Lucas 13
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Tiempu ijan n‑ka xee se n‑ka xee nuu Jesús. Te n‑ka najani‑s xa mee hora ka doko tɨtnɨ se Galilea kɨtɨ‑s nuu altar, n‑xaꞌni ñaꞌa Pilato. Te n‑daka niꞌno‑s nɨñɨ‑s xiꞌin nɨñɨ kɨtɨ n‑xiꞌi nuu altar jan.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Xiaꞌan Jesús:
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 ko ñaꞌa. Nux ma natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, dani yaꞌa koio mee‑n.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Va dɨuni ka xani ini‑n xa xaun uni ni se n‑ka xiꞌí na jungava ndodo ñaꞌa torri nani Siloé n‑ka kida kueꞌe ka kuechi dada dava ka ñayiu io Jerusalén,
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 ko ñaꞌa. Nux ma natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, daa yaꞌa koio mee‑n —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Te n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu kandee nuu ñayiu xyuku ijan. Xiaꞌan‑ia:
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Te n‑jaꞌan‑s nuu se ndee tnu uva jan: “Neꞌe. Kundeꞌa‑n‑tnu xa ña tuu nax juun‑tnu. Xa n‑kuu uni kuia kixi‑r xa tnɨɨ‑r higo, te ña tuu nax niꞌi‑r. Kaꞌnde‑tnu chi nukoo duꞌa ni‑tnu.”
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Te n‑jaꞌan se ijan: “Dito, idii nga kuia na ku nukoo naꞌi‑tnu. Kuia vitna na nadataya‑da ñuꞌu nɨkanduu xeꞌe‑tnu xa dakeé‑da xeꞌen.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Te nux na juun‑tnu, io vaꞌa. Nux ñaꞌa, kaꞌnde‑n‑tnu” —kuu‑s, xiaꞌan‑s.
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 N‑xee kɨu sabado, kɨu ndetatu ñayiu Israel. Kɨu ijan dakuaꞌa Jesús ñayiu xiti ɨɨn veñuꞌu luchi.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Ijan n‑xee ɨɨn ñá ñuꞌu ñaꞌa xaloko. Kuꞌu yata‑ña. N‑kuu xaun uni kuia io tɨꞌɨ yata‑ña. Ña kuu daꞌu ni xa kunujuiin ndaa‑ña.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 N‑xini ñaꞌa‑ia, te n‑kana ñaꞌa‑ia. Xiaꞌan‑ia nuu‑ña:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Te n‑xajan ndodo ñaꞌa‑ia ndaꞌa‑ia. Danaa n‑ndundaa yata‑ña. Te n‑nakuetu‑ña nuu Ianyuux.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Yo n‑kiti ini se kida veñuꞌu nuu Jesús chi n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu kɨu ka ndetatu ñayiu Israel. Te n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu xyuku ijan:
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Te xiaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, nuu‑s:
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Nani ka kuu‑n daꞌya dana Abraham, dani kuu‑ña daꞌya dana Abraham. Xa yɨꞌɨ xaun uni kuia ñuꞌu ñaꞌa Satanás. ¿Nax kuu xa ña io vaꞌa xa yaa‑ña nuu‑i kɨu ndetatu‑ro?
