Lucas 15
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 Ndɨkɨu ndɨñuu n‑ka xo xeꞌen se n‑ka xo xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu yo ka kida kuechi nuu n‑xo tuu Jesús xa kunini koio‑i xa n‑xo jaꞌan‑ia.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Se fariseu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, kuiꞌa n‑ka jaꞌan‑s Jesús. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu yaꞌa nuu‑s. Xiaꞌan‑ia:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 —Ñayiu io ɨɨn cientu tkachi te na kuita ɨɨn‑tɨ yuku, dandoo‑i koon diko xaun koon kɨtɨ ndeka‑i, te jɨn nunduku‑i kɨtɨ n‑xita jan. Xaxeꞌe xa n‑xita‑tɨ ma kande ini‑i‑tɨ.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Na naniꞌi‑i‑tɨ, te kadoko‑i‑tɨ nuꞌu veꞌe‑i, te yo kuvete‑i.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Na naxee‑i veꞌe‑i, te nadataka‑i ñayiu ka kumani xiꞌin‑i xiꞌin ñayiu io yatni xiꞌin‑i. Jaꞌan‑i nuu‑i: “Kuvete‑da chi n‑naniꞌi‑da tkachi‑da n‑xita”, xa na kuvete koio‑i tuku.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Daa ka kudɨ ini ia xtuu andɨu. Yo kudɨ ini ka‑ia hora natu ini ɨɨn ñayiu xa n‑ka kida‑i kuechi dada xaxeꞌe koon diko xaun koon ñayiu kida xavaꞌa chi ña tuu nax n‑ka kida‑i xa ku natu ini‑i.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 ʼNux io uxi tvini kaa ɨɨn ñadɨꞌɨ te dakuita‑ña ɨɨn, natnuu‑ña candil te tɨꞌu‑ña veꞌe‑ña. Vii nene nanduku‑ña,
8 Jesus continuou:
9 te hora na naniꞌi‑ña, nadataka‑ña ñayiu kumani xiꞌin‑ña xiꞌin ñayiu io yatni xiꞌin‑ña veꞌe‑ña, te jaꞌan‑ña nuu‑i: “Kuvete‑da chi n‑naniꞌi‑da tvini kaa n‑xita.” Duꞌa jaꞌan‑ña nuu‑i xa na kuvete koio‑i tuku.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Daa ka kudɨ ini ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux, hora natu ini ɨɨn ñayiu xa n‑kida‑i kuechi.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 ʼN‑xio ɨɨn se n‑xio uu daꞌya yɨɨ.
11 E Jesus disse ainda:
12 N‑jaꞌan seluchi ka nuu taa‑s: “Taa‑ro, kaꞌnde dava‑n xaxii‑n xa taxi‑n taꞌu‑da.” Te n‑xiaꞌan taa‑s dava xaxii‑s, dava ñuꞌu‑s.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Nu n‑kuu jeen kɨu, te n‑diko seluchi ka jan ñuꞌu‑s xiꞌin xaxii‑s, te niꞌi‑s tvini xa n‑diko‑s ñuꞌu jan xiꞌin xaxii‑s, te juaꞌan‑s ñuu xika. Ijan n‑xetniu‑s ntdaa tvini‑s. N‑datɨu‑s tvini‑s xa n‑xeen‑s davaꞌa nga xa n‑kukajan ini‑s.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Nu n‑dandɨꞌɨ‑s tvini‑s, te n‑kuu tnama ñuu ijan, te n‑ndoñuꞌu xa kaxi‑s.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 N‑xe kajan‑s tniu nuu ɨɨn se ñuteyu ijan, te n‑tundaꞌa ñaꞌa‑s nde nuu xetata‑s kuchi xa junuu‑s‑tɨ.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Yo n‑kuu anu‑s xa kaxi‑s doo ndichi ka xaxi kuchi jan xa na xikojuiin xa kojon‑s, ko ñayo n‑xiaꞌan.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ijan dada vaꞌa n‑najani ini‑s, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Diko tunga io xa kaxi ntdaa se xinokuechi nuu taa‑ro, te yaꞌa xiꞌi‑ro doko.