Lucas 13
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC
1 Tiempu ijan n‑ka xee se n‑ka xee nuu Jesús. Te n‑ka najani‑s xa mee hora ka doko tɨtnɨ se Galilea kɨtɨ‑s nuu altar, n‑xaꞌni ñaꞌa Pilato. Te n‑daka niꞌno‑s nɨñɨ‑s xiꞌin nɨñɨ kɨtɨ n‑xiꞌi nuu altar jan.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Xiaꞌan Jesús:
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 ko ñaꞌa. Nux ma natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, dani yaꞌa koio mee‑n.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Va dɨuni ka xani ini‑n xa xaun uni ni se n‑ka xiꞌí na jungava ndodo ñaꞌa torri nani Siloé n‑ka kida kueꞌe ka kuechi dada dava ka ñayiu io Jerusalén,
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 ko ñaꞌa. Nux ma natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, daa yaꞌa koio mee‑n —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Te n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu kandee nuu ñayiu xyuku ijan. Xiaꞌan‑ia:
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Te n‑jaꞌan‑s nuu se ndee tnu uva jan: “Neꞌe. Kundeꞌa‑n‑tnu xa ña tuu nax juun‑tnu. Xa n‑kuu uni kuia kixi‑r xa tnɨɨ‑r higo, te ña tuu nax niꞌi‑r. Kaꞌnde‑tnu chi nukoo duꞌa ni‑tnu.”
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Te n‑jaꞌan se ijan: “Dito, idii nga kuia na ku nukoo naꞌi‑tnu. Kuia vitna na nadataya‑da ñuꞌu nɨkanduu xeꞌe‑tnu xa dakeé‑da xeꞌen.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Te nux na juun‑tnu, io vaꞌa. Nux ñaꞌa, kaꞌnde‑n‑tnu” —kuu‑s, xiaꞌan‑s.
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 N‑xee kɨu sabado, kɨu ndetatu ñayiu Israel. Kɨu ijan dakuaꞌa Jesús ñayiu xiti ɨɨn veñuꞌu luchi.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ijan n‑xee ɨɨn ñá ñuꞌu ñaꞌa xaloko. Kuꞌu yata‑ña. N‑kuu xaun uni kuia io tɨꞌɨ yata‑ña. Ña kuu daꞌu ni xa kunujuiin ndaa‑ña.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 N‑xini ñaꞌa‑ia, te n‑kana ñaꞌa‑ia. Xiaꞌan‑ia nuu‑ña:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Te n‑xajan ndodo ñaꞌa‑ia ndaꞌa‑ia. Danaa n‑ndundaa yata‑ña. Te n‑nakuetu‑ña nuu Ianyuux.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Yo n‑kiti ini se kida veñuꞌu nuu Jesús chi n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu kɨu ka ndetatu ñayiu Israel. Te n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu xyuku ijan:
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Te xiaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, nuu‑s:
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Nani ka kuu‑n daꞌya dana Abraham, dani kuu‑ña daꞌya dana Abraham. Xa yɨꞌɨ xaun uni kuia ñuꞌu ñaꞌa Satanás. ¿Nax kuu xa ña io vaꞌa xa yaa‑ña nuu‑i kɨu ndetatu‑ro?
