Atos 7

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 N‑xijan tnuꞌu dutu taxnuni Steva:
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Xiaꞌan Steva nuu ñayiu:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Ta kee ñuu‑n ya. Dandoo ñayiu ka kuu tnaꞌa‑n, te juaꞌan ɨnka ñuu nuu daneꞌe ñaꞌa‑r.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 N‑kee Abraham país nani Caldea te n‑xe kotuu‑s ñuu Harán. Ijan n‑xiꞌí taa‑s. Ijan dada n‑xe kotuu‑s nuu tuu‑ro ya na n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s,
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 ko ni itaꞌu ñuꞌu ña n‑xiaꞌan‑ia, juini nga nuu kunujuiin mee‑s, ko n‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia xa kutaꞌu daꞌya dana‑s ñuꞌu yaꞌa. Duꞌa n‑jaꞌan Ianyuux juini ñayo na daꞌya‑s n‑xio daa.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Dɨuni n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s xa daꞌya dana‑s jɨꞌɨn koo‑i ɨnka país te kadatniu duꞌa koio‑i nuu toꞌo ñuu ijan. Kada uꞌu ñayiu ijan daꞌya dana‑s koon cientu kuia.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Xiaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada uꞌu‑r ñayiu ñuu ijan xaxeꞌe xa kadatniu duꞌa ñayiu ndeka‑r nuu‑i. Ijan dada kee koio‑i ñuu toꞌo jan te ndadakaꞌnu ñaꞌa‑i mee‑r yaꞌa.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 N‑kendoo tratu Ianyuux xiꞌin Abraham xa juñaꞌa‑ia ɨɨn xa juñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe tratu ijan, n‑xaꞌnde ndodo Abraham ñɨɨ nuu ii Isaac nu n‑kuu una kɨu‑s. Dani n‑xaꞌnde ndodo Isaac ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑s, se kuu Jacob. Dani n‑kida Jacob uxi uu daꞌya yɨɨ‑s.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ʼXaxeꞌe xa ɨnuu kuedi ini dava ka daꞌya yɨɨ Jacob n‑ka diko‑s ñani‑s José nuu se ka xeꞌen Egipto, te xndeka ñaꞌa se n‑ka xeen ñaꞌa jan juaꞌan ijan. Juini daa n‑yaꞌa‑s, ko n‑xo kunduu‑s xiꞌin Ianyuux.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Xaxeꞌe xa ndaꞌu n‑xo yaꞌa‑s n‑chindee ñaꞌa‑ia, te ñatuka daa n‑yaꞌa‑s. N‑xiaꞌan Ianyuux xa xinitnuni José, te n‑kidatniu‑ia anu se n‑taxnuni Egipto xa n‑tna ini‑s‑sɨ. Xijan kuu xa n‑tetutniu‑s José xa taxnuni‑s nuu ñayiu Egipto. Dɨuni n‑tetutniu‑s‑sɨ xa taxnuni‑s nuu ñayiu ka kidatniu veꞌe‑s.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 N‑kuu tnama ndeꞌe Egipto xiꞌin Canaán te ndaꞌu n‑ka yaꞌa ñayiu. Ña n‑ka xo niꞌi xixitna‑ro xa kaxi‑i.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Nu n‑teku Jacob xa io trɨu Egipto te n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s ijan.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 N‑ka xeꞌen ntuku ñani José Egipto ɨnka vuelta, te vuelta yaꞌa n‑datuu José mee‑s nuu ñani‑s. Ijan dada n‑xini se taxnuni ka Egipto jundu kuu familia José.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 N‑tundaꞌa José razón Canaán xa n‑kana‑s taa‑s, ñani‑s xiꞌin ntdaa ka familia‑s xtuu ijan. Uni diko xaꞌun‑s xa ntdaa‑s
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 n‑ka xee Egipto. Ntdaa‑s xiꞌin dava ka xixitna‑ro n‑ka xiꞌí ijan.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Xneꞌe se Israel yɨkɨ kuñu Jacob juan ndixi Siquem te n‑ka ki kuxi‑s nuu ñuꞌu n‑xeen Abraham nuu daꞌya yɨɨ Hamor xiꞌin tvini kuu plata.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ʼNu vax kuyatni tiempo jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham, te n‑ka kukueꞌe xixitna‑ro Egipto.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ijan dada n‑taxnuni ɨɨn se ña n‑xo xini tnaꞌa xiꞌin José nuu ñayiu Egipto.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 N‑kida uꞌu‑s daꞌya dana xixitna‑ro Jacob. N‑taꞌu tniu‑s xa kajan tuu koio daꞌya dana‑s daꞌya yɨjɨn‑i juera xa na kuú koio‑s.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Tiempu ijan n‑kaku Moisés, te n‑tna ini ñaꞌa Ianyuux. Uni yoo n‑xo ndeka ñaꞌa tadɨꞌɨ‑s veꞌe‑s.