Lucas 13
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB
1 Tiempu ijan n‑ka xee se n‑ka xee nuu Jesús. Te n‑ka najani‑s xa mee hora ka doko tɨtnɨ se Galilea kɨtɨ‑s nuu altar, n‑xaꞌni ñaꞌa Pilato. Te n‑daka niꞌno‑s nɨñɨ‑s xiꞌin nɨñɨ kɨtɨ n‑xiꞌi nuu altar jan.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Xiaꞌan Jesús:
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 ko ñaꞌa. Nux ma natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, dani yaꞌa koio mee‑n.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Va dɨuni ka xani ini‑n xa xaun uni ni se n‑ka xiꞌí na jungava ndodo ñaꞌa torri nani Siloé n‑ka kida kueꞌe ka kuechi dada dava ka ñayiu io Jerusalén,
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 ko ñaꞌa. Nux ma natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, daa yaꞌa koio mee‑n —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Te n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu kandee nuu ñayiu xyuku ijan. Xiaꞌan‑ia:
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Te n‑jaꞌan‑s nuu se ndee tnu uva jan: “Neꞌe. Kundeꞌa‑n‑tnu xa ña tuu nax juun‑tnu. Xa n‑kuu uni kuia kixi‑r xa tnɨɨ‑r higo, te ña tuu nax niꞌi‑r. Kaꞌnde‑tnu chi nukoo duꞌa ni‑tnu.”
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Te n‑jaꞌan se ijan: “Dito, idii nga kuia na ku nukoo naꞌi‑tnu. Kuia vitna na nadataya‑da ñuꞌu nɨkanduu xeꞌe‑tnu xa dakeé‑da xeꞌen.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Te nux na juun‑tnu, io vaꞌa. Nux ñaꞌa, kaꞌnde‑n‑tnu” —kuu‑s, xiaꞌan‑s.
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 N‑xee kɨu sabado, kɨu ndetatu ñayiu Israel. Kɨu ijan dakuaꞌa Jesús ñayiu xiti ɨɨn veñuꞌu luchi.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Ijan n‑xee ɨɨn ñá ñuꞌu ñaꞌa xaloko. Kuꞌu yata‑ña. N‑kuu xaun uni kuia io tɨꞌɨ yata‑ña. Ña kuu daꞌu ni xa kunujuiin ndaa‑ña.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 N‑xini ñaꞌa‑ia, te n‑kana ñaꞌa‑ia. Xiaꞌan‑ia nuu‑ña:
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Te n‑xajan ndodo ñaꞌa‑ia ndaꞌa‑ia. Danaa n‑ndundaa yata‑ña. Te n‑nakuetu‑ña nuu Ianyuux.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Yo n‑kiti ini se kida veñuꞌu nuu Jesús chi n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu kɨu ka ndetatu ñayiu Israel. Te n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu xyuku ijan:
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Te xiaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, nuu‑s:
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Nani ka kuu‑n daꞌya dana Abraham, dani kuu‑ña daꞌya dana Abraham. Xa yɨꞌɨ xaun uni kuia ñuꞌu ñaꞌa Satanás. ¿Nax kuu xa ña io vaꞌa xa yaa‑ña nuu‑i kɨu ndetatu‑ro?
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan‑ia xijan, te n‑ka kujanuu ñayiu kuiꞌa n‑ka jaꞌan nuu‑ia. N‑ka kudɨ ini ntdaa ñayiu xyuku ijan xaxeꞌe xa vichi vaꞌa n‑kida‑ia.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Xijan kuu xa xiaꞌan‑ia:
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 ndɨjɨn tnumaxtaxa. N‑dakeé ɨɨn seyɨɨ idii ni ndɨjɨn‑tnu nuu ñuꞌu‑s, te n‑kaꞌndɨ‑tnu. N‑xaꞌnu dujun tnumaxtaxa, te n‑ka xajan chilidaa taka‑tɨ daꞌnda‑tnu.