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan‑ia xijan, te n‑ka kujanuu ñayiu kuiꞌa n‑ka jaꞌan nuu‑ia. N‑ka kudɨ ini ntdaa ñayiu xyuku ijan xaxeꞌe xa vichi vaꞌa n‑kida‑ia.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Xijan kuu xa xiaꞌan‑ia:
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 ndɨjɨn tnumaxtaxa. N‑dakeé ɨɨn seyɨɨ idii ni ndɨjɨn‑tnu nuu ñuꞌu‑s, te n‑kaꞌndɨ‑tnu. N‑xaꞌnu dujun tnumaxtaxa, te n‑ka xajan chilidaa taka‑tɨ daꞌnda‑tnu.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Ijan dada n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu kandee:
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Tnuꞌu‑ia kuu ná kuu levadura. N‑tnɨɨ ɨɨn ñadɨꞌɨ levadura, te n‑daka niꞌno‑ña xiꞌin oko uu litro yuchi trɨu. N‑ndaa yuxa jan nde n‑xee na koo.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Dani juaꞌan‑ia ichi juaꞌan Jerusalén. Nɨni n‑yaꞌa‑ia ñuu naꞌnu, ñuu kuechi n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Te n‑jaꞌan ɨɨn ñayiu nuu‑ia:
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 —Teyɨka koio‑n mee‑n xa mee ni tnuꞌu ruꞌu jandixa koio‑n xa jɨꞌɨn‑n andɨu. Kuenda kɨu jɨꞌɨn‑n ɨɨn veꞌe, te kɨu‑n yeꞌe tnaꞌa kuu xa jɨꞌɨn‑n ijan. Kueꞌe ñayiu nduku ini xa jɨꞌɨn koio‑i ijan, ko ma ntdaa‑i jɨꞌɨn.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Nu n‑kunee nakadɨ kutu ɨɨn se kuu xtoꞌo ɨɨn veꞌe yeꞌe‑s. Nux jɨꞌɨn koio‑n veꞌe‑s xa kɨu‑n ijan te nux kunujuiin koio‑n yata veꞌe‑s te dakande‑n yeꞌe jan, te juñaꞌa‑n: “Dito, Dito, najaan‑n yeꞌe na xe kɨu koio‑da”, te jaꞌan‑s: “Ñaꞌa, chi ña xini ñaꞌa‑r. Ña xini‑r nde kuu ñuu‑n.”
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Te jaꞌan koio‑n: “N‑ka xaxi‑ro, n‑ka xiꞌi‑ro, te n‑dakuaꞌa‑n ñayiu ichi kaꞌnu ñuu‑da.”
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Kuenda kɨu xtoꞌo veꞌe jan kuu‑r. Te jaꞌan‑r nuu‑n: “Aru jaꞌan xa ña xini ñaꞌa‑r. Ña xini‑r nde kuu ñuu‑n. Juaꞌan naꞌi koio chi ñayiu ka kida kuechi ka kuu‑n.”
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Yo ndeꞌe ndaꞌi koio‑n, te ndeꞌe kiti ini koio‑n nuu Ianyuux kɨu ijan xaxeꞌe xa mayo‑n kɨu nuu taxnuni‑ia xiꞌin xaxeꞌe xa jini‑n xa tuu Abraham, Isaac xiꞌin Jacob xiꞌin ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Xee ñayiu ntdantuꞌu ñuu xndatuu ñuñayiu ijan. Kee koio‑i nkoon lado ñuñayiu. Nde nuu kane ngandii xiꞌin nde nuu keé ngandii, nde xeꞌe ñuñayiu xiꞌin nde dɨkɨ ñuñayiu kee koio‑i xa kunukoo koio‑i yuꞌu mexa xa kaxdeꞌñu‑i nuu taxnuni Ianyuux.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Kueꞌe ñayiu kunuu ka vitna, nduu‑i ñayiu ña ndandɨꞌɨ. Ñayiu ña ndandɨꞌɨ vitna, nduu‑i ñayiu ndandɨꞌɨ kɨu ijan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Hora ijan n‑ka xee dava se fariseu nuu Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Dani xaku nga kɨu ndoñuꞌu xa jɨꞌɨn ntuku‑r Jerusalén. Io xa jɨꞌɨn‑r chi ñatu io vaꞌa nux xiꞌí ɨɨn se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ɨnka ñuu.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Te n‑kixeꞌe‑ia xa kakuneꞌe‑ia ñayiu Jerusalén. N‑jaꞌan‑ia:
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Kunaꞌa koio‑n xa mayo ka‑n kutuu Jerusalén, te ma kutuu ka‑ro. Xee kɨu jaꞌan‑n: “Naka taꞌu Ia n‑natundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa juan ndixi‑ia ñuñayiu; ijan dada jini ñaꞌa ntuku‑n” —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.