Lucas 14
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 N‑xee ɨɨn sabado, te n‑jaꞌan ɨɨn se fariseu taxnuni Jesús xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s, te n‑xee‑ia veꞌe‑s xa kaxdini‑ia. Nɨni tuu‑ia ijan, n‑ka xo ndeꞌa se n‑ka taka ijan nu nax kida‑ia xa na kuaꞌa na tekuechi‑s‑ia.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Ijan nujuiin ɨɨn se ñuꞌu ñaꞌa Kuiña.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Xaxeꞌe xa n‑tu ini Jesús nax n‑ka xani ini se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin se fariseu xyuku ijan, n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Ni ɨɨn ña tuu nax n‑ka jaꞌan se ijan. N‑tnɨɨ Jesús se kuꞌu jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia xa na nuꞌu‑s veꞌe‑s.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Te xiaꞌan‑ia nuu se fariseu:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ñayo‑s niꞌi tnuꞌu jaꞌan‑s.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Nu n‑xini‑ia xa ka kaxí se n‑ka xee ijan nuu kunukoo koio‑s nuu ka xko nukoo se ndandɨꞌɨ ka, xiaꞌan‑ia nuu‑s:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 —Hora na jɨꞌɨn koio‑n viko tnundaꞌa, maxku nkoo koio‑n nuu kaxko nukoo se ndandɨꞌɨ xa na ñaꞌa xee ɨnka se ndandɨꞌɨ ka dada ndoꞌo viko jan.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Nkueka se n‑jaꞌan ñaꞌa ndoꞌo se ndandɨꞌɨ ka jan, te xee‑s nuu nukoo‑n, te jaꞌan‑s nuu‑n: “Xikojuiin na nkoo se yaꞌa nuu nukoo‑n.” Nux daa na yaꞌa‑n kujanuu‑n, te jɨꞌɨn‑n. Nkoo‑n nuu ka xko nukoo se dakuu nga.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Maxku daa kada‑n. Nux na jaꞌan ñaꞌa ɨɨn se kida viko te hora na xee koio‑n viko jan, nkoo koio‑n nuu ka xko nukoo ñayiu dakuu nga, ijan te xee se n‑jaꞌan ñaꞌa, te kachi‑s nuu‑n ɨɨn ɨɨn‑n: “Dito, juaꞌan‑n. Nkoo‑n nuu xtuu ñayiu ndandɨꞌɨ ka.” Najuen tnuꞌu ñaꞌa‑s nuu ntdaa ñayiu xyuku ijan.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ñayiu najuen tnuꞌu mee‑i, nduu‑i ñayiu dakuu nga, te kujanuu‑i. Ñayiu xko kida ná kida ñayiu dakuu nga, najuen tnuꞌu ñaꞌa ñayiu —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Te xiaꞌan‑ia nuu mee ni se n‑jaꞌan ñaꞌa:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Maxku duꞌa kada koio‑n; hora na kada‑n ɨɨn viko kaꞌnu, jaꞌan‑n ñayiu ka kukee ka kundaꞌu, ñayiu n‑ka nduneꞌe, ñayiu ka xika yakua, ñayiu kuaa du.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Kudɨ ini‑n chi ña tuu nax nataxi ñayiu ijan. Niꞌi‑n taꞌu‑n kɨu na nandoto ñayiu vaꞌa.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Nu n‑teku ɨɨn se yɨtnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan, te xiaꞌan‑s:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Te xiaꞌan Jesús:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 N‑xee hora kaxdeꞌñu koio‑s, te n‑tundaꞌa se kida viko jan se xinokuechi nuu‑s xa duꞌa na juñaꞌa‑s nuu ñayiu n‑jaꞌan‑s: “Juan xee‑n chi xa io tuꞌa xa kaxdeꞌñu‑n.”
