Hebreus 7
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 Te Melquisedec n‑kuu se kunxaꞌnu ka ñuu nani Salem. N‑kuu‑s dutu nuu Ianyuux Kunxaꞌnu ka. N‑xe tnaꞌa‑s taxaꞌnu tnetnu‑ro Abraham, na juan ndixi‑s, na n‑xaꞌni Abraham koon se kunxaꞌnu ka. Te n‑jaꞌan Melquisedec xa na kada Ianyuux xa kutuu vaꞌa Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Uxi uxi ɨɨn ɨɨn cientu ntdaa xaxii n‑tnɨɨ Abraham, n‑xiaꞌan‑s nuu Melquisedec. Melquisedec juini kachi “se kunxaꞌnu ka kida meni xavaꞌa”. Dani se kunxaꞌnu ka ñuu nani Salem juini kachi “se kunxaꞌnu ka kida xa kutuu mani ñayiu”.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Ña xini‑ro jundu n‑kuu taa‑s, dɨꞌɨ‑s, taxaꞌnu tnetnu‑s. Ña xini‑ro nakɨu n‑kaku‑s, ni nanda n‑xiꞌí‑s. Ná kuu Daꞌya Yɨɨ Ianyuux, da n‑kuu Melquisedec, ɨɨn dutu nɨkava nɨkuita.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Na kani ini‑ro. Xandaa kuu, xa se kunxaꞌnu n‑kuu Melquisedec, chi juini Abraham n‑kuu se kuu taa ntdaa ñayiu Israel, ko n‑xiaꞌan‑s nuu Melquisedec uxi uxi ɨɨn ɨɨn cientu ntdaa xa n‑niꞌi‑s. ¿Nakuenda duꞌa n‑kuu?
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Xnaꞌa‑n xa tnuꞌu taꞌu tniu Moisés jaꞌan xa se ka kuu dutu, se ka kuu daꞌya dana Leví, io xa tnɨɨ koio‑s uxi uxi ɨɨn ɨɨn cientu xaxii ñayiu Israel. Duꞌa kuu, juini ñani tnaꞌa‑s ka kuu‑s xiꞌin‑s. Nduu‑s ka kuu‑s daꞌya dana Abraham.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Ko Melquisedec, juini ña n‑kuu‑s daꞌya dana Leví, ko n‑tnɨɨ‑s uxi uxi ɨɨn ɨɨn cientu xa n‑niꞌi Abraham. Dani, juini Abraham n‑kuu se nuu n‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia xa vaꞌa kada‑ia xaxeꞌe‑s, ko n‑jaꞌan Melquisedec xa na kada Ianyuux xa kutuu vaꞌa Abraham. ¿Nakuenda duꞌa n‑kuu?
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Naꞌa‑ro xa kunxaꞌnu ka se jaꞌan: “Dios te” dada se jaꞌan: “La mano, dito.” Xijan kuu xa, xini‑ro xa kunxaꞌnu ka Melquisedec dada taxaꞌnu tnetnu‑ro Abraham.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Te dɨuni, se ka tnɨɨ uxi uxi ɨɨn ɨɨn cientu xaxii ñayiu, ka kuu‑s ñayiu kuú koio. Ko jaꞌan tnuꞌu Ianyuux xa Melquisedec n‑kuu dutu n‑xo tuu nɨkava nɨkuita.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Kuu ná kuu xa Leví, se tnɨɨ uxi uxi ɨɨn ɨɨn cientu xaxii ñayiu, n‑chiyaꞌu mee‑s uxi uxi ɨɨn ɨɨn cientu, na n‑tnɨɨ Melquisedec xa n‑xiaꞌan Abraham.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Chi na n‑xe tnaꞌa Melquisedec Abraham, juini ta kaku ka Leví, ko daꞌya dana Abraham ku kuu‑s.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Nux n‑kuaꞌa xa kada koio dutu ka kuu daꞌya dana Leví, xa kutuu vaꞌa ñayiu xiꞌin Ianyuux n‑kuu, te, ¿nakuenda ndoñuꞌu xa kixee ɨnka dutu? Xaxeꞌe xa n‑ka xio dutu jan, n‑ka tnɨɨ ñayiu Israel tnuꞌu taꞌu tniu Moisés. Ná kuu taxaꞌnu tnetnu‑ro Aarón, ka kuu dutu jan. Ko n‑xio xa kixee ɨnka dutu, ɨɨn dutu kuu ná n‑kuu Melquisedec.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Chi nux dama dutu, io xa dama tnuꞌu taꞌu tniu tuku.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Kakuneꞌe‑da Jesús. Dɨꞌɨ Jesús kuu daꞌya dana taxaꞌnu tnetnu‑ro Judá, te ni ɨɨn ñayiu Judá nuncas ña n‑kuu dutu nuu Ianyuux.