João 6

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na n‑yaꞌa xaꞌa, te juaꞌan Jesús nde ɨnka lado ndute nani Mar Galilea. Dava ñayiu danani ndute jan Mar Tiberias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Ijan n‑ka xe kuitandijun kueꞌe ñayiu Jesús, chi n‑ka xini‑i milagru n‑kida‑ia, hora n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu kuꞌu.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Ɨnka lado Mar Galilea, n‑xe xee Jesús dɨkɨ tnduu ijan. Ijan nukoo‑ia, xiꞌin se dakuaꞌa‑ia.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Te vax kuyatni ɨɨn viko ñayiu Israel, viko nani Paxcua.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 N‑xini Jesús kueꞌe xa kueꞌe ñayiu vaxi nuu tuu‑ia. N‑jaꞌan‑ia nuu Slipe:
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Duꞌa n‑jaꞌan‑ia xa kototnuni‑ia Slipe, chi naꞌa mee‑ia nax kada‑ia.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 N‑jaꞌan Slipe:
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 N‑jaꞌan Ndrixi, ɨɨn se dakuaꞌa Jesús. Ñani Simón Spedru kuu‑s. N‑jaꞌan‑s:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 —Yaꞌa io ɨɨn seluchi neꞌe oꞌon tila cebada xiꞌin uu chaka. ¿Ko nax ku kendita xaꞌa ni xa kax koio kueꞌe ñayiu yaꞌa?
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 N‑jaꞌan Jesús:
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 N‑tnɨɨ Jesús oꞌon tila neꞌe seluchi jan. Na n‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux, te n‑xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia, xa na dakexio koio‑s nuu ñayiu ka nukoo ijan. Dɨuni n‑dakexio‑s chaka, ndenda n‑ka juini‑i xa kaxi‑i.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Na n‑yaꞌa xa n‑ka xax vaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia:
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Te ijan n‑ka najeꞌen‑s tila ndoo. Uxi uu yɨka n‑ka dachitu‑s pedazu tila cebada n‑ndoo, na n‑yaꞌa xa n‑ka xaxi ñayiu.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Na n‑ka xini ñayiu xa n‑kida Jesús milagru yaꞌa, n‑ka jaꞌan‑i:
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 N‑xinitnuni Jesús xa ka juini ñayiu jan xa kandeka juexa ñaꞌa koio‑i jɨꞌɨn, xa ku kuu‑ia se kunxaꞌnu ka nuu‑i. Xijan kuu xa n‑kee‑ia. Juan xee ka‑ia, meni mee‑ia, yuku ijan.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Vax kunee, te n‑ka nuu se dakuaꞌa Jesús nde yundute mar.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Ijan n‑ka keé‑s ɨɨn barcu, te n‑ka kixeꞌe‑s xa dakaka‑s barcu, xa nuꞌu‑s ñuu nani Capernaum. Xá vax kuaa ka, ko dani ta naxee ka Jesús.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Kane tachi ndeꞌe, te n‑kixeꞌe ndute nakuido tnaꞌa‑té.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Na n‑ka dakaka‑s barcu oꞌon iñu kilómetro, n‑ka xini‑s Jesús, xika ndodo‑ia nuu ndute. N‑kuyatni‑ia barcu, te n‑ka yuꞌu‑s.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Ko n‑jaꞌan‑ia:
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Xijan kuu xa n‑ka tna ini‑s xa keé‑ia barcu. Na n‑keé‑ia barcu, te danaa ni n‑xee barcu nde yundute mar, nuu ka juini‑s xa jɨꞌɨn‑s.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Kɨu kuu uu, xyuku kueꞌe xa kueꞌe ñayiu, nuu n‑ka xaxi‑i tila n‑xiaꞌan Jesús. N‑ka xini‑i xa n‑xio idini barcu ijan, te n‑ka kutnuni ini‑i xa ña n‑keé Jesús barcu xiꞌin se dakuaꞌa‑ia. N‑ka xini‑i xa meni se dakuaꞌa‑ia n‑ka keé barcu, juaꞌan‑s nde ɨnka lado ndute mar.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 N‑ka kee kueꞌe barcu ñuu nani Tiberias. N‑ka xee‑tnu yatni nuu n‑ka xaxi ñayiu tila, na n‑yaꞌa xa n‑xiaꞌan Xtoꞌo‑ro xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Xijan kuu xa, na n‑ka xini ñayiu xa ña yoo Jesús, ni se dakuaꞌa‑ia, n‑ka keé mee‑i barcu tuku. N‑ka xee‑i ñuu nani Capernaum, n‑ka nanduku‑i Jesús.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Na n‑ka nanitnaꞌa ñayiu xiꞌin Jesús, ɨnka xio ndute mar, n‑ka jaꞌan‑i:
