa kaxi‑s.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 N‑xe kajan‑s tniu nuu ɨɨn se ñuteyu ijan, te n‑tundaꞌa ñaꞌa‑s nde nuu xetata‑s kuchi xa junuu‑s‑tɨ.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Yo n‑kuu anu‑s xa kaxi‑s doo ndichi ka xaxi kuchi jan xa na xikojuiin xa kojon‑s, ko ñayo n‑xiaꞌan.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Ijan dada vaꞌa n‑najani ini‑s, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Diko tunga io xa kaxi ntdaa se xinokuechi nuu taa‑ro, te yaꞌa xiꞌi‑ro doko.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Na nangondita‑ro. Na nuꞌu‑ro veꞌe taa‑ro, te juñaꞌa‑ro: Taa‑ro, n‑kida‑da kuechi chi n‑kuxee ini‑da nuu Ianyuux, te n‑kuxee ini‑da nuu ndixi.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Vaꞌa ka nux maxku jaꞌan daꞌya ñaꞌa ka‑n. Na nduu‑da se xinokuechi nuu‑n”, kuu‑s, n‑xani ini‑s.
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 ʼN‑ndojuiin‑s. N‑tnɨɨ‑s ichi. Juan nuꞌu‑s veꞌe taa‑s. Nu n‑nduyatni‑s nuu ñuꞌu taa‑s, te xika ka juan nuꞌu‑s, te n‑xini ñaꞌa taa‑s. N‑kundaꞌu ini ñaꞌa‑s. N‑kendava‑s. N‑xetnaꞌa ñaꞌa‑s, te n‑nundee ñaꞌa‑s. N‑teyuꞌu ñaꞌa‑s.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Te n‑jaꞌan‑s nuu taa‑s: “Taa‑ro, n‑kida‑da kuechi chi n‑kuxe ini‑da nuu Ianyuux. N‑kuxe ini‑da nuu ndixi. Vaꞌa ka maxku jaꞌan daꞌya ñaꞌa ka‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu taa‑s.
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Te n‑jaꞌan taa‑s nuu se ka xinokuechi nuu‑s: “Juan jeꞌen koio dijun vaꞌa ka, te dandukutu koio‑n‑sɨ. Tnaa koio‑n deꞌe dɨkɨ ndaꞌa‑s. Chiꞌi koio‑n‑sɨ ndixa.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Te nkueka koio‑n nserru kandee ka. Kaꞌni koio‑n‑tɨ xa na kaxi‑ro‑t. Na koo‑ro xadɨ ini
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 chi daꞌya yɨɨ‑r yaꞌa, kuenda kɨu ndɨyɨ n‑kuu‑s, te vitna n‑nandoto‑s. Ña n‑xini‑ro nuu nde n‑xeꞌen‑s, te n‑naniꞌi‑ro‑s”, kuu taa‑s, xiaꞌan‑s. Te n‑xio xadɨ ini.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 ʼDaꞌya yɨɨ‑s, se xaꞌnu jan, n‑xiko‑s. Juan nuꞌu‑s veꞌe‑s xa n‑ñutuu‑s nuu ñuꞌu‑s. Nu n‑nduyatni‑s veꞌe‑s, te n‑teku‑s xa ka tɨu música. N‑teku‑s xa ka xataxeꞌe ñayiu xiti veꞌe taa‑s.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 N‑kana‑s ɨɨn se xinokuechi nuu taa‑s, te n‑xijan tnuꞌu‑s nuu nax kuu veꞌe taa‑s.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Te n‑jaꞌan se xinokuechi jan: “N‑nxee ñani‑n, Dito. N‑nxee vaꞌa‑s, n‑nxee ndito‑s. Xijan kuu xa n‑ka xaꞌni‑s ncerru io ndee ka.”
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 N‑kiti ini daꞌya yɨɨ xaꞌnu ka se ijan, te ña n‑juini‑s xa ndɨu‑s veꞌe taa‑s. Te n‑xe nukueka ñaꞌa taa‑s. Vivii n‑jaꞌan‑s nuu‑s xa na ndɨu‑s.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 N‑jaꞌan‑s nuu taa‑s: “Mee‑da, kuia n‑kuu xinokuechi‑da nuu‑n. Te ni ɨɨn vuelta ña kuxe ini‑da nuu‑n, ko ta taxi ka‑n juini nga ɨɨn daꞌya nchiva xa kaxdɨɨ‑da xiꞌin ñayiu ka kumani xiꞌin‑da.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Se kuu daꞌya‑n n‑nxee, n‑xaxi‑s tvini‑n. N‑chiyaꞌu‑s ñadɨꞌɨ n‑kaa xiꞌin‑s, te xaxeꞌe‑s n‑xaꞌni‑n ncerru kandee ka”, kuu‑s.
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Te xiaꞌan taa‑s nuu‑s: “Mee‑n, ntdantuꞌu kɨu tuu‑ro, te ntdaa xa nevaꞌa‑r kuu xaxii‑n.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Io vaꞌa xa kida‑r viko, te io xadɨ ini chi se kuu ñani‑n kuenda kɨu ndɨyɨ n‑kuu‑s, te n‑nandoto‑s. Ña n‑xini‑ro nuu nde n‑xeꞌen‑s, te n‑naniꞌi‑ro‑s”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.