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Naꞌa‑ro xa Xtoꞌo‑ro kuu daꞌya dana Judá, te ña n‑kakuneꞌe Moisés ñayiu Judá, na n‑kakuneꞌe‑s dutu.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Te kaxi ka koo ntdaa xaꞌa, nux kixee ɨnka dutu kuu ná n‑kuu Melquisedec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Te ñatu kuu‑ia dutu xaxeꞌe xa kuu‑ia daꞌya dana Leví, ná jaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu. Ñaꞌa. Kuu‑ia dutu, xaxeꞌe xa taxnuni‑ia, xaxeꞌe xa juini n‑ka xaꞌni‑s‑ia, ko ña n‑ka kuaꞌa‑s xa danaa‑s‑ia, chi n‑nandoto‑ia xa kutuu‑ia kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Chi jaꞌan ndaa Ianyuux xaxeꞌe dutu jan:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Xijan kuu xa io xa dandoo‑ro tnuꞌu taꞌu tniu kiꞌna nuu. Chi ɨɨn xa ña ndaku, ɨɨn xa ñatu xiniñuꞌu, kuu.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Chi tnuꞌu taꞌu tniu Moisés, ña kuaꞌa xa kada xa kutuu vaꞌa‑ro xiꞌin Ianyuux. Xá n‑tnɨɨ‑ro tnuꞌu n‑taxi Ianyuux, te xndetu‑ro ntdaa xa vaꞌa ka taxi‑ia. Te duꞌa kuyatni‑ro nuu Ianyuux.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 N‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia xa duꞌa kuu.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Ña n‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia, na n‑ka kuu ɨnka seyɨɨ dutu. Ko n‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia, na n‑nduu Jesús dutu, chi jaꞌan tnuꞌu Ianyuux:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Yo vaꞌa ka tnuꞌu yaꞌa. Naꞌa‑ro xa xá n‑kida Jesús ntdaa ná io ná juaꞌan tnuꞌu yaꞌa.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 N‑ka xio kueꞌe dutu, xaxeꞌe xa n‑ka xo xiꞌí‑s te ña n‑kuaꞌa‑s xa ku kuu ka‑s dutu.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Ko Jesús, kutuu‑ia kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Xijan kuu xa, ñayiu ka kunduu xiꞌin Ianyuux, xaxeꞌe xa ka jandixa‑i Jesús, kuaꞌa‑ia xa dakaku‑ia ñayiu jan, xa kutuu vaꞌa koio mee‑i tuku, xiꞌin Ianyuux, kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Chi kutuu Jesús kuia ma jɨn ndɨꞌɨ, xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux xaxeꞌe‑i.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Te dutu taxnuni ka kuu Jesús, kida‑ia ná io ná juaꞌan ntdaa xa ndoñuꞌu‑ro. Kida‑ia ntdaa xa juini Ianyuux. Meni xavaꞌa kida‑ia. Nuncas ña kida‑ia xa uꞌu. Ñatu kuu‑ia ná ka kuu ñayiu ka kida kuechi. Xá n‑kida Ianyuux xa taxnuni‑ia nuu ntdaa xa io nuu dujun ka dada andɨu.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Ñatu kuu‑ia ná kuu ɨnka dutu n‑ka taxnuni ka. Mee‑s, ɨɨn kɨu ɨɨn kɨu, ditna ka n‑ka xo xiaꞌan‑s xa doko mee‑s xaxeꞌe kuechi mee‑s, te dada n‑ka xo xiaꞌan‑s xa doko ñayiu xaxeꞌe kuechi mee‑i. Ko Jesús, idini vuelta, n‑xiaꞌan‑ia mee‑ia, xa chiyaꞌu‑ia kuechi‑ro nɨkava nɨkuita.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Xiꞌin tnuꞌu taꞌu tniu Moisés, se ña ndaku ka kuu dutu taxnuni ka. Ko na n‑yaꞌa xa n‑ka tnɨɨ ñayiu tnuꞌu taꞌu tniu, n‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia xa kixee ɨnka dutu taxnuni ka. Daꞌya Yɨɨ‑ia kuu‑ia, te kida‑ia ntdaa ná io ná juaꞌan tnuꞌu jan, kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.