João 13
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 Ɨɨn kɨu nga xa xee viko Paxcua. Naꞌa Jesús xa xá n‑xee kɨu xa kee‑ia ñuñayiu, xa ndaa‑ia nuu tuu Taa‑ia. Nɨni n‑xo tuu‑ia ñuñayiu, n‑xemani‑ia ñayiu ka jandixa ñaꞌa. Te kɨu nga ijan n‑dandeꞌa‑ia ñayiu jan xa yo xemani‑ia‑i.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 — ausente —
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 — ausente —
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 — ausente —
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 N‑dachitu‑ia ɨɨn caxuela ndute, te n‑kixeꞌe‑ia xa najini‑ia xeꞌe se dakuaꞌa‑ia. Xiꞌin toalla n‑xo duku niꞌna dujun kaꞌa‑ia, n‑nadayichi‑ia xeꞌe‑s.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Na n‑xee‑ia nuu Simón Spedru xa najini‑ia xeꞌe‑s, te n‑jaꞌan Spedru:
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 N‑jaꞌan Jesús:
7 Jesus respondeu:
8 N‑jaꞌan Spedru:
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Te n‑xiaꞌan Simón Spedru nuu Jesús:
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
10 Jesus respondeu:
11 Chi naꞌa Jesús jundu diko ñaꞌa mee‑ia. Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia xa ñatu ntdaa‑s ndaxio ndoo.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Na n‑yaꞌa xa n‑najini‑ia xeꞌe‑s ntdaa‑s, te n‑nukondixi‑ia daꞌma‑ia, te n‑nukoo‑ia ɨnka vuelta, n‑jaꞌan‑ia:
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Danani ñaꞌa‑n Maestru, te ka jaꞌan‑n xa Xtoꞌo‑n kuu ñaꞌa, te xandaa ka jaꞌan‑n, chi ndaa kuu‑r.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Nux kuu‑r Xtoꞌo‑n te Maestru te najini mee‑r xeꞌe mee‑n, te io xa najini tnaꞌa koio mee‑n xeꞌe‑n.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Kuu mee‑r ichi ka neꞌe ka tnɨɨ koio‑n jɨꞌɨn. Ná n‑kida ñaꞌa mee‑r, da io xa kada tnaꞌa koio mee‑n.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Kunxaꞌnu ka se kuu xtoꞌo veꞌe, dada se xinokuechi nuu‑s. Kunxaꞌnu ka se taꞌu tniu, dada se tundaꞌa‑s.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Nux kutnuni ini‑n xaꞌa te kada‑n xaꞌa, te kuvete koio‑n.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 ʼÑa jaꞌan‑r xaxeꞌe ntdaa‑n. Xini vaꞌa‑r jundu n‑kaxí‑r. Ɨɨn tnaꞌa mee‑n, kada xa jɨn tnaꞌa xa jaꞌan tnuꞌu Ianyuux, yodotnuni xá n‑kuu kueꞌe kuia: “Se xax kaꞌnu xiꞌin‑r xini uꞌu ñaꞌa.”
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Vitna, antecas xa yaꞌa, te jaꞌan‑r xa duꞌa koo. Te dada, hora yaꞌa, te jandixa koio‑n xa kuu‑r jundu kuu‑r.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Ɨɨn ñayiu, nux kueka vaꞌa‑i se tundaꞌa‑r, duꞌa kueka vaꞌa ñaꞌa‑i mee‑r tuku. Te nux kueka vaꞌa ñaꞌa‑i mee‑r, te kueka vaꞌa‑i Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r vaxi.
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Na n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu yaꞌa, te yo n‑tnau ini‑ia. N‑jaꞌan kaxi‑ia:
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 N‑ka nukondeꞌa tnaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ñayo‑s n‑ka kutnuni ini nuu ndeda ɨɨn‑s n‑jaꞌan‑ia.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Nuu n‑ka xaxdini‑s, ijan, yatni Jesús, nukoo ɨɨ se dakuaꞌa‑ia. Yo n‑xemani Jesús se ijan.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 N‑kida Simón Spedru ɨɨn seña ndaꞌa‑s nuu se ijan, xa kajan tnuꞌu‑s‑ia nuu jundu kuu se diko‑ia.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 N‑nundee se ijan Jesús, te n‑jaꞌan niꞌni‑s doꞌo‑ia:
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 N‑jaꞌan niꞌni Jesús doꞌo se ijan:
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 N‑tnɨɨ Judas tila jan, te dada n‑kɨu kuiꞌna anu‑s. N‑jaꞌan Jesús:
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Te ñayo se xtuu ijan n‑ka kutnuni ini nakuenda n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu yaꞌa nuu Judas.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Dava‑s n‑ka xani ini xa duꞌa n‑jaꞌan‑ia xaxeꞌe xa n‑yɨndaꞌa Judas tvini‑s ntdaa‑s. N‑ka xani ini‑s xa juini‑ia xa jueen‑s xa kax koio‑s viko Paxcua, a xa juñaꞌa‑s tvini nuu ñayiu ka kundaꞌu.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 N‑tnɨɨ Judas tila, te yachi n‑kee‑s juaꞌan‑s. Te xá n‑kuaa hora ijan.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Na n‑kee Judas juaꞌan‑s, te n‑jaꞌan Jesús:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Nux dandeꞌa mee‑s ñayiu xa kunxaꞌnu ka Ianyuux, dada dandeꞌa Ianyuux ñayiu xa kunxaꞌnu ka mee‑s. Te ña kueꞌe ka ndoñuꞌu xa xee xa duꞌa koo.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Daꞌya kuechi‑r, xaku nga hora kutuu‑r xiꞌin‑n. Nanduku ñaꞌa koio‑n, ko mayo ka‑n naniꞌi ñaꞌa. Nani n‑jaꞌan‑r nuu se ka taxnuni nuu ñayiu Israel, dani jaꞌan‑r nuu mee‑n vitna: “Nuu jɨꞌɨn mee‑r, mayo‑n kuaꞌa xa kandijun ñaꞌa koio‑n.”
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Vitna taa‑r ɨɨn tnuꞌu taꞌu tniu xee: “Io xa juemani tnaꞌa koio‑n.” Nani xemani ñaꞌa mee‑r, dani juini‑r xa juemani tnaꞌa koio‑n.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Nux juemani tnaꞌa koio‑n, te jini koio ntdaa ñayiu xa se dakuaꞌa mee‑r ka kuu mee‑n.
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 N‑xijan tnuꞌu Simón Spedru:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 N‑jaꞌan Spedru:
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 N‑jaꞌan Jesús:
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.