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 N‑jaꞌan Jesús:
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Tila xaa‑n vitna vax ndɨꞌɨ. Io xa kadatniu koio‑n xa niꞌi koio‑n tila ma jɨn ndɨꞌɨ. Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, taxi‑s tila ma jɨn ndɨꞌɨ nuu mee‑n, xa kutuu vaꞌa koio‑n xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Chi n‑kaxí ñaꞌa Taa‑r xa duꞌa kada‑r.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 N‑ka jaꞌan‑i:
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 N‑jaꞌan Jesús:
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Xijan kuu xa n‑ka jaꞌan‑i:
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Taxaꞌnu tnetnu‑ro, n‑ka xaxi‑s xa nani maná, hora n‑ka xikonuu‑s yuku nuu ñayo ñayiu io. Jaꞌan tnuꞌu Ianyuux xa n‑xiaꞌan‑ia tila andɨu xa n‑ka xaxi‑s.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 N‑jaꞌan Jesús:
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Tila Ianyuux kuu xa vaxi nde andɨu. Kida mee‑s xa kutuu vaꞌa koio ñayiu.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 N‑ka jaꞌan‑i:
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 N‑jaꞌan Jesús:
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ko xá n‑jaꞌan‑r nuu‑n, xa juini xa n‑ka xini ñaꞌa‑n, ko ña jandixa ñaꞌa‑n.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Ntdaa ñayiu taxi Taa‑r, kunduu koio‑i xiꞌin mee‑r. Te ɨɨn ɨɨn ñayiu kunduu xiꞌin mee‑r, kueka vaꞌa‑r‑yɨ, nuncas ma dangondita‑r‑yɨ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Chi ñatu vaa‑r nde andɨu xa kada‑r xa juini mee‑r. Vaa‑r xa kada‑r xa juini Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r vaxi.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Xa juini Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa, kuu xa ma dajɨꞌɨn‑r ni ɨɨn ñayiu n‑taxi‑ia. Juini‑ia xa kada‑r xa nandoto koio‑i, ntdaa‑i, kɨu jɨn ndɨꞌɨ ntdaa xa io.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Xa juini Taa‑r, kuu xa ntdaa ñayiu ka xini Daꞌya‑ia te ka jandixa‑i‑ia, te mee‑i kutuu vaꞌa koio‑i xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Kada‑r xa nandoto koio‑i, kɨu jɨn ndɨꞌɨ ntdaa xa io.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Xijan kuu xa n‑ka jan kuechi se Israel Jesús, xaxeꞌe xa n‑jaꞌan‑ia: “Mee‑r kuu tila vaxi nde andɨu.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 N‑ka jaꞌan‑s:
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 N‑jaꞌan Jesús:
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Ni ɨɨn ñayiu, ña kuaꞌa xa kunduu‑i xiꞌin mee‑r, nux ma kada Taa‑r xa duꞌa koo. N‑tundaꞌa ñaꞌa Taa‑r mee‑r, te kɨu jɨn ndɨꞌɨ ntdaa xa io, te kada mee‑r xa nandoto koio ñayiu kunduu xiꞌin mee‑r.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, n‑ka chidotnuni‑s: “Dakuaꞌa Ianyuux mee‑i, ntdaa‑i.” Ntdaa ñayiu n‑ka teku tnuꞌu Ianyuux, te n‑ka dakuaꞌa‑i tnuꞌu‑ia, kunduu koio mee‑i xiꞌin mee‑r.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 ʼNi ɨɨn ñayiu, nuncas ña n‑xini‑i Taa‑r. Se vaxi nde nuu tuu Ianyuux, mee‑s xini Taa‑s.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Nux jandixa ñaꞌa ɨɨn ñayiu mee‑r, kutuu vaꞌa‑i xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Mee‑r kuu tila kida xa tuu vaꞌa ñayiu.