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ntdaa se ijan ña n‑ka juini xa jɨꞌɨn koio‑s. Xiaꞌan se kiꞌna nuu nuu se xinokuechi jan: “N‑xeen‑r ñuꞌu te ndoñuꞌu xa nkoto‑r. Juñaꞌa‑n nuu se kida viko xa na taxkanu ini‑s chi ma kuu xa xee‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Xiaꞌan se kuu uu: “Oꞌon tayu ngutu n‑xeen‑r, te io xa nkoto‑r‑tɨ. Juñaꞌa‑n nuu‑s xa na taxkanu ini‑s chi ma kuu xa xee‑r.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Xiaꞌan ɨnka ntuku se n‑jaꞌan se kida viko: “Dijan n‑tnundaꞌa‑r, te ma kuu xa xee‑r.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Te n‑xiko se xinokuechi jan, te n‑najani‑s nuu xtoꞌo‑s xa n‑ka jaꞌan se ijan. Yo n‑kiti ini xtoꞌo‑s jan, te xiaꞌan‑s nuu‑s: “Yachi. Juaꞌan ichi kaꞌnu, ichi kuechi xiti ñuu, te jaꞌan‑n ñayiu ka kukee ka kundaꞌu, ñayiu n‑ka nduneꞌe, ñayiu kuaa, ñayiu xika yakua du.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 N‑kee‑s. Juaꞌan ntuku‑s. Ijan dada n‑naxee‑s, te xiaꞌan‑s: “Dito, xa n‑kida‑da xa n‑taꞌu tniu‑n, ko ta chitu ka veꞌe‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu xtoꞌo‑s.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Te xiaꞌan ntuku xtoꞌo‑s jan nuu‑s: “Juaꞌan ichi kaꞌnu. Juaꞌan ichi yuꞌu ñuu, te kandeka juexa‑n ñayiu kixi xa na chitu veꞌe‑r.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Kaxdeꞌñu koio‑i, ko se ña n‑ka juini xa kixi‑s, mayo‑s kaxkoꞌo viko‑r. Ni itaꞌu ndeyu‑r ma juñaꞌa‑r xa kaxi‑s” —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 N‑ndee Jesús veꞌe se fariseu jan, te juaꞌan‑ia nuu io xa jɨꞌɨn‑ia. Kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa juaꞌan, te n‑ngokoo‑ia xa kundeꞌa‑ia ñayiu jan, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 —Se juini xa nkuitandijun ñaꞌa‑s, nux dani kukajan ini‑s taa‑s, dɨꞌɨ‑s, ñadɨꞌɨ‑s, daꞌya‑s, ñani‑s, kuꞌa‑s; ma kuu xa dakuaꞌa‑r‑sɨ. Dani ma kuu xa dakuaꞌa‑r‑sɨ nux ma dandoo‑s xa kukajan ini mee‑s.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Nux ña io tuꞌa‑n xa kuu koio‑n kuenda kɨu se doko curuxi‑s xa nkuitakaa dika‑s xaxeꞌe‑r, na io tuꞌa ruꞌu, ma kuu xa dakuaꞌa ñaꞌa‑r.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Se juini xa kadavaꞌa‑s veꞌe iñu uxa piso, kiꞌna ka juen tnuꞌu‑s nadaa njuꞌun‑s xa kuaꞌa veꞌe dujun jan xa na daxinokava‑s
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 na ñaꞌa tava‑s cimientu, te ma kuu daxinokava‑s, te kuekundee ñaꞌa ñayiu xndeꞌa ñaꞌa.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Te juñaꞌa tnaꞌa‑i: “Se yaꞌa n‑kixeꞌe‑s xa kadavaꞌa‑s veꞌe‑s, ko ña n‑kuu xa daxinokava‑s.”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Dani ɨɨn se taxnuni, nux ñu ini‑s xa jantnaꞌa‑s xiꞌin ntnaꞌa ka taxnuni‑s, kiꞌna ka kani ini‑s nux ndaku‑s xiꞌin uxi mil soldado‑s nuu ɨnka se taxnuni io oko mil soldado.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Nux tu ini‑s xa ma ndaku‑s xiꞌin uxi mil soldado‑s, tundaꞌa‑s ɨɨn soldado xa kada ɨnuu‑s xa kutuu mani naꞌi koio‑s.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Dani ndoꞌo, ɨɨn ɨɨn‑n, ma ndaku‑n xa nkuitandijun ñaꞌa‑n nux ma dandoo‑n ntdaa xaxii‑n.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ʼVaꞌa ñɨɨ́, ko nux ñatuka ede, ma kuu xa nduu ede mee.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ña xiniñuꞌu ka, ni xa kate‑ro nuu ñuꞌu xa ku kuu‑i xeꞌen, ni xa daka‑ro xiꞌin xeꞌen kɨtɨ. Diko nga kate‑ro. Daa ka kuu ndoꞌo. Xaxeꞌe xa xnini‑n xa jaꞌan‑r, xijan kuu xa kunini vaꞌa koio xa na kutnuni ini‑n —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.