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Ijan dada n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu kandee:
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Tnuꞌu‑ia kuu ná kuu levadura. N‑tnɨɨ ɨɨn ñadɨꞌɨ levadura, te n‑daka niꞌno‑ña xiꞌin oko uu litro yuchi trɨu. N‑ndaa yuxa jan nde n‑xee na koo.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Dani juaꞌan‑ia ichi juaꞌan Jerusalén. Nɨni n‑yaꞌa‑ia ñuu naꞌnu, ñuu kuechi n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Te n‑jaꞌan ɨɨn ñayiu nuu‑ia:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 —Teyɨka koio‑n mee‑n xa mee ni tnuꞌu ruꞌu jandixa koio‑n xa jɨꞌɨn‑n andɨu. Kuenda kɨu jɨꞌɨn‑n ɨɨn veꞌe, te kɨu‑n yeꞌe tnaꞌa kuu xa jɨꞌɨn‑n ijan. Kueꞌe ñayiu nduku ini xa jɨꞌɨn koio‑i ijan, ko ma ntdaa‑i jɨꞌɨn.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Nu n‑kunee nakadɨ kutu ɨɨn se kuu xtoꞌo ɨɨn veꞌe yeꞌe‑s. Nux jɨꞌɨn koio‑n veꞌe‑s xa kɨu‑n ijan te nux kunujuiin koio‑n yata veꞌe‑s te dakande‑n yeꞌe jan, te juñaꞌa‑n: “Dito, Dito, najaan‑n yeꞌe na xe kɨu koio‑da”, te jaꞌan‑s: “Ñaꞌa, chi ña xini ñaꞌa‑r. Ña xini‑r nde kuu ñuu‑n.”
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Te jaꞌan koio‑n: “N‑ka xaxi‑ro, n‑ka xiꞌi‑ro, te n‑dakuaꞌa‑n ñayiu ichi kaꞌnu ñuu‑da.”
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Kuenda kɨu xtoꞌo veꞌe jan kuu‑r. Te jaꞌan‑r nuu‑n: “Aru jaꞌan xa ña xini ñaꞌa‑r. Ña xini‑r nde kuu ñuu‑n. Juaꞌan naꞌi koio chi ñayiu ka kida kuechi ka kuu‑n.”
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Yo ndeꞌe ndaꞌi koio‑n, te ndeꞌe kiti ini koio‑n nuu Ianyuux kɨu ijan xaxeꞌe xa mayo‑n kɨu nuu taxnuni‑ia xiꞌin xaxeꞌe xa jini‑n xa tuu Abraham, Isaac xiꞌin Jacob xiꞌin ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Xee ñayiu ntdantuꞌu ñuu xndatuu ñuñayiu ijan. Kee koio‑i nkoon lado ñuñayiu. Nde nuu kane ngandii xiꞌin nde nuu keé ngandii, nde xeꞌe ñuñayiu xiꞌin nde dɨkɨ ñuñayiu kee koio‑i xa kunukoo koio‑i yuꞌu mexa xa kaxdeꞌñu‑i nuu taxnuni Ianyuux.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Kueꞌe ñayiu kunuu ka vitna, nduu‑i ñayiu ña ndandɨꞌɨ. Ñayiu ña ndandɨꞌɨ vitna, nduu‑i ñayiu ndandɨꞌɨ kɨu ijan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Hora ijan n‑ka xee dava se fariseu nuu Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Dani xaku nga kɨu ndoñuꞌu xa jɨꞌɨn ntuku‑r Jerusalén. Io xa jɨꞌɨn‑r chi ñatu io vaꞌa nux xiꞌí ɨɨn se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ɨnka ñuu.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 Te n‑kixeꞌe‑ia xa kakuneꞌe‑ia ñayiu Jerusalén. N‑jaꞌan‑ia:
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Kunaꞌa koio‑n xa mayo ka‑n kutuu Jerusalén, te ma kutuu ka‑ro. Xee kɨu jaꞌan‑n: “Naka taꞌu Ia n‑natundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa juan ndixi‑ia ñuñayiu; ijan dada jini ñaꞌa ntuku‑n” —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.