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Taxaꞌnu tnetnu mee‑n, n‑ka xikonuu‑s nuu ñayo ñayiu io, te n‑ka xaxi‑s maná, ko n‑ka xiꞌí‑s.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Mee‑r kuu tila vaxi nde andɨu. Davaꞌa nga ñayiu kaxi tila yaꞌa, te ma kuú‑i.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Mee‑r kuu tila kida xa tuu vaꞌa ñayiu. Tila vaxi nde andɨu. Davaꞌa nga ñayiu kaxi tila yaꞌa, kutuu vaꞌa‑i kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Tila taxi mee‑r, kuu yɨkɨ kuñu mee‑r. Juñaꞌa‑r, xa kutuu vaꞌa koio ñayiu ñuñayiu.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Xijan kuu xa n‑ka jantnaꞌa tnuꞌu se Israel. N‑ka xijan tnuꞌu‑s:
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 N‑jaꞌan Jesús:
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ñayiu ka xaxi kuñu mee‑r, te ka xiꞌi‑i nɨñɨ mee‑r, xtuu vaꞌa‑i vitna xiꞌin kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Te kada‑r xa nandoto koio‑i, kɨu jɨn ndɨꞌɨ ntdaa xa io.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Chi kuñu mee‑r, kuu xandaa xa kaa‑ro kuu, te nɨñɨ mee‑r, kuu xandaa xa koꞌo‑ro kuu.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ñayiu ka xaxi kuñu mee‑r, te ka xiꞌi‑i nɨñɨ mee‑r, kunduu‑i xiꞌin mee‑r, te kunduu mee‑r xiꞌin mee‑i.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 N‑tundaꞌa ñaꞌa Taa‑r. Ia Ndito kuu‑ia. Ndito mee‑ia, te kida‑ia xa ndito mee‑r. Nani kida mee‑ia xa ndito mee‑r, dani kida mee‑r xa ñayiu ka xaxi ñaꞌa mee‑r, kundito koio mee‑i.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Tila vaꞌa kuu tila vaxi nde andɨu. Taxaꞌnu tnetnu‑n n‑ka xaxi maná, ko n‑ka xiꞌí‑s. Ñayiu xaxi tila yaꞌa, kutuu vaꞌa‑i xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Duꞌa n‑jaꞌan Jesús, hora dakuaꞌa‑ia ñayiu veñuꞌu luchi ñuu nani Capernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Na n‑ka teku se dakuaꞌa‑ia nax n‑jaꞌan‑ia, kueꞌe‑s n‑ka jaꞌan:
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Naꞌa anu Jesús xa ka jan kuechi se dakuaꞌa‑ia xaxeꞌe tnuꞌu‑ia. N‑jaꞌan‑ia:
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 ¿Nax kani ini koio‑n, nux kundeꞌa koio‑n Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, hora ndaa‑s nde nuu n‑xo tuu‑s kiꞌna nuu?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Anu‑ro kuu xa kida xa xndito‑ro. Meni kuñu‑ro ñatu xiniñuꞌu ni ɨɨn. Ná kuu anu‑ro kuu tnuꞌu mee‑r. Kida tnuꞌu mee‑r xa xtuu vaꞌa ñayiu.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Ko ña ka jandixa ñaꞌa‑n. Dava‑n, joon, ko dava‑n, ñaꞌa.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 N‑jaꞌan‑ia:
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Kɨu ijan, n‑ka dandoo kueꞌe se xndijun Jesús mee‑ia. Ñatuka n‑ka xikonuu‑s xiꞌin‑ia.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Xijan kuu xa n‑xijan tnuꞌu Jesús nuu n‑uxi uu se dakuaꞌa‑ia:
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 N‑jaꞌan Simón Spedru:
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Ka jandixa ñaꞌa‑da. Xá n‑ka xini‑da xa mee‑n kuu Cristu, Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux. Daꞌya Yɨɨ Ianyuux Ndito kuu‑n.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 N‑xiaꞌan Jesús:
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Te kakuneꞌe‑ia Judas Iscariote, daꞌya yɨɨ Simón. Se ijan diko Jesús nuu se kaꞌni ñaꞌa. Ɨɨn se tnaꞌa nuu n‑uxi uu se dakuaꞌa Jesús kuu‑s.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.