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Daa n‑xe dandoo ñaꞌa dɨꞌɨ‑s ɨɨn nuu n‑dandoo ñaꞌa‑ña, te n‑nakueka ñaꞌa daꞌya dɨꞌɨ se taxnuni Egipto. N‑xo ndeka ñaꞌa‑ña, te n‑dakaka ñaꞌa‑ña xkuela. Kuenda kɨu daꞌya‑ña n‑kuu‑s.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Duꞌa n‑kuu xa n‑kuaꞌa vaꞌa‑s tutu na ka tuꞌa se Egipto. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa jaꞌan‑s. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa kada‑s ɨɨn xa kada‑s.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ʼNu n‑chitu‑s uu diko kuia te n‑kuu anu‑s xa kotoniꞌni‑s ñayiu kuu tnaꞌa‑s, ñayiu ka kuu daꞌya dana Israel.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nu n‑xee‑s nuu xndaxio yatnuꞌu‑s, te n‑xini‑s xa kani ɨɨn se Egipto se kuu yatnuꞌu‑s te n‑nujuiin xiꞌin‑s xiꞌin‑s. N‑kani‑s se Egipto xa n‑dandenaa‑s, te n‑xaꞌni‑s‑sɨ.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Xaꞌa n‑kida Moisés chi n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux xa dakaku‑s yatnuꞌu‑s, ko ñayo yatnuꞌu‑s n‑ka xani ini xa dɨu‑s kuu se dakaku ñaꞌa.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Kɨu kuu uu n‑xini ntuku Moisés uu se ka kuu yatnuꞌu‑s ka jantnaꞌa. N‑juini‑s xa dadaꞌan niꞌno‑s. Xiaꞌan‑s: “¿Nakuenda ka jantnaꞌa‑n te ñani mee‑n ka kutnaꞌa?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 N‑tundaꞌa se jani ɨnka‑s jan Moisés te n‑jaꞌan‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu koio‑r a ku kuu‑n juexi u?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿A juini‑n xa kaꞌni ñaꞌa‑n ná n‑xaꞌni‑n se Egipto iku a?”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Nu n‑teku Moisés xa duꞌa n‑jaꞌan se ijan te n‑xino‑s. Juaꞌan‑s nuu nani Madián. N‑xe kotuu‑s ñuu ijan, te n‑xio uu daꞌya yɨɨ‑s.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ʼNu n‑yaꞌa uu diko kuia, te juaꞌan‑s yatni nuu nani Yuku Sinaí nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Te nde andɨu n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ɨɨn nuu yutnu iñu koko nukoo ijan.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Nu n‑xini‑s xijan te n‑yuꞌu anu‑s. N‑xe tuꞌa‑s yutnu koko jan xa kundeꞌa vaꞌa ka‑s te n‑teku‑s xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑jaꞌan‑ia:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Ruꞌu kuu Ianyuux xixitna‑n Abraham, Isaac, Jacob.” Nɨꞌɨ Moisés xaxeꞌe xa yo vichi n‑yuꞌu‑s te ña n‑kuyɨɨ‑s xa kundeꞌa ka‑s xijan.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Ijan dada xiaꞌan Ianyuux nuu‑s: “Kineꞌe ndixa‑n chi ii nuu nujuiin‑n.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Xá naꞌa‑r xa ka kida uꞌu ñayiu Egipto daꞌya‑r. Ka jan kuechi‑i nuu‑r te n‑juun‑r xa dakaku‑r‑yɨ. Ta kindeꞌe ka xa kunini‑n xa jaꞌan‑r. Tundaꞌa ñaꞌa‑r nuꞌu Egipto”, kuu Ianyuux, n‑xiaꞌan‑ia nuu‑s.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Dɨu‑s kuu se ña n‑xe ini ñaꞌa xixitna‑ro. N‑ka jaꞌan‑i nuu‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu‑r a xa ku kuu‑n juexi u?” Juini daa n‑ka jaꞌan‑i nuu‑s, ko n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa taxnuni‑s nuu ñayiu ijan xiꞌin xa dakaku‑s‑yɨ ná n‑jaꞌan ángel, ia n‑juun nuu yutnu koko jan nuu‑s.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Dɨu‑s n‑kuu se n‑kineꞌe xixitna‑ro Egipto. N‑kida‑s milagru na n‑xo tuu‑i ijan, na n‑ka yaꞌa‑i mar nani Mar Kueꞌe, na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau du. Uu diko kuia n‑xo tuu‑i ijan.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Dɨu‑s n‑kuu se n‑jaꞌan nuu xixitna‑ro: “Kada Ianyuux xa ɨɨn daꞌya dana‑n jaꞌan tnuꞌu Ianyuux ná jaꞌan ruꞌu”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Mee‑s kuu se n‑xo tuu xiꞌin xixitna‑ro na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Dɨuni n‑xo tuu‑s xiꞌin ángel n‑jaꞌan xiꞌin‑s Yuku Sinai. N‑chidotnuni‑s xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑kendoo xijan xiꞌin xixitna‑ro.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Ña n‑ka juini xixitna‑ro xa jandixa‑i Moisés. Ña n‑ka xe ini‑i‑sɨ, te n‑ka juini‑i xa ngondita koio‑i xa nuꞌu‑i Egipto.