Lucas 14

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 N‑xee ɨɨn sabado, te n‑jaꞌan ɨɨn se fariseu taxnuni Jesús xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s, te n‑xee‑ia veꞌe‑s xa kaxdini‑ia. Nɨni tuu‑ia ijan, n‑ka xo ndeꞌa se n‑ka taka ijan nu nax kida‑ia xa na kuaꞌa na tekuechi‑s‑ia.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ijan nujuiin ɨɨn se ñuꞌu ñaꞌa Kuiña.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Xaxeꞌe xa n‑tu ini Jesús nax n‑ka xani ini se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin se fariseu xyuku ijan, n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Ni ɨɨn ña tuu nax n‑ka jaꞌan se ijan. N‑tnɨɨ Jesús se kuꞌu jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia xa na nuꞌu‑s veꞌe‑s.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Te xiaꞌan‑ia nuu se fariseu:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ñayo‑s niꞌi tnuꞌu jaꞌan‑s.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nu n‑xini‑ia xa ka kaxí se n‑ka xee ijan nuu kunukoo koio‑s nuu ka xko nukoo se ndandɨꞌɨ ka, xiaꞌan‑ia nuu‑s:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 —Hora na jɨꞌɨn koio‑n viko tnundaꞌa, maxku nkoo koio‑n nuu kaxko nukoo se ndandɨꞌɨ xa na ñaꞌa xee ɨnka se ndandɨꞌɨ ka dada ndoꞌo viko jan.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Nkueka se n‑jaꞌan ñaꞌa ndoꞌo se ndandɨꞌɨ ka jan, te xee‑s nuu nukoo‑n, te jaꞌan‑s nuu‑n: “Xikojuiin na nkoo se yaꞌa nuu nukoo‑n.” Nux daa na yaꞌa‑n kujanuu‑n, te jɨꞌɨn‑n. Nkoo‑n nuu ka xko nukoo se dakuu nga.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Maxku daa kada‑n. Nux na jaꞌan ñaꞌa ɨɨn se kida viko te hora na xee koio‑n viko jan, nkoo koio‑n nuu ka xko nukoo ñayiu dakuu nga, ijan te xee se n‑jaꞌan ñaꞌa, te kachi‑s nuu‑n ɨɨn ɨɨn‑n: “Dito, juaꞌan‑n. Nkoo‑n nuu xtuu ñayiu ndandɨꞌɨ ka.” Najuen tnuꞌu ñaꞌa‑s nuu ntdaa ñayiu xyuku ijan.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ñayiu najuen tnuꞌu mee‑i, nduu‑i ñayiu dakuu nga, te kujanuu‑i. Ñayiu xko kida ná kida ñayiu dakuu nga, najuen tnuꞌu ñaꞌa ñayiu —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Te xiaꞌan‑ia nuu mee ni se n‑jaꞌan ñaꞌa:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Maxku duꞌa kada koio‑n; hora na kada‑n ɨɨn viko kaꞌnu, jaꞌan‑n ñayiu ka kukee ka kundaꞌu, ñayiu n‑ka nduneꞌe, ñayiu ka xika yakua, ñayiu kuaa du.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Kudɨ ini‑n chi ña tuu nax nataxi ñayiu ijan. Niꞌi‑n taꞌu‑n kɨu na nandoto ñayiu vaꞌa.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Nu n‑teku ɨɨn se yɨtnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan, te xiaꞌan‑s:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Te xiaꞌan Jesús:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 N‑xee hora kaxdeꞌñu koio‑s, te n‑tundaꞌa se kida viko jan se xinokuechi nuu‑s xa duꞌa na juñaꞌa‑s nuu ñayiu n‑jaꞌan‑s: “Juan xee‑n chi xa io tuꞌa xa kaxdeꞌñu‑n.”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ntdaa se ijan ña n‑ka juini xa jɨꞌɨn koio‑s. Xiaꞌan se kiꞌna nuu nuu se xinokuechi jan: “N‑xeen‑r ñuꞌu te ndoñuꞌu xa nkoto‑r. Juñaꞌa‑n nuu se kida viko xa na taxkanu ini‑s chi ma kuu xa xee‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Xiaꞌan se kuu uu: “Oꞌon tayu ngutu n‑xeen‑r, te io xa nkoto‑r‑tɨ. Juñaꞌa‑n nuu‑s xa na taxkanu ini‑s chi ma kuu xa xee‑r.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Xiaꞌan ɨnka ntuku se n‑jaꞌan se kida viko: “Dijan n‑tnundaꞌa‑r, te ma kuu xa xee‑r.”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Te n‑xiko se xinokuechi jan, te n‑najani‑s nuu xtoꞌo‑s xa n‑ka jaꞌan se ijan. Yo n‑kiti ini xtoꞌo‑s jan, te xiaꞌan‑s nuu‑s: “Yachi. Juaꞌan ichi kaꞌnu, ichi kuechi xiti ñuu, te jaꞌan‑n ñayiu ka kukee ka kundaꞌu, ñayiu n‑ka nduneꞌe, ñayiu kuaa, ñayiu xika yakua du.”