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan‑ia xijan, te n‑ka kujanuu ñayiu kuiꞌa n‑ka jaꞌan nuu‑ia. N‑ka kudɨ ini ntdaa ñayiu xyuku ijan xaxeꞌe xa vichi vaꞌa n‑kida‑ia.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Xijan kuu xa xiaꞌan‑ia:
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 ndɨjɨn tnumaxtaxa. N‑dakeé ɨɨn seyɨɨ idii ni ndɨjɨn‑tnu nuu ñuꞌu‑s, te n‑kaꞌndɨ‑tnu. N‑xaꞌnu dujun tnumaxtaxa, te n‑ka xajan chilidaa taka‑tɨ daꞌnda‑tnu.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Ijan dada n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu kandee:
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Tnuꞌu‑ia kuu ná kuu levadura. N‑tnɨɨ ɨɨn ñadɨꞌɨ levadura, te n‑daka niꞌno‑ña xiꞌin oko uu litro yuchi trɨu. N‑ndaa yuxa jan nde n‑xee na koo.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Dani juaꞌan‑ia ichi juaꞌan Jerusalén. Nɨni n‑yaꞌa‑ia ñuu naꞌnu, ñuu kuechi n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Te n‑jaꞌan ɨɨn ñayiu nuu‑ia:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 —Teyɨka koio‑n mee‑n xa mee ni tnuꞌu ruꞌu jandixa koio‑n xa jɨꞌɨn‑n andɨu. Kuenda kɨu jɨꞌɨn‑n ɨɨn veꞌe, te kɨu‑n yeꞌe tnaꞌa kuu xa jɨꞌɨn‑n ijan. Kueꞌe ñayiu nduku ini xa jɨꞌɨn koio‑i ijan, ko ma ntdaa‑i jɨꞌɨn.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Nu n‑kunee nakadɨ kutu ɨɨn se kuu xtoꞌo ɨɨn veꞌe yeꞌe‑s. Nux jɨꞌɨn koio‑n veꞌe‑s xa kɨu‑n ijan te nux kunujuiin koio‑n yata veꞌe‑s te dakande‑n yeꞌe jan, te juñaꞌa‑n: “Dito, Dito, najaan‑n yeꞌe na xe kɨu koio‑da”, te jaꞌan‑s: “Ñaꞌa, chi ña xini ñaꞌa‑r. Ña xini‑r nde kuu ñuu‑n.”
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Te jaꞌan koio‑n: “N‑ka xaxi‑ro, n‑ka xiꞌi‑ro, te n‑dakuaꞌa‑n ñayiu ichi kaꞌnu ñuu‑da.”
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Kuenda kɨu xtoꞌo veꞌe jan kuu‑r. Te jaꞌan‑r nuu‑n: “Aru jaꞌan xa ña xini ñaꞌa‑r. Ña xini‑r nde kuu ñuu‑n. Juaꞌan naꞌi koio chi ñayiu ka kida kuechi ka kuu‑n.”
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Yo ndeꞌe ndaꞌi koio‑n, te ndeꞌe kiti ini koio‑n nuu Ianyuux kɨu ijan xaxeꞌe xa mayo‑n kɨu nuu taxnuni‑ia xiꞌin xaxeꞌe xa jini‑n xa tuu Abraham, Isaac xiꞌin Jacob xiꞌin ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Xee ñayiu ntdantuꞌu ñuu xndatuu ñuñayiu ijan. Kee koio‑i nkoon lado ñuñayiu. Nde nuu kane ngandii xiꞌin nde nuu keé ngandii, nde xeꞌe ñuñayiu xiꞌin nde dɨkɨ ñuñayiu kee koio‑i xa kunukoo koio‑i yuꞌu mexa xa kaxdeꞌñu‑i nuu taxnuni Ianyuux.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Kueꞌe ñayiu kunuu ka vitna, nduu‑i ñayiu ña ndandɨꞌɨ. Ñayiu ña ndandɨꞌɨ vitna, nduu‑i ñayiu ndandɨꞌɨ kɨu ijan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Hora ijan n‑ka xee dava se fariseu nuu Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Dani xaku nga kɨu ndoñuꞌu xa jɨꞌɨn ntuku‑r Jerusalén. Io xa jɨꞌɨn‑r chi ñatu io vaꞌa nux xiꞌí ɨɨn se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ɨnka ñuu.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Te n‑kixeꞌe‑ia xa kakuneꞌe‑ia ñayiu Jerusalén. N‑jaꞌan‑ia:
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Kunaꞌa koio‑n xa mayo ka‑n kutuu Jerusalén, te ma kutuu ka‑ro. Xee kɨu jaꞌan‑n: “Naka taꞌu Ia n‑natundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa juan ndixi‑ia ñuñayiu; ijan dada jini ñaꞌa ntuku‑n” —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.