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 N‑ka jaꞌan‑i nuu Aarón: “Kadavaꞌa‑n ɨɨn ianyuux na juindodo nuu nuu‑ro chi ña kutnuni nax n‑kuu xa ñayo ka Moisés, se ndeka ñaꞌa vaxi nde Egipto.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Te n‑kidavaꞌa Aaron xiꞌin‑i ɨɨn xa kaa ná kaa ncerru. N‑ka xaꞌni‑i kɨtɨ xa n‑ka doko‑i‑tɨ nuu xijan. N‑ka kida‑i viko xa chiñuꞌu‑i ncerru n‑ka kidavaꞌa‑i.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Xaxeꞌe xaꞌa n‑xika yata Ianyuux nuu‑i. N‑dandoo‑ia‑i xa ndadakaꞌnu koio‑i chudini, chi duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 xaxeꞌe xa xneꞌe‑n veñuꞌu luchi ianyuux nani Moloc n‑ka kixee.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ʼNa n‑xo tuu xixitna‑ro nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau, n‑ka xo nevaꞌa‑i tabernáculo nuu n‑kaa niꞌno yuú yodotnuni tnuꞌu‑ia. N‑taꞌu tniu Ianyuux xa n‑kidavaꞌa Moisés tabernáculo kaa ná kaa xa n‑dandeꞌa‑ia‑s.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 N‑xika kuia, te n‑kendoo Josué xiꞌin dava ka xixitna‑ro xiꞌin tabernáculo jan. Xneꞌe‑s‑tnu n‑ka kixee yaꞌa, te n‑ka xo nevaꞌa xixitna‑ro‑tnu. Nde n‑xiꞌí David, ijan dada ñatuka n‑ka xetniu‑i‑tnu. N‑chindee Ianyuux xixitna‑ro xa n‑ka xijun‑s ntdaa ñayiu n‑ka xio yaꞌa, te n‑ka tnɨɨ‑s ñuꞌu‑i.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 N‑tna ini Ianyuux David te dɨu‑s n‑xijan tnuꞌu‑ia nuu io vaꞌa xa kadavaꞌa‑s ɨɨn veñuꞌu‑ia. Kuu‑ia Ianyuux xixitna‑ro Jacob.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Juini daa n‑juini David, ko ñadu dɨu‑s n‑kidavaꞌa veñuꞌu Jerusalén chi Salomón n‑kidavaꞌa veñuꞌu‑ia.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 N‑kidavaꞌa Salomón veñuꞌu‑ia juini ñatu io‑ia xiti veñuꞌu ka kidavaꞌa ñayiu. Duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu‑ia nuu ñayiu:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Andɨu nukoo silla‑r xa nukoo‑r te ñuñayiu neñi ndodo xeꞌe‑r.
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Ñadu mee‑r n‑xani ini ntdantuꞌu xa io a?
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 ʼÑa ka juini‑n xa natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, ña ka jandixa‑n Ianyuux, ña ka chinuu‑n tnuꞌu‑ia. Ndɨkɨu ndɨñuu ka dangondita‑n Espíritu‑ia. Ná n‑ka kuu xixitna‑n, daa ka kuu‑n.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Kunini vaꞌa koio‑n xa jaꞌan‑da ya. Xixitna‑n jan n‑ka kida uꞌu ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Nde se n‑ka jaꞌan xa kixi Ia ña tuu na kuechi kada n‑ka xaꞌni‑i. N‑ka diko‑n Ia yaꞌa, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa se n‑ka tnɨɨ ñaꞌa.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 N‑ka teku‑n tnuꞌu‑ia n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ko ña ka jandixa‑n tnuꞌu jan —kuu Steba, n‑xiaꞌan‑s.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑s xaꞌa yo ndeꞌe n‑ka kiti ini ñayiu n‑ka xo nini xa n‑jaꞌan‑s xa diko n‑ka nɨꞌɨ yuꞌu n‑ka nɨꞌɨ nuu‑i.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 N‑ndakoto niꞌni Steba andɨu te n‑xini‑s xa diñu Ianyuux xaxeꞌe xa ñuꞌu Espíritu‑ia‑s. Dɨuni n‑xini‑s xa nujuiin Jesús lado kuaꞌa‑ia.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Te xiaꞌan‑s nuu ñayiu jan:
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 N‑ka xadɨ ndaꞌa ñayiu xyuku ijan doꞌo‑i, te xee n‑ka kana‑i. N‑ka xetuꞌa se xyuku ijan nuu nujuiin Steba, te n‑ka tnɨɨ‑s‑sɨ.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 N‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s nde yuꞌu ñuu Jerusalén, te ijan n‑ka janñaꞌa‑s yuú. Se n‑ka xo ndeꞌa naxa n‑kuu, n‑ka janyuku‑s daꞌma‑s nuu ɨɨn solteru nani Saulo.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Nɨni ka jani‑s Steba yuú, n‑xijan taꞌu‑s nuu Ianyuux. N‑jaꞌan‑s:
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ijan dada n‑xe juiin xiti‑s te xee xa xee n‑kana‑s:
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.