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Na nangondita‑ro. Na nuꞌu‑ro veꞌe taa‑ro, te juñaꞌa‑ro: Taa‑ro, n‑kida‑da kuechi chi n‑kuxee ini‑da nuu Ianyuux, te n‑kuxee ini‑da nuu ndixi.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Vaꞌa ka nux maxku jaꞌan daꞌya ñaꞌa ka‑n. Na nduu‑da se xinokuechi nuu‑n”, kuu‑s, n‑xani ini‑s.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 ʼN‑ndojuiin‑s. N‑tnɨɨ‑s ichi. Juan nuꞌu‑s veꞌe taa‑s. Nu n‑nduyatni‑s nuu ñuꞌu taa‑s, te xika ka juan nuꞌu‑s, te n‑xini ñaꞌa taa‑s. N‑kundaꞌu ini ñaꞌa‑s. N‑kendava‑s. N‑xetnaꞌa ñaꞌa‑s, te n‑nundee ñaꞌa‑s. N‑teyuꞌu ñaꞌa‑s.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Te n‑jaꞌan‑s nuu taa‑s: “Taa‑ro, n‑kida‑da kuechi chi n‑kuxe ini‑da nuu Ianyuux. N‑kuxe ini‑da nuu ndixi. Vaꞌa ka maxku jaꞌan daꞌya ñaꞌa ka‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu taa‑s.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Te n‑jaꞌan taa‑s nuu se ka xinokuechi nuu‑s: “Juan jeꞌen koio dijun vaꞌa ka, te dandukutu koio‑n‑sɨ. Tnaa koio‑n deꞌe dɨkɨ ndaꞌa‑s. Chiꞌi koio‑n‑sɨ ndixa.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Te nkueka koio‑n nserru kandee ka. Kaꞌni koio‑n‑tɨ xa na kaxi‑ro‑t. Na koo‑ro xadɨ ini
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 chi daꞌya yɨɨ‑r yaꞌa, kuenda kɨu ndɨyɨ n‑kuu‑s, te vitna n‑nandoto‑s. Ña n‑xini‑ro nuu nde n‑xeꞌen‑s, te n‑naniꞌi‑ro‑s”, kuu taa‑s, xiaꞌan‑s. Te n‑xio xadɨ ini.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ʼDaꞌya yɨɨ‑s, se xaꞌnu jan, n‑xiko‑s. Juan nuꞌu‑s veꞌe‑s xa n‑ñutuu‑s nuu ñuꞌu‑s. Nu n‑nduyatni‑s veꞌe‑s, te n‑teku‑s xa ka tɨu música. N‑teku‑s xa ka xataxeꞌe ñayiu xiti veꞌe taa‑s.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 N‑kana‑s ɨɨn se xinokuechi nuu taa‑s, te n‑xijan tnuꞌu‑s nuu nax kuu veꞌe taa‑s.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Te n‑jaꞌan se xinokuechi jan: “N‑nxee ñani‑n, Dito. N‑nxee vaꞌa‑s, n‑nxee ndito‑s. Xijan kuu xa n‑ka xaꞌni‑s ncerru io ndee ka.”
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 N‑kiti ini daꞌya yɨɨ xaꞌnu ka se ijan, te ña n‑juini‑s xa ndɨu‑s veꞌe taa‑s. Te n‑xe nukueka ñaꞌa taa‑s. Vivii n‑jaꞌan‑s nuu‑s xa na ndɨu‑s.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 N‑jaꞌan‑s nuu taa‑s: “Mee‑da, kuia n‑kuu xinokuechi‑da nuu‑n. Te ni ɨɨn vuelta ña kuxe ini‑da nuu‑n, ko ta taxi ka‑n juini nga ɨɨn daꞌya nchiva xa kaxdɨɨ‑da xiꞌin ñayiu ka kumani xiꞌin‑da.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Se kuu daꞌya‑n n‑nxee, n‑xaxi‑s tvini‑n. N‑chiyaꞌu‑s ñadɨꞌɨ n‑kaa xiꞌin‑s, te xaxeꞌe‑s n‑xaꞌni‑n ncerru kandee ka”, kuu‑s.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Te xiaꞌan taa‑s nuu‑s: “Mee‑n, ntdantuꞌu kɨu tuu‑ro, te ntdaa xa nevaꞌa‑r kuu xaxii‑n.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Io vaꞌa xa kida‑r viko, te io xadɨ ini chi se kuu ñani‑n kuenda kɨu ndɨyɨ n‑kuu‑s, te n‑nandoto‑s. Ña n‑xini‑ro nuu nde n‑xeꞌen‑s, te n‑naniꞌi‑ro‑s”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.