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 N‑kee‑s. Juaꞌan ntuku‑s. Ijan dada n‑naxee‑s, te xiaꞌan‑s: “Dito, xa n‑kida‑da xa n‑taꞌu tniu‑n, ko ta chitu ka veꞌe‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu xtoꞌo‑s.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Te xiaꞌan ntuku xtoꞌo‑s jan nuu‑s: “Juaꞌan ichi kaꞌnu. Juaꞌan ichi yuꞌu ñuu, te kandeka juexa‑n ñayiu kixi xa na chitu veꞌe‑r.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Kaxdeꞌñu koio‑i, ko se ña n‑ka juini xa kixi‑s, mayo‑s kaxkoꞌo viko‑r. Ni itaꞌu ndeyu‑r ma juñaꞌa‑r xa kaxi‑s” —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 N‑ndee Jesús veꞌe se fariseu jan, te juaꞌan‑ia nuu io xa jɨꞌɨn‑ia. Kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa juaꞌan, te n‑ngokoo‑ia xa kundeꞌa‑ia ñayiu jan, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Se juini xa nkuitandijun ñaꞌa‑s, nux dani kukajan ini‑s taa‑s, dɨꞌɨ‑s, ñadɨꞌɨ‑s, daꞌya‑s, ñani‑s, kuꞌa‑s; ma kuu xa dakuaꞌa‑r‑sɨ. Dani ma kuu xa dakuaꞌa‑r‑sɨ nux ma dandoo‑s xa kukajan ini mee‑s.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nux ña io tuꞌa‑n xa kuu koio‑n kuenda kɨu se doko curuxi‑s xa nkuitakaa dika‑s xaxeꞌe‑r, na io tuꞌa ruꞌu, ma kuu xa dakuaꞌa ñaꞌa‑r.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Se juini xa kadavaꞌa‑s veꞌe iñu uxa piso, kiꞌna ka juen tnuꞌu‑s nadaa njuꞌun‑s xa kuaꞌa veꞌe dujun jan xa na daxinokava‑s
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 na ñaꞌa tava‑s cimientu, te ma kuu daxinokava‑s, te kuekundee ñaꞌa ñayiu xndeꞌa ñaꞌa.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Te juñaꞌa tnaꞌa‑i: “Se yaꞌa n‑kixeꞌe‑s xa kadavaꞌa‑s veꞌe‑s, ko ña n‑kuu xa daxinokava‑s.”
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Dani ɨɨn se taxnuni, nux ñu ini‑s xa jantnaꞌa‑s xiꞌin ntnaꞌa ka taxnuni‑s, kiꞌna ka kani ini‑s nux ndaku‑s xiꞌin uxi mil soldado‑s nuu ɨnka se taxnuni io oko mil soldado.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Nux tu ini‑s xa ma ndaku‑s xiꞌin uxi mil soldado‑s, tundaꞌa‑s ɨɨn soldado xa kada ɨnuu‑s xa kutuu mani naꞌi koio‑s.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Dani ndoꞌo, ɨɨn ɨɨn‑n, ma ndaku‑n xa nkuitandijun ñaꞌa‑n nux ma dandoo‑n ntdaa xaxii‑n.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ʼVaꞌa ñɨɨ́, ko nux ñatuka ede, ma kuu xa nduu ede mee.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Ña xiniñuꞌu ka, ni xa kate‑ro nuu ñuꞌu xa ku kuu‑i xeꞌen, ni xa daka‑ro xiꞌin xeꞌen kɨtɨ. Diko nga kate‑ro. Daa ka kuu ndoꞌo. Xaxeꞌe xa xnini‑n xa jaꞌan‑r, xijan kuu xa kunini vaꞌa koio xa na kutnuni ini‑n —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.